Jak wygrac z kochanką

kasiulka -swiat materialny to okreslenie -jako nasz swiat w którym zyjemy w którym sa uczucia i emocje  nie chodziło mi o rzeczy materialne -tylko o nasza rzeczywistosc tu na ziemi .A miłosc warto ratowac oczywiście ale do człowieka który na nia zasługuje -jestes pełna wiary i oby wiecej takich ludzi ale pewnych realiów i ludzi juz sie nie da zmienic .Walczyc tak ale jak jest o co a nie o drania ktory poniza i jawnie  na noc odchodzi  do innej kobiety .

Fenix właśnie wtedy powinnaś najbardziej wziąć jego czyny pod uwagę....

ale ułatwiasz mu życie, on utrzymuje Ciebie, ale nie przeszkadza mu to zdradzać Cię? i to "utrzymywanie" Ty mu rekompensujesz byciem gosposią, praczką, kucharką?

Powiedz, jak on ma Ciebie szanować? I chcieć walczyć o dom? On ma wszytsko Twoje przyzwolenie na kochanke + uprane i ugotowane.

Hmmm ... pomyśl chciałabyś w takim wypadku (na jego miejscu) coś zmieniać? On nic nie musi robić ze swoim życiem, ma idelany układ.

Dlaczego nie spakujesz mu rzeczy brudnych i nie dasz do prania kochance? Bo jesteś dobrą żoną? Bo tak wypada?

On gdybyś wystąpiła do sądu musiałby płacić alimenty na Ciebie i na dziecko...

Dlaczego kobiety same utwierdzają się w byciu Męczennicą, nie mogę tego pojąć?

Nie możesz znaleźć jako sprzataczka, wiem, że jest ogólnie trudno na rynku, więc spróbuj McDonald - nienormowane godziny.

wiesz Nadia,ja mysle identycznie.Jak kobieta moze sie tak nie szanowac.
Facet Fenix ma rzeczywiscie dobrze,w domu sprzataczka i kucharka,czasem kobieta do lozka,poza domem  jego milosc-mila,usmiechnieta .Facet jest kochany przez dwie kobiety.On nie musi od siebie nic dawac.On tylko zabiera.
wiele facetow taki uklad chcialoby miec.
Ja juz chyba bede rezygnowac z udzielania mojego zdania na te tematy,bo sie poprostu wkurzam.
Ja przez te sprawy tez przechodzilam i wiem co kochajaca kobieta przezywa.
czemu w kobietach jest taka niska samoocena,nie dowartosciowanie?Czemu mysla ,ze sobie same nie poradza?

Dziękuję, bo czasami tarcę wiarę, że ktokolwiek w tych kwestiach mnie rozumie . Siedzę w pracy i wkurzam się na takie rozmemłane podejście do życia w stylu fenix, która patrzy na tego d..pka uważając, że to książe z bajki.

Sama z siebie robi męczennicę... 8-o nie ogarniam tego. Nie potrafię.
czekam teraz na odpowiedź fenix o utraconym związku i odniesienie się do przyjaźni, lojalności, etc.

Jeszcze trochę się pospalam

Fenix Nadia ma rację. Już wystarczająco walczyłaś, poza tym naprawdę nie ma o kogo uwierz..wiem, że to boli, ale powiedz sama sobie...jak można teraz o niego walczyć? poniżając się? prosząc by wrócił? dałaś mu już wszystko co mogłaś już dać, ale on z tego nie skorzystał. Co Ci jeszcze pozostało? rzucić się na kolana? Pomyśl..on wie, ze go kochasz i wie, że nie musi niczego wybierać. Dopóki nie poczuje strachu, że może Cię naprawdę stracić, będzie tak postępował. Nawet gdyby miało to wasze małżeństwo skończyć się rozwodem, to pamiętaj, ze on lekcję musi dostać, musi zobaczyć w Tobie silną i twardą kobietę. Ja wiem, że uczucie potrafi przysłonić oczy, ale kiedy oswoisz się już z tą myślą, że go nie ma, spojrzysz na wszystko inaczej. Niektórym kobietom się wydaje, że im więcej będą zabiegać o faceta, albo mu pokazywać jak bardzo go kochają, to on to zauważy i doceni. Gó...prawda za przeproszeniem. Fenix opamiętaj się proszę, nie pierz mu, nie rób nic dla niego, to on powinien czuć się winny i okazać trochę skruchy, jeśli nie czuje tego, to naprawdę gra jest niewarta świeczki. Nawet gdyby wrócił, to będzie się czuł królem, bo Ty będziesz szczęśliwa, będziesz koło niego skakać, a on będzie łaskę Ci robił, że w ogóle jest. Nie na tym to ma polegać. On musi sam ogarnąć swoje uczucia, ale dopóki będzie czuł, że go szalenie kochasz, będzie Tobą pomiatał. Tego chcesz?

