Samobójstwo poprzez powieszenie się.

ja nie mam po co zyc, po co mam zyc w swiecie falszu i iluzji, ze jest gdzies ktos kto moze mnie kochac, od roku przebywam w anglii i jak sie zapytalem matki czy ktos sie o mnie pytal, co u mnie slychac itp to powiedziala ze nikt, wiec nikomu na mnie nie zalezy,

ostatnio napisalem do jednej dziewczyny ktora kochalem a ona mnie nie, prosilem ja o spotkanie to mi odpisala,zebym zostawil ja w spokoju, wiem ze mnie nigdy nie kochala, tylko sie tym ludzilem, ze cos do mnie czula ale byla niesmiala aby rozwinac nasza znajomosc a to wszystko klamstwo, a teraz wiem na pewno, ze ludzie mnie widza jak potrzebuja mojej pomocy a gdyja potrzebuje to juz nie maja czasu albo nie umieja albo jeszcze jakies inne wymowki,

i wiem jedno, ze nikt po mnie oprocz rodzicow plakal nie bedzie,
urodzilem sie w nieodpowiednich czasach

zawsze bylem typem samotnika wiec to mi nie daje w kosc, boli mnie to ze nie potrafie budowac relacji miedzyludzkich bo mam autyzm emocjonalny oraz to, ze nie potrafie sie zakochac ot tak, szukam czegos co nie istnieje

.

masz rację, przepraszam zapędziłem się

Chciał, by nim potrząsnąć i właśnie to zrobiłam. Pisząc ''Twoje życie, to Twoja sprawa'' mam na myśli, że nikt nie będzie żył za niego. Każdy ma swoje problemy. Może się wziąć w garść i wygrać, a może też się poddać, tylko po co przychodzić na taki wątek, gdzie wypowiadają się rodziny samobójców? To jak wsadzić kij w ognisko. Każdy jest Panem własnego życia.

Ja wcześniej opowiadałam swoją historię w tym wątku - sama cudem przeżyłam próbę samobójczą i to zmieniło moje spojrzenie na wiele życiowych aspektów. Dlatego teraz tak mnie denerwuje pieprzenie (bo to jest pieprzenie, sorry) jakie to życie jest straszne, jaki to niektórzy mają ''zryte głowy'' i dość wszystkiego. Każdy dźwiga swój krzyż!

Ja uważam, że im jest brak wiary we własne siły. Chcą uciec , ale to największy błąd. Niektórzy by chcieli żyć, ale wiedzą , że oddejdą. Tacy ludzi powinni spojrzeć z innej perspektywy.

Mój też..........

Nie masz nic innego do roboty? To rusz tyłek i zapisz się na wolontariat.
Tam dopiero zobaczysz, z jakimi problemami ludzie radzą sobie codziennie.

ZA OSTRO? No sorry, ale jak i ktoś pisze, że nie chce żyć, bo nie ma nic do roboty, to mi się słabo robi.

Zaneta - mnie to nie denerwuje. Mnie jest żal jego rodziny. Ja nie miałam nikogo, kto by po mnie płakał - on być może ma.

Cynicznahipo - Każde zdrowe osoby to denerwuje Bo nie pojmują tego płytkiego myślenia jakim kieruje się samobójca, dla tych zdrowych ludzi ich przyczyny to są jakieś śmieszne powody, które nie wiadomo skąd wzięli.. A dla tych to jest coś ogromnego, coś co ich przygniata do ziemi i nie mogą się podnieść .

Dlatego burntime idź do psychologa, psychiatry. Ponieważ jest jedna osoba, która chce Ciebie na tym świecie  TWOJA MAMA . Żyj dla niej, wróć do niej, spędzaj jak najwięcej czasu . Po co tam siedzisz skoro jesteś samotny i się dobijasz ? To jest życie dorosłych ludzi nie jesteś dzieckiem żeby ktoś co chwile się pytał o Ciebie, brutalne ale taka prawda. Ja Ci to pisze z własnych doświadczeń nic nie jest wyssane z palca . Za każdym razem jak nie będziesz chciał żyć pomyśl o Mamusi, pomyśl ile dla Ciebie poświęciła życia, czasu, pomyśl jak będzie cierpieć, jak będzie niszczyć zdrowie, przez to, że się poddałeś . Zamiast być przy niej cieszyć się z nią każdą chwilą, to marnujesz czas gdzieś tam . Niech ona będzie Twoim paliwem napędowym do każdego dnia. Mimo wszystko jesteś jej to winny . Porozmawiaj z Nią o tym, na pewno Ciebie wesprze w tym, pójdź do psychologa, rozpocznij jak ja indywidualną psychoterapie. Zacznij żyć dla Siebie i dla Mamy . Innych mniej w dupie ! jak tak Ci źle .

