Walka z nerwicą, kroki do wolności - moje rady dla cierpiących

Widzę, i cieszę się że nie tylko ja taka znerwicowana jestem. Staram się o tym nie myśleć, ale są takie momenty że to do mnie wraca i o moich atakach paniki wie tylko moja mama, która też kiedyś na to cierpiała i bardzo mi pomaga. U mnie to się zaczęło pół roku temu, dokładnie w grudniu. Miałam potwornie dużo stresu, z niczym sobie poradzić nie umiałam i zaczęłam chorować, w wynikach wyszło że miałam podwyższone krwinki białe , czyli ewidentnie miałam stan zapalny w organizmie. A przedtem dużo się naczytałam o morfologii i jak zobaczyłam wyniki badań - to właśnie od tego momentu doznałam silnego wstrząsu. A najgorsze jest to, że nie potrzebnie bo od razu wyszło że to od silnego zapalenia pęcherza. Brałam silne antybiotyki , po nich miałam straszne skutki uboczne - ataki pani, depresja, nerwica. Czasami te ataki były tak silne, że raz prawie zemdlałam... Niby jest troszeczku lepiej, ale dalej wyszukuję w sobie najgroźniejsze choróbska- na siłę macam i szukam w swoim ciele coś co mogłoby wskazać na raka, nawet już sobie badania morfologii zrobiłam czy aby jestem zdrowa, wyszły śpiewająco. JUŻ MI SIĘ NIE CHCE TAK ŻYĆ. Jestem tym natręctwem potwornie zmęczona. Mam co chwila wrażenie, że zemdleję, coś zaboli to pewnie jestem na wykończeniu, zadrapie się, to boję się by jakieś zakażenie nie doszło. OKROPNE! kiedyś taka nie byłam! To po tych potwornych lekach , czegoś takiego się nabawiłam! Odkąd zaczęłam brać silny magnez z witaminą B6, można powiedzieć że chyba zaczyna się coś poprawiać. Chyba końskie dawki antybiotyków, wypłukały ze mnie Magnez!!!!!!!  Czasami miałam łzy w oczach,gdy brał mnie atak. Ja nawet w szkole teraz często nie przebywam, bo ledwo daję radę. Ten kto na to nie cierpi, nie zdaje sobie sprawy jakie to uciążliwe!!!

a gdzie są te wypowiedzi,niejakiego "kirsza"?

uważam,że każdy jest tutaj z własnej woli,i sam wie,czy to forum mu pomaga,czy też szkodzi.

Na terapiach,chorzy mówią o swoich problemach,załamaniach itp,czyli wg.tego Pana,to też jest dobijanie chorego?

Dzień Dobry
Oczywiście, nie neguje tego forum i nie chce oceniać, każdy ma swoje i zapewne odmienne zdanie. Być może Wam pomaga pisanie tu, więc róbcie to. Ja chciałem tylko napisać o swoim zdaniu, gdyż wiem jak cierpicie, jak wygląda Wasze życie i Waszych bliskich. Otóż zapisałem się do psychologa, odbyłem kilka wizyt ale nie ze względu na siebie ale ze względu na żone, moje wizyty polegały na tym żeby ktoś doświadczony pokierował mnie jak pomóc bliskiej mi osobie, gdyż sama nie była w stanie wyjść z domu i rozmawiać z kimkolwiek, o pomocy fachowca nie było mowy. Wziąłem sprawy w swoje ręce a że nie miałem wiedzy na temat nerwicy zacząłem przyswajać informacje od znakomitego fachowca. PRzeczytałem multum książek jak również czytałem przeróżne fora , artykuły itd. To lekarz udzielił mi informacji odnośnie tego , iż takie działanie może być i jest bardzo zgubne. Dlatego tak tu napisałem. Sam chciałem aby żona znalazła podobne forum, zarejestrowała się i rozmawiała z podobnymi ludźmi. Kategorycznie usłyszałem nieee. Nie taką formą ludzie wracają do zdrowia i tyle. Ale wybór nie należy do mnie jeśli chodzi o osoby tutaj zalogowane. Jeśli  dla Was jest to znaczące i pomocne to ok ja się nie wypowiadam. Mam swoje zdanie inne niż Wasze. I sam tego zdania nie ukształtowałem, wiedza innych osób przelana na mnie sprawiła , że wiele, naprawdę wiele wiem i kochani moim zdaniem nie tędy droga. Pozdrawiam i znikam . Życzę dojścia do formy i powiem tyle to naprawdę jest na wyciągnięcie ręki !!!!!!!

