grupa wsparcia dla chcących odmienić swoje życie:)

Mam dać, 10 zł za 150 ml coli?!
Za tyle to 4l można kupić
Zresztą to tak głupio siedzieć przy samej coli. Totalnie nie dla mnie I nie każdy dobrze zareaguje, jak na pocżatku znajomości dowie się że jestem chora

Staram się cieszyć tym co mam, mimo, że teraz nie mam nic

Jakie to dziwne, 2 lata temu płakałam, że zostanę starą panną, teraz kiedy wiem, że tak będzie to jakoś mnie nie przeraża, bardziej liczy się dla mnie tu i teraz

Kolega poszedł na studia II stopnia do Wawy, obiecałam ze przyjadę na imprezę do niego i co? Już nie pojadę

Lekarz mnie przestrzegał że bardzo ważne jest nie picie, bo występują straszne skutki uboczne przy tych lekach, że wie z doświadczenia, że jeden drink i już były poważne problemy.
Żal mi tego, że na imprezę już nie pojdę Nic więcej. Nudno tak cały czas tylko w domku siedzieć

To po co mam iść gdzieś? Zresztą raczej wyglądałabym jak odludek.
Wolę siędzieć w domu nie chce się afiszować z chorobą

Iść na lampkę wina to co innego, bo nie liczą się pieniądze, ale przyjmność
Ja nigdy coli nie lubiłam, ale taka jest prawda, że na takich sokach, colach i innych jest największe przebicie, zresztą co to za przyjmność z picia coli czy soku, ja bym od razu wypiła i po zabawie, nie pija się coli ani soku dla przyjmności tylko z pragnienia

Poza tym, w klubach nie spotkałam się z podawaniem samej coli czy soku, zazwyczaja  w kawiarniach można się z tym spotkać, a raczej ludzie poniżej 25 r.ż tam mało uczęszczają, bo po co? Każda na diecie

Jasne, że to nie wstyd, nie płaczę z tego powodu tylko ja właściwie na imprezy chodziłam po to, aby napić się mojito, cospolitana czy margerity zawsze smakowało lepiej niż w domu

Dziś jak wrcałam z fitnessu często w sobotę rano chodzę, to pomyślałam sobie, kurcze na co ja teraz będe pieniądze wydawać, wydawałam głównie na drinki i ubrania na te imprezy, a teraz jak się skończy
Ehh mam rozkminy w dobie kryzysu, strama się nie myśleć, niezamartwiać, chociaż to przykre, że mam 23 lata i muszę zakończyć życie towarzyskie

Lepiej śmiać się niż płakać
Nie jest mi łatwo, bo nagle straciła to co mi dawało radość życia, to że wiedziałam, że mogę gdzieś wyjść, staram się pocieszać, że przecieć można wyjść w inne miejsce, tylko ciężko jest mi wymyślić gdzie

Martyna no już nawet nie prossze tylko błagam... Przestań biadolić...to że drina nie wypijesz, nie znaczy że musisz iść do zakonu i siedzieć w "celi" 24h/dobę i się modlić Dziewczyno ocknij się... Istnieją inne napoje...może nie wyskokowe ale równie smaczne Jest piwo bezalkoholowe, są kawy latte i różne inne wynalazki ... Uwierz mi...facet, przyjaciel, czy tez koleżanka nie obrażą się na Ciebie że zamiast martini pijesz coś bez procentów. Wychodzić można do kina, na kręgle, na bilard, do parku, na spacer, na zakupy... jest wieeele innych miejsc...

To żeś błysnęła kobito na bilard i kręgle bądź kino za stara, a na łażenie po imprezach to nie Weź przestań A zakupy to warto zrobić samemu, ruszyć tyłek sprzed kompa... Jest wiele ciekawych rzeczy, a Ty tylko imprezy i imprezy no i drinki... poza tym też istnieje jakieś życie... serio A jakim cudem nie masz koleżanek od skończenia lo? z kim na te drinki chodziłaś? Zawsze możesz poznać koleżankę na necie...w końcu trzeba iść z postępem

Oj już...czemu od razu za nieroba...ani słowem nie wspomniałam o nierobie Ok brak czasu jest usprawiedliwieniem, ale nie to ze "za stara" Wiesz...ja też bym wolała takie "nowojorskie życie" od siedzenia w domu, a póki co tylko takie życie przede mną

Martynko, tu nawet nie chodzi o brak pracy...tylko problemy zdrowotne. Niestety te póki co uniemożliwiają mi podjęcie pracy. I pośrednio i bezpośrednia. Pośrednio dlatego, że "zonkiem" okazał się pomysł zrobienia prawka (lekarz nie wydał zaświadczenia o braku przeciwwskazań), a bezpośrednio ponieważ na razie nie czuję się nawet na siłach.