Fenix
Nie będę się już rozpisywać na temat braku miłości, szacunku, zaufania, wierności, przyjaźni w Waszym małżeństwie bo o tym już dość napisały dziewczyny i całkowicie się z nimi zgadzam.
Ale powiem Ci coś odnośnie tej Twojej miłości - tak silnej,że sama obecność męża daje Ci szczęście.A raczej żałosną namiastkę szczęścia.Przeżyłam taką miłość i nie raz już o tym pisałam.Ale powtórzę raz jeszcze-nawet tak silną, destrukcyjną miłość można przezwyciężyć.Wiesz co mnie dało siłę,kopa do tego żeby wreszcie się wyrwać z jego sideł?Żeby skończyć te zdrady,kłamstwa,poniżanie?Mój synek.Wyobraziłam sobie jakim kiedyś będzie człowiekiem skoro każę mu patrzeć na to jak jego ojciec traktuje matkę-będzie taki sam bo taki wzorzec wyniesie z domu.Będzie wierzył,że może bezkarnie zdradzać,poniżać,oszukiwać kobietę,a ona ma wiernie jak pies czekać pod drzwiami z gotowym obiadkiem i lizać mu buty z wdzięczności,że w ogóle jest.Pomyślałam też o poczuciu bezpieczeństwa dziecka-co się z nim stanie jak będziemy trwać w tym patologicznym układzie,kiedy będzie widział matkę ciągle smutną,z zapuchniętymi oczami,będzie słuchał kłótni i i obelg,a w końcu może znajdzie mamę martwą po przedawkowaniu leków na uspokojenie?
I powiedziałam-o nie,koniec.Nie będzie więcej traktował mnie jak rzecz prymitywny facet,który nie wie co to szacunek i rodzina.Nie pozwolę mu krzywdzić mojego dziecka.Dałam radę odejść?Dałam.A teraz mam najwspanialszego faceta pod Słońcem,za którego szacunek do mnie,wierność,miłość,zrozumienie mogę ręczyć głową.A jeszcze nie tak dawno nie wyobrażałam sobie bym mogła pokochać kogoś innego.
Dziewczyno uświadom sobie,że Twoje małżeństwo to fikcja,chory układ,same kłamstwa.Bo do związku trzeba dwojga a Ty jesteś w nim sama.On jest jak niebieski ptak-robi co chce i będzie robił dalej bo mu na to pozwalasz.Z takiego raju jaki ma,z takiej wygody z dwiema kobietami,które się przed nim poniżają on nigdy nie zrezygnuje.Chyba,że dasz mu wyraźny bodziec do tego.Chociaż i w skuteczność tego wątpię.Już raz zagroziłaś,że odejdziesz i co to dało?On jest Twoim narkotykiem,a nie miłością.Zastosuj drastyczną terapię odwykową bo inaczej on Cię zniszczy.A masz dziecko,które Cię potrzebuje.

No to tak droga fenix ja to uważam że jeśli chcesz ratować małżeństwo ratuj je ale nie w taki sposób. Nie gudź sie na bycie kurą domową, gosposią, służącą. Bo dziewczyny mają tu rację... twojemu mężowi tylko w to mi graj... Ma kochankę ma na to przyzwolenie a w domu ma gosposie i wszystko zrobione, czego więcej chcieć? Musisz przestać z usługiwaniem mu bo jeśli nadal on tak będzie miał nigdy nie zrozumie że robi źle i nigdy nie poczuje że mu ciebie brakuje. Musisz dać mu po0dupie niech se sam pierze itp. On musi zobaczyć co traci, poczuć to żeby to małżeństwo dało się uratować.

Fenix moje pytanie jakiej ty konkretnie pracy szukasz? Masz może zdoloności manualne??? Jeśli masz choć trochę pojęcia w tym kierunku to mogę ci coś podpowiedzieć w związku z pracą. Co prawda kokosów na niej byś nie zbiła ale myślę że jest duże prawdopodobieństwo że byś sie załapała jednocześnie czymś zajeła a dodatkowo ta praca jest nniedaleko twojego miejsca zamieszkania.

TO ZAJMIJ SIĘ SYNEM, NAUCZ SIĘ Z NIM BAWIĆ, POŚIĘCAĆ MU CZAS I DAWAĆ SIEBIE... Uganiasz się za ... (wpisz tu jaki chcesz negatwyny epitet dotyczący twojego męża), a własne dziecko olewasz?!?!?!?!?!?!?!?!