Po części to prawda,lecz my (przynajmniej ja ) nie sugerujemy się wszystkim co tutaj inni piszą,wspieramy się,a to jest różnica.Nie mówimy co,kto ma zażywać, czy jak się leczyć,raczej doradzamy wizytę u psychologa,czy psychiatry.To forum to bardziej na zasadzie wspólnych powitań, pomocy duchowej,pocieszenia itd.Piszemy o swoich przeżyciach,dajemy wskazówki jak samemu można sobie pomóc .Można zauważyć po kilku postach,że są tutaj osoby,które nie mają nawet z kim pogadać,czy komu się wyżalić,więc tutaj mogą to zrobić.Pozdrawiam!

Jeszcze odnośnie pobytu w szpitalu.Jak sobie przypomnę to było coś niewiarygodnego,jak my się wspierałyśmy.Dziewczyny przychodziły do naszej sali z innych sal i rozmawiałyśmy.Miałam problem z dowartościowaniem ,nigdy w życiu tak miłych słów nie usłyszałam  były pomocne.Dziewczyny mi mówiły że jestem ładna i mam ładne ubrania i byłam ważna ..kurcze jak ja odżyłam.Wychodząc wyglądałam jakbym wracała z wczasów..nakręciły mi włosy podmalowały.Pamiętam dziewczynę chorą na depresję poporodową ,po kontakcie z nami ,przyszła chwaląc się zdjęciami dziecka,opowiadała radośnie i wszystkie ją wspierałyśmy zachwycone jej maleństwem.Dużo można pisać o innych cudownych dziewczynach które są wspaniałe ze względu na chorobę...Nabrałam odwagi i wiary...Oddziałowa jak matka skrzydłami otulała...kochana osoba..

Znalazłam na necie ,słowa tu je zacytuję.

"Bądź tym, który inspiruje innych do bycia pozytywnym ... Czy też po prostu: zachęcaj, chwal, doceniaj, dziel się optymizmem i pozytywnym nastawieniem. Szukaj w ludziach tego, co robią dobrze. Doceniając innych, wpłyniesz pozytywnie na ich samopoczucie, a jednocześnie sam poczujesz się pozytywnie doładowany."

Hej dziewczyny . Mam paskudny dzień za sobą. Rano pogotowie , tato mi zafundował (silny ból w klace piersiowej) Myślałam, że umrę. Ale nic nie stwierdzili. Wziąc przeciwbólowy i odpocząć jak będzie bolało nadal to do lekarza. Ale oczywiście moja łepetynaka tylko się jeszcze bardziej podkręcila. Ledwo na nogach stałam ból coraz większy nic tylko do szpitala na oddział ratunkowy padłam w drzwiach wejściowych jak długa ( wejscie iście hollywoodzkie;) ) . Badania porobili i oczywiście nic mądrego nie znaleźli no może że cukier troszkę za duży ale bez paniki. Podali drina w kroplówce  i do domu. Masakra nadal mną trzęsie. Mały już wczoraj bez mojego karmienia a ja dzisiaj jak tylko wróciłam na lekach .. dostałam solidny opierdziel na pogotowiu ze lekceważę chorobę i sama sobie szkodzę:/ cieżko dziś

Dziękuje Bożenka . Mam nadzieję, że i u Ciebie dzisiaj lepiej.
Staram sobie wpić do makówki ,że jak jest tak źle to już gorzej nie moze być ... Za oknem taka piękne pogoda. W normalnym stanie bym sobie kawusie na tarasie wypiła,  a że mam to co mam to może uda się chociaż na spacer później wypuścić (taki mały extrim ).
Życzę Wam kobietki miłego udanego dnia .

8888 będzie lepszy zobaczysz

A co do kawusi, tęsknię za tym. Mieszkam na wsi w koło pola i lasy. Uwielbialam siadać o 7 rano  z dupskiem na schodkach tarasu  słuchać jak zboże szumi na wietrze. Przypatrywać się jak sarny po polach buszują  Wypuszczałam swoje psiaki , ja kawusie piłam  one bawiły się na mokrej jeszcze trawie.. kurcze brakuje mi tego ? Ale wierzę, że kiedyś znów będę mogła tak bezkarnie rano sobie leniuchować bez obawy i strachu?

witam wszystkich u mnie dzisiaj wcale nie lepiej jakis niepokój masakra mama34-a nie dasz rady pic kawki zle się czujesz po niej ? pozdrawiam

Wiem jak się czuje ślimak,tkwiący w swojej skorupce.Podobnie jak on mam problemy żeby z niej się wydostać.I tak samo się czasem ślimaczę.A czasem jestem szybszym latawcem pędząc podmuchem,niespokojna na wietrze.Dziś spokojna gdy piszę,otwarta na siebie.Zrozumiałam że jestem sobą,pozwalam sobie na więcej i więcej.Idę na spacer,gdzie zostawiam myśli,odbijam światło i nie zawracam w połowie drogi .Docieram tam gdzie chcę,robię sobie małe przyjemności.I sama siebie chwalę dumnie zadzierając... głowę...POKOCHAŁAM SIEBIE!...W niedzielę wyzwanie,...kościół,restauracja,przebywanie w tłumie ludzi...Na komunii ponad sto osób.Jeśli zdam egzamin..pokonam siebie...Już mnie duma rozpiera na samą myśl,że dam radę!