Nie jestem znowu taka duża...tylko 159cm No ale to prawda, zamykanie się w domu to najgorsze co może być. Ja mam sporo znajomych na szczęście, zawsze ktoś wpadnie, albo my gdzieś tam z mężem pojedziemy...jakoś czas leci. Ale zima jest najgorsza... Ehhh...gdzie ta wiosna... Ile ja bym dała, żeby wrodziło moje życie sprzed 4-5 lat...praca, dom, wieczorami albo wyjście do kina, albo do znajomych...nie było czasu na rozmyślania i nudę... jakoś człowiek czuł że żyje, a tak...?

Na pewno na wiosnę lepiej się poczujemy Martynko A co do "obarczania" kogoś swoimi zmaganiami, to jeśli poznasz tego "kogoś", to pozwól mu samemu zadecydować czy chce być "obarczany" czy tez nie

hehehehe...co do tyłka, to mi nie chce spaść do dzisiaj wzrost tez stoi w miejscu

Martyna przestań dziewczyno, bo jak Cię zaraz pacnę... Sukienki zakłada się latem (coś z Apart tez ), czy to na disco czy na spacer bo i tu i tu jest gorąco...wiesz...? Znajomych jakichś masz...do szkoły chodzisz też między ludzi...nawet w spożywczaku można kogoś poznać...kobietoooooooo...głowa do góry!!!

No to zacznij kupować takie "popołudniowe" Mogę być i czarne i czerwone, nawet fioletowe Ja mam nawet żółte i pomarańczowe

Martyna, możesz komuś sprezentować te sukienki:) Ja chętnie przyjmę;)
Ale zaraz zaraz, czy to nie Ty wczoraj mnie pocieszałaś, że jeszcze mogę kogoś poznać, a dzisiaj Ty płaczesz, że nigdzie nikogo nie poznasz..?:) To ja dziękuję za takie rady - nieszczere:)

Ale ja też nie miałam na myśli kandydata na męża:) W tej chwili ogólnie brakuje mi kogoś...jakiejs dobrej koleżanki, kolegi albo paczki, która zawsze miałaby dla mnie czas...Bardzo żałuję, że gdy mogłam nie dopilnowałam, żeby kogoś takiego mieć...

Tylko czy do sklepu wpada iść z czarenej sukience?
Moi znajomi nie lubią kina , wręcz nieznoszą ostatni raz byli chyba w szkole, z trudnem zmusiłam kolegę na wyjście do teatru rok temu mówiąc mu, że tam będzie elita Krakowa i z całą pewnością gdzieś może przypadkiem jakiś zamożny człowiek go dostrzeże co jest bardzo ważne u początkującego adwoktata to było bardzo ciężkie wyzwanie

Kawiarnie to dopiero kosmos, zaraz by się pytali ale "po co mam iść do kawiarni skoro w domu też mogę wypić kawę, zresztą najlepiej smakuje w łóżku " i rozmawiaj z takimi

W sumie zamiast kolejnej sukienki mogłabym kupić rolki do parku, ale sukienki cieszą bardziej

Niezależy mi na takich ludziach
Kino lubię, ale kawa w kawiarni też mi się nie podoba, piję kawę, bo piję równie dobrze mogę nie pić za herbatą też jakoś szczegónie nie przepadam
Właśnie tu jest problem, że tak żyłam i było mi z tym dobrze nie szalałam jakoś mocno, ale tak sie relaksowałam, większość moich znajomych to studenci lub absolwenci, w każdym razie do 30. Tacy znajomi raczej wolą zabawę niż docenianie kawy.
Lubiłam wyjście w seksownej sukience szpilkach i pończochach do klubów, cieszył mnie ten wzrok mężczyn, a teraz tego nie będzie
Może dlatego jest mi ciężko się z tym pogodzić że mam dopiero 23 lata, pewnie jakbym miała 10 więcej męża to jakoś bym to zniosła

PS. Nie wiem czy sukienka z Asos jest idealna na zakupy, raczej jej cena przemawia za tym, że to nie ta liga

Jasne, ze mogę, ale nie chce wzbudzać sensacji:P
"To jak iście do biblioteki nieumiawszy czytać " Ciężkie do zrobienia, idzie się po to żeby zapomnieć o tym co jest na codzień, żeby sączyć drinki śmiać się poznać kogoś a nie po to żeby zobaczyć jak inni się bawią.

