czy wierzycie w miłość przez internet?

Wtrącę swoje trzy grosze: moja przyjaciółka miała dwóch chłopaków przez internet. Jakoś zawsze podświadomie wybierała kolesi, którzy są bardzo daleko od niej i wszystko ograniczało się do gg, smsów i telefonów. Niby byli bardzo zakochani i wielka miłość, ale co to za miłość? Udało im się tylko raz spotkać twarzą w twarz i niby obydwoje twierdzili, że to spotkanie tylko potwierdziło, że chcą być razem, ale... już nie są. Nie przetrwało, rozpadło się dość łatwo.

Jestem za tym, że internet może służyć do samego poznania się, zawiązania się nici porozumienia. Ale jeśli miłość nie będzie miała realnych podstaw, to daleko się na tym nie zajedzie.

HEj !
Jestem tu nowa i funkacja nowego posta jakimś cudem mi nie działa:/
Jednakże chciałabym podzielić się z Wami moim problemem i prosić o radę, bo sama już nie wiem, co mam robić
Oczywiście mój problem dotyczy znajomości przez internet - jak większość, w chwilach wolnych od pracy, lubię sobie od niechcenia poczatować. Wszystko byłoby OK, gdyby nie fakt, iż ja - uporządkowana i zawsze "twardo stąpająca po ziemi" nie wpadłam nawet na to, iż mogę się zakochać...
Mówcie co chcecie, ale w tym wypadku jest to prawdziwa miłość, ja po prostu od tego czasu (poznałam go ok. rok temu) nie mogę się na niczym skupić, itp.
Wydaje mi się nawet, że się rozchorowałam, boli mnie głowa i jestem taka jakaś wyzuta z wszelkich emocji, nie potrafię się z nikim spotkać, nawet iść do kina.
Wszystko jak z bajki, bo on też zapewnia, ze mnie kocha itp., jak gadamy przez kamerkę, to nawet jak jestem bez makijażu, to on mówi mi, jaka jestem piękna, itp. No gościu cudo:)
Nie jakiś tam super przystojny, ale no miłość nie wybiera - ja się akurat w nim zakochałam i...
A zresztą co tu dużo mówić - mój problem (wreszcie go przedstawię) polega na tym, iż on mieszka w Anglii (hmm taaa, skąd my to znamy....), a ja w Polsce. I co teraz? Dałam mu nawet adres, ale on nie przyjeżdża. Czekam i czekam, już zaczynam mu to wypominać, że tak na prawdę w ogóle mi nie udowadnia, że mnie kocha, skoro nie chce się ze mną spotkać!!!!! A on swoje, że kocha mnie tak bardzo, itp. Ja mu mówię, że mam dosyć i chcę zakończyć tą "znajomość" (chociaż tak naprawdę nie chce!!!!!! kocham go!), a on, że jeśli tego najbardziej chce, i że on i tak będzie mnie kochał do końca życia, i chce tylko mojego dobra!!!!
Co mam robić?! Ja tak bardzo chcę się z nim spotkać!!! Wzięłam nawet 2 tyg. wolnego, żeby mógł przyjechać!!! Powiedziałam mu, że może teraz, a on jakby w ogóle nie słyszał tego pytania!! Ciągle mówi, że to ja mam przyjechać i z nim mieszkać, mówi o dzieciach, że będziemy mieli śliczne i o ślubie, że jak najszybciej musimy wziąźć ślub.
Co ja mam robić??
Jak go przekonać, żeby przeniósł się wreszcie do rzeczywistości?!

Dlaczego nie chce przyjechać?!

Proszę o pomoc, ja już nie mam siły, usycham z tęsknoty, a ja przyjechać nie mogę do niego, bo mam pracę itp. (a poza tym wydaje mi się, że to mężczyzna powinien się poświęcać dla kobiety!)

Proszę, pomóżcie!

