Walka z nerwicą, kroki do wolności - moje rady dla cierpiących

berenika51-no hej no to nie muszę ci więcej pisac o lękach jak się prowadzi samochód doskonale rozumiesz co to znaczy  przechlapane dalej masz takie ataki paniki bierzesz wtedy  cos na uspokojenie czy czekasz jak ci samo przejdzie nerwuska-to dobrze że zdecydowałas się na ten wyjazd może tam zapomnisz co to nerwica Sluuu-ja też ból głowy żołądka już którys dzien cały czas mi niedobrze ale przeszło ci już cos bo mnie dalej trzyma Małpko -myslę tak jak sluuu powinnas wybrac się do psychiatry albo do psychologa jeżeli nie byłas  oni ocenią czy masz nerwice czy nie  a może to tarczyca ci tak szaleje też są podobne objawy nerwowosc kołatanie serca itp. wiem bo u mnie tak własnie lekarze mysleli ale jednak tarczyce miałam w porządku  więc nerwica

dzieńdoberek ponownie

Dla zainteresowanych-metamorfoza udana.Mam tak jak chcialam,tzn.fryzurkę w stylu bob,z jednym krótszym bokiem,i grzyweczka asymetryczna,kolorek ciepła czerwien taka delikatna nie krzykliwa...bardzo ładna.

Kochane-te objawy które opisujecie przerabiałam na początku nerwicy.

Miałam tak silne lęki,że musiałam ze sklepu z kolejek wychodzić coś okropnego.Bałam się dzwonka jak dzwonił...bałam się wszystkiego...bóle(skórcze) żoladka miałam tak silne,że slablam,a zawroty takie,że mąż kilka razy wzywał pogotowie.

Jak z tym walczyłam?

lęk z czasem znikał...leki,zioła.to pamiętam...przebywanie miedzy ludzmi..odpychanie myśli,robienie dobrej miny do zlej gry.

bóle żoładka-bardzo skuteczny jest 'len" osłania żołądek wycisza.mięta,i no-spa.I minęło.

zawroty- przy atakach...kładła się do lóżka okno otwarte..powietrze jeszcze raz powietrze.I dużo pić wody(to zalecenie z pogotowia)

te objawy minęły.

Teraz walcze z dusznosciami,lecz mam o wielle wiele słabsze,wydaje mi się,że to relanium było powodem...

Wiesz co? ja byłam u zielarza i miałam zioła mieszane.Ale można wyszukać w necie,tam piszą osoby jakie zioła mieszają...Wiem na pewno,że sa to ziele dziurawca (na depresje) korzen kozlka kwiat głogu...itd...mieszałam wszystkie razem i pilam  3-/4 szkl.dwa razy dziennie TE ZIOLA SA RÓWNIEŻ NA BÓŁE ŻOŁĄDKOWO-JELITOWE...Piłam też taki lek o nazwie  "psychotonisol"

Skład: 100 g preparatu zawiera etanolowo-wodny wyciąg z mieszaniny następujących surowców zielarskich: ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.)  16 cz., ziela męczennicy cielistej (Passiflora incarnata)  2 cz., ziela melisy (Melissa officinalis L.)  2 cz.

Działanie:
- korzystnie w zaburzeniach emocjonalnych
- uspokajające
Lek stosuje się pomocniczo w zaburzeniach emocjonalnych pochodzenia czynnościowego

Małpa- to chyba zostaje dla Ciebie forum- endokrynologia lub neurologia. Nie piszę złośliwie, może musisz zmienić lekarza skoro leki nie zdają egzaminu. Powiem Ci że jednak na to forum trafiają osoby które potrafią się przyznać do tego iż cierpią na zaburzenia psychiczne i nie bardzo wiemy jak się zachować gdy ktoś nie wie czy ma być z Nami czy w innym wątku nie wiem czy jestem w stanie Ci pomóc, nie mam szkoły w tym temacie- jestem zwykłym znerwicowanym fryzjerem ze zwyrodnieniem kręgosłupa-kręgozmyk szyjny.(zawroty głowy albo od nerwicy albo od szyi można sobie wybrać) Stawiam na nerwicę-lubię francę.