A kochasz siebie?

To jest najbardziej trafne pytanie.
Jeśli kochasz siebie, pokochają cię inni.
Nie możesz oczekiwać miłości, jeśli sam siebie nie kochasz.

A co ty masz za problem?

Mój brat też się powiesił. Widziałam go wiszącego... Do dzisiaj nie mogę sobie z tym poradzić.

Witam.Czy jest tu ktoś kto mnie zrozumie, wytłumaczy i pomoże ;((((

Powiem ci co drzemie w sercu samobojcy

Zlosc strach ,obawy ale bardzo male

Problemy ,ktorych nie da sie w rzadne sposob  cofnac ,naprawic

Brak wsparcia

Brak pomocy

Mysli

Ps 3 proby i jeszcze zyje..Samotnosc i jeszcze wczesniej przemoc z kazdej strony sklaniaqla mnie do odejscia

Witam. Jest jedno lekarstwo na wszystko na wszystkie problemy swiata. Jezeli juz masz wszystkiego dosyc wszystko cie meczy i masz mysli samobojcze powiedz jedno zdanie SZCZEZE od serca. krzyknij do niego a Pan przyjdzie. Te Slowa wypowiedziane od serca maja niesamowitą moc ,,Jezu zmien moje zycie pomorz Mi!!!!!!!!!!. Sprobujcie a sie przekonacie. Pozdrawiam wszystkich.

To przykre kiedy człowiek sam sobie jest katem i ofiarą.
Jednak może to i głupie, ale czasami naprawdę ta perspektywa wydaje się najlepsza kiedy jest się w stanie ruiny

Karxxo01 proszę Cię, daj sobie szanse, nie rób sobie krzywdy!!! Przeczekaj zły okres. Daj czasowi szanse uleczyć ranę. Skup się na swoich obowiązkach, na nauce, może znajdź sobie jakieś dodatkowe zajęcia, na przykład na siłowni i wyładuj złą energię. Wiem, że to boli, jeszcze niedawno byłaś dla niego kimś najważniejszym, czułaś się wyróżniona, teraz musisz się sama pozbierać. To nie jest łatwe i wymaga czasu, ale naprawdę warto!! Pozdrawiam Cię serdecznie!!!

Mój ojciec powiesił sie bo dowiedział sie ze moja matka ,,sypiała " z jego przyrodnim bratem i na dodatek ma z nim dziecko moja młodsza siostrę dotego doszły jeszcze problemy w pracy i ze zdrowiem nadwyrężony kręgosłup Ojciec lubił wypić i wystarczyło powiesił sie. Z tego co wiem miał koszmarne dzieciństwo ojciec alkoholik tłuk ich jak psy on był z 2 małżeństwa było ich 6 pierwszy maź to była wielka miłość babki zgina na wojnie uwielbiała go 2 to tak ktoś musiał drwa narąbać i pole zaorać zupełnie inaczej traktowała dzieci i co sie dziwić ze ten z pierwszego małżeństwa wychuchany wydmuchanych poszedł na studia został dyrektorem pegeeru dymal ludzi ile sie dało mialcwszystko czego dusza zapragnie i jeszcze musiał mu zonę wybzykać jak by mu było mało wioskowych panien. Natomiast moja matka jedyne wytłumaczenie jakie znalazła w tej sytuacji to ze on miał cos z głowa.sama tez Piła na umur nie dbała o dom ani dzieci on robił co mógł jak wracał z roboty z Niemiec to czekała na niego najebana żona brudna chata sterta pieluch i niedopilnowane dziecko które więcej czasu spędzało u sąsiadów niż z matka. Ludzie kochajcie swoje dzieci dajcie im swój czas odstawcze dla nich alkohol papierochy i inne substancje zamykające mózg. Kobiety bądźcie ze swymi pociechami do 3 roku życia chociaż to jest im naprawdę potrzebne to jest najważniejsza i najbardziej odpowiedzialna praca na swiecie to jest och i wasza przyszlosc dajcie im czas wysłuchajcie ukojcie przytulnie a nie będzie samobójców i alkoholików

