Walka z nerwicą, kroki do wolności - moje rady dla cierpiących

Kasiunia, trzymaj sie. U mnie teraz makabra, telepie sie, jestem wsciekla, jakos tak nie moge wyluzowac. Boje sie kazdej kolejnej godziny przez to, obled jakis...

Michifu, super ze tu jestes, przynajmniej wirtualnie odsapniesz. Nie myslalas o przekwalifikowaniu? Studiujesz to co lubisz? Pozdrawiam, trzymam kciuki, i licze na kciuki zwrotne jestesmy co najmniej dwie w tym dolku

To tylko wiosna - to dalej może być fajny dzień

Gosiulka85- pytasz o moje objawy,hmm, powiem tak, na samym początku,kiedy byłam jeszcze ciemna jak tabaka w nocy, dopadały mnie gwałtowne lęki powodowane np, kołataniem serca,waliło jak dzwon, ciśnienie rosło i nakręcanie gotowe,przy tym było mi zimno,czasami się telepałam,bo nie mogłam się wyciszyć, z innch to wrażenie jakbym miała zemdleć,zawroty głowy,szum w uszach, objawy to mały pikuś tylko jak mnie dopadały to ja samą siebie nakręcałam,bo sądziłam,ze mi się coś stanie,ze umrę,ze....że....że....bałam się zostawać sama,bez dorosłej osoby,a noc była koszmarem, zwłaszcza ta samotna.
Kiedy obiegłam prawie wszystkich lekarzy zeby się upewnić,ze nic mi nie jest,odpuściłam,spuściłam balonik i dotarło na spokojnie do mnie,że tak będzie za każdym razem.....a ja tak nie chciakam,bo to ból i kalectwo straszne.Czasami potrafiłam tydzień nie wychodzić z domu,innym z nowu razem jak tylko czułam,że coś się zaczyna,to szybko się zbierałam i wychodziłam do ludzi,gdziekolwiek, dlatego tak jaknp w tej chwili,ja super czuję się w pracy,tam gdzie mam kontakt z ludzmi i nie muszę myśleć o sobie.....ale i dopadają mnie takie dni,ze i do tej pracy tez ciężko się zebrać,bo niepokój cholerny mnie trawi.Kiedyś jakiekolwiek kolnięcie powodowało,że się nakręcałam,teraz wiem,ze bez sensu od razu z paniką,spokojnie,jak wiem,ze boli brzuch a jestem przed miesiączką,to i niech on tam sobie będzie, po prostu tu chodzi o to,by umieć rozróżniać,bole rzeczywiste od tych,ktore nam funduje nerwica.
Pozdrawiam i głowa do góry:-)

Mar63 no bardzo mi przykro kochana:(

Waleczne serce.. to zmagałyśmy się z podobnymi dolegliwościami;/ ja rónież jak miałam zostać sama w domu to przeżywałam katusze..brrr jak sobie wspomnę jak się czułam zachowywałam to aż mnie ciarki przechodzą;p Każdy sam musi sobie w głowie poprzestawiać myślenie, myśleć o przyjemnych rzeczach a nie o lękach, objawach, strachu itd. to błędne koło cały czas się toczy , nie wolno siebie karmić kolejnymi lękami bo nigdy z tego się nie wyjdzie... odwracanie uwagi, krzyczenie na siebie w myślach.. i  robienie czegokolwiek co zdoła odwrócić nasze myśli... a przede wszystkim do tego ruch , nawet najmniejszy i najlepiej na świeżym powietrzu buziaki

Mar63, ściskam Cię mocno!

Te objawy każdemu są same. Btw samotności mam niezłego newsa. pamiętacie, jak narzekałam, że chłopak idzie na imprezę do kolegi i boję się spędzić sama noc? Teraz wyjeżdża na cały weekend (pojutrze), a ja podchodzę do tego ze spokojem, super uczucie W sobotę zaprosiłam kolegów ze szkoły na planszówki, żeby nie siedzieć non stop sama. Zamierzam powoli odbudować moje życie w społeczeństwie... Od powrotu ze szkoły do imprezy minie 21 godzin, które zamierzam spędzić z Wami, filmami, książkami i swoim spokojnym, bezpiecznym towarzystwem

Sluuu, brzmi rozkosznie. Dawno nikt mi nie powiedział, że gdzieś by ze mną wyszedł, bardzo miłe uczucie ^^

Dziś mam dobry dzień...uśmiechem zarażam.....