Było by cudownie powiedzieć "mam nerwicę i już" przynajmniej bym wiedziała, najgorsze to nie wiedzieć co Ci jest, jeśli nie wiesz to jak masz to leczyć?

A to przerabiałam wielokrotnie, kilka lat chodziłam źle się czując bez zdiagnozowanej cukrzycy, mówiłam lekarzowi że czuje się źle po jedzeniu, że odpływam, dużo piję, a on wmawiał mi że to normalne, tymczasem u mojego taty zdiagnozowano cukrzycę (wcześniej u dziadka), tata zmierzył mi cukier po glukozie swoim glukometrem, miałam koło 240 i dopiero wtedy trafiłam do diabetologa ;/ Tak więc ja chcę wiedzieć co mi jest, jednocześnie mam świadomość że jak zwykle niestety nie będzie to łatwe.

Czy nie było by cudownie gdyby było jakieś urządzenie które przykłada się do głowy, zadka czy gdzieś tam i mówi ci na co chorujesz, bez lekarzy, bez wkurzania się i bez tłumaczenia im że "na prawdę źle się czujesz" ;p

Witam wszystkich kolejnego dnia zmagań, Gattita - bardzo jestem ciekawa jak po wizycie u lekarza?  Lekarz to też człowiek, a my to najbardziej skomplikowana jednostka chorobowa, jaką znam. Oszust, szuja i pokrętny cwaniak z tej nerwicy! Ale my swoim spokojem i niestety ciężką pracą pokazujemy jej gdzie jej miejsce. Do konta drania, na karnego jeżyka! HE,HE . Kochani dzięki niej, Was poznałam i wiele jeszcze innych osób, które dają mi więcej dobrego niż własna rodzina. Za wyjątkiem męża:-) To paradoks jakiś! Ale do rzeczy, nie chcę nikogo namawiać, żeby był szczęśliwy, że ma nerwicę bo to idiotyczne i niedorzeczne, ale skoro tak jest to trzeba się nauczyć z nią żyć, a przy okazji odnajdywać szczęście tak gdzie nie zawsze świeci słońce. Macie rację: pogoda do kitu, ale wczoraj świeciło słońce, wyprałam koszulę męża i jedną zniszczyłam, chciałam je wybielić i przedobrzyłam- cała ja,  ale to nic ma pretekst żeby kupić nową. Tak teraz staram się patrzeć na Świat, chociaż czasami trudno i wszystko wydaje się być beznadziejne i bezsensowne.  Małpa 69, wiem co to znaczy latami szukać przyczyny swojej choroby. Po kolejnych wizytach, diagnozach i lekach człowiek staje się coraz słabszy, zmęczony sytuacją a czasami nawet przestaje już o siebie walczyć, chociaż nadal jest źle. Ja po latach tułaczki, w końcu jestem zdiagnozowana, miałam szczęście, że trafiłam na kilku dobrych lekarzy i potraktowali mnie jak człowieka. Po prostu poważnie, z szacunkiem i fachowo. Wiem, jak to jest kiedy ktoś nagle mówi, że jak dobrze pójdzie to jeszcze do 5 lat będę chodzić, a potem to już tylko wózek inwalidzki i leki przeciwbólowe. Wyłam, ja bóbr przez kilka dni, nie chciałam żyć. A potem pomyślałam, że jeśli nawet to prawda, to co po mnie zostanie. Tyle rzeczy chciałam zrobić, tyle marzeń... I wtedy wróciłam do pisania, bo to zawsze było moje marzenie. Wydałam już książkę "zawodową" - jestem terapeutą ruchu, ale to nie było to o czym marzyłam. Więc zaczęłam realizować swoje marzenia, pomimo wszystko. Powiem Wam kochani, że piszę książkę o sobie, o swoich zmaganiach z chorobami, także z nerwicą bo ją mam. Pewnego dnia moja znajoma znalazła lekarza reumatologa w Warszawie, ponoć najlepszy i chętny poznać mój przypadek. No i okazało się, że nie jest aż tak źle, doprowadził(a) mnie do stanu takiego jak teraz : chodzę, jeżdżę samochodem. Wyleczyła jersiniozę co żarła stawy. mieniła diagnozę kolejny raz i jest lepiej, ale przede wszystkim w mojej głowie nastąpiła zmiana. To nic, że wydałam wszystkie oszczędności, fajnie, że je miałam. W podróż życia pojadę kiedy indziej! Walcz o siebie MAŁPA 69, lekarze bywają różni, ale to  o siebie przecież walczysz, więc nie możesz się poddawać, to Twoje najwyższe dobro, ty jesteś tu najważniejsza! Masz przed sobą kolejne trudne dni, musisz doprowadzić swoje życie do pewnego porządku, powoli  ze spokojem ale i z wiarą że będzie dobrze. Bo będzie, zobacz trafiłaś tu do nas i nie ważne czy masz nerwicę, czy nie, jesteś na dobrej drodze, bo poszukujesz. My niestety możemy być tylko grupą wsparcia, cała ciężka praca należy do Ciebie. Popytaj lekarzy, poszukaj fachowców może w końcu zobaczysz światełko w tunelu. Jesteś młodą, ambitną kobietą ( jak czytam) życie czeka na Ciebie! To tyle ode mnie, więcej dać nie mogę!
Tak ziółka to jest to, też popijam i wierzę w nie. Byłam parę lata w Bielsku - Białej w ośrodku gdzie leczą medycyną niekonwencjonalną, tam dostałam jakieś ziołowe kuleczki i bardzo wzmocniły mój organizm. W tym czasie nawet nauczyłam się latać na paralotni! Ah, stare dobre czasy... teraz nie mam siły unieść ekwipunku, więc z latania nici, no i te lęki... Ale to nic mam jeszcze wiele fajny rzeczy do zrobienia, pozdrawiam Wszystkich serdecznie. Jadę dzisiaj z bratanicą na basen...  Trzymajcie się, każda pogoda jest dobra na spacer:-)