Oooj nie zgadzam się:)
Ja znalazłam swojego Lubego w internecie:)i jest nam cudnie:)czasami i tak się udaje:)

Witam
Milosc przez internet? Dlaczego nie?
Gdy przyjechalam do UK to wierzcie mi, ze na poczatku nie mialam czasu na nic dom, szkola, praca, dzieci duzo tego a ja sama..gdzie tu jeszcze znalezc czas na "randki w realu" ?;) hmm..a moze jakas taka niezorganizowana bylam no to podlaczylam sie do sieci, znalazlam odpowiedni portal i randkowalam wieczorami gdy dzieci juz spaly. Spotkalam sie z kilkoma facetami, ale szybko sie okazalo, ze nic z tego nie bedzie..czekalam wiec na tego jedynego..i oplacalo sie czekac! Kilka krotkich listow, pozniej smsy, telefon i zaproponowal spotkanie. I wlasciwie od tamtego dnia wszystko sie zaczelo. Juz prawie trzy lata, chociaz przez bardzo dlugi czas przyjezdzal tylko na weekendy, niestety pracowal bardzo daleko. Ale juz zmienil prace, mieszkamy razem i mamy 10 miesieczna coreczke. Nie planujemy malzenstwa, mamy juz formalne zwiazki za soba. Dobrze nam razem i jestesmy szczesliwi..czego chciec wiecej?
Moja odpowiedz na pytanie - ja wierze
Pozdrawiam

Jest pewna opinia o internetowej miłości.
Zakochać się można w kimś realnym, w gestach, zapachu, zachowaniu się, bliskości. A Internet to tylko LITERKI. W literkach nie można się zakochać. Co najwyżej zauroczyć. Skoro jesteśmy literkami na ekranie to jak można mówić o miłości? To tylko literki....

..a czy te literki same się piszą, powstają z próżni i nie mogą wyrażać bliskości? Są także pewnym obrazem tego, jak zachowuje się ich "właściciel".
Ja osobiście nie czuję się jak literka na ekranie, to tylko forma przekazu, tak samo jak telefon czy skype.

teściowa - dołączam do Was

Chill-out ma racje.   Przeciez większość z Was pisze jak się SPOTKALIŚMY wszystko się zmieniło więc... trzeba się spotkać..jak to mówia "papier przyjmie wszystko" tak samo jest w necie możesz byc kim chcesz i jak chcesz ,dopiero w realnym swiecie poznajemy się ...można poznać fantastycznych ludzi , byc z nimi  a wtedy "wszystko sie może zdarzyć "
Wierze w przyjaźnie..ale nie w miłośc przez internet
Bo żeby zakochac sie trzeba akceptować drugą osobe "całą"  ze słabosciami i zaletami.....Trzeba z nia BYĆ!!!!!

Ze swojego doświadczenia wiem i jestem tego żywym dowodem, że można się zakochać przez internet. Trwam w tym związku już prawie 2 lata, a przed tym czasem cale rozmowy internetowe i telefoniczne trwały rok nieprzerwanie. I zaskoczę Was bo kiedy doszło do konfrontacji to nic się miedzy nami nie zmieniło , bo wiedzieliśmy kim jesteśmy znaliśmy się doskonale. Niczym mnie nie zaskoczył był taki jaki był w tych rozmowach był sobą. A co najważniejsze Kiedy czekałam na spotkanie ze swoimi bagażami, bo jego pociąg się spóźnił to po prostu podszedł do mnie przytulił, pocałował i powiedział że mnie kocha i ja też. Wziął bagaże i zabrał do siebie i tak zamieszkaliśmy od pierwszego dnia jak tylko się zobaczyliśmy do teraz i właśnie chyba zaczynamy planować ślub.

Dużo jest dziwnych sytuacji, ktoś podaje się za kogoś kim nie jest ale nie zapominajcie, że istnieje coś takiego jak przeznaczenie i taka miłość może się komuś przytrafić, być może bardzo rzadko ale jest to możliwe. Nie krytykujcie nikogo, bo wszystko się może zdarzyć.

Jasne Ansjo związek trzeba budować od podstaw, w jaki sposób by się nie zaczynał
Człowiek w realu, spotykając się po prostu też może nas oszukiwać i udawać kogoś innego tak samo jak przez internet

Tesciowa - jestes pierwsza "tesciowa", ktora polubilam ;) albo "tesciem" jak kto woli

Bardzo mi milo Marku
Przesylam pozdrowienia i uciekam bo mnie usuna za pisanie nie w temacie

Marzena

Ja poznałam swojego męża przez internet i nie był to wcale portal randkowy. Nie miałam gg i żeby pogadać z koleżanką umawiałyśmy się na czacie. Ktoś do mnie napisał, a napisał to tak jakbysmy się znali. Pozniej pisalismy do siebie maile, potem było gg, a po miesiącu spotkanie. No i tak do dzisiaj. To juz ponad 5 lat.

