Walka z nerwicą, kroki do wolności - moje rady dla cierpiących

cześć,
U mnie neistety mysli ciag dalszy, staram się nie myslec, ale jak nagle lek przyjdzie to masakra. we wtorek ide do specjalisty, bo nie daje rady i chce zyć normalnie!

Niedziela ...witam cieplutko.

Hello, pozdrawiam serdecznie, i uprzejmie donoszę, że nadal pracuję nad sobą! Właśnie znowu z własnej woli zostaję sama w pustym domu a mężuś jedzie do pracy 500km! Przypominam mój problem to bycie samej:-), powoli się oswajam. Głowa trochę boli, tak napięciowo no i jelitka próbują straszyć, ale to nic, byle do przodu... Właśnie też przymierzam się do sprzedaży autka i kupna nowego- ja kręcę się już od dłuższego czasu kręcę się w koło ciekawych autek, ale wybór taki, że głowa boli, rozumiem Twoje rozterki Sluuu - wpadła mi w oko mazda 3, astra 4, lekko sportowa, no i dwa VW passat i tiguan, Jimmy - też niezły.. miłego zakupu! Ja dopiero w sobotę dogaduję się z kobitką, która chce kupić moje autko - więc póki co, oglądam .... Chyba ruszę się jeszcze na zakupy- muszę czymś wypłoszyć wróble załatwiające się na moim tarasie he,he, może powieszę tam dzwonki rurowe czy coś ...bardzo serdecznie pozdrawiam, poranek będzie dla mnie najtrudniejszy, ale powalczę, bo jest o co! ..

Hejka,dobrego uśmiechniętego dzionka....życzę.

Hej wszystkim !

Kasiu i 8888- to wy całkiem duże te furki macie/ chcecie. Ja sama bezdzietna coś małego chcę, ale nie mikrusa, tylko coś takiego z iskrą ;-) stąd piękny moim zdaniem Jimny, no bajka. Tylko, że serwis drogi, bo mało popularne u nas autko. CEED i fiat 500 serwis i koszty spalania tanie, ale... buuu jakieś takie nie podobne do mnie. 500 trochę laleczkowaty, a ceed mega uniwersalna.

Jeśli chodzi o samopoczucie. Smutno, napięcie i ból stawów, no zesz.... gryyy.

Buziaki ;-)

Witam również ciepło i wylewnie, noc trochę nerwowa, ale poranek i dzień jak do tej pory fajny! Dużo czasu spędziłam w urzędach, a teraz przesadzam kwiatki do skrzynek, będę miała własne truskawki w skrzyneczkach na balkonie:-) Uwielbiam być na łonie przyrody i dzielę się z Wam tą radością i mam nadzieję, że kiedyś wszyscy będziemy dzielić się tylko dobrymi wrażeniami. Sluuu, ja z tym też mam teraz problemy, szukam samochodu, który jest trochę spersonalizowany, taki który oddaje mój charakter i to kim jestem, stąd oglądam, badam itp... wcześniej mąż silnie na mnie wpływał, a teraz próbuję sama wybrać! Chcę być bardziej samodzielna, pomimo tego, że teraz mniej zarabiam, bo nie mam etatu, tylko umowy o dzieło. To też dla mnie trudne,  finansowo jestem zależna od męża w dużej mierze. Ale nie żałuję, że nie przyjęłam pracy zastępcy szefa, będę szukać tam gdzie mąż pracuje, bycie razem jest dla mnie najważniejsze. pozdrawiam i miłego wieczoru życzę
Sluuu- a jakieś mazdy, hondy, ople - dość oszczędne, dużo serwisów , części - miałam Astrę 3 GTC - ładniutka była, i nie paliła dużo...

Hej, po ciężkiej nocy czas zacząć dobrze dzień! Miłego dnia dla Wszystkich!

