JUŻ MOGĘ ZOSTAĆ DZIWKĄ.....

Anna 3066 masz świętą rację!
Dodam od siebie trochę dosadniej.Najlepsza na depresję jest praca i zajęcie się czymś co nie jest własnym życiem i własnymi problemami.
Madness co Ci da to,że zamknęłaś się w tych czterech ścianach daleko od ludzi?Odpocząć...zapomnieć...? Nie uważam,że chcesz zapomnieć.Mówisz,że denerwuje Cię fakt,że ludzie zaczęli rozdrapywać stare rany /mówię własnymi słowami/,ale to przecież Ty nam opisałaś właśnie swoja historię,więc sama do tego wracasz,a ludzie tylko proszą o zrozumienie tego,czego nie zrozumieli w Twojej wypowiedzi.
Ja obecną swoją sytuację finansową mam bardzo podobną do Twojej obecnej sytuacji.Tylko,że ja nie zamknęłam się w czterech ścianach,chociaż też mieszkam na wsi.Nie poddałam się depresji.Przede wszystkim poszłam do pracy.Założyłam nowa firmę,która przynosi bardzo małe dochody,ale dzięki Bogu ani ja ani moje dzieci nie chodzą głodne.Jak trzeba idę do Opieki Społecznej,jak trzeba to biorę kredyt pozabankowy,ale nie siedzę i nie płaczę nad sobą.
Odpowiedz sobie sama na pytanie:co można robić siedząc sama w czterech ścianach?Moim zdaniem to jedynie myśleć.Pisz podania o umorzenia o odroczenia.Jak dostaniesz odpowiedź niezadawalającą,to pisz następne.
Najlepsze na swoje cierpienie jest zajęcie się cudzym cierpieniem.Jest tyle ludzi,którzy potrzebują pomocy i jest tyle ludzi,którzy pracując,mają swoje rodziny i pomagają bezinteresownie innym znajdując na to czas.Ty masz dużo czasu,więc może zamiast myśleć:znów mam depresję,to może wyjdź ze swojego ukrycia  zacznij działać.
Uwierz mi-zapomnisz,a w najgorszym wypadku znajdziesz siły do dalszej walki.

Tak mi sie wydaje kochamkonie,że chyba Ty nie wiesz nic o stanach depresyjnych.Wsparcie i rady,to nie tylko głaskanie po główce.Autorka sama mówi,że lekarze kazali stawić czoło przeciwnościom,a nie izolować się od nich.
Ja nie krytykuję autorki jak co niektóre idealne forumowiczki.Ja mówię co sama zrobiłam ze swoim stanem depresyjnym.Myślę,że mam prawo się wypowiedzieć,tym bardziej,że nie jest to czcze gadanie.Czasem przykład innej osoby jest silniejsza motywacją niż wymądrzanie się osób,których temat nie dotyczy.Czy zaś autorka weźmie moje rady do serca,to niech Ona zdecyduje,a nie rzesza pseudo przyjaciółek.

Szkoda, że mało kto tu się interesuje autroką wątku, jej faktyczną sytuacja. A tylko widzę, że interlokutorzy wzjamenie nadymają swoje własne ego o walczą czyja jest prawada, czyja słuszność. Jak to się nazywa? Egocentryzm? Bo empatia raczej nie....

Patrzeć na osobę z depresją,a przeżywać depresje to dwie różne sprawy.To jest jedna rzecz,którą chciałam powiedzieć.Druga zaś to fakt,który wypowiedziała już anna3066,a który ja nie chciałam bezpośrednio powiedzieć,żeby nie zrażać autorki.W tej chwili na pewno osoba ta nie jest w depresji,bo tak ludzie w depresji nie postępują.Tak więc na pewno jest gotowa do tego,żeby podjąć walkę,bo rozdrapywanie przeszłości i samotność,w której tkwi na pewno Jej w życiu nie pomoże.

