Walka z nerwicą, kroki do wolności - moje rady dla cierpiących

kitek U mnie też najgorsze są ranki.Przeważnie wtedy mam przyśpieszony puls i zawroty głowy ,ale dzień zaczynam od tabletki która ,spowalnia pracę mojego serca i później jest lepiej.Jednak najlepiej się czuję kiedy wracam z pracy,staję się taka odprężona,a już w piątki jest najlepiej.Chociaż sama nie wiem czemu się tak dzieje,bo lubię swoją pracę.Myślę,że duży wpływ na ranne samopoczucie ma tez pośpiech.Wszystko robię w biegu.
A co do śmierci,ja się jej nie boję przynajmniej własnej.Boję się jednak bólu i cierpienia,który jest często przed śmiercią.I boję się odejścia bliskich,bo to jest chyba najgorsze co może człowieka spotkać.A czego Ty się obawiasz i boisz?
Roksana Nie rozumiem co jest Twoim większym problemem.Czy to,ze zdradziłaś męża czy to,że On może się o tym dowiedzieć?Myślę,że gdyby było dobrze w Twoim małżeństwie ,to nie doszło by do tego.Człowiek nie szuka szczęścia poza domem, jeśli ma je we własnym domu.Pomyśl,co Cię do tego skłoniło?Czy to dobroć którą mąż Ci okazywał?A co do koleżanki,to najlepiej nie poruszaj z nią więcej tego tematu,po co ciągle to rozdrapywać.Pewnie byłaś załamana,musiałaś się przed kimś wygadać i na tym koniec.To nie sprawa Twojej koleżanki.A życie jest krótkie i każdy ma prawo przeżyć je po swojemu.

MONKA
Ja bałam się bo zawsze myślałam ,że to mnie nigdy nie spotka. Psycholog to jakoś przeszedł , ale z psychiatrą to było gorzej płakałam przed wizytą albo po. Czułam lęk , niepokój i stres nawet nie wiem przed czym i czemu . Teraz jest inaczej jak trafisz na lekarza z powołaniem to sama zobaczysz naprawdę szukaj lekarza wybieraj masz spory wybór. Mi się udało za pierwszym razem tylko ona nic nie wspomniała o szpitalu psychiatrycznym a inni tak bo sprawdzałam innych lekarzy po niej , ale przy niej zostałam ona też właśnie pracuje w takim szpitalu. Jeżdżę do Wrocławia do psychiatry.Miałam na początku też lęki przed śmiercią moją , albo dzieci takie sny też miałam , że umierają albo je porywają . Biorę aciprex bardzo pomógł .

WITAM A JUŻ MYŚLAŁAM, ŻE JESTEM SAMA. JESTEM NA POCZĄTKU LECZENIA JAK NA RAZIE LEKAMI JAK I WIZYZTY U PSYCHOLOGA I PSYCHIATRY. WIEM ŻE MUSZĘ SIĘ OGARNĄĆ PONIEWAŻ MAM CZWÓRKĘ MAŁYCH DZIECI NO I NIE MA BATA CHOĆ DZISIAJ TO TAK JAKOŚ NA PŁACZ MI SIĘ MA NIE POTRAFIĘ ROZUMIEM  NIERAZ DLACZEGO MAM TAKIE MYŚLI A NIE INNE  WMAWIAM SOBIE ŻE BEDZIE OK A ZA CHIWLKĘ ZMIANA NASTROJU O 180 STOPNI MASAKRA JAKAS JUŻ NIE WIEM CO MAM ZE SOBĄ ROBIĆ ABY BYŁO DOBRZE

Cześć .
Mam pytanie czy pijecie melisę bo ja nie i ponoć przy niektórych tabletkach nie można jej pić . Ja biorę aciprex i nie piję melisy może bym musiał zapytać psychiatry mojego.
dzisiaj idę ze starszym synem na basen . Będzie miał radochę .