8888-no Astra też ładna i nie jest zabójczo droga ;-) czerwien, biel lub czerń.
;-)))

Bożena 125, to tylko czasowe, wiesz że będzie lepiej - trzymaj się!  U mnie w dzień dobrze, ale noce dość niespokojne, jednak  jest nieźle! dobrej nocki wszystkim życzę:-)

hejka wszystkim
Chciałam napisać , że to wcale nie jest tak, że ktoś komuś powie..wiesz będzie lepiej, dasz radę, to minie albo weź się w garść... musisz być silna itd , itp. booo to nie działa i nie będzie lepiej ot tak...niestety
Kochani trzeba samemu wziąć się za siebie , za własny tyłek, nigdy się nie wyjdzie z tego ciągle się użalając nad sobą i mówiąc boże jak mi źle, dzisiaj nie zrobiłam nic, nie miałam sił, marze o śnie itd. To są najgorsze z możliwych postępowania. Trzeba twardo się za siebie zabrać i wcale nie starać się nie myśleć o objawach tylko myśleć o czymś zupełnie innym , na siłę zmieniać myśli, na początku to będzie mega trudne ale jak objawy zaczną słabnąć wtedy zobaczycie jakie to cudowne uczucie... Własna praca i jeszcze raz własną praca, wysiłek fizyczny, radość życia, wychodzenie do innych na siłę nam pomagają a nie siedzenie w domu i zamykanie się z objawami.. nie wolno się zniechęcać po pierwszych niepowodzeniach bo one będą tak czy siak. Leki tylko wspomagają nas , tak naprawdę najważniejsze jest tylko i wyłącznie to co sami zrobimy z naszą nerwicą .. Trzeba wychodzić na przeciw naszym stanom, lękom , robić to czego najbardziej się obawiamy

Oj tak u mnie też spadek, straszny ścisk szyi i smuteczek. ;-( Czekam na polepszenie.

mjoannam- jeśli dolegliwości będą utrzymywały się ponad dwa miesiące idz. Bóle głowy też mam niestety.

kirsz- rozumiem, każdy ma prawo do swojej opinii i uwierz, że nikt nie ma ochoty wyrzucać swoich bolączek codziennie na forum. Aczkolwiek nie każdy może liczyc na "takiego męża" jaki prawdopodobnie byłeś Ty.
Powiedz jak pomogłeś swojej żonie, to wtedy właśnie zmienisz charakter tej grupy.

http://portal.abczdrowie.pl/jak-pomoc-osobie-z-nerwica

Kirsz .........,nie tylko się pozdrawiamy,czy piszemy wierszyki ale dzielimy objawami,oraz emocjami.Sposobami walki z chorobą.Ja codziennie ćwiczę na rowerze stacjonarnym i spaceruję.Co dla mnie przy lękach by wyjść z domu jest osiągnięciem.Czytam i afirmuję i wizualizuję.Cieszę się że mogę tu być z innymi osobami o podobnych dolegliwościach.To też dla mnie terapia,że rozmawiam ,piszę i z siebie wyrzucam emocje.

Witam wszystkich. Mam pytanie, czy ktoś z Was jest w trakcie terapii psychodynamicznej? Chciałabym wiedzieć jak sobie radzicie.

U mnie też nie najlepiej z finansami, sama się utrzymuję, zarabiam tyle ile się teraz zarabia w Polsce po studiach nietechnicznych Nawet 2000 nie dostaję. Terapia jest kosztowna, sama nie wiem. Dopiero jedno spotkanie zaliczyłam. Wiem jednak jak przebiega - jest trudna, bolesna i długa, dlatego chciałabym porozmawiać z innymi osobami, stworzyć coś na kształt grupy wsparcia....

Gosia każdy psycholog Ci powie że nie wolno walczyć z myślami trzeba dać im płynąć aż przepłyną i same z siebie znikną. To co Ty proponujesz to walka w takich chorobach słowo walka to nie dobre rozwiązanie.

http://chomikuj.pl/marko-S1/AFIRMACJE*2cWIZUALIZACJE*2c+MEDYTACJE/DEPRESJA*2c+NERWICA*2c+L*c4*98K+-+spr*c3*b3buj+pokona*c4*87!