A jak ludzie z depresja postępują ,czyżby w tym temacie wypowiadali się sami psychiatrzy którzy tak dobrze się na tym znają że mogą stwierdzić kto jest a kto nie w depresji Tak się składa że sama choruje na depresję ale nigdy w życiu nie próbowałabym diagnozować kogoś na podstawie jego postów pozdrawiam Iwona

Czyli jak ma się to rozumieć ?
Wychodzi na to , że jesteś osobą , którą państwo wykreśliło z ,, listy osób potrzebujących ,, ?
Żadna instytucja jak sama piszesz Ci nie pomoże , bo jak sama piszesz tak się nie da , to co ?
Oni w ogóle wiedzą , że istniejesz ? Przecież do cholery musi być miejsce w którym możesz
zwrócić się o pomoc, nie ma takiego prawa  , żeby każdy się na Ciebie tyłkiem wypiął .
A Ty piszesz , że kredytu się nie da ... że Zus ... , że to , że tamto , szukaj pomocy gdzie indziej .
Nikt tu nie napisał , że jesteś życiową łamagą , każdy swoimi wypowiedziami stara Ci się doradzić , a jak
są nie jasności zadaje pytania, na co Ty strasznie się denerwujesz , to po co opisywałaś te historię ?
Wiadomo , że nikt nikogo ,, głaskać po główce nie będzie ,, .
Każdy człowiek jest inny , jeden napisze Ci ,, Kochana Madness , jakże mi przykro po przeczytaniu Twojej
historii , aż się popłakałam ,, . A ktoś inny napisze Ci mniej ,, cukierkowy post ,, .
Dlaczego denerwujesz się na forumowiczki, które pytają ? Bo sądzisz , że temat zamknięty? Że chcesz zapomnieć ?
No jak Ty chcesz kobieto zapomnieć opisując tę historię w internecie ?
Moim zdaniem nie ma się co denerwować , a liczyć się z konsekwencjami postów poprzez założenie tego wątku .

Ale ludziom się zdaje, że samym pozytywnym myśleniem można góry przenosić.

Madness, a teraz mi przyszla taka mysl. nie musisz mi sie tlumaczy, jesli nie masz mozliwosci Kochana, bo nie o to mi chodzi;) ale nie dasz rady wyjechac do syna za granice?? znasz jakies jezyki obce?? moze czas naprawde wyjechac z polski, zarbaiac w innej walucie, tak bedzie Ci duzo latwiej zarobic na dlugi, i zaczac jakos normalnie zyc. Moja mama tez sporo dlugow miala, teraz w niemczech pracuje jako opiekunka, i juz pomalu pomalutku wychodzi na prosta. tylko prosze Cie Kochana, nie pisz, ze jestes za stara na jezyki obce;) bo nikt nie jest:)

ehhhh na temat psow moralow Ci prawic nie bede nawet, bo sama wiem jak mi bylo ciezko je zostawic, w koncu wyjezdzajac znalazlam osoby ktore mialy sie nimi opiekowac. jak to wygladalo, nawet mi sie mowic nie chce... i teraz, jakbym mogla cofnac czas, sama bym nie wyjezdzala...

Madness , jakie to prawo jest cholernie niesprawiedliwe , no szok !
Jak tak można, człowieka w potrzebie zostawić na łasce losu .
Brak mi słów .
Kochana , a teraz dajesz jakoś radę ?
Czyli co , długi stoją w miejscu ?

widzisz nie wiem czy ciebie to jeszcze obejmie ale może poszukaj jakiejś fundacji pomocnej w przypadku przemocy domowej. masz obdukcje. napewno znależli by sie jacyś świadkowie. w urzedzie pracy też możesz sie zarejestrować. pytałam i możesz. chyba że czegoś jeszcze nam nie powiedziałaś. nie prawdą jest że całe zarobki z dochodu zająłby komornik. nie ma takiego prawa gdyż musisz sie z czegoś utrzymać.pytałam. odnośnie wyjazdu za granicę, też dobry pomysł. nie musisz mieszkać z synem. niech tylko on poszuka ci jakiegoś zajęcia i mieszkania. tylko ja mam wrazenie ze nie chcesz wyjezdzac prawda? a odnośnie psów to wolę sie nie wypowiadać. jestem osobą twardo stojącą na nogach i z tego co piszesz wnioskuje ze niezaleznie co i kto by ci podpowiadał nie skorzystasz z tego bo nie chcesz, boisz sie "wyjsc z ukrycia" i działać żeby ci zycie kolejnego kopa nie zasunęło. prawda?