Kończę, nie chcę już mi się do Ciebie pisać... Nie szanuję kobiet olewających swoje dziecko z jakiegokolwiek powodui.

Tym samym życzę Ci powodzenia i zrozumienia, co w życiu jest ważne.

1) jesteś złą matką
2) beznadziejną
3) ogarnij się

To moje przesłanie, ostre? Może pozowli Ci coś zmienić, bo chyba potrafisz się tylko nad sobą litować i użalać nad ciężkim losem. mąż ma kochankę, nie mam pracy, NO CÓZ to życie. Kobiety mają chore śmiertelnie dzieci, walczą, Ty za d..pka, który ma kochankę poświęcasz miłość i zaintersowanie dziecka...

Ech...

ps. widzisz w dziecku ojca? PODOBNO Kochasz go bezgranicznie (tego ojca dziecka), więc sama sobie debilnie zaprzeczasz szukając litujących się nad Tobą osób... Może znajdziesz tu jeszcze kilka takich, ale uwierz ta litość nic Ci nie da

KONIEC MOJEGO PRZESŁANIA

dlatego kasiulka Ty ją pogłaszczesz po główce i tak kółeczko wzajemnej adoracji będzie się kręcić.

Napisałam ostro, ale bycie matką to odpowiedzialność, a ona skupia się na mężu.

zasady w kwestiach małżeństwa, rodzicielstwa są nie do jak to nazwałaś obejścia...

Kasiulka masz dzieci?
"Jesteś poprotu matką o twardym modelu wychowywania a  nie matką przyjaciółką, z drugiej strony bycie matką przyjaciółką, matka na każde zawołanie dziecka wcale nie jest dobre. Wg mnie to dobrze że chłopak umie się bawić bez ciebie przynajmniej nie jest niańczony ale z drugiej strony powinnaś okazać mu że mimo to go kochasz. W końcu to owoc waszej miłości." - co to za brednie?

szkoda że TWARDY model wychowania (wg Ciebie, dla mnie to gów...niane postępowanie) ona ma do dziecka, a nie do męża ;P

Nadia od 5 miesięcy jestem cały czas z synem , 24 na dobe czytam mu bajki, zabieram na plac zabaw do teściów do mamy, ja nie mam dnia wolnego całly czas z dzieckiem nie pujde ze znajoma na kawe bo jestem z dzieckiem, w zeszłym tygodniu był na 7 dni u mojej mamy miałam troche czasu dla siebie i znajomych ale nawet ona powiedziała że jest nie do wytrzymania i chocbym stawała na głowie to nie zastapie mu tatuśia do którego jest tak bardzo przywiązany. Syn ma 5 lat i ma do mnie żal o tate bo mi to wykrzyczał pewnie ojciec mu coś wspomniał. Mówiąc że jestem złą matka miałam na myśli to że nie sprawia mi przyjemności ciągłe siedzenie z dzieckiem czy zabawa. Chyba nie myślałaś że rycze a dziecko jest puszczone samopas, ojciec się nim nie zajmuje.
Moja mama była taka sama w stosunku do mnie i może to tego wynik nie tłumacze się bo tu nie ma z czego jedne kobiety marzą o karjerze a drugie o domu ja jestem w twj pierwszej kategorii.
Rozumiem że ludzie maja większe problemy ale nie są zdani sami na siebie a ja niestety tak, po nprzeprowadzce zostałam odizolowana od znajomych i rodziny w chwili obecnej juz nie mam auta a wyprawa do mojej mamy to 35km busem z przesiadkami z rozkapryszonym 5latkiem na którego ma wpływ jedynie ojciec.
Masz racje że użalam się nad sobą ale tylko częściowo i tak w chwili obecnej jestem w lepszym stanie niz 2 tygodnie temu i to nie jest jak mówienie do głuchego bo dzięki forum napisałam pozew mimo że nie chce się rozejśc z mężem tyle że do pewnych decyzji trzeba dojrzec a u mnie odbywa się walka miedzy uczuciem a rozumem.

wybacz, ale Twoje relacje z jego tatą są dla niego neizrozumiałe, albo się kłócicie, albo jesteśmie rodzicami, którzy idą do dziadków.

Proponuję wizytę o specjalisty, szczególnie z dzieckiem, żeby ogarnąć jego negatywne emocje, a także Twoje.

Moje ostre słowa są po to żebyś zaczęła widzieć "minusy", a nie brzęczała o "miłości"...

ale zaprzeczasz sama sobie w posicie wyżej piszesz, że bawisz się z dizeckiem w poprzednim, że nie potrafisz tego robić... nie wnikam.

zatem nie mas zdizeci, ale jesteś ekspertem, wspaniale, ale zobaczysz jak zmieni się Twój świat gdy jUż będziesz je miała. I gdy ta mała osoba stanie się najważniejsza na świecie (w zdrowy sposób).