http://www.nerwica.com/wyleczy-am-si-sama-w-kilka-dni-t41288-42.html

http://roguelike.freehost.pl/pozytywne.afirmacje.php

Witam serdecznie

Jestem tu nowa od dawna szukałam forum gdzie będą ludzie z podobnymi problemami jak ja ., cieszę się, że wreszcie natrafiłam na takowe.
Ja z nerwicą walczę od 9 lat.. Pierwszy epizod rozpoczął się tuż przed porodem pierwszego dziecka. Po porodzie panika strach i obawa o dziecko znaczne mnie  ograniczyła w życiu codziennym(prania sprzątania mycia nie było konca totalny obłed) . Wówczas jednak nei wiedziałam, że to choroba , bagatelizowałam sprawę gdyż mój strach przed zarazkami wydawał się czymś realnym. W takim stanie żyłam  rok i 2 miesiące (karmiłam dziecko piersią). Ciezko było się przyznać przed samą sobą , że moje zachowanie nie jest normalne , równie ciezko było mówić o swoich odczucia lekarzowi . Jednak jakos to w sobie zdusiłam i rozpoczęłam leczenie. Było ciężko ale w zasadzie na jakiś czas przeszło.. w tym czasie wiele się wydarzyło moja mama miała wylew przeniosłam się wiec do niej opiekowałam się nią. Wybudowałam dom tuż koło niej aby być blisko. Założyłam hodowlę psiaków która powodowała, ze miałam cel , pasję i nie myślałam o chorobie. Po przeprowadzce do nowego domu i kryzysie w małżeństwie pojawił się kolejny stan nerwicowy. Szybko zaczęłam leczenie . I znowu na jakiś czas choroba została uśpiona. Życie toczyło się w miarę dobrze, nie miałam ataków paniki, wszelkie złe myśli oddalałam zajusiać się psami odchowywaniem szczeniąt ? Było dobrze.
W lurtym 2013 dowiedziałąm się ze jestem w ciązy.. ogarnął mnie strach, że choroba powróci ale starałam się myśleć pozytywnie. Do 6 misieąca było dobrze póżnej maż zerwał ścięgno Achillesa i przykuty był do łóżka na kilka miesięcy..wszystko było na mojej głowie , dom, opieka nad mężem stadem psów do tego miot własnie odchowywałam i wszystko wróciło tym razem strach o choroby od zwierzęce? Najpierw przy psach robiam wszystko w rękawiczkach, później choroba naszego psiego emeryty (przetoka przy odbycie) w domu smrud , wszystko brudził a ja wpadałam w coraz większą panikę. Kolejna tragedia bo mój ukochany psiak zaczął chorować. Leczenie u wetów nie miało konca do tego moja panika ale jakoś działałam mówiłam sobie to tylko głowa?
W październiku urodziłam synka duży zdrowy choć kolejna cesarka mnie zdołowała? kolejne rozczarowanie ale najważniejszy był syn.  Wróciam do domu i po dwóch tygodniach mój ukochany psiak trafił w stanie krytycznym do weta.. ja po cesarce z maleństwem nawet nie mogłam się z nim pożegnać jedynie telefon mąż trzymał przy jego pyszczku a ja słyszałam jak wył z rozpaczy bo okazało się ze jest  guz w jego głowie oślepł, stracił kontakt z rzeczywistością i dlatego tak płakał? po całymm dniu walki o jego życie odszedł? to była trauma nie dość ze nie byłam w stanie być przy niem to coś klikgłow  tej głowie i zupełnie się zatraciłam.. dzis nie wychodzę do moich psów a to już 7 miesięcy. Nie dotykam ich nie głaszczę bo się boję, wszystko co miało z nimi kontak szoruję w domestosie i piorę w 90 stopniach  W domu istny horror. JA ryczę bo chcę do nich a nie mogę boję się że są chore, boję się ze jakąś chorobę przeniosą na syna... Mąż nie roumie co się ze mna dzieje i wyzywa od popierdolenców , zaczął znowu pić, starsza córka przeprowadziła się do moich rodziców bo byłam agresywna wobec niej kiedy nie myła rąk balam się małego ..Serce mi pęka , nie mam sił na nic nic mnie nie cieszy coraz częściej myśle o samobójstwie.. )  .. Leki mam w domu bo zaraz po śmierci psiaka byłam u mojego lekarza ale? synek nadal karmiony piersią choc sam dużo już je ale nieustanie domaga się mleka , szczególnie w nocy.. Jestem tak załamana że nie mam sił już na nic.. Nawet jego uśmiech już mi nie daje sił by z tym walczyć. Wczoraj po kolejnym ataku paniki i kłótni z męzem (bo on twerdzi ze mam sobie wmówić że jestem zdrowa i będę) ale to się tak nie da? Nie umiem mu tego wytłumaczyć , Błagam go o wyrozumiałość, o wsparcie .. ale on nie umie mi pomóc. Mówi że powinnam isć do szpitala ze jestem wariatką i tak się konczy nasza rozmowa. Moi rodzice też tego nie rozumieją. Jestem sama ze swoim chorym umysłem. Nie wiem co mam robić, czy ostawić małego czy jeszcze go karmić (ciężko mi pogodzić się z myślą , ze będę przez to złą mamą )..Jestem załamana ..i tak bardzo chciałabym być zdrowa.. cieszyć się synkiem, córką i móc znowu biegać ze swoimi psami..
Próbowałam herbatkami ziołowymi łagodzić moje lekę ale nic to nie dało Nawet do bioenergoterapeuty się udałam ale ten orzekł ze powinnam wydać psy bo mam robaki od nich w głowie ze powinnam się leczyć i unikać.. Wyobraźcie sobie jak na mnie to podziałało.. panika jeszcze większa.. Pozytywne myślenie nic nie daje.. w nocy budzę się z krzykiem i lecę myć rece nawte nie wiem po czym.. mam tak tego dość. Tak bardzo zazdroszczę tym wszystkim którzy mają wsparcie w bliskich , którzy nie oceniają ich nie krzyczą ..
Jak zatem życ ?