Bulinko , z jakiego powodu Cię zatkało ? Czy dlatego , że madness nie chce zostawić swoich psów , czy dlatego że można tak pokochać zwierzęta że rozstanie z nimi będzie dodatkowym przeżyciem ? Nie widzisz tego , ze tak naprawdę autorka została sama , a te psy są jedynymi towarzyszami jej życia , być może jej jedynym pocieszeniem ? Próbujecie doradzać , czy narzucać swoje zdanie ? A nie przyszło Ci do głowy , że te Wasze rady są tak nierealne , że aż trudno uwierzyć że mogą pomóc w tej sytuacji , że może autorka najzwyczajniej w świecie nie jest jeszcze na tyle silna żeby je zrealizować ? To co napisałaś na końcu swojego postu to jest cios poniżej pasa , w końcu nikt nie kazał Ci się wypowiadać w tym temacie. I uwierz mi , że można tak kochać zwierzęta , że traktuje się je jak członków rodziny. Jak czytam niektóre posty , to mam wrażenie że wychodzenie z depresji to bułka z masłem.

Nie muszę wierzyć w prawdomówność Madness  jak w Boga , wystarczy że jej najzwyczajniej w świecie wierzę , tak po prostu. Tak samo jak jestem w stanie (choć po części) wyobrazić sobie jak się czuje , i co przechodzi. Z całą pewnością Wasze rady są BARDZO CENNE , i jeżeli autorka będzie chciała to z nich skorzysta. Jednak dawanie tych rad , aby później uskuteczniać komentarze typu :'' nie chcesz skorzystać to znaczy ,że coś tam coś tam..."   jest już trochę nie na miejscu. Owszem nie piszę jak Madness ma wyjść z długów , bo nie mam dla niej żadnej złotej rady , i w tej kwestii nie potrafię jej pomóc , jednak przykro mi się robi jak czytam jaką "nagonkę'' co niektórzy tu na nią robią , jak opisują jak to łatwo się z długów wychodzi , że państwo nie opuszcza ludzi którzy znajdują się na życiowych zakrętach. Normalnie jak w bajce. Ci którzy tu piszą , że wiedzą co to depresja , powinni też wiedzieć że postawienie nawet tak małego kroczku może stanowić dla chorego nie lada wyzwanie. Pamiętajmy , ze Madness jest sama , i nie ma nikogo kto by ją wspierał (nie głaskał po główce , ale WSPIERAŁ) , kto by pokiwał z uznaniem z głową za to co już zrobiła. Czytacie , przepraszam za wyrażenie :mądrzycie się , a żadna z Was nie zauważyła , że ona już coś zrobiła w swoim życiu , a to co zrobiła to właśnie jest jakimś małym kroczkiem ? Może jak będzie silniejsza to będą i następne.

*LoveForever* jeżeli Ci ulży , to spiskuję z Madness , mało tego Madness i kochamkonie to jedna i ta sama osoba , tylko ma rozdwojenie jaźni.