Michifu- nas nie masz co się obawiać. Wiesz, że taka praca przy nerwicy jest lepsza niż biuro. Ja mam za dużo czasu na myślenie. Jeśli chodzi o zawód nauczyciela to ciężki kawałek chleba. Stres, niskie wynagrodzenia, więc rozumiem Twoje obawy. No ale jeśli czujesz powolanie to ok. Tak sobie pomyslalam ze skoro pracujesz w ogrodach to pewnie zgrabna z Ciebie dziewczyna. W sensie ze dużo ruchu masz.
Nie wiem czemu ostatnimi czasy lubię być sama w domku. Nie ogladam tv jedynie muzyka leci sobie w tle. Zdziadziałam  ????

Cześć.....buziaki....

Na mojej ścieżce jaśnieje Światło Świateł, ukazując mi Otwartą Drogę do Spełnienia.

sluuu- też bym chciała załapać się do Ciebie na ciacho,........uwielbiam mniam mniam

Witam wszystkich cieplutko,a szczególnie nową koleżankę :-)

U mnie okej (oby tak już było) troszkę ciężko z oddechem,ale poza tym gitara gra

Kawka wypita,teraz czekam na dostawę-któraś z was pisała,że wybiera się do fryzjera ?

No,a ja dziś trochę poeksperymentuję <szok> chcę zmienić kolorek włosków,ponieważ ostatnimi czasy na mojej głowie zagościła czerwień,w różnych,różnistych odcieniach < chyba wszystkie odcienie czerwieni> a ponieważ przejadł mi się ten kolor,to postanowiłam zaszaleć z brązem<ciepłym> uważam,że to idealny kolorek na lato plus opalenizna to już w ogóle szaleństwo no ale żeby było ciekawiej,to robię to sama < z instrukcją mojej fryzjerki> która wyjechała.Także kochane,muszę zdjąć obecny kolorek-a co mam to nie wiem <coś czerwonego>
zrobić dekoloryzację potem nałożyć odżywkę a potem nałożyć farbę ...trzymajcie kciuki,bo jestem w szoku co wyjdzie.Mam nadzieję,że nie będę odizolowana od świata

Życzę wszystkim,spokojnego i baaaardzo ciepłego dnia-a taki się zapowiada-przynajmniej u mnie.:-) :-***

nerwuska23- jak skończysz puść zdjęcie kolorku na maila nerwicowego ;-)
michifu-a to Ty światowa kobieta jesteś. Super. Z całym szacunkiem co za znaczenie w którą stronę kręci się ciasto. Chyba musisz mocno popracować nad poczuciem wartości i swojego zdania. W sumie każda z nas ma z tym pewne problemy. My mamy prawo wiedzieć lepiej i znać się na czymś lepiej. Koniec i kropka.
berenika51- jak będziesz w mazowieckim to zapraszam.

Ja dziś dzień mam wesoły, wczoraj położyłam się spać od razu po pracy i czuję że przesadzam z tym spaniem, ale nie chce mi się nic.

no hej u mnie dzisiaj gorzej buziaczki

Hej wszystkim Jaron na początek powiedz Jej że serdecznie Ją do Nas zapraszamy. Może gdy przeczyta nasze wątki zrozumie że potrzebuje pomocy, i nie jest sama. Ja cierpię na to samo nie jest lekko obecnie jestem na lekach i chodzę na psychoterapię. Mam powiększonego węzła na szyi od jakiś 2 lat i tego się czepiłam zrobiłam niezliczoną ilość badań wszystkie ok a węzęł nadal jest, i mnie dobija. W przyszłą środę mam rezonans z kontrastem i może nareszcie dowiem się więcej. Najgorsze poranne lęki. Reszta ujdzie. Pozdrawiam

Witam piątkowo...

Jan Twardowski

Nie płacz w liście

nie pisz że los ciebie kopnął

nie ma sy­tuac­ji na ziemi bez wyjścia

kiedy Bóg drzwi za­myka - to ot­wiera okno.

ewa118- hej, nie martw się, niebawem wróci ;-), a może jakiś starych znajomych zaproś? Coś wspominałaś że chyba masz mieć gości?

