Walka z nerwicą, kroki do wolności - moje rady dla cierpiących

Dzień dobry :-) kochani, U mnie chwilowo mała zapaść, ale się nie poddaję, przecież każdy człowiek czasami choruje i nie czuje się najlepiej.  Pojechałam na urodziny do siostry prawie 1000 km i tam przeleżałam cały dzień z bólem głowy i brzucha, ale impreza...:-( Wróciłam już do domu i próbuję się pozbierać, na szczęście wszyscy zachowywali się normalnie i wspierali mnie w mojej niedoli.., pełne zrozumienie i akceptacja, ja sama zaczynam powoli akceptować siebie w takim wydaniu. To znaczy, że nie jestem już najsilniejsza i najzdrowsza, muszę na siebie uważać i dbać o swoje zdrowie bez względu na wszystko. Tylko ten ból najtrudniej mi znieść, czasami już nie wytrzymuję tej jego  częstotliwości i siły, chociaż bardzo się staram. Lęki pojawiają się sporadycznie, ale jakoś sobie z nimi radzę, pozdrawiam wszystkich serdecznie i dobrych dni życzę

Witam wszystkich, mam pytanie do 8888 jak dałaś radę jechać 1000 km? Ja mam partnera, który mieszka ode mnie 400 km I mam problem z tym zeby razem z nim pojechac. Proszę napisz jak sobie radzisz w podróży kiedy zaczynsz się źle czuć, dopadają Cię lęki itp.A I jeszcze jedno czy bieżesz jakieś leki ? Pozdrawiam

8888 dziękuję za odpowiedź. Na pewno wypróbuję Twoją radą jeżeli chodzi o kocyk i podusię:) może rzeczywiście to jest sposób. Ja w torebce mam zawsze hydroxyzinum i tak samo jak Ty nie biorę żadnych leków, wspomagam się herbatką z melisy.Niby też mam wypróbowane swoje sposoby na opanowanie lęku , ale kiedy ogarnie mnie taki stan ,,teraz'' jest mi ciężko . Napisałam teraz ponieważ mam nerwicę lękową od 8 lat. Pierwsze pół roku nerwicy to było latanie po lekarzach i mnóstwo badań. Później oswoiłam się z nią i odpuściła na kilka ładnych lat. Jednak od kwietnia wróciła. Niby wszystko to znam, wiem jak powinnam się zachować w czasie napadu paniki, jednak kiedy mnie to dopadnie trzęsę się jak galareta i do tego te uczucie duszności . Ach można by tak pisać i pisać o tych objawach......Jeszcze raz dziękuję i serdecznie pozdrawiam:)

hej dziewczyny jak dzisiaj

Sluuu- dobre wieści, wypiję za Twoje powodzenie szklaneczkę soku własnoręcznie wyciskanego! :-)

No cóż, bywa...,ale życie trwa:-)

Witam wszystkich, dzisiaj u mnie nie za ciekawie. Wzięłam się za porządki w domu i tu nagle uczucie duszności. Nie cierpię takiego stanu bo boję się , że się uduszę. Czasami aż ciężko mi przez to rozmawiać. A do tego wszystkiego przyjeżdża dzisiaj mój mężczyzna a ja znowu będę się źle czuła.Usiąść tylko i płakać:( Pozdrawiam wszystkich

Witam Wszystkich Dawno mnie nie było a widzę nowe osoby .. Fajnie że wątek cały czas się kręci ...

Otóż Ja skonczyłam 2 miesięczną terapię grupową. Jestem wolna. Bałam się że po terapii będzie ciężko mi zostać z problemami, poza tym poznałam tam wspaniałych ludzi i mogę za nimi tęsknić... ech ale dobrze że kontakt cały czas mamy .
Jak na razie czuję się bardzo dobrze. Boje się że to tylko dzięki moim lekom. Pozdwyższyli mi dawkę ... biorę 100g Asertinu i dorażne Afobom. Nie wyobrażam sobie jednak odstawić leki. Jest mi za dobrze ... martwi mnie tylko to że ręce mi się bardzo trzęsą, gorzej jak przed leczeniem. Psychiatra powiedziała mi że mam zgłosić się do neurologa i szukac tej przyczyny bo dzięki lekom które biorę powinno mi to przejść.
Piękną dziś pogodę mamy:).
Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie.
Sluuu buziaczki :):)

miłamała!
To może czas zacząć to leczyć? .. Wizyta u psychologa nie zaszkodzi a na pewno nie pogorszy sytuacji.