Zgadzam się. Zaczęłam brać w miarę regularnie magnez i moje migreny stały się rzadsze i mniejsze. Choć ostatnio miała znów 2 dni, to jednak rzadziej się pojawiają. Naprawdę polecam magnez. Szkoda się zatruwać jakimiś mocnymi lekami.

Polecam więcej ruchu rower, bieganie, basen. Cokolwiek. Strasznie to pomaga na nerwice i stres ;]

mama 34...dziękuję kochana.Buziaczki.

Przeżyłam  komunię i przyjęcie i jestem dumna z siebie,jestem na dobrej drodze....do normalności hehhee

Dla mnie wyjście na taras (balkon) to nie problem, ale wyjśc rano w sobotę do sklepu między ludzi...a z psem na spacer ? Do tego jeszcze musze jechać windą... i tam też spotykam ludzi... Cholera jak z tym wszystkim walczyć i nie zwariować ????

wrrr mnie też dopadła nerwica i lęki ;/ od okolo roku w zime było najgorzej gdy jest szaro , cięzko jeśc, ponieważ sciska w klatce oraz skręca od rana w brzuchu, były również lęki że coś sie stanie, teraz jednak jest tego mniej, strasznie męczące to jest gdy gdzies wychodze musze mieć plany od A do Z jak to będzie wygladało poniewaz gdy jest jakas niewiadoma to mam straszny stres,  myslę , całą noc nie spie, czasem bedąc w zaludnionych miejscach sklep itp jest oki a czasem strasznie zle sie czuje i nie moge opanowac paniki :)wieczorkami bywa tez cięzko, przez to wszystko nie mam jakos radosci i chęci na cokolwiek, mam nadzieje iż nie bedzie jeszcze gorzej.

witam wszystkich co tu tak cicho pozdrawiam

yessa, to objawy nerwicy płaczliwosc , wyolbrzymianie, wiem bo teraz tak miałem i czasem mam są gorsze i lepsze dni , czasem pojawiają sie te lęki, mi pomaga gdy ktos jest czesto z kim moge porozmawiac, gdy kontaktuje sie z ludzmi, czy to na skype czy realnie to jakos mi lepiej Staralem sie raz brac jakies leki ale przestałem ponieważ chce wygrac z tym samemu powolutku

Ważne jest, aby poz­wo­lić pew­nym rzeczom odejść. Uwol­nić się od nich. Od­ciąć. Zam­knąć cykl.Nie po­wodu du­my, słabości czy pychy, ale po pros­tu dla­tego, że na coś już nie ma miej­sca w Twoim życiu.
Zam­knij drzwi, zmień płytę, pos­przątaj dom, strzep­nij kurz. Przes­tań być tym, kim jes­teś. Mu­sisz zro­zumieć, że to nie jest gra znaczo­nymi kar­ta­mi. Raz wyg­ry­wamy, raz przegrywamy.
Nie ocze­kuj, że in­ni Ci coś zwrócą, do­cenią Twój wy­siłek, od­kryją Twój ge­niusz, od­wza­jem­nią Twoją miłość.
Ważne jest jeszcze to, żeby nie żałować...
Paulo Coelho

Witam ciepło, U mnie nie jest źle, ten ból głowy i żuchwy, to prawdopodobnie zapalenie nerwu trójdzielnego- byłam u neurologa. Pogoda się zepsuła, ale ja wtedy ożywam, bo nie lubię upałów. Nowa 18, uwielbiam te Twoje wstawki - afirmację itp..., sama próbuję. Dziewczyny ja jestem weteranem i nie będę się powtarzać, ale korzystajcie z pomocy fachowców - dla mnie przede wszystkim psychoterapia była i jest ważna.  Zawsze jak zapominam co jeszcze mogłabym dla siebie zrobić to wracam do pierwszego postu stokrotki - i znowu mam siłę i energię do działania. Teraz pracuję, nad zaakceptowaniem i polubieniem swoich chorób - trudne zadanie jeszcze nie wiem jak to zrobić, ale wierzę, że pod okiem terapeuty zrozumiem i dam radę. Nerwica to nerwica - szuja, kameleon i przebieraniec, ale muszę sobie poradzić z tym, że jestem chora na parę rzeczy jak np.: RZS  i nauczyć się z tym żyć, nie dając się wywieźć w pole naszej koleżance. Nad tym obecnie pracuję, pozdrawiam i życzę miłego dnia

Czy wy również macie ataki dusznosci nawet wtedy gdy się nie zdenrewujecie? Podczas ataków czujecie się tak jakby cos wam blokowało dopływ powierza do.płuc ?