Kasiuniunia, dzięki za nowy tytuł

Sluu, wiem, po prostu pusty dom na dwa dni to dla mnie nowość, któa nie za bardzo mi się podoba. Póki co daję radę, jestem senna, więc może nawet coś zasnę Jutro przyjdzie do mnie dwójka znajomych na planszówki, więc tak naprawdę od jutra to już z górki. Rano będę ogarniała dom, ciasto, sałatka, potem oni przyjdą, spać i w niedzielę czekanie, aż on wróci.

A jak u Was, jak dzień minął?

Dzięki za wsparcie, idę spać. Miałoby być balowanie, ale skoro jestem senna nie będę walczyła z moim organizmem  

Spokojnej nocy ^^

no hej wszystkim  jakis nerwowy dzien dzisiaj pozdrawiam

O tak, to nie jest najlżejszy dzień, w całej Polsce podobno tak się pochmurno zrobiło.

Ja jestem troszeczkę przybita, ale spałam całą noc. Przyszli do mnie znajomi, ale było kiepsko, prawdę mówiąc pierwszy raz odkąd zaczęłam bawić się w planszówki tak niefajnie się bawiłam. Przykro to mówić, ale cieszę się, że sobie już poszli, myślałam, że to będzie trwało do nocy, ale szczęśliwie teraz zostałam w swoim spokojnym towarzystwie.

Berenika, dzięki, takie słowa bardzo koją Tomek (chłopak) jest kompletnie pijany i rozładował mu się telefon. Jestem tym bardzo zaniepokojona, bo jak on jutro wróci? Ma świadomość, że ma jutro wrócić, więc może trochę wyluzuje jutro, zobaczymy... Szczęśliwie nie histeryzuję (póki co), a to już dużo!

Buziaki, spokojnego wieczoru Wam życzę

no hej dzisiaj też nie najlepiej no cóż musi tak byc pozdrawiam buziaczki

Dobry wieczór wszystkim.Widzę że ostatnio u wszystkich raczej ponury nastrój.Chyba pogoda też macza w tym palce.Mam nadzieję że jak zaświeci słońce to się humory trochę poprawią.U mnie minęły właśnie dwa i pół tygodnia jak biorę lexapro.Minęły skutki uboczne ale pozytywnych efektów jeszcze nie widzę może poza jednym-lepiej śpię.To już coś bo do tej pory ze spaniem było raczej kiepsko.Lęki nadal są i trudno to znosić.Co zrobić trzeba czekać dalej.Kolorowych snów życzę .Dobranoc :-/

Witam wszystkich cieplutko, zaglądam tu częściej niż piszę ostatnio. U mnie jest prawie tak samo od tygodni. Są dni bardzo dobre, tak że zapominam o nerwicy, są dni dobre ze  świadomością na co choruję i są dni mówiąc brzydko do dupy i wtedy nic mi się nie chce! Moim marzeniem na teraz jest jak najwięcej dobrych dni, bo mam wrażenie, że ten stan jest najbezpieczniejszy dla mnie. To coś jakby dostrzegać słońce, grzać się w jego blasku, ale nie rozpaczać kiedy pojawiają się chmury bo to też dobre i normalne!  Coraz częściej znajduję się gdzieś w środku bez wzlotów i upadków, bez skrajnych emocji i stanów. Trochę to na razie dla mnie dziwne i nie do końca to rozumiem, bo to trochę jakby nie mój świat, ale ponoć Świat taki właśnie jest: nie biały, nie czarny a szary w przewadze swojego istnienia! Widzę korzyści z takiego stanu dla siebie, jednak nie znalazłam jeszcze swojego miejsca w tym nowym Świecie, w którym lepsze jest wrogiem dobrego! Chcę zaakceptować siebie nie jako geniusza, albo ofiarę ale jako fajną kobietkę zasługującą na dobre życie!  Obecnie pracuję nad technikami relaksacyjnymi, uczę się odprężania fizycznego i psychicznego. Dużo spaceruję, załatwiam drobne sprawy a w weekendy pracuję. Coraz częściej myślę o powrocie na cały etat do pracy, ale na razie się nie spieszę!  Dziewczyny ja muszę się przyznać, że też nie lubię jak goście są za długo! Swoją drogą to trochę taki paradoks: z jednej strony potrzebuję ludzi i lgnę do nich, a jak są to bywa że mnie przytłaczają! A już najbardziej nie lubię jak się sami zapraszają, to taki atak na moją suwerenną, osobistą przestrzeń....Ewa 118, jak z tym Twoim ubezpieczeniem?.. Dużo o tym myślałam i przypomniało mi się, że można wystąpić do władz o taką specjalną kartę, która poświadcza że nie ma się stałego miejsca zamieszkania a można korzystać chociażby ze służby zdrowia.. Czy mam drążyć ten temat i sprawdzać co mi tam w głowie kołacze, czy sprawa już nieaktualna?... Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie i  przesyłam dobre  myśli.