Uważam, że to, co oni obywoje robią ze sobą, z dzieckiem jest chore. To, że ona widzi w dziecku ojca i dlatego nie potrafi obdarzyć go uczuciem jest chore (zrozumiałe dla mnie w przypadku, gdy dziecko powstaje z gwałtu, lub innych tego typu okoliczności).

Dobra matka w tym wypadku ogranęłaby swoje blablabla o miłości do męża i  dla dziecka, stanęła na nogi, przestała brać tabletki, i zajęła się budowaniem nowego życia, ot co!

Ja się wkurzam to fakt, ale taka już jestem emocjonalna i zasadnicza

Tabletki dostałam od psychologa u którego juz byłam , jeśli chodzi o twoją wypowiedz dotyczącą co robimy z dzieckiem to niestety ale nie mam zielonego pojęcia o co ci chodzi bo to że on nie poświęca czasu swojemu synowi nie jest moją winą a wina jego kochanki. Ja natomiast nie kłuce sie z mężem przy dziecku, wręcz przeciwnie tłumacze synowi że tata dużo pracuje i dlatego go nie ma w domu. A mówiąc że w synu widze ojca miałam na myśli że gdy zostaje z nim sama a on mówi że mnie kocha odrazu mi sie cisną łzy do oczu bo jego ojciec kiedys też to mówił.Ponadto nie powiedziałam ze nie kocham syna a jedynie że nie w taki sposób w jaki byc może powinnam.

Twoją winą jest to, że pozwalasz na chory układ, ryczysz przy dziecku (żebyś znowu nie odwinęła kota ogonem odnoszę się do Twojej wypowiedzi dotyczącej ciskania się łez do oczu gdy patrzysz na syna) i użalasz się nad sobą. Oprócz deb..lnego tatusia dostaje jeszcze zeschizowaną mamusię skupioną na sobie i na walce o tatusia.

dzięki kasiulka dokładmie rozumiesz o czym mówie

zapomniałam odnieść się jeszcze do tego, że ciekawe... bo psycholog nie jest lekarzem, więc nie może wypisywać recept (mam dość szeroką wiedzą medyczną), ale pewnie powiesz, że znów się czepiam ;P

Kto zatem Ci je wypisał ;P znów historia będzie ciekawa

jejku popłakałam się

żałosna bo? uzasadnienie poproszę

Ewel czasami heroicznie myślę, że uda mi się natchnąć np. taką fenix do działania. Powinnam zaprzestać, ale... ;P rozumiesz, boli mnie to gdzieś w środku.

i chętnie podyskutuję z Samantą na temat jakże żałosnej osoby mej , łatwo jest rzucić takie słowo bez uzasadnienia.

co do ironicznych moich tekstów ten o zasadach nie był skierowany do Ciebie, ale jak będę pisać kolejny to może pomyślę o Tobie - sarkazm ... W sposobie patrzenia na świat jesteś moim przeciwieństwem, więc ciekawie mi się z Tobą wymienia poglądy, aczkolwiek nie są one dla mnie... hmm żebyś się nie uraziła... godne. O tak to dobre słowo. Wchodzenie facetowi po palcu do d..py uważam za bycie czopkiem . Nie mam nawet w głowy w jego kształcie.

ok wracając do tematu...

On ją zdradza dość długo, mówi, że go brzydzi i jest irytująca, a ona mu tam smaży, gotuje, pierze i jeszcze do teściów pójdzie to nie jest ratowanie, to jest łaszenie się. To nic nie przynoszące próby samobójcze dla związku.

I uwierz mi, że takie biadolenie to jest słodzenie miodu ;P ani to przydatne, ani konieczne, a tylko mdłości powoduje

uwierz mi, że ja też mam takie uczucie przyduszenia, że można tego nie rozumieć... Może kasiulek mi nie uwierzy, ale wiem, wręcz jestem pewna, że fenix gdy pokaże mu trochę "klasy" to może (zaznaczam może, bo za bardzo już spaliła się jako dobra żonka) on coś zrozumie...
nie, nie, nie w sumie w to nie wierzę, ludzie żyjąc w taki sposób nie zmieniają się, ale zostawiam ten wpis...

ja rozumiem, że kobieta kochając może robić głupstwa... ale wiesz wychodzę z założenia, że człowiek (a kobieta w szczególności to istota wyższa niż taki tam zwykły człowiek;)) jest zwierzęciem rozumnym i np. jeśli taka fenix nic nie zdziałała swoim postępowaniem, oraz biadoleniem to wykorzysta inne opcje, które jej się podsuwa.