Ja właściwie też poznałam mojego chłopaka przez internet. Zanim się spotkaliśmy to już było coś na kształt zauroczenia, może jeszcze nie miłość ale czułam, że coś z tego może wyjść. Dlatego któregoś dnia zaprosiłam go do siebie do domu. W sumie to było dość naiwne, ale po tym jak dzwonił, po tonie jego głosu, sposobie zachowania czułam, że mogę mu zaufać. On zresztą też nie mniej mi zaufał bo zdecydował się przejechać 1500km, do kraju o którym nie miał pojęcia, na spotkanie ze mną, choć de facto nigdy wcześniej mnie nie widział. No i było tak jak pisała Nikuś. Niczym mnie nie zaskoczył, był dokładnie taki sam jak w internecie - troskliwy, zabawny. Od pierwszego spotkania czuliśmy się jakbyśmy się znali o wiele dłużej, bez skrępowania, żadnego rozczarowania.

Temat założony dosyć dawno, ale wciąż na czasie
wciąż zakochujemy się przez internet
i różnie się to kończy
znajoma jest po ślubie z chłopakiem tak
poznanym, mają dziecko i są
bardzo szczęśliwi a moja historia była
bardziej skomplikowana ale..
zapraszam do poczytania
evesis.blog.pl

Taka miłość istnieje i powiem szczerze że taką prędzej można znaleźć niż w realu tyle że najczęścięj poznaje się kogoś fajnego z daleka i mam taką właśnie sytuacje i pokochałam kogoś własnie z neta spotkaliśmy się i chcemy razem być a z odległością to żaden problem jak to się mówi dla chcącego nic trudnego i jeśli komuś na sobie zależy to zrobia wszystko żeby tak było;)
Pozdrawiam;)

Wiadomo trzeba uważać bo nie wiadomo kto stoi po drugiej stronie ale czasem warto zaufać. Zawsze trąbi się żeby uważać na facetów ale moja historia pokazuje że sa jednak dwie zaniepokojone strony.  Mojego M straszono(chociaż poznaliśmy się przez przyjaciół), że okaże się pedofilem albo jakąś gwałcicielską(nawet, nie wiecie jak mi się chciało śmieć). Po czterech miesiącach dostałam zaproszenie od jego mamy(wcześniej przyjeżdżał do mnie lub ja jeździł do warszawy bo tam studiuje) i okazało się, że jednak nie mam trzech głów i nie zieje ogniem.

Współczuje i choć nie znam Waszej sytuacji to domyślam się, że skupiałeś się na kończeniu domu i związek zaczął się walić bo nie było
czasu dla siebie, prawda? Nie chce oceniać Twojej żony, bo sama byłam w podobnej sytuacji, ale wiem, że rozchodzenie się z żoną/mężem
dla kogoś nie jest dobre. Ja miałam w związku kilka kryzysów a jestem już prawie 12 lat po ślubie i nie wybaczyłabym sobie zostawienia
męża dla kogoś zwłaszcza gdy nie doświadczyłam od niego krzywdy. Mój powód ewentualnego rozejścia był inny, ale spróbowaliśmy z racji
spędzonych ze sobą lat i wierzę, że jeszcze uda nam się dotrzeć Ty mówisz 7 lat? Po siedmiu latach czas na pierwszy poważny kryzys -mówili mi zawsze znajomi z dłuższym stażem i tak było w moim przypadku, więc życzę Ci, żeby z Tobą było podobnie Trzymam kciuki

"chyba były to moje ostatnie w życiu Święta."
nie mów tak nawet w żartach Masz dziecko a to już jeden, jakże ważny powód by żyć

Z tego co piszesz to żona zna tego jegomościa dość krótko a decyduje się na wyjazd "do" niego?
Pochopna decyzja jak na tak długi staż małżeński Może próbuje zwrócić Twoją uwagę?
Nie znam tak naprawdę sprawy, ale myślę, że dziewczyna miała kryzys a Ty z racji tego, że byłeś
zajęty pracą mogłeś nie zauważyć i znalazł się pocieszyciel
Szczera rozmowa i jeszcze raz szczera rozmowa, to moja rada
Jeśli Ci zależy to walcz o nią to może jej się oczy otworzą
Mi się otworzyły

Nie dodałeś, że ostatnie szczęśliwie, więc stąd moja reakcja
Jasne, możesz do mnie napisać i rozumiem, że nie o wszystkim
można tu wspomnieć
mój mail powinien się już wyświetlać pod nickiem