Odpowiadając na pytanie zadane w pierwszym poście tematu. Dlaczego ludzie chcą się zabić? No cóż, powodów jest sporo, jak świat ma nieskończone możliwości tak i powodów samobójstw jest nieskończenie wiele. Mam 17 lat, zawsze byłem strasznie wrażliwy, od zawsze uwielbiałem tworzyć rzeczy, rozwijać kreatywność, poznawać i interesować się wszystkim co istnieje, aktualnie zajmuję się kręceniem filmów i grafiką komputerową, sztuka stała się dla mnie celem całego mojego życia. Jestem świadom, że mam talent, często sobie to zaprzeczam z powodu niskiej samooceny, ale wszyscy zawsze mi mówili że mam ogromny talent do tego co robię. Mimo wszystko zdarzyło mi się w marcu popaść w depresję, po prostu pękłem... Od tamtego momentu wciąż nie mogę się pozbierać, cały czas zdarzają mi się dni kiedy chce mi się płakać i czasami nawet myślę o samobójstwie, ale stety albo niestety jestem zbyt tchórzliwy żeby to zrobić... No ale przechodząc do sedna i odpowiadając na pytanie dlaczego to wszystko? A no dlatego że świat zapomniał już o miłości... Mój tata pije (Przez to mam fobię alkoholową i jestem uznawany za dziwaka)... teraz na szczęście już nie jest aż tak źle, ale wciąż nie mogę na to patrzeć... W szkole byłem gnębiony, teraz w technikum mam do czynienia z dojrzalszymi ludźmi i nie mam problemu z poniżaniem, ale pojawiło się coś innego, coś co mnie zniszczyło i już totalnie odebrało mi nadzieję na dobro w tym świecie... Przechodząc na etap technikum myślałem że obcowanie z dojrzalszymi ludźmi będzie dobrym i odświeżającym przeżyciem, że spotkam ludzi, którzy będą chcieli coś zmienić na świecie, będą wiedzieli czym są emocje, uczucia, zwłaszcza miłość, ale się myliłem... Wszyscy na świecie myślą przedmiotowo, nic i nikt ich nie obchodzi, wszystko przypisują nauce, zero uczuć, zero emocji, zero empatii... Liczy się tylko upicie się do nieprzytomności i życie aż do śmierci bez żadnego celu, a ludzie później cierpią na takich idiotach... Na początku zaczynało się niewinnie, a później doszła do mnie cała prawda o tym świecie, całe życie, cały świat jest taki jak pisałem wcześniej...

Nigdy nie miałem okazji poczuć tego co wyznawałem najbardziej, marzyłem o tym żeby spotkała mnie miłość, żebym mógł w końcu poczuć ulgę i stać się szczęśliwy, marzyłem o tym żeby ktoś przywrócił mi nadzieję w ten świat i życie... Czekałem już cały rok załamując się coraz bardziej... Modliłem się... ale niczego dobrego się nie doczekałem...

Jeśli chcesz uwolnić od siebie bliskich nie musisz kończyć ze swoim życiem. Są tysiące sposobów aby nie być dla bliskich ciężarem i żyć nadal.

Droga Ja35, uwolnij. Weź życie za rogi. Jeśli z nimi mieszkasz- wyprowadz się. Jeśli masz toksyczne osoby wokół, odetnij się. Rozwiązuj problemy zamiast je tworzyć. Swoje i innych. Ale bardziej dbaj o swoje. Nikt tego za Ciebie, bez Ciebie, nie zrobi.

A jeśli już tak koniecznie nie chcesz żyć i jest Ci tak wszystko jedno, to bardzo Cię proszę, zrób coś dla innych i najpierw oddaj krew, może nerkę jeśli akurat będzie potrzebna. Zgłoś się jako potencjalny dawca narządów po śmierci, wyraz zgody. Jest wiele osób które codziennie czekają na telefon że czeka na nie serce albo nerka i mogą przyjeżdżać.

Wolontariat to też dobry pomysł. Pisali o tym przedmówcy. Bo w końcu ze swojego "ja, ja, ja" i "należy mi się", "inni mają łatwiej" może w końcu obudzisz się i zrozumiesz, że nie. Nic Ci się nie należy. Jak chcesz coś mieć, to to sobie weź. Że życie nie jest sprawiedliwe ale zamiast doszukiwać się sprawiedliwości i równości, weź się zwyczajnie do roboty. Bo roztrzasajac stoisz w miejscu a czasem się cofasz.

A jeśli tylko chcesz rozwiązać problem lub zwrócić na siebie uwagę to napisz zwyczajnie posta o co chodzi, wtedy może ktoś Ci coś sensownego odpisze (jesteśmy tu różni, myślimy różnie ale może akurat ktos powie Ci coś w taki sposób, że uznasz, że akurat to co napisał ma sens). Jeśli nie, może psycholog, psychoterapeuta, przyjaciel, ksiądz, książki- jakakolwiek forma która Ci odpowiada i może mogłaby pomóc. Możesz stać w miejscu i nie szukać rozwiązania ale to jest Twoja własna decyzja i wybór.