Tak sobie myślę, że może niektórzy powinni zakładać tematy z taką adnotacją "jest mi źle,płaczę i potrzebują tylko głaskania i litości" i ja wtedy nie spalałabym się .

Ja wiem też, że fenix w kółko chce słyszeć tak, tak rozumiemy, tak, tak będzie dobrze, tak, tak wróci ( tutaj intonacja głosu Pań z wagonu pociągu z filmu "Dzień Świra" wydaje mi się odpowiednia - taka dygresja)...

Ale ja tak nie myślę, więc gdakać nie będę ;P

Miałam się już nie wypowiadać w tej kwestii , ale tak sobie czytam Wasze wypowiedzi , i mimo tego  że kiedyś jednak z Nadią ostro się ściełam a jakimś wątku , tutaj muszę jej "przybic piatkę" Mam wrażenie , że niektórzy pojęcie " pomoc " traktują jednoznacznie.Fenix użala się nad swoja sytuacją nie od dziś.Ludzie się spalaja , odpisują , naprowadzają , próbują jej otworzyć oczy , wspierają , a ona nic , tylko się użala, wate się toczy , a sama zainteresowana jak dotąd nic a nic nie zrobiła ze swoim życiem.Czytając posty Fenix można mieć wątpliwości ,że ona na prawdę ten pozew o rozwód złożyła.Ja broń boże nie jestem za rozpadem małżeństwa , nie raz juz o tym pisałam , ale tutaj tego małżeństwa nie ma , ono jest fikcją ...
MOżemy się tak użalać nad Fenix i jej życiem , mo.żemy jej współczuć i do czego to doprowadzi ? Do niczego dobrego....Ona poczyta te " słodycze" , że wszystko się jakoś ułoży i dalej będzie beczeć w poduszkę.Ona musi zrozumiec , że bajka się skończyła , czas na realia.Ona potrzebuje porządnego kopa w d***, żeby się odbiła i zaczęła normalnie żyć !To ona w takiej sytuacji powinna byc naważniejsza , jej dziecko , a nie jakis zadufany w sobie dupek ! Fenix myśli tylko o nim ! Tylko nim zyje , a reszta w jej życiu tylko wegetuje Moze Fenix po prostu lubi tak żyć ? Upokarzać się, cierpieć , żyć w poczuciu beznadziei...A wystarczy sobie tylko powiedziec DOŚĆ !Nie chcę tak żyć , muszę coś z tym zrobić .
Dodam również , że podobnie jak Nadia zwróciłąm uwagę na fakt , iż rzekomo psycholog przepisał Fenix "prochy".A nawet gdyby tak było ...to przeciez każdy wie , że one jakby nie patrzył otumaniają ...Jak Fenix w ogóle funkcjonuje i opiekuje się swoim dzieckiem ?
Ja jestem jednak za porządnym kopniakiem dla Fenix.Głaskanie po plecach jak widać nic nie daje , to może chociaz to DOBRE SŁOWO i  WSPARCIE to pojęcie względne , więc nie ma się co powoływac na Admina.Najważniejsze , żeby to jak pomagamy , przynosiło pozytywny skutek
Ale skoro watek nosi tytuł : Jak wygrac z kochanka " to moze w taki sposób , żeby męża odelegowac właśnie do niej.Niech mu pierze , gotuje , robi kanapki do pracy , sprząta jego śmierdzące skarpetki...Może juz po tygodniu zacznie miec tego dość i pozbędzie się strupa wysyłając go na " łono natury " A gdzie on biedaczek wróci ? Do oczywiście ...do żonki

