Walka z nerwicą, kroki do wolności - moje rady dla cierpiących

Sysia001-Mniej wiecej wiem skad ten moj lek...nawarstwial sie laaaatami i w koncu nadszedl czas wybuchu:) Sysia nie boj sie...musimy sobie jakos radzic..Czy ktos u Ciebie wie w rodzinie o tej przypadlosci,ze ja masz?Ja mowilam mojemu chlopakowi ,ze mam czasem takie jazdy ale nie powiedzialam jeszcze ze to prawdopodobnie nerwica..bo lekarzem nie jestem wiec nie chce stawiac sobie poki co diagnozy,przyjdzie na to czas kiedy pojde do psychologa.

witajcie shimm87-tak koniecznie marsz do lekarza a nie odwlekaj a chłopak jak kocha to cię zrozumie  sysia001-no własnie też niewiem jak całkiem pokonac te lęki w miarę daje rade ale jest tak czasami że poprostu nie panuje i nie mogę sobie poradzic i wtedy masakra pozdrawiam was dziewczyny i buziaczki

shimm87-witaj kochana ja mam 35 latek ja tak jak ty piszesz też muszę miec wszystko zapięte na ostatni guzik a lepiej chyba byłoby czasami sprawy olać i tak trzeba zacząc robić bo czasami głupotami się przejmuje i się wtedy denerwuje masakra pozdrawiam

bozenka125-a masz dzieci?:)

Dobrze o tym wiem,to nie moje słowa.Staram się afirmować i po prostu czasem to działa,a czasem pojawia się lęk niezapowiedziany...

8888-witaj życze powrotu szybkiego do zdrówka

bozenka125-tak mi przykro...:(ale wierze ze Ci sie uda i ktoregos dnia napiszesz tutaj ,ze urodzilas sliczne i zdrowe dzieciatko!Trzymam za Ciebie kciuki z calego serca.JA pochodze z poludnia,do Tatr mam ''rzut beretem''.Dzis odebralam wyniki morfologia,ob w porzadku,cukier hmm...na granicy normy(mam jesc mniej cukru)i tarczyca ..okazalo sie ,ze mam lekka niedoczynnosc.Bylam u lekarza rodzinnego,oczywiscie cala w stresie bo to przeciez lekarz i mnie zje..powiedzialam jej ,ze diagnozuje u siebie nerwice.Powiedzialam w skrocie co mi jest itd,zrobila mi ekg i faktycznie puls 100/na minute;/przepisala mi tabletki na unormowanie tego szlenczego pulsu i tabletki na leki,nerwice..wezme ja potem jak juz nie bede musiala jezdzic samochodem,zobaczymy jak zadziala..

Nerwica to najgorsze co moze byc...dodatkowo brak wiary w siebie, te ciągłe duszenia z byle powodu, sciskanie przez co nie mozna jesc. Jakieś rozstrojenie, 3 miesiace temu rozstalem sie z dziewczyną a do tej pory potrafie płakać bo nie moge sobie poradzic, nie mam juz sił do tej nerwicy i do siebie.... Dodatkowo ciezko znalezc osobe ktora pomoze z tego wyjsc....

shimm87- Rozumiem, więc tabletki stosuj .. i jak będzie poprawa do wybierz się do jakiegoś dobrego specjalisty..

bozenka125- Będzie dobrze, trzymamy kciuki i tak jak shimm87 napisała powyżej , kiedyś napiszesz ,że jesteś szczęśliwą mamusia:)
samopoczucie na 2 razy atakują mnie teraz lęki sama myśl jak wejde do łóżka i będzie mi się zaraz chciało myć ręce i nie oglądne nic w tv..
;(( tak to dzisiaj byłam u znajomej na kawce pogaduszki ii czuje się dobrze jak tylko wyjde z domu
a u Ciebie jak tam ?:* Jak się dzisiaj czułaś ?:) Dobrej nocy życzę Wam dziewczyny, przedewszystkim spokojnej.