8888,witaj dzielna kobieto.
Tak wysyłam n facebook,tyle mojego....Pozdrawiam cieplutko.

Witam was kochane

Kasiuniunie-wczoraj poszłam bardzo późno spać...oglądaliśmy z mężem film:)

Jakaś przymulona i niewyspana wstałam,,, o 7.00 juz kawkę z mężem piliśmy..a tu trzeba obiad robić,ogarnąć mieszkanko, a weny brak..

Nowa 18-piękny wiersz...

8888-gratulacje,to super że piszesz ksiażki,fantastycznie.

Milego dnia kobietki

Małpa69-jednym słowem nie ma się co licytować co lepsze, a co gorsze.Wszystko jest "dobre" gdy nas nie dotyczy

Jak powiedziałam diagnoza to podstawa. Ale z tej wiedzy też mam niewiele. Leczę się i leczę i trudno mi z tego wyjść.

mam nadzieję że Ty Małpa69 nie będziesz się z tym męczyć tyle lat ile ja..Jesteś młodą osobą , wszystko przed Tobą , Rób wszystko aby tej zarazy się pozbyć

Ja jeżdżę samochodem i generalnie nie stresuje mnie to wręcz przeciwnie odpręża, no chyba że mówimy o super ruchliwej drodze w stolicy w godzinach szczytu, ale tego to chyba nikt nie lubi

Dziękuję ślicznie,jesteś bardzo miła.

http://www.nerwica.com/osobowo-zale-na-t26116-98.html

Mojemu mężowi przeczytałam i miał dziwną minę.Nie zrozumiał...Bo zapytał...zostawiam Ciebie w sieci zła?.. ha ,ha ...bo myślał że słowa...  Silnie trzymana za Twoją rękę,
nie potrafię żyć pewniej.
Doceniam...
Zawsze tu jesteś,
dla mnie i myśli moich.

..... że to jego dotyczą ....

wytłumaczyłam że nerwica ,jest przy mnie  .... i tak się z nią skumplowałam... że jej dziękuję za to, bo  trzyma mnie za rękę codziennie.

....oj znam to słowo...wredna.... to moja metka ,czasem przypinana mi przez moich panów.Zwłaszcza synów.