Nadiu jak widzisz przyznaję Ci rację, ale po przeczytaniu tego co napisałaś później, mnie samej łzy stanęły w oczach. Tak nie można ironizować z czyjegoś problemu. Fenix najwyraźniej nie radzi sobie z tym wszystkim i wydaje mi się, że człowiek ma taką naturę, że tego typu kopniak nic nie pomoże. Każdy człowiek jest inny, nie każdemu ten sposób pomocy odpowiada. Zauważyłyście, że Fenix się zamknęła? Bo to właśnie tak działa. Wiem po sobie, że kiedy ja miałam problemy, moja przyjaciółka mi nawtykała i wtedy co się stało? Nie poszłam do niej więcej ze swoim problemem i nie dlatego bo nie słyszałam jak mnie głaszcze, tylko dlatego, że w takiej chwili niepotrzebny mi jest gwóźdź to trumny, potrzebowałam słów otuchy i powiedzenia dasz sobie radę, jesteś silna. Uzmysławiamy cały czas Fenix, że robi źle, bo to małżeństwo nie ma już sensu, a bynajmniej nie z tym człowiekiem i że powinna zachować resztki godności, ale na boga, nie kpijmy z jej słabości charakteru i z tego, że faszeruje się tabletkami. Rozstania są jak żałoba, trzeba to przeczekać i odcierpieć. Fenix czyta co do niej piszemy i z czasem dojrzeje do tego i dotrze do niej, ale musi to przepłakać i przecierpieć. Nic nie da szydzenie z jej szaleńczej i chorej miłości i nawet jeśli trzeba jej tłumaczyć po stokroć, to od tego nas tu ma.
Człowiek, który przeżył serię niepowodzeń, ma znacznie obniżone poczucie siły i racjonalnego myślenia. My dorośli jesteśmy poniekąd podobni do dzieci, jeśli są z nimi kłopoty i widzimy, że robią źle, nic nie pomoże nawtykanie im i wykrzyczenie, że są beznadziejnie głupie. Więcej zdziałamy cierpliwym tłumaczeniem i uzmysławianiem im jaką drogę powinny wybrać. Fenix w tej całej sytuacji jest właśnie jak dziecko, bo przy tylu nieszczęściach, rozum jej spadł do poziomu małego dziecka i pomóżmy jej, aby w końcu zrozumiała, ze jest w stanie dźwignąć się z tego i że będzie bardziej szczęśliwa bez tego drania.

Ja sie jeszcze dziewczyny zastanawiam nad jednym, bo w sumie wszystkie mówicie żeby złożyła pozew żeby się rozstała zostawiła drania itp. No tak taka rada jest najprostsza i najlogiczniejsza patrząc z punktu widzenia osoby która naprawde chce żeby to małżeństwo się skończyło. Tylko że ja odnoszę wrażenie że fenix nie jest taką osobą i że ona pragnie żeby jej małżeństwo wróciło na dawne tory, żeby nadal z mężem tworzyli związki. Nie wszyscy uważają że najlepszym rozwiązaniem podczas kłopotów jest rozwód.Bóg kazał wybaczać. I zdradę naprawde da się wybaczyć mimo że większość z was w to nie wierzy mimo że większość z was nie wierzy w to że jej mąż może się zmienić jednak to naprawde jest możliwe.
A skoro fenix pragnie swojego dawnego życia to może poradźmy jej wspólnymi siłami jak doprowadzić do tego żeby to dawne życie wróciło a nie jak składać pozew w sądzie bo o to to może zapytać prawnika(albo założyć sobie nowy wątek). Może zamiast rad typu jak zostawić niewiernego męża udzielmy rad jak tego niewiernego męża "nauczyć" wierności i sprowadzić na właściwą drogę. Myślę że to bardziej było by pomocne dla fenix niż wieszanie na niej batów.

Tak jak już kiedyś powiedziałam fenix zawsze ma czas na zostawienie go ale dopóki świeci sie choć iskierka nadzieji powinna walczyć.

Co do mojego powoływania się na Admina uważam że udzielanie wsparcie nie polega na uświadamianiu człowiekowi jaki to jest teoretycznie beznadziejny czy też ironizowaniu o tym ze jest otępiony lekami bo czasem te leki są konieczne żeby człowiek mógł przeżyć żeby w stanie załamania nie zrobił sobie nic złego. Dlatego też pozwoliłam sobie powołać się na wypowiedź Admina...

co do łykania prochów z powodu faceta nie będę, bo zlinczują mnie tutaj...

ale bardzo dobre działania podejmujesz - wspaniale, że przyjęli dziecko do przedszkola, da Ci to możliwość podjęcia dalszych kroków. Jeśli on nie ma w sobie na tyle, hmm już nawet nie pokory, ale "taktu" i szykuje się ostentacyjnie na randkę z kochanką przy Tobie to ten pozew rozwodowy jest posunięciem, które albo uwolni Cię od niego (pisałaś wcześniej, że on nie sprzeciwiał się temu), albo pozwoli zacząć uzyskiwać od niego, to czego oczekujesz (wątpię w to osobiście).

w prawie każdej wypowiedzi udzielam jej rad w kwestii "pstryczka w nos", którego ma dać mężowi.
I tłumaczę, że jej dotychczasowe działania nie wnoszą żadnych pozytywnych reakcji, wręcz przeciwnie.

Samanta, mam specyficzne (a może nie) podejście do spraw zdrady, lojalności, szacunku w związku. Są pewne rzeczy, które wg mnie dyskwalifikują związek, ale rozumiem, że są kobiety, które mogą żyć z mężczyzną, który je zdradzał, ale chcą w zamian czegoś więcej. Zmiana dotyczy sposobu życia, opieki nad dziećmi, pracy, etc. ale przede wszystkim ten facet wyrażać MUSI chęć naprawy. Facet fenix ma ją w d..upie, nie liczy się z nią, olewa rodzinę. Ona powinna olać jego, na jakiś czas, gdy zabraknie mu tego idealnego świata, który sobie stworzył MOŻE zrozumie błąd, w obecnej sytuacji logicznie patrząc na całokształt nie widzę tego.