bozenka125- ja również mam lęki, dzisiaj jest tragedia stale chce mi się myć ręce co usiąde to lece do łazienki myć , nie moge już.. i cały czas myśli ,że coś się stanie... A Ty jak dzisiaj czujesz?

witam
prosze o pomoc bo juz nie wiem co ze soba zrobic . znowu chwycila mie obsesja wagi wygladu niska samo ocena przestalem brac asertin 4tyg temu sam od sieie bez zadnej konsultacji z lekazem mialem dosc wszystkiego i tez tego by by uzaleznionym od tabletek byly dni dobre i zle wiadomo wachania po odstawieniu a dzis znowu zaczlem zmuszac sie do wymiotow mania wagi wygoadu wrucila a do lekaza nie dam rady isc bo tez wrucil lek przed ludzmi

rxx-witaj najgorsza głupota była samemu odstawic lek tak się nie da trzeba stopniowo więc czem prędzej się wybierz do lekarza pozdrawiam

sysia001,bozenka125-Tak do pracy,nie powiem bo troche mi to pomaga alez znowu najgorsze sa metra,tlumy,ludzie...;/ale jakos musze dac rade do konca roku,pozniej chce cos dzialac juz w Polsce.Dziewczyny ja mam lek cloranxen 10mg,narazie nie biore bo nie jest az tak zle..sama juz nie wiem;/PS.Wroce do Was zawsze jesli bede miec chwile:)Caluje i spijcie dobrze:-*

shimm87- Będzie dobrze, małą masz dawke ja mam Faxolet 150 mg.. ale mam wrażenie ,że nic nie daje.. chyba tutaj nastawienie osoby i ćwiczenia muszą dać więcej .. praca nad sobą..

nowa18- piękne słowa, żeby umiał człowiek, jeszcze tak pięknie je realizować

Witam ciepło, ból trochę się zmniejszył, ale jestem rozdrażniona tym stanem. Przez ostatnie trzy dni byłam sama w domu, nie mogłam wychodzić ze względu na zapalenie nerwu. Dałam radę, najbardziej się cieszę z faktu że nie spanikowałam, że jestem sama kilka dni i nocy, a to zawsze dla mnie było największym problemem. Wpadałam wtedy w panikę i seriami nachodziły mnie lęki. Było naprawdę dobrze, jak na mnie. :-) Myślę, że to efekt terapii, na którą chodzę od kilku miesięcy. Jestem nazwałabym to bardziej "stabilna" - nie popadam w skrajności, a przynajmniej się staram. Wracam do książek, próbuję się relaksować itp.. Staram się słuchać siebie i swoich potrzeb. Paradoksalnie mniej się zastanawiam i mniej się boję. Uświadomiłam sobie, że na większość rzeczy nie mam wpływu, mogę je przyjąć bądź nie. Co ma być to będzie, " nie cofnę kijem Wisły". Odnoszę sukcesy, ale i porażki, życie jest jak moneta ma dwie strony...To tyle kochani co mogę powiedzieć o sobie na dziś i do przodu - na razie tempem ślimaka, ale jednak do przodu...pozdrawiam i życzę udanego dnia

Nowa 18, nie da się opisać terapii, zresztą pewnie o tym wiesz? To trudny i żmudny proces - z naciskiem na proces... Spróbuję jednak coś napisać: po pierwsze: koniec rozpatrywania tego co było, trzeba zamknąć pewne wiecznie otwarte wrota przeszłości- to tam jest, o tym się mówi, ale to nas nie może paraliżować i osłabiać tu i teraz. Przełomem dla mnie  było "wybaczenie" - autentyczne wybaczenie za doznane krzywdy, zrozumienie po części " oprawcy" i zobaczenie np.: że moja mama nie była zła, po prostu była taka jak potrafiła być. Powielała schematy, które posiadała i tyle... Uczę się, żyć tu i teraz, tym co mi życie daje. Jestem jaka jestem i mam się z czego cieszyć. Dostaję tylko pewne wskazówki i podpowiedzi, a co z tym zrobię to już zależy ode mnie...Pracujemy dramą, wizualizujemy itp..