nowa 18 dziękuję.

Tak to prawda. Wiem, że On tego nie rozumie. Jest policjantem, mało co go rusza. Wiele rzeczy widział w życiu, sam też dużo przeszedł na jego oczach ludzie umierali zarówno obcy jak i ojciec i pozostawał niewsruszony a przynajmniej tak to okazywał. Dalabym wiele by mieć taką silną psychikę. Nie wymagam od niego by zrozumiał ale miło by było gdyby chociaż był. Przytulił powiedział, że będzie ok. W zamian mam teksty typu weź się w garść, przestan się tak zachowywać. Bardzo bym chciała .. Tyle razy wstawałam rano z myślą będzie ok, nie myśl o tym. Kiedyś biegałaś z nimi i nic się nie stało. Mala się wychowywała wśród psów , czołgając ze szczeniakami na podłodze trawie  i żyje.. i puźniej myję raz ręca myję dwa.. lecę i trzeci bo tu brudno bo tu rzeczy od mycia kojców bo dotnęłam coś co jest nie czyste mały sie zarazi będzie chory to będzie moja wina.. te myśli są okropne:( byłam  z tym u trzech lekarzy (mojego który przepisał mi tylko leki i kazał odstawć małego od piersi) Zbuntowałam się bo co ja mam odstawić ? O nie dam radę bez leków. ALe nie dawałam dwie kolejne wizyty z nadzieją na pomoc i psychoterapię i dwie opinie bez leków nie pomogą bo stan zbyt cięzki a ja nie chciałam brać.. A teraz kiedy jest tak źle chce leczenia ,za to synek nie bardzo mi chce na to pozwolić bo stale płacze gdy mu nie chce dać piersi. To takie frustrujące. Prosiłam też męza aby pomógł mi go oduczyć. Wziął kilka dni wolnego i brał go kiedy będzie zasypiał ale też usłyszałam, że gdybym myślała normalnie to bym mogła karmić i nie byłoby problemu a tak skazuję go na niepotrzebne nerwy. I teraz sama już nie wiem.. czy można z tym walczyć bez leków ?

Mama, to zespół obsesyjno-kompulsyjny. Też to mam. Od dziecka. Tylko że od 12 lat jestem na lekach.

Hej ,dzień dobry.
mama...dobry pomysł ,żeby mąż poczytał.Niewiedza jest przeważnie , przyczyną konfliktów.
Jestem pewna że po przeczytaniu,zmieni nastawienie.
Pozdrawiam wszystkich cieplutko.

witam

Myślałam całą noc i dzień . Macie racje dziewczyny nie ma co czekać tylko rozpocząć leczenie, bo w innym razie wyląduje albo na oddziale zamkniętym albo na cmentarzu. Teraz tylko malucha muszę o tym przekonać ..Dzisiaj cały dzien jest bez cyca i jakos dajemy radę . Zobaczymy co będzie wieczorem . Trzymajcie kciuki !

pozdrawiam cieplutko wszystkich

mama34= super, jesteśmy z Tobą. Ja też na paroksetynce.