KochamKonie strasznie zabawne te zdanie na końcu .
A Wracając do tej mądrzejszej Twojej wypowiedzi , to myślisz , że
żadna z Nas serca nie ma ?
Otóż zapewniam Cię , że mam odczucia takie same jak Ty, i wiem , że autorce jest ciężko .
Ale nie ma rzeczy niemożliwych , z sytuacji jest zawsze jakieś wyjście i co nie które
tutaj dziewczyny starają się przedstawiać to w swoich wypowiedziach ? Czy to jakiś grzech ?
Moja Droga , widzę , że w tej kwestii się nie dogadamy, ja nie chcę być dla Madness
wrogiem, nie chce jej mówić którą drogą ma pójść, ale chce jej powiedzieć , zarówno ja jak i ktoś
inny , że jest droga , która może doprowadzić ją , do tego , że spojrzy na swoją sytuację inaczej .
Że między problemami jakie ma, jest dla niej wyjście , że ona ISTNIEJE w świetle prawa , i , że
nie jest wyrzutkiem , któremu się pomoc nie należy . Czy to coś złego ? A jeśli jest Ci przykro , że
są osoby, które wymądrzają się , to pisz i kieruj swoje myśli do Nich, a nie do tych, którzy chcą coś powiedzieć
istotnego w tej sprawie . Bo jak widzę komentujesz te posty , w których jest odrobina wątpliwości .

madness a co ty o tym wszystkim sądzisz? czy też uwazasz, że cie osaczamy i krytykujemy. wierz mi jesli by tak było to twój post byłby jedynym w tym wątku

KochamKonie, ja zdaję sobie sprawę , że my możemy sobie gadać,bo
najlepiej jest radzić komuś nie będąc w takiej sytuacji, wiem , że to tylko się łatwo
mówi .
Nie chcę się z Tobą wykłucać, bo ja Bo ja Ciebie naprawdę rozumie i
to co chcesz przekazać autorce, więc może przestańmy już się nazwajem krytykować
tylko dajmy Madness napisać co co u Niej , niech Nam napisze jak się trzyma .

Aj, niesamowicie współczuje choć pewnie i tak te słowa niewiele zdziałają w Twojej sytuacji. Życzę powodzenia! Powiedź mi jakby się trafiła szansa na odbudowanie firmy itd. dała byś radę coś zrobić? Ewentualnie zbudowania innej nowej, podobnej do Twojej branży?

jeszcze żyję - chociaż nie jest łatwo.
nie jest łatwo ze względu na brak pieniędzy (ciągle muszę coś wybierać w sklepie np puszka czy jajka)
oraz nie jest łatwo bo dokucza depresja.
sądziłam, że nauczyłam się z nią żyć przez tyle lat, że nad nią jakoś tam panuję, jednak teraz miewam fatalne ataki paniki, które nie są do opanowania bez leków - ale już niedługo mam nadzieję je wykupię.

C'omon - na daną chwilę nie jestem w stanie zrobić nic! ciężko mi nawet wstać z łóżka ale....
za pół roku, po braniu leków- kto wie....
myślę, że byłabym w stanie stworzyć coś nowego, jednak wiem, że nie będzie to możliwe, bo do rozkręcenia jakiegokolwiek interesu potrzebna jest gotówka.
Ja jej nie uzbieram!
Moją firmę kilka lat temu rozkręciłam mając 1.000zł na start, teraz też mam pomysł....

Madness kochana , ja również wybieram między jajkiem , a puszką , uwierz mi .
Może nie mam takich kłopotów jak masz Ty, ale też jest ciężko finansowo .

Jesteś mądrą, bystrą , inteligentną osóbką, i wierzę , w to ,że
uda CI się na nowo życie poukładać, na pewno założysz coś swojego , bo Masz Pomysł kochana .
Będę trzymać kciuki za Ciebie wielkie :*
I nie wiedzieć czemu, ale nie ma dnia , kiedy nie myślę o Tobie, jak u Ciebie, jak się trzymasz ,
czy dajesz radę .
Wierzę w Ciebie naprawdę .

Serdecznie Cię pozdrawiam i ściskam mooocnooo .

