Brak kobiecej figury, jak to zaakceptować?

Ciężko jest pozbyć się kompleksów, a jeszcze ciężej uczynić to, tkwiąc w związku bez przyszłości. Co to za partner, który mówi "weźmy ślub, bo ja nie, to znajdę sobie inną" i "nikt inny cię nie chce, bo masz brzydką figurę"? Burak jakiś. Autorko, gdybyś wyrwała się z tego toksycznego związku, a potem wyszła do ludzi uśmiechnięta i z podniesioną głową, nie mieląc w niej tej swojej mantry "pupa, piersi, talia", to dopiero byś zobaczyła, ilu mężczyzn spogląda na Ciebie z przyjemnością. Bo ludzie odbierają nas tak, jak sami siebie postrzegamy (i to nie są żadne psychologiczne brednie, tylko prawda).

Ja też mam nadmierne owłosienie, jestem blada i gruba, chodzę jak facet, a ramiona mam tak szerokie, że podczas przymierzania rozwalam bluzy w rozmiarze (mnóstwo X)L Czy mam z tego wysnuć wniosek, że wszyscy mężczyźni, z którymi się spotykałam (przystojni, otoczeni mnóstwem naprawdę pięknych, chętnych kobiet), to geje lubiący panów w typie bears?

Stereotyp za stereotypem poganiają stereotyp.

Twierdzisz, że:

Nie chce mi się przytaczać dalszych Twych zdań, bo natrafiłam na perełkę. Natrafiłam na zdania, które są wyjaśnieniem stanu rzeczy.

Wyglądu swego, bez poważnej operacji plastycznej (lub nawet kilku), nie zmienisz. A swego sposobu myślenia o tym, co naprawdę ważne, nie chcesz zmienić. Sytuacja patowa.

Zaczęłam się jednak zastanawiać, czemu tak dziarsko, tak uporczywie bronisz swego sposobu myślenia, czemu podjęłaś decyzję (bo to decyzja) o takiej hierarchii wartości. Zaczęłam się zastanawiać, czemu pomijasz albo umniejszasz swe zalety, a wyolbrzymiasz do gargantuicznych rozmiarów sprawę swego wyglądu. I zastanawiam się, jakie korzyści (tak, tak, nie pomyliłam się) masz z takiego swego sposobu myślenia.

Czy to nie jest przypadkiem tak, że Kitka przyjęła taki sposób myślenia, bo tak jest Jej zwyczajnie łatwo? W ten sposób każde swoje życiowe niepowodzenie może zrzucić na karb swojego defektu - brzydkiej figury, a tym samym na wszystko ma niezwykle proste wytłumaczenie. Takie myślenie usprawiedliwia Ją również przed wkładaniem w swoje życie jakiegokolwiek wysiłku, braniem się z nim za bary i nadawaniem mu właściwego tonu.

Olinko,
dla mnie, podobnie jak i dla Ciebie, sprawa jest jasna i oczywista.
Wygląd zewnętrzny jest dla autorki wytłumaczeniem wszystkich swych niepowodzeń, marazmu, gnuśności, lenistwa, nudności. Wygląd zewnętrzny jest też pretekstem do nicnierobienia ze sobą, ze swym charakterem, traktowaniem innych ludzi, własną podejrzliwością i brakiem zaufania.
To wszystko można przeczytać w poszczególnych postach autorki.
Miałam jednak nadzieję na chwilę refleksji autorki wątku.

kitko89,
skąd wiem, że nic ze sobą nie robisz? Z Twoich postów. A ten ostatni jest kolejnym dowodem.

Twierdzisz, że długo pracowałaś nad sobą.
Dlaczego jednak, w wyniku tej pracy, nie zmieniłaś swego sposobu myślenia o sobie i o tym, co w życiu jest naprawdę ważne? Dlaczego nie wyzbyłaś się swego stereotypowego myślenia?
Ponieważ sporo pracy włożyłam w swój rozwój, nie przyjmuję za prawdziwe Twego wytłumaczenia "nie potrafiłam się uwolnić".

I jeszcze jedno.
Można być osobą cichą i spokojną a mimo to nie być nudną. Jedno nie jest warunkiem drugiego.

Nie, nie jestem napastliwą.

Rada?
Własna terapia i determinacja. Może w odwrotnej kolejności.
I wzięcie pod uwagę zdań z mojej sygnatury.