Złości mnie poniżanie się kobiet, w przypadku fenix jej mąż to pa..lant, który ma wspaniałe dwa światy, jeden z fenix, która dba o niego (bo jest dobra, za dobra), z drugiej kochankę, która dba o niego w inny przyjemniejszy jak wiemy sposób.

Tak bywam ironiczna, złośliwa, ale pisząc to wszystko ja nie chcę zrobić fenix krzywdy, ja chcę jej pomóc. Jej dzisiejsza wypowiedź z pominięciem "łykania prochów" posiada w sobie przekaz działania z jej strony.

Określiłaś mnie jako żałosną, masz prawo, czytałam historię Twojego życia, hmmm, ale pomyśl, działasz bez zasad i nagle tak bardzo współczujesz fenix. Ot przykład dulszczyzny . I tak pokrzycz wyzwij mnie teraz jestem gotowa . I ironiczna i złośliwa, bo potępiam ludzi bez zasad, których Ty określasz "słabych z charakteru".

kasiulka - ,,A skoro fenix pragnie swojego dawnego życia to może poradźmy jej wspólnymi siłami jak doprowadzić do tego żeby to dawne życie wróciło a nie jak składać pozew w sądzie bo o to to może zapytać prawnika(albo założyć sobie nowy wątek). Może zamiast rad typu jak zostawić niewiernego męża udzielmy rad jak tego niewiernego męża "nauczyć" wierności i sprowadzić na właściwą drogę. Myślę że to bardziej było by pomocne dla fenix niż wieszanie na niej batów.,,

O przepraszam, ale jak można nauczyć kogoś wierności?!
Zgadzam się, że zdradę można wybaczyć (oczywiście jeśli będziesz potrafiła, bez wypominania z tym żyć), ale jedną zdradę!!!! A ten koleś ma na swoim koncie kilka:((
Czy naprawdę wierzysz, że on się zmieni? Życzę Fenix wszystkiego najlepszego, ale nie sądzę, że uda się Jej, pomimo najszczerszych chęci stworzyć z tym człowiekiem coś fajnego. Im szybciej się otrząśnie i pozbiera, tym szybciej będzie się szczerze uśmiechać.

Wiesz Nadia, odpowiem Ci tak...Fenix to wspaniała i mądra dziewczyna. Nieraz dała tutaj temu dowód wypowiadając się w niejednym wątku i to, że nie potrafi sobie poradzić w swojej sytuacji, nie dyskryminuje jej jako wartościowego człowieka z godnością. Świeże spojrzenie można mieć na cudze sprawy a niekoniecznie swoje. Cieszę się,że jesteś taka rozważna i rezolutna w swoim życiu, że nigdy nie zdarzyło Ci się stanąć przed trudnym wyborem i mieć dylematy. Dorosłość nie oznacza doskonałość i nieomylnosć.
Współczuję Fenix, bo ją rozumiem, a Ty widocznie nie doczytałaś całej mojej historii i nie do końca ją znasz.

Słowo "nauczyć" ujełam celowo w cudzysłowi ale widocznie tego nie dostrzegłyście, oto dowód jak nie rozumiecie sensu mojej wypowiedzi(oczywiście niekomu nie ubliżając). Używając tego słowa miałam na myśli 'dać mężowi tak w kość np poprzez brak gotowania prania mu itp a ponadto poprzez pokazanie że i fenix może sobie kogoś znaleźć-wzbudzenie zazdrości' tylko po to żeby on zrozumiał co traci i żeby doszedł  do wniosku że zdrada się nie opłaci. To tyle w kwesti wyjaśnienia.
Co do fenix owszem mogę jej pomóc dać wsparcie ale przepraszam cię droga fenix bo już nie w tym wątku. Oczywiście to nie twoja wina więc przypadkiem nie bierz tego do siebie. Poprostu widząc poszczególne ataki i wcinanie spraw innych osób do tego wątku(nie ubiliżając Ci Nadia chodzi mi o twój tekst do Samant) wnioskuje że nie ma tu więcej o czym gadać. Poprostu wątek ten zamienił się w słynny wątek "ROZBIJAM JEGO MAŁŻEŃSTWO". Oczywiście nie pod względem tematu tylko po względem wypowiedzi i wzajemnego przekrzykiwania się bądź rzucania uwag w stronę poszczególnych dziewczyn.