A może ktoś tutaj z forum zna uczciwą osobę która potrzebuje pracownika, może ktoś ma własną firmę i da Madness szanse?
Madness ja pochodzę z Górnego Śląska, domyślam się, że Ty wylądowałaś w północno-wschodniej części Polski, ale tak jak piszę to tylko moje przypuszczenia. W każdym razie na śląsku jest chyba łatwiej z pracą, jakąkolwiek, może wynajełabyś mały pokój u jakiejś starszej Pani w zamian za pomoc przy domu?
Ja w czasie studiów tak robiłam, płaciłam połowę pieniędzy za wynajem małej klity a resztą odpracowywałam.
A może jest gdzieś niedaleko jakiś ośrodek pomocy społocznej...i nie mam tu na myśli że to Ty masz szukac tam pomocy...tylko to że to Ty tę pomoc mogłabyś zacząć udzielać innym.Popatrz na to czysto egoistycznie na dzień dobry...zajmie Ci to czas i oderwie od natrętnych depresyjnych myśli..poczujesz sie potrzebna to da Ci kopa...a potem Bóg jeden wie gdzie Cie to poprowadzi..:)
Co masz do starcenia? Czasu masz go aż nadto...
Pomyśl o tym proszę...

magness
czytalam tylko twoje wypowiedzi wiec wybacz jesli podpowiem ci cos co juz bylo:
tez mieszkam na wschodniej wsi(ciekawa jestem gdzie ty konkretnie:P) prowadze z mama sklep i obserwujac ludzi uwazam ze na takiej wsi jest masa mozliwosci...
w tym momencie jest ciezko pewnie tobei sie ruszyc ale powiem ci ze na wiosne rusza roboty w polach a wtedy potrzeba rak do pracy, sama wiem jak bogaci gospodarze szukaja pomocnikow i daja 1500-2000zl, owszem 7 dni w tygodniu ale tym bardziej to rpaca dla ciebie...gdyby tylko chciala dama z miasta przy krowach robic(zarcik)
tez mam ciezka sytulacje i okropne co powiem, ale zapomnialam o swich problemach czytajac o tobie, a gdyby sie okazalo ze mieszkamy blisko siebie... to kto wie...
odzywaj sie co u ciebie, przeciagnelo cie po betonie to zycie ale jak rany sie pogoja wieze ze staniesz an nogi, tyle razy ci sie udalo teraz tez sie uda...

a co do ogrodu, to kawaleczek podworka wystarczy, nasiona za grosze i codzienne podlewanie, zbieraj deszczowke w baniaki, warzwa mozna juz sadzi w domu zeby na wiosne sadzonke, sproboj sie zaprzyjaznic z kims, owszem wies to ciasna spolecznosc ale jak w nia wejdziesz to nikt ci nie odmowi worka ziemniaka czy koszyka jablek...
od kiedy mieszkasz na wsi? od lutego??
jesli na wsi nei przezylas lata to wiesz mi ze jest pieknie i uwazam ze to duza szansa cos zarbic

trzymam kciuki ze wszystkich sil

Hej Madness przeczytałam twoją historię i twoje życiowe potyczki. Bardzo Ci współczuję, podziwiam że umiałaś rozkręcić własny biznes itd. i zmienić swoje życie. Zabrakło mi jednak w tym wszystkim relacji , jakie masz z rodzicami i z synem, tak jakby ich w ogóle nie było w twoim życiu. To bardzo dołujące. Opowiedz może coś o tym.

Pierwotny problem został bardzo pobieżnie opisany. Depresja bez zupełnie żadnego powodu? To może być albo choroba psychiczna ale tylko załamanie nerwowe którego przyczyna jest głęboko ukrywana w podświadomości. Bez przemyślenia i wyjawienia przyczyn, nie da się zdiagnozować. Psychiatrzy bardzo często popełniają ten błąd że dają lekarstwa zamiast skierować na psychoterapię. Efekty są tragiczne bo pacjent nie jest w ogóle leczony, gdyż najczęściej mamy właśnie do czynienia z załamaniem nerwowych, którego powody wychodzą dopiero po długiej psychoterapii. Niektórzy ludzie są tak zamknięci w sobie że nie chcą wyjawić nawet przed sobą przyczyn złego samopoczucia.