Własna. Prowadzona przez dobrego terapeutę. Terapia, podczas której sięgniesz do przyczyn kiepskiego myślenia o sobie, zrobisz porządek ze swymi uczuciami, zmienisz swe myślenie o sobie, o ludziach, o świecie.

Dziękuję truskaweczka19. Twoje posty są bardzo ciepłe. Ja dziś cały dzień się zastanawiam czy aby te moje problemy to nie mają powiązania z DDA, które przerzuciłam na problem z figurą. Jestem brzydka, ale tego nie dam rady zmienić. Może z psychika podziałam, bo strasznie się porównuje. Potrzeba mi tylko rad od czego mam właściwie to zacząć. Od czego tak właściwie zmieniać nastawienie.

Ciekawe rzeczy można tu wyczytać... Babcia, jak można nie pisząc często utrzaskać prawie 7tys postów w niecałe 13 mies? xD
Osiadła, jak można rozrywając bluzki po sklepach umawiać się z wieloma przystojnymi facetami otoczonymi kobietami i to jeszcze wszyscy z nich...

Lekarz który ma piękną narzeczoną który mówi że wygląd się nie liczy nie jest hipokrytą, w koncu skoro się nie liczy to może mieć dowolnie wyglądającą narzeczoną. Co innego gdybys wykazała że kolejno 10 jego partnerek było ładnych, no to ok.
Kitka jesteś tak skupiona na jakichś błahych sprawach jak figura, że przesłania Ci to cały świat, zupełnie nie współmiernie do problemu. Myślę więc że przesadzasz w każdym względzie opisując swoje wady, m.in. jeśli chodzi o wygląd reszty.
Druga sprawa jest taka, że się wszystkim żalisz dla swoich korzyści podświadomych, jest Ci lżej gdy mówisz o sobie negatywnie, mówisz to co myślisz to jedno ale tutaj chodzi o to że najczęściej tacy ludzie potrzebują uwagi, bliskości, więc szukają współczucia, troche takie katharsis. Ja nie rozumiem dlaczego wciąż pytasz o rady i twierdzisz że to właśnie ich potrzebujesz skoro w każdym poście dostajesz albo pocieszenie, albo przekazanie innej rzeczywistości niż w Twoim umyśle (inne założenia, priorytety), bądz też właśnie rady. Co najmniej trzeci raz w tym wątku pojawia się propozycja przeczytania odpowiedniej książki, w której są zawarte odpowiednie porady, ćwiczenia i sposób myślenia który pozwala się podnieść.
Poza tym Twoje myślenie wygląda tak:
1. Jestem brzydka
2. Jak się z tego wyciągnąć/zacząc to akceptować/zmienić psychikę.
Widzisz problem polega na tym, że punkt drugi jest możliwy do zrobienia, jeśli pierwszy nie zaistnieje w Twojej głowie. Założenie o brzydocie jest jak klatka w której jesteś i chcesz gdzieś iść. Żeby gdzieś iść trzeba porzucić tę klatkę, bo punkt drugi zaczyna sie tam gdzie konczy się pierwszy.
Wiesz co, teraz żeby się podnieść z tego to potrzebujesz determinacji, a jej również raczej nie masz, nie słuchasz i nie czyhasz na jak najlepsze rady byle coś z tym zrobić, tylko sobie rozpaczasz, rozpaczasz i rozpaczasz. Do tego potrzebny jest jakiś kopniak - może to być własne silne postanowienie, może byc to zmiana środowiska, bo w nim też jest problem, skoro się żalisz tutaj najprawdopodobniej masz niewystarczające poczucie bliskości u siebie. Widzę że zarówno w domu rodzinnym jak i u partnera. Co więcej swoimi kompleksami oddalasz się sama od reszty!
Dla Ciebie brak urody to już koniec świata i promieniujesz tym na wszystkie dziedziny życia jak eksplozja nuklearna. Zrozum ten mechanizm i zacznij działać przerywając to błędne koło w którym jesteś. ALE! żeby je przerwać należy wprowadzić jakies zmiany, a one tak zaraz nie przyjdą bo obecny stan masz bardzo wbity w psychikę.
Jedno pytanie, czy Ty NAPRAWDĘ chcesz się podnieść z tak beznadziejnych kompleksów, czy może wolisz sobie ponarzekać jeszcze?

Trzeba jeszcze rozróżniać, co to jest forum, na którym wypowiada się każdy, kto się zaloguje, niektórzy zmieniają tylko nicki, gdy zostaną zbanowani i dalej udzielają tam swoich rad,  i kafejki, gdzie są poruszane luźne rozmowy z osobami, które do nich przynależą.
Pozdrawiam....Piotrze?