Myślenie pozytywne i afirmacja

Oto kilka przykładów afirmacji:

Potrafię to zrobić.
Potrafię osiągnąć swój cel.
Jestem sobą i ludzie lubią mnie za to jaka jestem.
Kontroluje swoje życie.
Czerpie naukę ze swoich błędów. Błędy ubogacają doświadczenie, z którego mogę czerpać.
Jestem wartościowym człowiekiem.
Aby przyniosło ono efekt, należy przede wszystkim realistycznie określić swoje cele, stworzyć staranny plan pracy a pozytywne myślenie traktować jako wsparcie dla swoich działań!

Tak też mam duszenie,zatykanie w gardle nie mogę złapać powietrza....badanie wykluczyło tarczycę więc została nerwica

mama34- jaką Ty masz nerwicę?

bozenka125 Samopoczucie nawet ok,a co u Was?:)

bozenka125-witaj w klubie...niestety naleze do Waszego kregu:(fajnie,ze sie odezwalas...:)

Jak tam dziewczyny się czujecie ?:) Jak minął Wam dzień mam nadzieję ,że mniej objawów miałyscie..
U mnie tak średnio w domu się dużo denerwuje.. i mam więcej lęków ii natręctw..
Nie moge się powstrzymać czasem ..

shimm87- Jest pochmurnie, pada..  i człowiekowi nic się nie chce jak radzisz sobie z lękiem?

Sysia001-Z lekami roznie..ostatni byl w poniedzialek;( myslalam ,ze tetno i serce mi wyskoczy i roztrzaska sie na malenkie kawaleczki;/Dzis bylam zrobic sobie morfologie,tarczyce,cukier..tak na wszelki wypadek,jesli bedzie ok pojde zrobic sobie ekg ,zeby cos ze soba dzialac ;/bo siedzenie w miejscu nic nie da.A Ty jak znosisz to wszystko?Milego dzionka:)

witam wszystkich u mnie dzisiaj też nie najlepiej  cały czas te lęki ehh masakra juz niewiem co jest grane nie chcą mnie opuscic ale widze że was też trzymają pozdrawiam

Bozenka125,Sysia001-Kochane dziewczyny,nie biore zadnych lekow,nie bylam nawet u psychologa,chociaz nie wykluczam wizyty..Ja z nerwica walcze juz hmmm....4 rok...odkad wrocilam z USA.Dluuuga historia,zeby Wam opisac poczatki,objawy...Byla przerwa owszem,ze nic mi nie dolegalo ale znowu wrocilo.Najlepiej sie czuje w domu,ale staram sie normalnie wychodzic,zyc.Nie przepadam byc w miejscach gdzie przewijaja sie tlumy ludzi,wiec jesli chce wyskoczyc do galerii na zakupy robie to rano:)W kosciele tez nie najlepiej sie czuje(nie zawsze)...zatloczone sklepy..to wszystko zalezy od dnia...zdarzaja mi sie oczywiscie leki,kolatania serca,przyspieszony puls,placz,negatywne myslenie,ale w pewym sensie juz do tego sie przyzyczailam.Wiem,ze zawsze musze miec przy sobie wode,bo w razie ataku woda mi bardzo pomaga,staram sie wtedy zniwelowac ta gule w gardle;/Jesli chodzi o sen sypiam dobrze,kawe pije tylko czasami bo zauwazylam ze po niej tez nie najlepiej sie czuje.Ogolnie ejstem osoba strasznie emocjonalna,przezywam czesto nawet drobnostke..Najbardziej sie boje czy kiedykolwiek bede miec dziecko...czy dam rade...:(czy bede w stanie sie nim bezgranicznie opiekowac..same wiecie ,ze jak przychodzi atak jest ciezko..;/

shimm87- wizyta u lekarza, jest obowiązkowa sama sobie nie poradzisz, też tak miałam odwklekałam ale w końcu wybralam się bo bylo coraz gorzej, lekarz, plus terapia . na którą już dość długi czas. Chodze jakie rezultaty? Jest średnio nie wiem czy tabletki mi pomagaja, może byłoby gorzej gdybym ich nie brała nie wiem..

bozenka125- niestety lęki są nie wiem jak można je zwalczyć.. Psycholog mówi myśleć o czymś innym zająć się innymi sprawami...

mama34- obsesyjno-kompulsywne co dokładnie? myjesz ręce? radzić sobie jakoś z tym wszystkim?