Ja nie umiem zwolnić, choćbym się nosem podpierała, choćby mi się wyć chciało to i tak zrobię :C

Małpka w końcu ktoś ze stolicy ;-P
Nowa- wiersz super ;_)

No to zapraszam na herbatę jak będziesz w okolicy ;-)

Jesteś kochana cieszę się że tak napisałaś .Bardzo dziękuję.

znalazłam coś ciekawego....

http://nadziejadlaciebie.blogspot.com/2014/01/trzy-magiczne-sowa.html

Hejka Talenty. Całkiem ciekawie się tu robi. Same widzicie jakie jesteście wyjątkowe, byle kogo nerwica nie nawiedza. Buziole

Hejka dziewczyny -samopoczucie dzisiaj też nie najlepsze no cóż zrobic dalej żołądek szaleje a wy jak się trzymacie moje koleżanki nerwuski he he pozdrawiam buziaczki

z moich doświadczeń...walczę z nerwicą 4 rok aczkolwiek problemy jak to w tego typu przypadkach ...od zawsze.... i jak sie czlowiek tak czuje jak "nerwicowy"  to sobie znajdzie cokolwiek , zeby tą swoją nerwicę urelanić zwłaszcza jak lekarze (jedyny auto- prawie- rytet dla nerwicowców) twierdzą, że wszystko jest ok..ja po latach udręki , 4 latach stwierdzonej nerwicy i braku pomysłu na leczenie postanowiłam sama zadbać o siebie....i od roku przestałam słuchać ludzi ,którzy nie mają pojęcia o temacie..zaczełam słuchać siebie...zaczełam myśleć co jem ( co w siebie wrzucam ) i z kim  przebywam ( co w siebie wrzucam "duchowo")... to wbrew pozorom wazne ....dalej mam nerwicę  ( taka osobowość) ale przestałam mieć mysli samobójcze i widzę swiatelko w tunelu

WItam wszystkich
Jestem tu nowa i chciałabym się poradzić.
Otóż od jakiegoś miesiąca coś się ze mną dziwnego dzieje, mam bóle głowy ( nie jakieś mocne ale uporczywe) często mam wrażenie że drętwieje i mrowi mi głowa, do tego dochodzą dolegliwości ze strony brzucha, często boli, bóle pleców. Ogólnie jestem osłabiona i zmęczona. Robiłam podstawowe badania dwukrotnie, wszystko ok. Byłam dzisiaj u neurologa, któy stwierdził że wygląda mu to na reakcją na długotrwały stres jaki przez ostatni czas przeżywałam. Stresu miałam bardzo dużo, w sumie to cały zeszły rok, i ciągle coś po drodze mnie napotyka co dobija. są dni że czuję się super, nic mnie nie boli, nic nie dolega, a wstaję następnego dnia i czuję że coś jest nie tak, te momenty osłabienia i bóle głowy są nachodzące, jest wszystko super i nagle czuję takie osłabienie, czuję mrowienie w głowie, trwa to raz dłuższą chwilę, raz pare minut, ale powtarza się dosyć często, choć są dni że w ogóle tego nie czuję. Czy to może być nerwica? już się denerwuję że coś mo dolega, mąż mi ciągle powtarzał że to przez ten stres, ale mi ciężko było w to uwierzyć. Teraz chyba jednak coraz bardziej się do tego przekonuje.

W dzień nawet okey,staram się trzymać.Zaraz biorę prysznic i łóżeczko i film,
Aha, też byłam na zakupach, kupiłam sukienkę, poprawiłam sobie humorek, odwiedziłam swojego wnusia, cudny jest , ma 6m-cy. Miłej nocki dla Was.

mala1986- no to ewidentnie stres. Pierwsza zasada nie czytaj for o chorobach. Zacznij chodzić na basen, saunę, raczej nie jesteś w stanie który potrzebuje psychiatry lub psychologa, ale we właściwym momencie zwróciłaś uwagę że organizm się buntuje. Dbaj o siebie, ja 4 lata miałam bóle głowy zanim przypałętała sie nerwica