Dziękuję wszystkim za posty. Są one naprawdę pomocne, bo wczoraj cały dzień "gryzłam się" sama ze sobą i dziś obudziłam się pełna energii i nastawiona tak, by skopać życie. Wczoraj wieczorem siadłam i po prostu ot tak zaczęłam płakać. Forma katharisis? Coś w tym rodzaju. Patrzyłam się w lustro i płacząc mówiłam głośno, że jest ok, a głos w głowie podświadomie podpowiadał mi "wcale nie jest". W końcu głośno krzyknęłam sama do siebie, że nie ma tragedii i, że sama kieruję swoim życiem. Wyglądu nie zmienię, ale zaakceptować siebie samą mogę, choć nie będzie to łatwe. Gdy chłopak wrócił z pracy przeprowadziłam z nim poważną rozmowę. Oczywiście chłopak zdążył mi powiedzieć "komplement" z cyklu "po co mi ładna kobieta jeśli bylaby pusta". Rudy, kolor włosów jednak mnie do czegoś obliguje Pierwszy raz powiedziałam mu wtedy "wiesz masz rację, mi też nie jest potrzebny przystojny facet, bo i po co" i się uciszył. Mam nadzieję, że to początek zmian, bo czuję, ze jest mi jakoś lżej. Zamówiłam sobie książki polecone przez Wielokropek. Gdy dziś rano dotarło do mnie jak żałosna jestem poddając się kompleksom to strzeliłam sobie baranka w ścianę Dobry baranek w ścianę na otrzeźwienie umysłu nie jest zły Jeszcze raz wszystkim dziekuję za uświadomienie mi kilku rzeczy. Wiedziałam, że to nie przypadek, że akurat na forum piszę. Jeśli macie jeszcze jakieś nastrajające rady dla mnie to śmiało. Pewnie potruję jeszcze trochę, ale! ale! Będzie lepiej, nie? No!

G R A T U L U J Ę!

Od czasu do czasu, w miarę potrzeb, możesz liczyć na moje dalsze kopniaki w odwłok.

Czuję się niczym Bruce Wszechymogący Łatwo nie będzie to wiem, ale właśnie skończyłam czytać jedną z książek poleconych przez Wielokropek (zwykły sługus płaszczy się tu o przed Wielokropek i pada na kolana ). Dzięki Bogu istnieje Internet i można znaleźć te książki online - cudowne olśnienie jak na osobę, która żyje na tym świecie ponad 20 lat ). W każdym bądź razie póki co podzielę się z wami refleksją, że do tej pory przyjmowałam od losu to co mi daje sama nie kształtując rzeczywistości wokół siebie, a przecież jest to możliwe. No i dotarło do mnie, że jestem leniwa i próżna ( to tak apropos uzewnętrznień). I mogę polubić siebie siłą woli. Tylko wymaga to pracy nad sobą. Wiele ran zostało zadanych mi przez najbliższych, ale wierzę, że tak naprawdę chcieli dobrze choć wyszło jak wyszło. I to, że przedstawili mi mnie samą jako osobę bezwartościową nie oznacza, że tak jest. Przecież każdy jest wartościowy i dobry z natury. Muszę tylko przeprogromować swoje myślenie. Zaczynam od tego, że jeśli w mojej głowie pojawi się myśl krytyki względem samej siebie, będę zadawać sobie pytanie czy tak jest naprawdę i czy jest prawda obiektywna czy tylko subiektywna. Jak na 1 dzień i tak uważam to za spory osobisty sukces. Dziękuje wszystkim za pozytywnego kopniaka i słowa otuchy

Wielokropek! To ja tu się oferuję, chcę być wiernym sługusem, padam na kolana, a Ty mi każesz powstać?   Nie umiesz docenić moich chęci i tego co chcą Ci dać To już koniec...to koniec już...Złamaś me kruche serce...Chyba muszę pójść do kuchni i pocieszyć się żelkami

W tym czasie braku przytomności zapomniałaś uprzedzić o jednej ważnej rzeczy. Nie wspomniałaś o swym poczuciu humoru.
Ciekawam, jakie jeszcze ukrywasz zalety.

Coś tam mądrego i zabawnego uda mi się strzelić raz na jakiś czas Dobre i to! Dzięki wielkie za wsparcie.