Hej dziewczynki.
Wczoraj było nie najlepiej, ale dziś już ok. Cieszę się, więc i pracuję. Ja wciąż na etacie- w sumie dobrze, bo bym zwariowała w domu myśląc o tych wszystkich rzeczach. Lubię swoje towarzystwo ostatnio i nigdzie mnie nie ciągnie. Najchętniej wracałabym do domu i nic nie robiła, ale wiem że nie tędy droga. Na razie mam mój taniec w soboty i to jest dla mnie sukces. W końcu coś co sprawia mi przyjemność i dba o moją sylwetkę. Myślę, ze dwa razy w tygodniu mogłoby być jeszcze lepsze, no ale kasa. ;-( Przez leki przytyłam te 6 kg, a dla mnie to dużo i nie mogę tego zrzucić póki je biorę, no jakoś pewnie wpływają na metabolizm.
Mam sporo pomysłów na siebie, ale nie umiem się zdecydować. Mogłabym wziąć kredyt na małe mieszkanko- ale czy przy tej naszej chorobie porywanie się samej na 30 letni związek z bankiem to nie za dużo? Mogę też zrobić w końcu oddzielne wejście- tylko czy taka bliskość z rodzicami mnie nie wykończy?

Zawsze widziałam szklankę w połowie pustą, a nie w połowie pełną i to przede wszystkim powinnam zmienić. Skończyć narzekać i dusić się o to czego jeszcze nie mam. Mam pracę, jestem atrakcyjną kobietą, a ciągle katuję się myślami: "A co jak wezmę kredyt i wrócą lęki", "Może powinnam zostać sama, bo nikt mnie takiej nie pokocha", "Może mój stan pogorszy się" "może mam już CHAD", "Może jestem alkoholiczką", "Może mam osobowość aspołeczną". Zauważam, że przestałam "chorować" na nowotwory i inne choroby, ale zaczęłam się skupiać na przypadłościach psychicznych. Tak jakby moja hipochondria przeniosła się na inna płaszczyznę.

Mam do siebie żal. Są ludzie, którzy nie chodzą, są nieuleczalnie chorzy, mają za sobą dużo większe tragedię, a ja ciągle się smucę. Czuję się jak egoistka, tylko "ja" i "ja". Ból głowy, spadek nastroju, dobry dzień, zły dzień i cały świat kręci się w okuł moich dolegliwości. Jak ja bym chciała skupiać myśli na rzeczach innych, bardzo, bardzo.

berenika51, może Też powinnaś wrócić do rzeczy które dawniej sprawiały Ci przyjemność?
Ja owszem, na coś się powinnam zdecydować i z moją lekkomyślnością nie byłoby to dużym problemem. Tylko nauczona pokory po pierwszym epizodzie, wiem, że równie może być, a spłata małego mieszkania to bite 1500zł m-cznie. Nie mam nikogo w rodzinie, kto mógłby mnie w razie kryzysu wspierać. Fakt, że mogłabym wtedy wrócić i starać się wynająć, jednak to też nie jest takie ekspresowe że od razu kogoś się znajdzie. GGGrrryyyy.
Oddzielne wejście to też pewna autonomia, miliony osób tak żyje- no ale rodzice.

Pomyślę jeszcze spokojnie.

