Teo,poprostu chciałabym jej cos odpowiedzieć zeby ją zatkało i żeby tez zrozumiała ze to nie te czasy...bo moze ona przejży na oczy wtedy też;)
Beznadziejne to wszystko....
Podobne tematy
Myslę, że to kwestia zaufania. Ze mna i z moim facetem roznie bywalo, on chciał wyjsc na piwo z kolegami to ja zaraz ,ze nie bo tam beda jakies babeczki inne to juz sceny zazdrosci.albo jak juz wyszedl to i tak sie mnie o zgode nie pytał o prsotu wychodził i juz nawet jak pisałam do niego jak wieczor mija to nie odp. nie powiem, ze byłam wsciekła, ze on tak do tegio podchodzil, ale teraz dla mnie to dziecinne, skoro sie z kims jest i sie kocha to powinno sie raz na jakis czas dac troche luzu, wyjsc na mecz czy piwo z kolegami. I w naszym przypadku jest tak samo, ja sie mojego faceta nie pytam czy moge wyjsc czy mu to przeszkadza po prostu wychodze, ewentulanie mu napisze sms, ze wyszłam ze znajomymi i tyle
teraz to bardziej na zaufaniu polega.
Mój chłopak jest bardzo zazdrosny i zły jak wychodzę gdzieś sama, ale nie o tym chciałam napisać.
Otóż mam (miałam?) bardzo dobrą koleżankę, z którą wychodziłam na kawę, na piwo, wypady pod namiot - zawsze jedna drugiej proponowała jakieś wyjście itd. Teraz ta koleżanka ma chłopaka (od 9 miesięcy) i widujemy się co 2 miesiące. Przeważnie, jak zapraszam ją na piwo, do klubu, na domówkę, albo nawet na kawę, to słyszę "Nie mogę, mój X dzisiaj pracuje", lub "Umówiłam się z X, że pooglądamy jakiś film", "X nie ma ochoty nigdzie iść, więc odpadamy". Jej zachowanie doprowadza mnie do szału, mam wrażenie, że jeszcze z parę miesięcy i nawet na spontaniczną kawę nie będę mogła do niej wpaść, bo akurat jej chłopak będzie w pracy, a nie wypada się z kimś widzieć bez niego.
(a jeszcze najgorsze w tym wszystkim jest to, że mój chłopak uważa, że moja koleżanka zachowuje się fair wobec swojego chłopaka i powinnam brać z niej przykład
)
Pytac o zgode na wyjscie? Nigdy nie pytalam meza, czy moge. Owszem, gdy wychodze to go o tym informuje, bo nieraz moj maz ma prace wieczorem i po prostu chodzi o to, zeby moje plany nie kolidowaly z jego. Poza tym to moj maz i nie widze nic zlego w tym, by wiedzial, gdzie ide. On tak samo mowi mi, ze wybiera sie np. na piwo, ale o zgode zadne z nas sie nie pyta. I zadne drugiemu nie broni. Zreszta, my mieszkamy na wsi i znajomych mamy niedaleko. A do tych dalszych lub np. do pizzerii itp. jezdzimy zawsze razem. Teraz zreszta ograniczylismy takie "dalsze" wyjscia, bo zbieramy pieniadze. Moj maz na szczescie potrafi sie zajac wlasnym dzieckiem i sie zajmuje, gdy ma czas. Razem ze mna chodzi po lekarzach, gdy malemu cos dolega, nawet brudna pieluche zmieni, choc na poczatku protestowal i twierdzil, ze jest, cytuje, "zbyt wrazliwym czlowiekiem na takie rzeczy"
. Wiec z wyjsciem nie mam problemu. W srode chyba bedzie mial dzien wolny i mam zamiar to wykorzystac. Ostatnio maz mi oznajmil, zebym poszla do fryzjera (przyznaje, ze fryzure zaniedbalam od kiedy urodzilam dziecko) i akurat w srode robie maly wypad do salonu. On w tym czasie bedzie siedzial z dzieckiem. Nie rozumiem kobiet, ktore pytaja sie o wszystko swoich mezow/narzeczonych/chlopakow. Jak juz ktos napisal- maz jest moim PARTNEREM, a nie wladca i traktujemy sie na rowni.
Najpierw Gary do ciebie choroba jest przypadkiem ktos moze sie zle poczuc wszystko tez zalezy jak chory ale jest to jakies partnerstwo i pomoc w takiej sytyacji. Jak by twoj akobieta byla chora tez sobei pojdziesz i nie podasz jej tej przyslowiowej szklanki herbarty ?;).