Tam jest informacja w słowie 'dopiero'. Przekazuje ze teraz jestes seksowna, a gdyby tyłek był wiekszy byłoby bardzo dobrze. Poza tym to zalezy od tonu, bo gdyby chodziło o 'dopiero wtedy' to wydzwiek jest pejoratywny. Dla mnie to co powiedział z kontekstu jest pozytywne, 'dopiero' jako 'juz w ogóle' czy też 'naprawdę'. Dobrze że tak czytasz, czytaj tak kilka miesiecy, nie koniecznie z taka intensywnoscią, ale tyle zebyś mogła życ w tamtej książkowej rzeczywistości i polepszy Ci się na trwałe

Przede wszystkim BRAWO! Od razu zupełnie inna dziewczyna, błyskotliwa, zabawna, intrygująca

Wiesz, to zależy, w jakich okolicznościach on się tak wysławia. Jeśli stoisz przed nim, wypinasz się i marudzisz coś w stylu "płaska ta moja pupa, prawda? no nie mów, że nie, skoro płaska", to nic dziwnego, że chłopak powiedział, co powiedział. Mężczyźni zazwyczaj tak mają, że jak im się zada proste pytanie, to udzielają prostej, szczerej odpowiedzi. Jeśli natomiast Twój partner rzuca takimi tekstami ot tak, na dodatek mając świadomość, że masz kompleksy (a biorąc pod uwagę jego wcześniejsze wypowiedzi typu "dobrze, że jesteś brzydka, przynajmniej nikt inny cię nie zechce"), to stawiam na tę drugą możliwość. Wtedy to już świadczy o buractwie. Bo miłość to przede wszystkim szacunek do drugiej osoby i chęć, by dbać o jej dobre samopoczucie, czyli, brutalnie ująwszy, jeśli wiem, że moja druga "połówka" ma jakieś niedoskonałości, na które nie ma żadnego wpływu, to zamykam mordę i jej ich nie wytykam. Amen.

BabaOsiadła tak mi posłodziłaś z tą intrygującą kobietą, że poczułam się jak odrobiona Monica Bellucci na łowach, która macha paluszkiem i od razu łowi co najmniej 5 chopa Mmmmm....Pogadałam tak od serca z moim Romeo i objaśnił mi, że to nie jest tak, że chce mnie dołować, po prostu sam kiedyś nie był do końca pewny siebie i teraz ciężko mu wyczuć granicę co rani a co. Ponadto chyba nie ma sensu budować swojej wartości na komplementach chłopca. Wyniosłam z domu inne przeświadczenie. Im więcej komplementów dostałam tym powinnam się czuć pewniej, a że dostałam ich niewiele to sami widzicie. Budowanie pewności siebie w pojedynkę jest dość trudne, ale wierzę, że możliwe ;-)

Kobieto, przestan bzdury opowiadac. Z tego co piszesz, to masz ladna figure, i zaloze sie, ze wcale jak facet nie wygladasz.

Mowie, bo sama mam podobnie: 82-70-84, i jakos nie placze. Przynajmniej mam szczuple, zgrabne nogi, a nie jakies tam uda jak grzmoty, ktore zwykle te "bardziej kobiece" dziewczyny maja. Zreszta, facetom, jak Forumowiczki Ci pisaly, podobaja sie rozne typy dziewczyn. Niektorzy lubia bardzo plaskie, inni cycate...itd. Po prostu nie ma jednego wzorca. Zreszta zajrzyj do pierwszego lepszego magazynu mody i zwroc uwage na modelki- ZADNA z nich biustu nie ma ani bioder. Sa proste jak drut i plaskie jak decha, a jakos dostaja pieniadze za pozowanie w modnych ubraniach i nikt nie mowi, ze wygladaja jak faceci.

kociaku, jestem pełna podziwu;)
Czytałam post po poście i w głowie miałam już ułożone kilka rad a tu bum. Wielokropek jak zawsze pokrzyżował mi plany;p Bardzo mnie zadziwiła a i ucieszyła Twoja przemiana. Pokazujesz w ten sposób chęć do zmian w swoim zyciu. Brawa dla tej Pani;) Każdy ma w sobie coś ładnego. Moja figura tez nie jest genialna. Brak talii, małe piersi, szerokie ramiona... skąd ja to znam? Zamiast tego  zwracam uwagę na to, że mam duże oczy, długie nogi i ogólnie ładną buzię. Z kompleksów wyciągnął mnie facet, wysoki przystojniak z "dobrej rodziny" wybrał taką nijakość jak ja, mimo ze ganiało za nim pół szkoły ( bo pozostała połowa to faceci ;p). Gdy z nim zerwałam powiedział "Taka Ładna a taka wredna" (myślałam wtedy o sobie, nadal jeszcze podobnie jak Ty). Piękno tkwi w nas i wyłazi na swiat każdym porem skóry