Witam, Chyba relaks mi nie służy! Wczoraj był basen i mega relaks, no a dzisiaj - ból brzucha i szaleństwo, ale jelit. Staram się nie wpadać w panikę..... nie mam siły na więcej, pozdrawiam i życzę miłego dnia Wszystkim..

właśnie moim głównym problemem jest nakręcanie się, poczytam o tych chorobach i przypisuje sobie każdą po kolei, wiem to niedorzeczne. Postanowilam koniec z forami, koniec z nakręcaniem się. Zeszły rok był na prawdę ciężki, miałam bardzo ciężką ciążę, ciągle strach przed utratą dziecka, gdy urodził się synek poczułam się najszczęśliwsza na świecie, w końcu czułam się spełniona i na prawde szczęśliwa, ale ciągle czułam strach że może coś mu się stać. pierwsze tygodnie były jak w bajce, synek spał i jadł pewnego dnia zaczął płakać straszliwie i odmówił jedzenia, i tal było przez pół roku, jadł tylko w głębokim śnie, ciągle czułam strach że nie zaśnie i nie zje, to był na prawdę horror, no i wieczne wrzaski. Zdiagnozowali u niego refluks, dali jakieś leki któe w ogóle nie pomagały, zaczęła się gonitwa po lekarzach od jednego do drugiego, nic się nie nie poprawiało a ja ciągle walczyłam żeby jadł i przybierał na wadzę, oczywiście cały czas tylko przez sen. Mimo problemów miałam wtedy bardzo dużo sił nie czułam się zmęczona, płakałam dużo bo co robić jak dziecko wyje z głodu i nie da rady jeść a ty nie mozesz mu pomóc w końcu trafilismy do szpitala gdzie spędziliśmy półtira miesiąca, zdala od domu, od bliskich. Było ciężko ale w końcu nam pomogli. gdy wyszliśmy znowu poczułam ulge ale nie na długo bo po półtora tyg znowu wyladowalismy w szpitalu. Były podejrzenia różnych chorób, ale na sczęście wszytsko zostało wykluczone, przejeździliśmy wszystkich specjalistów dziecięcych. No i tak jak zaczęło się wszystko prostować to ja zaczęłam podupadać na siłach. Ale pani neurolog po wysłuchaniu mnie stwierdziła że to jest naturalna reakcja na stres, tym bardziej że dużo go było, i że trzeba czasu na to żebym doszła do siebie. WYbaczcie ale musiałam się wyżalić, pozdrawiam wszystkich cierpiących, życzę wam dużo zdrówka i pogody ducha, idzie wiosna więc może będzie lepiej

Przez tą całą walkę o dziecko zapomniałam o sobie, poświęciłam się całkowicie, ludzie dookoła mówili zebym wkońcu zaczęła też myśleć o sobie, ale ja to olewałam no i teraz mam co mam.
Dzięki za rady, ten basen i sauna to dobry pomysł

mala1986- koniecznie odwrócić myśli, już nie rozważaj żadnej choroby, nawet nerwicy, skup się na sobie, wiem że to będzie czasochłonne efekty przyjdą po czasie, ale tak unikniesz naszych potyczek.

Witam was cieplutko moje kochaniutkie-:)

Dziś u mnie senny dzien,mogłabym spać i spać...jestem już po kawce i właśnie wychodzę.musiałam się z wami przywitać i życzyć spokojnego dnia -:)

Moja mama śmieje się ze mnie twierdząć,że mam nerwice chodzenia hah.

Nie mogę po prostu usiedzieć w domu

Chyba nadrabiam lata przesiedziane w 4 ścianach z głową wpatrzoną w sufit.

Nie ważne jak się czuję,czy źle czy dobrze...muszę po prostu wyjśc.

Nie wiem,czy wy też tak macie?

do potem kobietki

Ja Ci dam czytanie!!!!! POWTARZAM lekarze są od diagnozowania!!!! zapędzisz się w kozi róg, mi nikt nie powiedział do czego prowadzi szukanie chorób, bo gdybym wiedziała co może być potem... To bym na głowie stanęła by to przerwać wcześniej!!!!