Tylko koleżeństwo, zaakceptować czy zakończyć znajomość?

Normalnie dziewczyna dala ci do zrozumienia, ze jej nie pociagasz seksualnie. Widzi w tobie przyjaciela/brata a nie mezczyzne/kochanka.
Nie bedzie motylkow w brzuchu ani szalonych nocy.

Nie musisz się od niej odcinac, ale zapomnij o tym, ze ladnie pachnie i ma piersi

A na walentynki jak najbardziej mozesz jej dac prezent, ale nie bukiet rroz czy inne "patrz jak cie kocham" tylko raczej zabawny drobiazg. Albo smieszna walentynkowa kartke. Zero afektowanego romantyzmu!

Koniec? Hmm ... Czego? Zakochania na 50%? W Twojej sytuacji waleńtyńki nie są zobowiązujące. Czego ona chce to się nie dowiesz, może najlepiej odsunąć ją do strefy "koleżanka" i zacząć spotykać się z innymi. Chociaż, jeśli chcesz tracić czas i energię na rozmyślania i jej gierki to nikt Ci nie zabroni, ale czy warto? Najlepiej nic jej nie mów. Bądź miły. Koleżanka to koleżanka.

Eeee tam. Bądź niedostępny, domawiaj póki wkręcenie nie minie, unikaj spotkań w małym gronie. Z pewnością będzie Ci ciężko. Zerwanie kontaktu na sens gdy jest na 90% pewne, że wasze spotkanie wymagałoby wysiłku, np mieszkacie daleko, chodzicie w różne miejsca itp. Bądź miły. Bardzo łatwo powiedzieć coś co zostanie źle odebrane. I co będzie jeśli jutro się spotkacie? Albo Ty albo ona będzie naburmuszona? Niewielki w tym sens.

Drodzy Iceni, takijedenfacet820 - sprawa wygląda tak, że mieszkamy spory kawałek od siebie, nasze jedyne spotkania, to takie umówione, więc całkowite urwanie kontaktu ma sens.

Podoba mi się rozwiązanie Iceni, zagram w otwarte karty i powiem tak jak radzisz. Ale macie rację, raczej nie urwę kontaktu całkowicie, bo jeśli nie traktuje mnie jako potencjalnego partnera, to nie mogę Jej za to obwiniać, to Jej wybór, a skoro tak bardzo mnie lubi i chce się spotykać, to pewnie byłoby Jej bardzo przykro, gdybym całkowicie zerwał znajomość. Kiedyś ktoś tutaj napisał, że czasami z koleżeństwa potem coś wynika, ba nawet słyszałem, że dziewczyna mówiła facetowi, że na 99% tylko koleżeństwo, a z czasem się zaręczyli

To naprawdę wspaniała dziewczyna, na tyle co Ją poznałem, to bardzo mi się spodobała. Ja jednak mam nadzieję, że chodzi tylko o czas i jednak mam szanse jako partner w przyszłości, a z tymi relacjami koleżeńskimi to chodziło Jej, że 'na teraz'. Bez problemu mogę zaczekać, powoli się poznawać, nie mam jakiegoś ciśnienia, żeby się z Nią od razu wiązać.

No nic, dziękuję bardzo, dowiem się co i jak w przyszłym tygodniu. Dziękuję za odpowiedzi.

Była nadzieja, bo sama się do mnie odezwała, wyglądało na to, że doceniła to co straciła, tak myślałem - po 'powrocie' było fajnie, ale kilka dni temu przestała się tak po prostu odzywać. Wyszedłem na desperata, bo dobijałem się 4 dni, w końcu się dodzwoniłem i usłyszałem, że uznała, że tak będzie lepiej, jak przestanie się odzywać, bo spotykając się 'robi mi nadzieję'. Ja na początku próbowałem Jej powiedzieć, że nie ma martwić się tym, że mnie skrzywdzi, przecież jestem facetem... Że to może jeszcze za wcześnie, żeby coś poczuła. Wahała się, ale powiedziała, że już jednak podjęła decyzję. Na koniec powiedziałem, że możemy przecież być tylko znajomymi i wyskoczyć jeszcze kiedyś na jakąś pizzę pogadać, odpowiedziała: 'zobaczymy jak się ułoży'.

Wniosek jest chyba taki: dała mi szansę, ale nic nie poczuła. Na pewno bardzo mnie lubiła, lubiła spędzać ze mną czas, chciała spróbować coś więcej, ale wycofała się kiedy zobaczyła, że mi za bardzo zależy, bo bała się, że mnie zrani.

Zawsze będę żałował, że to się nie udało, była prawie moim ideałem... Ale ja już odpuszczam, nie zaproponuję już raczej nigdy tej 'pizzy'.

A co u Ciebie Adamie?