"Gdybyś miała większą pupę to byś dopiero była seksowna"
"Byłabyś seksowna dopiero, gdybyś miała wiekszą pupę"

Widzisz różnice moja droga?;)

Vman, kurcze, zadziwiasz mnie każdym kolejnym postem. Gdzie są tacy faceci?;)

Wielokropku, podziwiam CIę szczerze. Mało jest osób rownie empatycznych jak i inteligentnych. Twoje rady są zawsze trafne i cenne. Jesteś moją Netkobieca idolką;p

hmm, brak kobiecej figury, jak to zaakceptować?
może ty mi powiesz jak zaakceptować to że nie jestem wysoki, że nie jestem zbyt przystojny i nie grzeszę pieniędzmi?
jak zaakceptować też to, że każda kobieta, nie ważne czy ładna czy brzydka, z góry traktuje mnie jak śmiecia, byle kogo, natręta, gbura, zbędny, śmieszny, nieprzydatny element?
nie jest to zbyt przyjemne, ale zastanawiam się też "jak to zaakceptować"???

Hej jeśli cię to pocieszy , to ja także nie mam kobiecej figury a mimo to, jestem postrzegana jako atrakcyjna kobieta.

Moja budowa ciała jest typowo atletyczna wyglądam jak kobiety ćwiczące gimnastykę , albo biegi na 100-200m (europejki) możesz sobie sprawdzić jak wygląda typowa sportowa figura , dla osób uprawiających sport atletyczny czy sprinty. Czyli umięśnione nogi, szerokie plecy umięśnione ręce brak wcięcia w talii . Dużym moim atutem są piersi , które są duże okrągłe i są na prawdę piękne, z nich jestem zadowolona. Kiedyś miałą chopla na tym punkcie, jednak doszłam do wniosku , że skoro już tak wyglądam i mam predyspozycje genetyczne to zacznę biegać i ćwiczyć. Mimo ,że uprawiam bardzo dużo sportu nie jestem chudzielcem o o kobiecyh kształtach i pięknej talii. Mam zarysowane nogi dość duży biceps. I doszłam do wniosku ,że umodeluje sobie ciało . Wiele lat myślałam, że mam koszmarną sylwetkę , jednak zauważyłam ,że osoby uprawiające sport w tym faceci, jednak wolą wysportowaną sylwetkę niż typowo kobiecą. Fakt , że na codzien ubieram wysokie buty i staram się wyglądać elegancko, co wydłuża moją sylwetkę i tych męskich cech nie widać, ale chodząc na basen gdzie zdejmuję swoje ubranie i szpilki , też nie narzekam na adoratorów. Musze przynać ,że to niesamowicie podbudowało moją samoocenę. Kiedyś myślałam , że bez tapety i bez szpilek jestem dużo mniej atrakcyjniejsza, ale teraz kiedy chodze 2 razy w tygodniu na basenwidzę, że jednak to był tylko mój pogląd na te sprawy. Często się zdarza ,że faceci wyrywają mnie na basenie oglądają się ze mną etc. Mimo , że nie mam talii osy , mam umięsnione nogi a mój brzuszek nie jest filigranowy i malutki. I wiele razy było tak ,że z koleżankami o budowie kobiecej filigranowej , będąc na basenie prawie gołe to faceci wyrywali mnie, nie je.

Dlaczego ? Dlatego,że liczy się właśnie sposób twojego postrzegania własnej osoby, jestem pewną siebie laską , który myslę , jest dość erotyczna w swoich ruchach - może to nie jest dobre określenie ... ale znowu nie chcę abyście mieli mnie za łatwą czy panoszącą się . Chcę po prostu uświadomoć Ci , że dopóki nie pokochasz samej siebie, to zawsze będzie Ci źle, gdyż nawet gdyby była możliwa zmiana twej sylwetki na inną znalazłabyś kolejny mankament , który truł by ci życie . Każdy z nas jest inny i uwierz ,że każdy posiada coś , co jest w nim piękne , a także coś co jest mankamentem. Tylko sztuką jest to by inni twoje mankamenty odczytywali jak atut , i żebyś Ty z czasem swój mankament także polubiła.