Pozytywne nastawienie,banan na ustach.I dużo radości ,to moja recepta na dzisiejszy dzień.Buziaczki.

Powiem że dzień zaczęłam od pedałowania na rowerze stacjonarnym.Przy tym pamiętam o oddychaniu i wyluzowaniu się,staram się wyciszać,i nie myśleć to jest trudniejsze,ale nad tym pracuję.
Teraz afirmuję dzień,i czytam..
,, Uważaj o czym marzysz bo może się spełnić ,,
Właśnie ? im więcej myślisz o rzeczach negatywnych ( choroby , wady , niepowodzenia ) , tym więcej negatywnych rzeczy Ci się przydarza. Im więcej myślisz o rzeczach pozytywnych ( sukcesach , awansach ) , tym więcej pozytywnych rzeczy Ci się przydarza. - Siła sugestii zawarta w afirmacjach ma niezwykłą moc i może uzdrawiać, dodawać energii, podnosić na duchu ? po prostu odmieniać życie. -

http://whitedevas.eu/?page_id=634

8888...gratuluję ,możesz być z siebie dumna!
Jestem po udanym spacerze,ćwiczyłam oddech i spokojnie szłam.Staram się też cieszyć drobiazgami,myśleć tu i teraz..a nie myśleć o wczoraj czy jutro.Gdy moje myśli wędrują w nie pożądanym kierunku,robię stop...i powtarzam ...nie ma wczoraj ani jutra.. jest dziś.I skupiam się na sobie,...oddechu.Jest ciężko bo czasami oddech mnie dusi,i żołądek się odezwie,uczucie paniki ...ale to przeczekam i dalej działam.Trudno jest pokochać siebie, to jest najważniejsze,i wciąż nad tym pracuje.Z miłością do siebie można wszystko pozytywnie nakreślić .

Witam,
Dziewczyny od 2 lat choruje na nerwicę lękową. Miałam mega myśli samobójcze, nie wiedziałam po co żyć, jak działa świat itp. Postanowiłam pójść do psychiatry, który postawił diagnozę. Pani doktor przepisałami lek CITABAX, który nie mógł zadziałać przez 2 miesiące, ale później coś drgnęło. Na tych tabletkach jestem już 2 lata, żyje normalnie. Oczywiście zdarza się, że to wraca, ale na dwa - trzy dni, z resztą każdy ma czasem zły dzień. Czasem wracają irracjonalne myśli, ale staram się w nie nie zagłębiać. Nie rozumim podejścia znerwicowanych ludzi, którzy nie chcą brać leków. Czy jak was boli ząb to też się męczycie, czy sięgacie po tabsę? z nerwicą jest TAK SAMO, schorzenie jak każde inne. I trzeba brać leki. Ja jeśli będzie taka potrzeba - będę je brała do końca życia, wolę być NORMALNA, szczęśliwa i nie zamartwiać się rzeczami o których nie powinnam myśleć, niż wiecznie narzekać, być smutną itp. O nie!!!

nowa18- a jeśli masz atak lęku, np tak jak ja muszę powtórzyć daną czynnosc bo boje się,że coś się stanie...
gdy atakuja Cie rozne mysli co robisz?

Sysia...nie mam tak jak Ty nerwicy natręctw.Mam tylko lękową,i wtedy pojawia się przy takich uczucie lęku,np,nogi latają,niemiłe uczucie przy gardle i żołądku,niepokoje silne to że ktoś za mną jest i obracam się bo się boję..myśli samobójcze,lub wywlekanie przeszłości i strach przed przyszłością,boję się ciemności.Płacz..nie znoszę krytyki i krzyku..szybko się zniechęcam..itp Ja nie powtarzam czynności,...jest trochę tych objawów,ale chciałbym Tobie  pomóc...Dlatego czytam...http://www.cywilizacyjne.choroby.biz/Zaburzenia+obsesyjno-kompulsywne...jest bardzo dużo odmian naszej choroby.Dlatego proponuję żebyś poczytała i poszukała na necie.Ja mam problem ze skupieniem się i zaraz się denerwuję...ale pracuję oddycham ,odpoczywam i dalej..staram się dokończyć co zaczęłam.