Czekam na wiadomość i pozdrawiam

Kochana nie bój się o koleżankę, pod warunkiem że ten facet nie nalega na spotkanie i że znają się już któryś miesiąc przez internet. Ja poznałam mojego obecnego mężczyznę przez internet na portalu fotka.pl pisałam z nim kilka miesięcy po czym postanowiliśmy się spotkać i jest moim największym szczęściem jakie mnie spotkało. Jesteśmy razem od 3 lat i 2 miesięcy  W dodatku mieszka 15km ode mnie.  Mam nadzieje że w przypadku twojej koleżanki okaże się, że ten mężczyzna będzie tym za którego się podaje. Chwilę przed spotkaniem się z nim powinna pierwsze z ukrycia go poobserować jak się zachowuje.

ja też poznałam faceta przez internet w grudniu był to cudowny grudzień po nowym roku mnie zostawił nagle absolutnie się tego nie spodziewałam bo byliśmy do siebie podobni mieliśmy podobne zainteresowania pasje.. skończyło się to tak nagle że nie mogłam się otrzosnąć pare dni pozniej straciłam mamę w rozpaczy pojechałam do niego chciałam żeby mnie przytulił... nie wpuścił mnie nawet do mieszkania..nic dla niego nie znaczyłam teraz sobie mysle ze dobrze ze zostawił mnie po miesiącu a nie po pół roku bo byłam na dobrej drodzę żeby się zakochać...

Dlaczego nie? Mam kilka koleżanek,które poznały facetów w ten sposób.To wszystko zależy jak silną więź się stworzy.Przecież to chodzi nie tylko o seks ale zainteresowania i wspólny język.

Nie wierzę w miłość przez internet, ale w zauroczenie, tak.
Kiedyś poznałam bardzo fajnego chłopaka przez internet, fantastycznie mi się z nim rozmawiało, mieliśmy podobne poglądy, zainteresowania i wierzyliśmy w te same ideały, nawet oglądając go na zdjęciach byłam zauroczona. Jednak kiedy się spotkaliśmy nie było żadnej chemii, owszem bardzo się cieszyłam i byłam niesamowicie podekscytowana, ale kiedy mnie pocałował nie poczułam tego drżenia zupełna pustka. Teraz jesteśmy przyjaciółmi.
Ale mojego męża również poznałam przez internet, i powiem wam że jak on mnie pocałował, to .. byłam w 7 niebie .
Czy można się zakochać przez internet? Nie. Ale poznając tą osobę w realu można.

witam Cię

możesz mi zdradzić, skąd jesteś? Bo Twoja historia brzmi bardzo znajomo...

Ja 2 razy miałam taką sytuację, że mailowałam z chłopakiem poznanym przez internet przez kilka miesięcy, byłam (można powiedzieć) już zauroczona i robiłam sobie coraz większą nadzieję, że w przyszłości może wyjść z tego coś poważniejszego. Jednak kiedy zdecydowaliśmy się na spotkanie - nie było w ogóle chemii! Spotkania (z jednym i drugim mężczyzną) były miłe, poprawne, ale nie było "tego czegoś". Przy trzecim podejściu (trzecim chłopaku) stwierdziłam, że nie chcę już tracić tyyyle czasu, który potem okaże się zmarnowany. Umówiłam się z nim  w realu po wymianie maks. 5 maili. Chemia się pojawiła! Potem 2 czy 3 dni oczekiwania (czy będzie chciał się znowu spotkać?) i propozycja kolejnego spotkania. Od tamtego czasu już ponad rok jesteśmy nierozłączni, zamieszkaliśmy razem praktycznie w pierwszym miesiącu znajomości

oczywiście internet służy tylko poznaniu się, miłość przychodzi z czasem, po wielu spotkaniach w realu. Ja mojego faceta też poznałam w internecie, ale pisaliśmy krótko i po kilku wiadomościach postanowiliśmy się spotkać, nie ma to jednak jak rozmowa z kimś na żywo

Pewnie, że wierze w miłość przez internet Moją miłość poznałam ... na czacie Po 3 miesiącach spotkaliśmy się pierwszy raz. W sumie tych spotkań wszystkich razem, przez rok czasu było 8, bo dzieliło nas 400km. Jak podliczyliśmy wszystkie dni (z tych 8 spotkań) do kupy, to wyszło razem 2 miesiące Dodam, że po 15 miesiącach wzięliśmy ślub, i jesteśmy razem już ponad 7 lat