Cześć dziewczyny!
Może jak opisze kawałek swojej chorobowej historii zrobi mi się lepiej. Zaczęło się w maju 2013 nagłe ataki paniki podczas wyjść do sklepu, w autobusach , myślałam że wariuje , trace zmysły. Wcześniej miałam jakieś drobne nerwy typu swędzące ciągle ucho, różnego rodzaju wędrujące bóle,  wydawało mi się ze jedna noga jest grubsza od drugiej, poranne mdłości torsje, ale zwalałam to po prostu na przemęczenie i zestresowanie, nie podejrzewałam że skończy się mega lękiem. Pojawiły się ciężkie myśli że mogę skrzywdzić swoje dziecko, ze sie udusze umre, bałam się ostrych narzędzi, jednym słowem koszmar. Ponieważ mój partner choruje na Chad umówił mnie do znajomego psychiatry, poszłam z duszą na ramieniu myśląc że jestem już "wariatem". Lekarz stwierdził nerwica lękowa z agorafobią  i że szybko sobie z tym poradzimy. dostałam Parogen jednak nie specjalnie mój organizm go tolerował, po 2 miesiacach zmiana na Setaloft początkowo 100 mg pozniej 150.  Po 8 miesiącach zdecydowałam się na terapię w nurcie Gestalt, chodziłam 10 m-c w międzyczasie powoli odstawiałam leki bo chciałam się ich pozbyć i udało się na 2,5 miesiaca, poczym smutek ,lęki wróciły z podwojoną siła.  Więc powrót do leków od grudnia 2014, wizyta u lekarza. I znow setaloft 150 mg. Bo nie mogę sobie pozwolić na przebywane w domu, musze pracować i ogarniać dom i dziecko. Początek leków - mega uboki głowinie bezsennośc ktora wzmaga nerwy ale przetrwałam,. Lek się powoli rozkręca wiec mam teraz różne dni, najgorzej jeszcze jest przed i w czasie okresu, jestem osłabiona, kręci mi się wgłowie, myśli ciężkie przychodzą. Najgorsze są poranki. W lutym kolejna wizyta u lekarza. Obecnie czytam książki jak sobie radzić z lękami fobiami itp. Na moje zaburzenie ma wpływ bieżąca sytuacja, choroba partnera, masa długów z czasów prowadzenia działalności i inne zobowiązania które nie łatwo ogarnąć. Ale wiem że wyjde z tego i będziemy szczęśliwi
Pozdrawiam forumowiczów!

Cześć czemu nic nie piszecie sama tu jestem . Wiecie co złapałam się na tym , że jak gdzieś pójdę i na drugi dzień jak mam iść w to samo miejsce , a mi się nie chce to zwalam na lęk przed wysiłkiem. Nie byłam wczoraj u tego psychologa bo się rozchorowała i przeniosła na wtorek.

CZeść Bożenka

witajcie dziewczyny -byc może dlatego  ale wróciłam  do całej dawki no cóż nie mogę narazie odstawic pozdrawiam wszystkich buziaczki

witaj gozdzik-ja też tak mam dzisiaj co chwile sama niewiem od czego masakra pozdrawiam

witam dziewczyny . długo mnie tu nie było i widzę że troche przegapiłam .
u mnie było dobrze .
a teraz jest okropnie... wpadłam w depresje, nie chce mi się nic, nie spotykam się ze znajomymi .
chłopaka zaczeło to już wkurzać, denerwuje się strasznie . nie pociesza mnie tylko woli isc do kolegów.
nic nie poradze. dużo płacze bo już nie wiem co mam robić . jest coraz gorzej..
mam już tego dosc...

Cześć
Ja teraz też staram się żyć  dniem dzisiejszym nie wybiegam w daleką przyszłość.
Na początku też dużo  płakałam, ale teraz coraz rzadziej .

witaj gozdzik -u mnie różnie raz lepiej raz gorzej  a ogólnie to mi niedobrze sama już niewiem a u ciebie cos lepiej