8888- ja wałkowałam bieżące sprawy na terapii, ale fakt, że sprawy dzieciństwa i relacji wewnątrz trzeba poruszyć.
W sumie pomyślałam, że rzeczywiście powinnam jej wybaczyć, ona żyje w świecie swoich schematów i ma do tego prawo. Jedyne czego się panicznie boję to że będę zdana na nich. Nie mam męża, który mnie wspiera.
Radzę sobie względnie dobrze, ale jest to trudne i żmudne. Ostatnio było pogorszenie i mogłam liczyć tylko na siebie. I poradziłam sobie, ale co jeśli...scenariusz pójdzie w inną stronę?

Psycholożka mówi, że szybciej z tego wyjdę bez wsparcia, bo wtedy nie występuje mechanizm "uwieszania" się na kimś, ale ile w tym praktyki a ile teorii okażę się w praniu.

Fakt jest jeden. Jestem z Was bardzo dumna, cieszę się że tu jesteście.

8888- nio tak, jak dwa lata temu to się zaczęło się wylądowałam u behawiorsytki. Leciałam do niej poskarżyć się na ciężki los, na brak wsparcia itd. itp. A ona mi powiedziała, że zna z doświadczenia tylko jeden przypadek kobiety, której nie pomogła. Była nią Pani, którą wspierała rodzina. Przynosili jej zakupy, załatwiali sprawy na poczcie i cokolwiek tylko potrzebowała. Gdy Pani psycholog powiedziała, żeby zaprzestali tych działań, rodzina się oburzyła, że jak to chorego człowieka zostawiać...i zabrali kobietę do stworzonej przez nich klatki ;-(.

Podsumowując usłyszałam, że powinnam w największych lękach być sama. Non stop się przełamywać.

Co nie zmienia faktu, że w moim przypadku problem jest w drugą stronę. Oni mnie obciążają i wpędzają w poczucie winy.

Ale wywód sypnęłam.

Co do spraw przyziemnych- jeszcze nie wybrałam samochodu, tydzień temu miałam pogorszenia zdrowia i odłożyłam sobie to na tydzień lub kilka. A Ty jak tam? Już masz coś na oku?

My musimy dbać o siebie i o swoje zdrowie w pierwszej kolejności!

Witam serdecznie,
Sluu, ja już wybrałam autko, czekam na nie do końca lipca...
U mnie jest lepiej ból jest mniejszy, ale znów muszę jechać 500 km do pracy na weekend, a to nie jest dobre dla mojego nerwu. Przez leki trochę rozregulował mi się organizm, ale da się wytrzymać, staram się nie panikować! Muszę poukładać swoje życie, tak żebym mogła się nim cieszyć, nie spiesząc się. Od prawie 2 lat, mieszkam w kilku miejscach naraz. Gdzie indziej na weekendy, w tygodniu gdzie indziej i nigdzie nie czuję się jak u siebie. Mam dość tego braku "korzeni", muszę nad tym popracować:-) Pozdrawiam Wszystkich bardzo ciepło i życzę udanego weekendu. Miłych spacerów w piękne letnie wieczory, może niektórzy wypiją poranną kawę na tarasię...tego życzę