Ogolnie piszac to wszytsko zalezy od wspolnych ustalen dogadania sie, napewno nei w stylu zeby wogoel nic nie mowic tylko sobie pojsc tp jets juz olewanie a nie wspolne zycie. Rozumiem ze kazdy czasami musi sie spotkac ze znajomym gdizes wyjsc ale uzgadniamy ze nie mamy wspolnych planow itp. i kazdy robi cos sam co lubi zajmuje sie soba.
Nemezys teraz do ciebie kazdy jest inny jedni potrzebuja suie spotykac ze znajomymi kiulka razy czy raz w tygodniu inni raz na miesiac lub raz na kilka miesiecy nawety tu kiedy byl taki temat i byly wypowiedzi kobiet ze im wystarczy spotkac sxie ze znajomymi raz na miesiac lub zadziej. Wiec kazdy jest inny a po drugie tak pomysl w prosty sposob ludzie wolni nei maj anikogo wiec sie spotykaja ze znajomymi jak poznaja jakiegos partnera to chyba nie moga ciagle sie spotykac ze znajomymi a partnera gdzies tam pozostawic bo jednak to jets calkiem co innego sma rozumiesz pewnei
.
I nie dziw sie ze twoja kolezanka woli spotkac sie sam na sam ze swoim facetem lub obejzec film z nim. Sam wybieram kobiete bardziej niz kolegow chyba ze sie poklucimy
, wiec moze ona jest inna niz ty i nie mozesz od niej wymagac zeby sie spotykala z toba jak ty chcesz czesto, musisz to zaakceptowac. ![]()
I nie dziw sie ze twoja kolezanka woli spotkac sie sam na sam ze swoim facetem lub obejzec film z nim. Sam wybieram kobiete bardziej niz kolegow chyba ze sie poklucimy
, wiec moze ona jest inna niz ty i nie mozesz od niej wymagac zeby sie spotykala z toba jak ty chcesz czesto, musisz to zaakceptowac.
Pewnie, sama wolę się spotkać z chłopakiem niż ze znajomymi, taka już kolej rzeczy
Ale zapomniałam dodać, że moja koleżanka, o której wspomniałam mieszka ze swoim chłopakiem. Oboje kończą pracę na wieczór, więc praktycznie od godziny 20 są już cały czas razem na mieszkaniu. Więc ten jeden wieczór na 2 tygodnie poświęcić dla znajomych, wyjść gdzieś osobno...
Najpierw Gary do ciebie choroba jest przypadkiem ktos moze sie zle poczuc wszystko tez zalezy jak chory ale jest to jakies partnerstwo i pomoc w takiej sytyacji. Jak by twoj akobieta byla chora tez sobei pojdziesz i nie podasz jej tej przyslowiowej szklanki herbarty ?;).
Sytuacja pierwsza... Żona jest chora, mąż ma zaproszenie na piwo z kolegami. Mąż delikatnie mówi żonie, że ma zaproszenie. Żona zła, bo przecież ona jest chora i potrzebuje szklankę herbaty. Ona biedna chora a on bawić się pójdzie. SZlag ją chce trafić. Co za egoista z tego męża. Singlem już nie jest cwaniaczek. Partnerstwo polega na tym, że się jest ze sobą w biedzie. A on co? Ślubował miłość, wierność, uczciwość a teraz chce z kolegami pić jak ona leży w łóżku? Co za łajdak...
Sytuacja druga... Mąż jest chory. Żona ma zaproszenie na piwo z koleżankami. Mąż mówi żonie "Kochanie! Idź się zabaw. Zrób mi tylko herbaty koło łóżka. Ja zadzwonię do brata, aby Cię w nocy przywiózł, bo ja nie dam rady tak jak zwykle." I żona idzie sie bawić. Mąż będzie szcześliwy, że w jego grypie ona się trochę oderwie od obowiązków domowych. W końcu nie jest umierający, a szczęście ukochanej jest najważniejsze...
Wniosek? Jeśli ona jest chora a on nie idzie na piwo, to ich związek to jakaś zgnilizna... Bo ona kocha siebie, a nie jego.
Sytuacja pierwsza... Żona jest chora, mąż ma zaproszenie na piwo z kolegami. Mąż delikatnie mówi żonie, że ma zaproszenie. Żona zła, bo przecież ona jest chora i potrzebuje szklankę herbaty. Ona biedna chora a on bawić się pójdzie. SZlag ją chce trafić. Co za egoista z tego męża. Singlem już nie jest cwaniaczek. Partnerstwo polega na tym, że się jest ze sobą w biedzie. A on co? Ślubował miłość, wierność, uczciwość a teraz chce z kolegami pić jak ona leży w łóżku? Co za łajdak...