Myśl o tym co możesz zrobić tu, najlepiej już teraz, i działaj. A z tym wszystkim na co nie masz wpływu- nie walcz, nie roztrząsaj nadmiernie. Przemyśl, zrozum, wyciagnij wnioski (i zamknij temat w własnej głowie. Przeszłości nie zmienisz) i działaj tam, gdzie możesz.

Ale po co? Służby zwłaszcza aktualnie maja co robić.
(A tak bardziej poważnie- wyrwalas z kontekstu. Oczywiście możesz. Ale ważniejszy był fragment o rozwiązywaniu problemów)

Życie nas doświadcza w taki, czy inny sposób.
Samobójstwo, to poddanie się.
Zakończenie życia w ten sposób, niczego nie przynosi, poza cierpieniem najbliższych i upokorzeniem przy próbie namówienia kapłana, by odmówił modlitwę nad grobem nieszczęśnika.
Znam to z autopsji...

Czy dokładnie przeczytałeś swój wpis przed opublikowaniem? Sądzę, że raczej nie!
Nie ma czegoś takiego, jak "autoeutanazja".
Nawet w małej Holandii.

Ciekawą sprawą jest to, że odsetek samobójstw spadał podczas wojny. Czyżby duże zagrożenie budziło w nas pierwotny instynkt przetrwania? Nie wiem, ale według mnie jest to bardzo interesujące zjawisko i warto się nad tym zastanowić.

A mi się wydawało, że "u nas" władza nie zgadza się na to żeby "obywatele odmeldowywali się do bazy, na własne życzenie". W końcu, jak się nie uda to jedziesz do domu bez klamek.
Podobnie uważają wszystkie duże religie/systemy etyczne.

O ile nie ma zobowiązań i nie generuje "kosztów" dla innych ludzi.

A co to ma do samobójstwa przez powieszenie?

Najwyraźniej pewne rzeczy widzimy inaczej Marakuja
Niestety nie to miałem na myśli.

Nigdy w życiu. Zapodam klasykiem "przeszłość nie ma znaczenia" z perspektywy osób trzecich.
To co piecyki rozpalamy? O takich kwestiach nie można mówić w sposób cywilizowany.

Ja strasznie narozrabiałem w życiu i teraz jest przede mną wizja wyroku. Czy w zawieszeniu to mam nadzieję. Chodzi o to że zrobiłem sobie po pracy mały biznesik i na lewo wgrywałem ludziom od czasu do czasu oprogramowanie do nawigacji. Kilka razy była to też automapa. Pech chciał że się wydało i była u mnie 2 miesiące temu policja po komputer. Niby programu nie było na dysku w momencie ich wizyty bo już jakiś czas tego nie robiłem ale skoro byli to jakieś przypuszczenia mają i dowody się pewnie znajdą.
Policjanci sami jak byli to powiedzieli że to najczęściej kończy się grzywną i pewnie zawiasami.
Problem jaki zrodził się w mojej głowie to to, że pewnie te kary będą dość spore. Moja żona która bardzo kibicuje mi i mówi że pewnie z tego nic nie wyjdzie, każe mi czekać i nie bać się bo wierzy w ich słowa i to co mówi mój prawnik. Jednak ja się boję bo w wieku 40 lat taka historia w życiorysie będzie rewolucją.
Najprostsze rozwiązanie jakie przychodzi mi do głowy to niestety samobójstwo. Boję się tego z jednej strony bo kocham życie i chciałbym zobaczyć jak dorasta nasza córka. A z drugiej strony wiem że z czasem nie będzie dobrze bo mogę mieć kłopoty finansowe już do końca życia.
Najprostszym rozwiązaniem jest właśnie śmierć zanim wszystko się zacznie. Zanim zasądzą mi jakieś kary. Zanim wpadnę w długi.
Myślę że takie problemy mogą doprowadzić do samobójstwa. Bo moje dziecko do końca życia może klepać biedę przeze mnie.

Bobo81, problemy finansowe to tylko drobne turbulencje które Twoja rodzina a zwłaszcza córka ledwo odczują. Twoja samobójcza śmierć zniszczy życie Twojej córce. Jeśli chciałbyś pogadać skontaktuj się z centrum pomocy psychologicznej (800 70 2222) dostępnym 24h na dobę.

Boisz się konsekwencji wyroku ale jest on nieporównywalny z tym co chodzi Ci po głowie - sięgnij po pomoc dla swojej córy.