Sluu, dobrze że zajrzałam jeszcze przed wyjazdem. Nie męcz się pytaniami, czemu...to nic nie da... Pomyśl, że to tylko chwilowe, teraz jest taka potrzeba, ale pomyśl ile już zrobiłaś, popatrz na pozytywy swojej sytuacji, ile już zrobiłaś, co się zmieniło...przecież bywało gorzej i sobie poradziłaś..
Uwielbiasz samochody z tego co pisałaś, rozglądaj się, szukaj i ciesz się tym, nie odkładaj tego...ja zaszalałam ( Astra GTC sport) - wszyscy byli zdziwieni, bo ponoć do mnie nie pasuje taki typ, a ja się cieszę i mam dość sugerowania się tym co inni uważają za dobre dla mnie. ..Chcę podjąć odpowiedzialność za własne  wybory i błędy, ale chcę też poczuć smak radości z dobrych wyborów jestem tylko zwykłym człowiekiem.
Nad czym teraz pracuję: nad akceptacją swoich ograniczeń ( chorób, to że jestem powolna, ale za to precyzyjna itp..) jeszcze raz pozdrawiam

8888- ooo to super, ja jeszcze nie wiem, ale po końcu miesiąca coś wymyślę. Mam swoje typy, ale czekam na ten wyśniony. Cieszę się, że napisałaś bo miałam dola że jestem gorsza, słabsza. Pomyślałam, Ty bez leków i inni też, a ja słabeusz zdałam się na nie i nie wygrałam. No cóż spróbuję się pogodzić, pewnie zbyt świeżo po pogorszeniu i stąd te katastroficzne myślenie.

Konflikt toczy mi się między ambicjami: miałam szybko wyzdrowieć, taka byłam pewna siebie, myślałam że o to chodzi- by być zdrowym, a tu ciach prach.  Tak nie miało być, a może miało?

witajcie ja też przy tej pogodzie nie czuje się za dobrze pozdrawiam

SLUU-ja dzisiaj też ledwo wytrwałam w pracy w domu wcale nie lepiej masakra dzis pozdrawiam wszystkich

bozenka125- Mam nadzieje, że nam się polepszy. Znaczy się wiem, że tak będzie, byleby szybciej... ;-). Jesteś na lekach, czy bez?
8888- ciekawe czy te twoje choroby nie są efektem nerwicy wegetatywnej, niektórym tak właśnie się dzieje. ja np. bóle głowy. Trzymaj się, jestem z Ciebie dumna.

Bożenko, pewnie że nie całe życie. Poczujemy się lepiej niedługo. Masz spadki nastroju czy lęki Cię tak męczą?

8888-no jesteś dzielną kobietą.
Ja osłabłam ostatnimi dniami, czuję, że przegrałam kolejną bitwę. No, ale kilka już wygrałam i może wygram kolejną. Jestem zła że siostra z mamą odstawiły leki po dwóch latach, a ja miałam jakieś rozstrojenie lekowe i teraz znów walczymy. Buuu jestem słabsza.

witaj Sluu-mnie męczą lęki cały czas jakis niepokój z którym nie mogę sobie poradzic oprócz leków które mam na recepte biorę jeszcze kalms tabletki ziołowe już niewiem co jest grane  czasem brakuje sił a u ciebie co cię męczy pozdrawiam

sluu-biore Paro Gen 2 lata do tego hydroxyzinum oczywiscie doraznie ale  ostatnio mi się cos pogorszyło bo tak to nie było żle muszę się wybrac do mojego lekarza miałam ostatnio trochę stresów może dlatego no niewiem pozdrawiam

Witam kolejnego dnia zmagań:-) pogoda się zmienia, będzie trochę chłodniej więc może trochę lepiej będzie nam się oddychać. Znowu jadę do pracy 500km, ale mam nadzieję, że znajdę coś bliżej, podjęłam decyzję, że tak będzie dla mnie lepiej. Szukam mieszkania, jak coś znajdziemy to będziemy się przeprowadzać, mam nadzieję, że osiądę w nim choć na roku lub dwa...Już mnie męczy ciągła zmiana planów, miejsca itp...
A jak tam dzisiaj Wasze samopoczucie?...Udanego dnia życzę:-) Na drogę upiekę kokosanki...

Cześć wam . Mogę się do was dołączyć?
Sluuu my się już znamy