Wniosek:wycofuje się z tematu bo znowu zrobimy jedno wielkie pobojowisko. (NO CHYBA żE FENIX ZADA JAKIEś PYTANIE KONKRETNE TO MOGę SIę WYPOWIEDZEć)

Pozdrawiam

Dziewczyny , cos Wam powiem: może i moje posty są zbyt dosadne i bezpośrednie , ale to nie znaczy , że nie chcę pomóc.
Nie będę ją głaskać wirtualnie po głowie , płakać razem z nią , bo chciałabym , żeby ona jak najszybciej przewartościowała swoje życie...bezsensowne życie...Chciałabym , żeby nadszedł taki dzień , że przeczyta nasze posty i powie sobie : dość ! Mam dośc takiego życia , musze coś z tym zrobić , żeby nie zwariować, żeby godnie żyć.Te pstryczki , czy jak tam kto woli kopniaki nie sa po to , żeby ją zdołowac , tylko po to , żeby wzbudzić w niej bunt przeciwko temu , co ją spotkało w życiu.Ciesze si.ę , że udało jej się załatwić to przedszkole dla synka, bo już myślałąm , że nie robi nic innego , procz tego , że beczy w poduszke , rozpamiętuje , łyka prochy i żali się na forum.Oczywiście , niech to robi , to ludzkie , pomaga...Ale niech nie siedzi bezczynnie , niech coś robi z tym swoim życiem , bo nikt inny za nią tego nie zrobi.Teraz kiedy syn Fenix pójdzie do przedszkola , ona sama bedzie mogła rozejrzeć się za pracą.
Fenix , zajmij się sobą , swoim życiem...Ja Cie broń Boże nie namawiam do rozwodu , to Twoja decyzja , Twój wybór...Ale nie pozwól się w taki sposób traktować.Gdybym była na Twoim miejscu , takiego męża traktowałabym jak powietrze...Zajęłabym się soba , dzieckiem , swoimi sprawami...Tym , na co zwykle nie miałam czasu...Niech sobie przychodzi do domu , skoro jest póki co równiez jego...ale niech nie myśli , że Ty na niego czekasz , że nie potrafisz bez niego zyć ...nawet gdy tak jest...Jeśli mu zalezy na rodzinie , na Tobie , to daj mu szansę powalczyć .Jeśli nie będzie chciał , to znaczy , że nie ma już czego ratować ...i trzeba się z tym jakoś pogodzić...Zrozum, to nie Ty masz zabiegać o to , żeby ratować to małżeństwo , tylko on .Ja wiem , ze to boli kiedy masz świadomość , że wychodzi do innej....że czujesz żal , pretensje do losu , do siebie...Pomyśl w takie chwili , że to co Cie nie zabije , to Cię wzmocni...Weż się z życiem za bary , walnij pięścią w stół i powiedz sobie  : Nie , tak nie mogę dalej żyć , stac mnie na coś lepszego.Jesteś warta tego , żeby żyć szczęśłiwie .Przestań się upokarzać , podnieś głowę do góry ...Przestań grać , udawać, zacznij być stanowcza , pewniejsza siebie , samowystarczalna...A płacz sobie nocą , kiedy nikt nie widzi...To oczyszcza i dodaje sił...Każdy ma prawo do chwili słabości, ale w na codzień kobieta musi byc silna  a nie "miętka " inaczej sobie nie poradzi
Fenix zajmij sie teraz tym co ważne...Twój "mąż " nie dodaje Ci skrzydeł...on Ci je póki co podcina.Nie pozwól sobie na to

Fenix - ja wybaczyłam. Ryczałam z bólu od piątku (to juz prawie dwa tygodnie). Więc można wybaczyć, zaufac bezgranicznie raczej sie nie uda, ale chcę z nim życ bo go po prostu kocham.

Witam chyba opatrzność nade mną czuwa od piątku mam prace daleko i za grosze ale mam, niestety przy okazji mój małżonek odciął mi dostęp do komputera i nie mam jak do was zajrzeć teraz jestem u mamy więc coś napisze. Na szybko załatwiam opiekę do syna ale myślę że coś wymyśle a co tam dodatkowo w końcu poznałam missy  jedną z użytkowniczek forum mieszkamy niedaleko siebie i obie nikogo nie znamy na tej naszej wiosce. Sprawy zaczęły się powoli normować, jutro jadę złożyć  pozew co do kwestii domu i sprzedaży myślę że postaram się znaleźć drugą prace i utrzymać ten dom nawet sama dla dziecka . Z mężem nie utrzymuje kontaktu bo i po co boli ale mimo wszystko mam zajęcie więc jest zupełnie inaczej idę na 9 do pracy o 18 jestem w domu soboty niestety też ale przynajmniej nie mam czasu na pierdoły