Wieczorkiem witam...link .....ciekawy..... zostawiam

http://kobieta.onet.pl/zdrowie/zycie-i-zdrowie/zbudowac-swiat-od-nowa-czyli-po-co-komu-psychoterapeuta/e7yhb

Nowa przeczytałam. Ja mam psychoterapeutę więc jest ok. Mam nadzieje.
Dziś lepiej choć mam dziś trochę marny fizycznie dzień tzn @

Jestem chora. Źle się czuję podwójnie. Wczoraj dostałam "opieprz", że daję się tak wykorzystywać, że nie powinnam, mam się postawić, rzucić to itd.... Mogę się wycofać, ale wtedy spadnie na mnie złość, gniew i pretensje. Jak zostanę, będę zła na siebie, że jestem niewolnikiem. Naprawdę robię rzeczy, których nie chcę i nie mogę. Raz się postawiłam, ale zezłościł się, poczekał tydzień i i tak musiałam to zrobić i tak. To ten typ, który wszystko wie lepiej... A ja zawsze będę gorsza. Smutno mi.

Niby jest możliwość, ale mnie na to nie stać. Nawet z ubezpieczeniem to koszt około 200 zł za sesję. Pozostają mi inne formy "terapii".
Najgorsze jest to, że nawet zostanę zwolniona, bo nie chcę przenieść słonia, to będzie to moja wina. Te pieńki, które kiedyś wykopywałam były moją winą, bo ja powiedziałam, że te przesadzone drzewa nie przeżyją (miałam sama wykopać i przesadzić 5 2-metrowych 10-letnich tuj, powiedziałam, że nie mam tyle siły, żeby to zrobić dobrze, to był na mnie zły, rozczarowany "ale jak to nie"). Wczoraj myłam okno - takie okno nad schodami, na poziomie 1. piętra, ale bez dojścia do niego. Gimnastykowałam się na kilkumetrowej drabinie, modląc żeby nie spaść. Ale cóż ja mogę zrobić, skoro on wymaga. Co z tego, że jestem chora. Co z tego, że mam problemy z kręgosłupem. To zawsze będzie moją winą...

Nie chcę wracać, bo wolę mieszkać z chłopakiem, tutaj się lepiej czuję. Jak zostaję dłużej niż tydzień w domu rodzinnym, to dostaję do głowy. Plan był taki, że pracuję i się uczę do egzaminu, zdaję egzamin, zaczynam studia tutaj i już nie pracuję. Tylko że nie mam tyle czasu na naukę (albo po prostu nie umiem sobie zorganizować czasu) i nie wiem, czy w ogóle to zdam... Więc szukanie czegoś innego też raczej nie wchodzi w grę. No i póki pracuję, mam dodatkowego grosza, który zawsze się przyda. W sumie mam też dużo wolnego i niby nie jest tak źle, no ale ja oczywiście robię z igły widły. Gdyby pojawiła się jakaś sytuacja, która by usprawiedliwiła moje odejście, byłoby o wiele łatwiej. A nie wiem, czy potrafię znieść i sobie wybaczyć grube okropne kłamstwo.... Niby w imię własnego dobra, ale czy to coś zmieni... I jeszcze mój chłopak źle się ostatnio czuje w swojej pracy i nie chcę ja odchodzić i liczyć, że on swoje problemy ma potulnie zniesie.

no witajcie czu też macie taki ciężki dzien masakra rozdrażnienie niepokój buziaczki

Cześć.....dobrego dnia życzę....

Witam cieplutko;)

U mnie różnie,ale przeważnie okej :-) -gdyby nie drobne problemy z oddychaniem,to byłoby supcio,no ale....
Sluu kochanie,prosiłaś o focie,lecz uwierz mi,nie ma nic ciekawego.Mało,że kolorek wyszedł za ciemny,to sprał się szybciej,niż myślałam dość często myję głowę,ze względu na odżywki.Obecnie mam brąz,z domieszką rudości? taki ala balejaż,ale każdy mówi,że mi tak ładnie.

Jestem ciągle poza domem-czytam wszystko co piszecie :-)

Muszę się pochwalić,ponieważ kupiliśmy nową kuchenkę gazową i zaczęłam piec

mam dwa udane ciasta zaliczone a to już coś,zawsze szłam na łatwiznę i kupowałam

pogoda straszna-dziś znów mam dyżur przy małym dziecku :-) (wcześniej wam pisałam)

Jutro mam wizytę,więc wam napiszę co i jak.

Buziaki :-*** i spokojnego dnia.