WITAM WAS WSZYSTKICH TEN TYDZIEŃ BYŁ U MNIE ZAKRĘCONY BRAŁAM NOWY DODATKOWY LEK KTÓRY NIESTETY BARDZO MNIE OTĘPIAŁ I OD WCZORAJ GO ODSTAWIŁAM. DZIŚ JEST LEPIEJ NIE CZUJĘ SIĘ NI JAK ALE JAKOŚ TAKA PODDENERWOWANA. JAK NA RAZIE CODZIENNIE CO INNEGO MNIE DENERWUJE MASAKRA. A W OGÓLE W PRZYSZŁY PIĄTEK JADĘ DO INNEGO PSYCHIATRY PONIEWAŻ DO TEJ MOJEJ JAKOŚ TAK DO KOŃCA NIE MAM PRZEKONANIA. MAM NADZIEJĘ ŻE TERAZ TO BĘDZIE BARDZO TRAFIONY WYBÓR I BĘDZIE DOBRZE. STARAM SIĘ JAK TYLKO DOBRZE SIĘ CZUJĘ ZMIENIĆ SWOJE NASTAWIENIE I MÓWIĆ SOBIE ŻE BĘDZIE DOBRZE NO BO JAK TU SOBIE COŚ TŁUMACZYĆ JAK CZUJEMY SIĘ NIE DOBRZE. NAWET OSTATNIO KSIĄŻKA POTRAFIŁA MNIE ZDENERWOWAĆ NO CÓŻ TAK TO JEST ALE JAKOŚ SOBIE WYTŁUMACZYŁAM ŻE TO TYLKO KSIĄŻKA:)
MAM NADZIEJĘ ŻE Z DNIA NA DZIEŃ BĘDZIE TYLKO LEPIEJ I  CHCĘ W TO BARDZO MOCNO WIERZYĆ. POZDRAWIAM WAS

CZEŚĆ
Bożenka u mnie jest różnie powiem ci , że jak nie myślę to dziwnie się czuję . Muszę czekać na ubezpieczenie do 16 lutego muszę się zapisać do ;
-psychiatry
-ortopedy
-do poradni chorób zakaznych
-okulisty
-ginekologa
MASAKRA

Hej.Dlaczego nikt nie odpisuje na moją wiadomość?? może nikt nie ma takich wybuchów jak ja ??

IZULUX-   a jakiej Ty pomocy oczekujesz.Tutaj nikt Ci diagnozy nie postawi.W kazdym razie,jeżeli jesteś przebadana,wyniki są dobre,
              a cierpisz na nerwicę,to pewnie doktorka ma rację,że za bardzo się przejmujesz,a moze praca Ci nie służy?Spróbuj się
              zrelaksować.

REALISTA,mieszkasz w Stanach?......bo z tego co wiem,to oddychanie holotropowe stosuje się w grupach i nie słyszałam,żeby u nas było
              praktykowane.

Chciała bym,żeby, czas się cofnął chociaż na chwilę.Tak o kilka lat.Żebym mogła przeżyć przez jakiś tydzień z tego beztroskiego życia,kiedy nie wiedziałam,że istnieją takie .dolegliwości jak nasze.Wstawałam rano i nawet do głowy mi nie przyszło,że mogę źle się czuć.Wszędzie mogłam iść,wszystko robić,czym więcej miałam zajęć,wyjść,spotkań,tym byłam szczęśliwsza.Aż wszystko się zmieniło i tak ciężko było czasami wyjść z domu bez lęku,strachu,niepokoju.Pisałam przez wiele lat pamiętniki,kiedy po 20 , 15 latach czytam o swoim przeżytym,szczęśliwym życiu,to taki żal mnie nachodzi,że to wszystko mam za sobą.To były takie piękne i szczęśliwe lata.Bardzo lubię wracać do nich myślami.Tak się cieszę,że kiedyś to wszystko opisywałam,bo wielu rzeczy nie pamiętałam a czytając wszystko mi się przypomina i przeżywam jeszcze raz.Ale się rozmarzyłam.Teraz też czasami piszę coś w formie pamiętnika ale jak on bardzo się rożni od tamtych z przed lat.Czy też tak macie?Wracacie do przeszłości tej z przed lat?Czy czujecie się wtedy lepiej?