Witajcie jestem po wizycie u psychologa. Jestem zadowolona wygadałam się trochę i jest mi dużo lepiej. Wiem jak rozwiązać mój problem i postaram się wraz z mężem go rozwiązać. Mam nadzieje że moja depresja i nerwica minie z czasem jestem dobrej myśli. Pozdrawiam

Witam, jutro mam sprawę w sądzie. Ciekawe czy sobie poradzę ze stresem. Napiszcie proszę jak radzicie sobie w tak stresujących sytuacjach. Pozdrawiam wszystkich:)

888 terapia na NFZ jest troche daleko a ja mam strach jeździć komunikacją nie wspominając o tłumach ludzi w autobusach (

Slu zapisalam się do innego specjalisty po 6 latach od poprzedniej próby (doszła ostra depresja) i zobaczę jak to będzie bo musze i chcę pracować a nie potrafię, boję się:(( NIE WSPOMINAJĄC , ŻE przegrywam na rozmowach przez moje nerwy i strach widoczny gołym okiem:((

Powiedzcie mi jak to jest na lekach?? Jest sie ospała?? osowiałą?? czy może energią się kipi i co z lękami?mam nadzieje, że nie wszystkie ciśnienie dźwigają? ja powiem wam, że brałam poprzednio i skakało mi ciśnienie na nich i od tej pory mam problemy z ciśnieniem, mam stracha i fioła na jego punkcie, czuje jak rośnie i fatalnie prawie do omdleń źle się czuję.

Joanno ja kiepsko sobie radziłam i radzę w stresowych sytuacjach, teraz to wszystko mnie stresuję, byle pierdoła a mi już ciśnienie skacze. W sądzie to musiałam się posiłkować tabletkami  propranolol i jakoś poszło (choć wzięłam za małą dawkę i tak czy siak trzęsłam się).

Miłamała ... Ja tez od dawna walczę z nerwicą. Wiedz o tym ze dużo zależy to od nas. Długo się męczyłam. Postanowiłam jednak wziąść się za siebie bo juz nie radziłam sobie w ogóle ze stresem. Nie wspomnę juz o dolegliwościach które mi bardzo dokuczały, migrena, wymioty, serducho skakało jak oszalałe, duszności itp. Do pracy nie dałam rady chodzić, bo z powodu złej atmosfery nie potrafiłam znieść to wszystko. Zapisałam się na terapię grupową i zaczęłam brać leki. Na początku z lekami ciężko było, bo są straszne skutki uboczne ale to mija za jakiś czas, potem organizm się przyzwyczaja i póżniej jest ok. Teraz skonczyłam terapię i wciąż biorę leki. I powiem Ci że na razie to ja sobie nie wyobrazam życia bez leków. Leki mnie uspokoiły a dzięki terapii mam inny pogląd na życie. Co prawda nie jest idealnie, bo są spadki jednak jestem silniejsza i potrafię nad tym zapanować. Wiem że lęk minie a jutro będzie lepiej .
Powiem Ci nawet że całe życie z nerwów obgryzałam paznokcie a dziś mam piękne, długie niebieskie pazury .
Pozdrawiam.

Na początku byłam trochę otłumiona to był skutek uboczny ale po miesiącu to mija a teraz już nie, przychodzi wieczór i wtedy szybko zasypiam i śpię całą noc jak aniołek .

ps. wybaczcie,że rzadko piszę, ale coraz częściej nie mogę dodać postu, bo "przerwa techniczna". Też tak macie?

Witam
Bozenko jak długo brałaś leki i jak się czułaś, czujesz? miewasz leki ii te inne objawy nerwicowo depresyjne?

