Ten związek sprawia, że czuję się jakbym zastygła w miejscu.

W całości zgadzam się z powyższą wypowiedzią. Jesteś jeszcze młoda i powinnaś korzystać z życia, bawić się. Wydaje mi się, że twój chłopak na prawdę Cię kocha ale za wszelką cene chce byś podporządkowała mu się. Robiła to co on chce. Może spróbuj z nim jeszcze raz porozmawiać.. tak szczerze. O tym co Cię denerwuje czy niepokoi. I jeżeli to nic nadal nie da to powinnaś pomyśleć o odejściu ponieważ długo tak nie wytrzymasz z tego co przeczytałam jaka byłaś.. pełna życia dziewczyna, a teraz..? przemyśl to Powodzenia ;-))

Pamietaj ze mowic ze kocha moze kazdy.. tak samo moze powiedziec ze czarne jest biale a biale jest czarne znalazl sobie mloda naiwna ,ktora sie wysluguje gdy do niego przyjezdza. Przejzyj na oczy. Nie przyjezdzaj do niego jakis czas ,zobaczysz czy bedzie o ciebie zabiegal czy nie. Jak tak to moze mu jednak zalerzy.. ale musisz odetchnac od niego SAMA lub ze swoimi znajomymi.

Dziękuję Wam wszystkim za odpowiedzi. Macie bardzo dużo racji...
W piątek bardzo się pokłóciliśmy, i podczas tej kłótni pierwszy raz tak wyraźnie zauważyłam, jak bardzo G. mną manipuluje...
Powiedziałam mu, że chcę się wyprowadzić, i definitywnie zakończyć ten związek, bo zwyczajnie nie mam już siły ciągnąć tego dalej. G. zaczął płakać, i po krótkiej, choć burzliwej wymianie zdań, w której zarzucał mi, że mydliłam mu oczy, że bawię się jego uczuciami, i że tak naprawdę go nie kocham, bo gdybym go kochała, to coś takiego nie przyszłoby mi do głowy, powiedział że psa odda do schroniska, bo nie będzie mógł go zabrać z sobą do rodziców. Mamy niespełna 5-miesięcznego maluszka, którego wzięliśmy ze schroniska. Umowa adopcyjna jest na G., więc to głównie on podejmuje decyzje związane z sierściuchem, ale myślałam że on zawsze będzie chciał dla niego dobrze, tak jak ja. Bardzo polubiłam tą czarną kuleczkę. Traktuję go jak członka rodziny, toteż zaproponowałam, że zaopiekuję się maluchem, ale spotkałam się z odmową. Powiedział że się nie zgadza, że odda go do schroniska, i zrobi wszystko, abym go stamtąd nie zabrała, bo złamałam mu serce. Rozumiecie taki tok myślenia ?! Jakbym rozmawiała z dzieckiem, które uważa, że jak ono cierpi, to wszyscy muszą cierpieć razem z nim... Potem powiedział mi jeszcze, że teraz już może mi się przyznać, że zbierał na pierścionek zaręczynowy, że mało mu już zostało, bo to nie są tanie rzeczy, i że chciał mi tym pokazać, jak bardzo mu na mnie zależy... Ale z drugiej strony, jak on ma zbierać te pieniądze, skoro nawet nie ma funduszy, aby naprawić auto, czy spłacić mandat ? W piątek powiedziałam mu jeszcze, że kończę pisać do niego list. Ucieszył się. Uznał, że on mu pokaże co robi źle, że z całą pewnością wyciągnie wnioski, i będzie dążył do poprawy. Jednakże gdy w niedzielę wspomniałam o tym liście ponownie, że w poniedziałek rano zostawię mu go na stole, powiedział dosłownie "weź mnie nie denerwuj z tym listem". Jestem w totalnej rozsypce... Nie wiem czego się chwycić... Nie wiem czy z nim jeszcze rozmawiać, czy płacić w tym miesiącu opłaty, czy oddać swoją część kaucji i wyprowadzić się, gdy on będzie w pracy. Jak rozwiązać sytuację z psem... Drugi raz w życiu jestem totalnie bezsilna...
ogień.: Ta historia z tymi nagimi zdjęciami miała miejsce, gdy byliśmy już razem, i on faktycznie nie widzi w tym nic złego. Co więcej, cały czas rozmyśla, czy to jej prawdziwe zdjęcia, czy ściągnięte z internetu... Tak samo jak oglądaliśmy późno telewizję, wskoczył mu kanał erotyczny, i rozmyślał, czy oni tak na prawdę, czy na niby, czy ona udaje, czy jej faktycznie to sprawia przyjemność... On nie wie co to takt, i granice dobrego smaku, tak samo jak nie wie, jak bardzo jestem zażenowana momentami jego zachowaniem... Zanim się związaliśmy, był na urodzinach u swojego dobrego kolegi. Napił się i zasnął,  jedna z dziewczyn zaczęła kręcić mu tyłkiem przed twarzą, a reszta robiła fotki. Też to bezustannie wspomina w swoim towarzystwie, a przede wszystkim gdy ja jestem obok. Nie mam do niego pretensji o samo zajście, bo nie byliśmy wtedy razem, oboje byliśmy wolni, i każdy robił co chciał... Jednakże mam do niego pretensje o to, że nie umie się pohamować ze swoimi durnymi gadkami...
mirandam.: Historię jego poprzedniego związku, znam tylko z jego opowiadań. Twierdzi, że rozpadł się przez brak miłości, szacunku i szczerości z jej strony. On długo się o nią starał, a ona te starania wykorzystywała. Teraz już jednak wiem, że co nie co mógł się wybielić... G. jest osobą bardzo dominującą. Mogła po prostu nie wytrzymywać jego nacisków, jak ja...
Julkaa1993.: Sęk w tym, że my razem mieszkamy...

Jeśli ostatecznie zdecyduję się na rozstanie, a wiem że to już nie potrwa długo, bo na obecną chwilę przypominam ropień, który za chwilę ma pęknąć, to tylko "po cichu". G. pracuje w nocy, więc będę miała czas na spakowanie się i spokojne wyjście. Nigdy nie przypuszczałam, że będę przed kimkolwiek uciekała jak szczur, ale chcę uniknąć krzyku, płaczu, histerii, manipulacji. Nie chcę tego. Moja psychika jest tak krucha, że może tego nie przejść bez solidnego uszczerbku... Swoją drogą stąd ten pomysł na list, aby miał jasność sytuacji czemu odeszłam, i aby mnie nie szukał... A jak zachowałybyście się w aspekcie z psem? Boję się, że G. w ataku furii może się na nim wyżywać, i koniec końców faktycznie oddać do schroniska, ale on tak naprawdę przecież nie jest mój... Jeśli go zabiorę, mogą mnie czekać jakieś konsekwencje?