Witajcie U mnie lepiej. Funkcjonuję, chodzę do pracy i nawet jak dopadają mnie lęki to otwieram szeroko okno i oddycham Faktycznie jedynie nad ranem budzę się przerażona, ale jak mi powiedział lekarz, taka specyfika tej choroby, ze poranki są najgorsze.
Niestety czuję również działanie efektów ubocznych leków i tęsknię do chwili, kiedy poczuję się "normalnie" jak kiedyś. Teraz cały czas mnie "kręci" w brzuchu. Ale powiem Wam, że jest o niebo lepiej niż kiedyś, więc nie porzucajmy nadziei
bozenko125 - do Ciebie ślę specjalne uściski, nie poddawaj się <3

mała pi-dziękuje ci bardzo i ciesze się że lepiej się czujesz ja nawet dzis spoko mysle że wiosna niedługo przyjdzie i będziemy zdrowiutkie he he gożdzik-buziaczki dla ciebie i dużo zdróweczka jakos wszyscy damy rade pozdrawiam

Hej dziewczyny co u was słychać mam nadzieję , że lepiej . Ja idę dzisiaj do szpitala do lekarza teściowej bo cały czas śpi kiedy by się nie było to śpi . Coś jest nie tak . Ciekawe co lekarz powie . A wy piszcie co u was .

Hej dziewczyny
Bożenka mam szwagierkę w krakowie . Znasz może Magdę Ziobro.

GWIAZDKA
Gratuluję . Synek da ci siłę . Moja była psycholog mówiła mi , że dziecko i ciąża też by mnie wyleczyła .

Bożenka pisałam , że to moja szwagierka , ale nie znam adresu  ona też w Krakowie mieszka myślałam , że może się znacie różnie bywa .
Jak się czujecie . Ja dzisiaj lepiej niż wczoraj .

Cześć dziewczyny piszcie coś to pomaga.
Jak tam u was ze snami bo mi dzisiaj się znowu śniło , że na targu pełnym ludzi zaginął mój syn młodszy.
Kiedyś na samym początku choroby często miałam takie sny o śmierci dzieci albo ,że ich porwali .
Też , że spadałam w duł .

witam wszystkich cos tu cicho pozdrawiam miłego dnia życze

Witajcie netkobietki.

Jeżeli macie ochotę to zapraszam na pogaduchy na naszą społecznosć do grupy wsparcia dla osób,które mają pod Górke założony
przez Wielkopolaninka.
Bo tu tak pusto......Pozdrawiam.

Bożenko przenieś się  na podgórkowo tam gdzie pisze zulka .

Melduję się
Jakby ktoś tak zabrał poranne strachy i ciągły metaliczny ucisk w głowie, to byłoby całkiem nieźle. Pomału zaczynam radzić sobie z życiem Pozdrawiam Was

Nerwicę mam odkąd pamiętam, ale od jakiegoś roku chodzę na terapię. Teraz też zaczęłam chodzić do bioenergoterapeuty, bo przyjaciółki mnie namówiła, gdzieś się dowiedziała, że to też może dać dobre efekty w walce z nerwicą. Chodzę do pana [spam] . Bardzo przyjazny człowiek. Nie wiem czy sama tak działam swoją podświadomością czy to już efekty wizyt u niego, ale jakoś lepiej się czuję. Jakby ktoś we mnie tchnął pozytywną energię i dużo spokoju. Zobaczymy co będzie dalej, póki co to jestem dobrej myśli. Jest on znany w Polsce i wiem, że wielu osobom pomógł. Chcę też powiedzieć, żebyście się nie poddawali bo z nerwicy można wyjść i żyć normalnie. Choroba jak każda inna. Głowy do góry

Witam serdecznie,
chciałam się tylko przywitać, jestem tu nowa i również zaliczam się do osób cierpiących na nerwicę z atakami paniki
Wątek jest bardzo ciekawy i przydatny, dlatego będę tu zaglądać, a w późniejszym czasie (jeśli pozwolicie) podzielę się z Wami moimi odczuciami...
Pozdrawiam!

Hej, witam serdecznie po długiej nieobecności. U mnie jest nieźle, bywają gorsze dni, ale coraz rzadziej. Próbuję, żyć normalnie i rozumieć co się ze mną czasami dzieje. Każdy ma jakiś problem, mój jest taki właśnie, ale żyć się chce i to mój sukces i radość! Co dziennie cieszę się z drobnych sukcesów, których kiedyś nie dostrzegałam, pokonuje słabości i problemy których kiedyś nie miałam, ale jestem szczęśliwa - zazwyczaj. Kiedy jestem smutna lub mi źle tłumaczę sobie że to minie. Im mniej uciekam, tym mniej mnie goni...
Pozdrawiam Wszystkich i życzę miłego dnia, tygodnia, miesiąca itd...mimo wszystko...