Bożenko ja od zawsze  byłam osoba nie radzącą sobie ze stresem. Zaczęło się od walenia serducha i poszłam do specjalisty brałam 3 dni cital i jak mnie  złapał atak paniki....to był szok bo nie wiedziałam nigdy wcześniej nic takiego , wzywałam pogotowie bo myślałam, że umieram i od tego momentu zaczął sie najgorszy koszmar w mym życiu. Kilkanaście razy dziennie ataki paniki. bałam się sama w domu zostać, wyjść się bałam, zakupy masakra....pomagałam sobie meliska, hydroxyzyna i lekiem na serce w razie ataków paniki. Jakos powoli z najgorszego wyszłam a zajęło mi to ok 2 lat (sama wyszłam). teraz w miarę normalnie funkcjonuję, boję sie jedynie wyjeżdżać środkami komunikacji i w sumie jak się oddalę w nieznane np rowerem miejsce to zaczyna mnie panika dopadać ale w miarę daje się opanować. Niestety wszystko skupiło się na sercu (skurcze serca) i ciśnieniu, w pakiecie zawroty głowy, okropne! teraz diagnozuję te zawroty, serce pod kontrola ale i tak nic nie daje bo męczy mnie dziennie. Chcę iśc do pracy ale niestety z powodu jak mniemam swojej  fobii społecznej to jest dla mnie niemożliwe na chwilę obecną:(( Jestem stara, wegetuję, totalna porażka....

Właśnie doszłam do wniosku, ze potrzeba mi stabilizacji, przewidywalności, a nie ciągłego ruchu i zmian. Doprowadza mnie to do szału i kolejnego strachu o dzień następny
Leki na mnie już całkiem przestały działać, jest coraz gorzej po dwóch miesiącach brania. Czy jest sens już biegać i zmieniać, czy dać im jeszcze szansę?

Witajcie.
Chorowałam długi na nerwice lekowe. Brałam antydepresanty, kilka razy rzucałam i musiałam do nich wracać. Lekarka doradzała terapie psychologiczną, ale ja nie chciałam, bo niby po co komu sie spowiadać.
Wszystko zaczęło się zmieniać, kiedy znajoma mi doradziła akupunkture. Z poczatku nie chciałam w to wierzyć, ale znalazłam super gabinet spam i nie żałuje. To na prawde działa, odpręża. Spotkałam w tym gabinecie świetnych ludzi, którzy doradzili i pomogli.

dlatego dziewczyny boję sie tych leków, brania i odstawiania, to świństwa jakich mało ale ileż ja sie namęczę:(( na mnie dobrze działa propranolol , biorę go gdy mam gdzieś jechać i coś bardziej stresującego przejść więc na dobrą sprawę sama nie weim czy pakować się znowu w psychotropy!!!
Chodzi tez o to, że całkiem odseparowałam sie od ludzi bo rozmowa z nimi mnie stresuje więc do końca to też nie jest dobre ale czy leki to zmienią? Będę mniej zestresowana, nie będę miała fobii społecznej i większa energią bedę kipieć? ech tyle pytań  bez odpowiedzi.............

Aten ja mam tak samo. Ty to chociaż idziesz na tą rozmowę a ja sie boję pracy szukać. Brak pracy mnie dobija i mam ochotę się zabić z tego powodu

witajcie wszyscy co tu tak smutno pozdrawiam

Cześć dziewczynki.
Cieszę się,że jestem z Wami. Mało piszę ale czytam Was regularnie. Dalej biorę leki na te moje lęki, ale bardzo dużo pomogły mi Wasze rady. Na dzień dzisiejszy lepiej radzę sobie z opanowaniem nagłej paniki. Pozdrawiam

witaj, ja jestem po 3 zabiegach, myśle, że ilość zależy od człowieka i od stanu zaawansowania choroby. spam doradziła mi żebym przyszła jeszcze raz, ale ja sie czułam już zdecydowanie lepiej po pierwszym zabiegu, chociaż przyznam na początku bałam sie tych igieł.
Z tego co słyszałam akupunktura jest dobra tez na bóle stawów i bezsenność.
W sumie żałuje że kiedys trułam się lekami, dużo drożej mnie to wyszło niż te zabiegi.