Sytuacja druga... Mąż jest chory. Żona ma zaproszenie na piwo z koleżankami. Mąż mówi żonie "Kochanie! Idź się zabaw. Zrób mi tylko herbaty koło łóżka. Ja zadzwonię do brata, aby Cię w nocy przywiózł, bo ja nie dam rady tak jak zwykle." I żona idzie sie bawić. Mąż będzie szcześliwy, że w jego grypie ona się trochę oderwie od obowiązków domowych. W końcu nie jest umierający, a szczęście ukochanej jest najważniejsze...
Wniosek? Jeśli ona jest chora a on nie idzie na piwo, to ich związek to jakaś zgnilizna... Bo ona kocha siebie, a nie jego.
Hahahahahahaha nie wiem, czy to na żarty napisane, czy dla jaj, czy ironia, którą nie wiem czy w odpowiednich miejscach wyczułam? ![]()
Nie pytam sie, ani on mnie tylko informujemy siebie. Po za tym przyklad z wczoraj wrocil z pracy, rozmowa przez Tel, poszedl sie kąpać i odzywa sie za 3 godz*wlasnie wracam ze wsi, staliśmy na rynku z chlopakami*
nie widzę w tym nic zlego. Wiec w sumie po fakcie mi powiedział, ale to jest normalne dlaczego mialby nie wyjsc do znajomych ? Tak samo jak i ja, wychodze i juz. Dzwonie tylko i mówię a raczej sie pytam czy przyjedzie po mnie za tyle i gdzie ![]()
My z chłopakiem umówiliśmy się, że wystarczy telefon, czy sms - idę tu i tu. I po sprawie. Zdarza się, że dzwonię do niego, a się okazuje, że on gdzieś tam jest - nie mam o to pretensji, ale jednak umowa, to umowa, mógł dać znać. Gdyby natomiast było odwrotnie - gdybym to ja poszła do koleżanki nie informując go o tym, to o ho ho, obraza majestatu ![]()
Na początku związku nikt nikogo nie pytał, potem pytał, teraz znów nikt nie pyta tylko oznajmia. Wiadomo, że na wyjście z jakimś facetem przepustki nie dostanę i w drugą stronę tak samo. Nie czuję ciśnienia na szlajanie się po mieście ze znajomymi, nawet jak gdzieś wychodzę, to i tak ciągle myślę o moim i tęsknię, co jakiś czas piszemy sobie wiadomości, nie lubię bez niego nigdzie chodzić ani wyjeżdżać, ale wiadomo, nie wszędzie można być razem.
Hahahahahahaha nie wiem, czy to na żarty napisane, czy dla jaj, czy ironia, którą nie wiem czy w odpowiednich miejscach wyczułam?
Obawiam się, że to było napisane śmiertelnie poważnie. Po prostu dwie skrajne postawy. Każda z osób kocha... ale ktoś bardziej kocha siebie niż drugą osobę. Pytanie kto...
Ja się pytam czy nie mamy planów i czy mogę wyjść na rower - raz w tygodniu na 3-4 godziny. Raz na rok albo dłużej się nie zapytałem tylko poinformowałem (w momencie kiedy wiedziałem, że nie mamy planów a żona była zajęta czymś innym), powiedziałem o której wrócę - trwało to 1,5h i teraz wielka afera że każdy żyje swoim życiem i że wypada spytać zawsze drugą osobę czy nie mamy planów ze względu na szacunek do tej drugiej osoby, a ja nie zadałem tego pytania.
Tak, że różnie to bywa w związkach ![]()
Absolutnie nie pytam sie o pozwolenie by gdzies wyjsc.
Nie mam pieciu lat, nie jestem dzieckiem i byloby to normalnie smieszne. Gdy chce gdzies wyjsc, to jezeli bede pozno wracac albo mogloby to kolidowac z jakimis wczesniejszymi planami, po prostu tylko informuje o tym. Podobnie moj partner. Nie sledzimy siebie, nie jestesmy zlaczeni w biodrze i nie mamy potrzeby "dawac sobie pozwolenia" na wypady z domu.
Przerazeniem mnie napawa, ze ktos w wieku trzydziestu kilku lat moze miec takie dylematy.
ja nawet psychola nie prosilam o pozwolenie
(co miał mi za złe
)
a co dopiero w zwiazku w miare normalnych ludzi ![]()
Nie pytamy się siebie o pozwolenie, jedynie informujemy a i to czasem nam się zdarza zapomnieć, jeśli nie dotyczy naszych dni.