dziś pod moim postem który figuruje w spisie tematów forum, przeczytałam, że to tylko moje fanaberie i leczenie czy ewentualne leki to tylko podrzymywanie syndromów "choroby"..i że lecząc się w psychiatryku to tak jakbym była na wakacjach według tej osoby, także mała mi.. tu zawsze się jakiś życzliwy komentarz znajdzie..

znam osobę ,która wyszła sama z tego bez terapii i leków, ja nie potrafię..

witaj mała pi-idz do lekarza niech zmieni ci lek może ten nie działa na ciebie porozmawiaj z lekarzem powiedz jak się czujesz szkoda się mordowac pozdrawiam

Dziękuję Ci bozenka125 :)A jak Ty się czujesz przy odstawianiu? Piszcie dziewczyny, te które opanowałyście w miarę sytuację. To bardzo pomaga nam, początkującym
Pójdę do lekarza, chociaż przeraża mnie wprowadzanie nowych leków. Ale miałam nadzieję, że to dziadostwo szybko odpuści, a tu nic. Mam niejasne przeczucie, że dopóki pracy nie zmienię, to będę toczyć tę walkę. Niestety perspektyw na zmiany brak.

Dziewczyny pomocy, jednak mam nerwicę, właśnie mam atak, ledwo pisze, kręci mi się w głowie i mam wrażenie jakby ktoś zaciskał mi rękę na szyi. Sytuacja która mnie tak dobiła, dobiła by podejrzewam każdą z Was jak i zdrowego człowieka, właściwie chodzi o pewną osobę, najprościej byłoby ją wywalić ze swojego życia ale jest to niemożliwe. Wiem już że nie uniknę wizyty u psychiatry, ale przecież poczekam, na pewno nie mało.

Rzadko jestem w aż takim stanie aż teraz, właściwie takie uczucie dopada mnie tylko przez tą jedną osobę. Co robić by to przeszło? Czy są jakieś leki doraźne na sam atak? Skoro nie mam ich często to chyba nie ma potrzeby bym brała leki cały czas (bardzo bym tego nie chciała)

Dzięki Sluu, pogadam też moim rodzinnym.

Najprościej było by odciąć się od osoby która tak na mnie działa, ale jest to zwyczajnie niemożliwe, a ja nie potrafię sobie wbić do głowy żeby się tym nie przejmować

Normalnie jest ok, nie mam ataków codziennie, nie boje się wyjść z domu, nie boje się trudnych spraw do załatwienia i czego tam jeszcze. Jedyne co mnie przeraża to ta jedna osoba...

nerwica lękowa o charakterze społecznym, i agorafobia ataki paniki.. wszystko nasilło się po stresach rodzinnych...poważnych...i po mojej obronie.. za wiele rzeczy zbiegło się w czasie i ciało wraz z psychiką wysiadły.

Od wczoraj biorę paroksytynę? ktoś z was bierze?... na razie pół tabletki przez 4,6 dni, potem całą aż do momentu dostania się na terapię.
Od razu jak wzięłam to lepiej się poczułam.. lekkie zmulenie, senność, a potem chodziłam jak nakręcona.. zawsze byłam przeciwko lekom, bo człowiek wiele słyszy.. boję się ich trochę, niektóre leki ponoc niszczą neurony w mózgu, które z trudem się odtwarzają.. mam nadzieję, że po terapii, wcześniej mam nadzieje odstawie te leki, nie "zidiocieje całkiem" boj e się poważniejszych chorób.. tzn nerwica jest poważną, prykrą jeśli chodzi objawy chorobą, ale wiecie co mam na myśli?.. nie chce żeby się coś do tego przyczepiło przez leki..

Sluuu to nikt z mojej rodziny, ale nie dam rady się odciąć o tej osoby, to nie jest zły człowiek, wręcz przeciwnie, ale z problemami psychicznymi, jak nie weźmie leków jest tragicznie. Ja mimo że o tym wiem i wiem że powinnam olewać pewne "atrakcje" bo nie są serio, to nie umiem, wpędza mnie to w doła i w totalne nerwy. Eh...

osobiście wolałabym nie brać żadnych leków i tak biorę całą garść na moje przewlekłe choroby więc kolejne nie są mile widziane. Nic pójdę do rodzinnego żeby mi coś doradził i powiedział gdzie najlepiej pójść.