Trzeźwy pijanego nie zrozumie

PS. Nigdy nie miałam kaca
Wydaję pieniądze ja świetną sukienkę po to żeby w niej seksownie wyglądać, raczej nie byłoby poważne pojście w takiej na zakupy czy do kina.
Nie wyobrażam sobie kogoś w krótkiej seksownej sukience w kinie, wg mnie to przesada są ubrania do kina typu jeansy i bluzeczka a są na disco a jeszcze inne do teatru czy kawiarni

Najgorszy jest weekend, chodzę z kąta w kąt i nie mam co ze sobą zrobić. Czuję się fatalnie jakby mi ktoś pogodę ducha zabrał
Mam ochtę powiedzieć "oddaj mi moje życie złodzieju sęk w tym, że tak na prawdę nikt nie jest temu winien

Zawsze byłam okrągła, zawdzięczałam to niedoczynności tarczycy, drakońską dietą udało mi się schudnąć
Kiedy wreszcie mogłam gdzieś wyjść bo przestałam się wstydzić, okazało się że przyjemność dobiegła końca.
Sukienki całe liceum gimnazjum z trudem wchodziłam w 38 mimo tego, że nie byłam wysoka, teraz kiedy mieszczę się w 34 nie mam  gdzie ich nosić
Pewnie za chwilę będę w rozmiarze 40 bo z nerów ze złości jem, na dodatek nie mam gdzie tego spalić

Ehhh i jak tu człowiek ma być szczęśliwy

Skoro Asos złe to może Apart lub Simple, też mają całkiem fajne ubranka
Jestem okropna, poraz pierwszy mogę się stroić bo mam do tego figurę i wiek, ( to też jest ważby czynnik) a tu taki pech, że nie ma gdzie. Nie mam jeszcze 30 zeby mnie intersowała moda biznesowa, która też jest bardzo ładna, ale ładną sukienkę przebija tylko zdany egzamin
W parku są tylko starsi panowie z pieskami i matki z dziećmi, ja przynajmniej nikogo innego nie zauważyłam, zresztą mi zależy na tym żeby na chwilę zapomnieć o problemach dlatego tak lubiłam wyjść na miasto, właśnie to był najważniejszy czynnik. Ehh trzeba będzie poszukać nowej rozrywki tylko że jestem w kiepskim wieku bo niestety studenci tylko się uczą pracują i imprezują raczej nic poza tym nie robią, niestety na tym tle nie wybijam się z tłumu

Polecam nowojorskie życie Pracujesz intensywnie 5 dni w tygodni, 6 idziesz za szaleć, 7 rano odpoczywasz wieczorem idziesz na basen saunne i inne atakcje

Kurczę .. a mnie jakoś to nowojorskie życie nie bawiło . Jak byłam te parę miesięcy na studiach czułam się bardzo samotna więc wybierałam się na te imprezy chociaż ogólnie nie przepadam za dyskotekami . Zaczęłam się w to wkręcać z tym ,że u mnie to całe picie i zabawa kończyła się kacem moralnym następnego dnia.

Nie wiem mnie to nie daje szczęścia bo to nic nie zmienia na stałe . Idę piję świetnie się bawię robię rzeczy których normalnie bym nie zrobiła wracam do pokoju i następnego dnia czuję pustkę. Okazuję się ,ze ludzie których poznałam wcale nie są tacy fajni nawet nie chce mi się z nimi rozmawiać i w konsekwencji z całego wyjścia nie wynika nic dobrego

Nie no bez przesady na szczęście do takich rzeczy nie doszło . Z tym ,że na przykład tańcze z kimś niby się dobrze bawię ale później ten ktoś mnie prześladuje przychodzi dzwoni ... a ja tego nie chce jednocześnie nie chce być sama ale myślę ,że dyskoteka nie jest dobrym miejscem ,żeby kogoś poznać (w sensie chłopaka)

No i fakt mnie jest ciężko mieć umiar do picia. Zwłaszcza ze na tych imprezach studenckich na których byłam wszyscy piją za dużo

W Toruniu

no właśnie nowojorskie życie mnie stresuje. Jak sobie spokojnie siedziałam z M w domu przed tydzień to było dobrze. A teraz jak myślę, że od poniedziałku znowu to samo, że to trzeba zaliczyć z tym się spotkać, za to zapłacić to aż mi się niedobrze zrobiło

słuchajcie, może przenieście się na GG    Cieszę się, że wasze życie towarzyskie kwitnie, no ale jednak mamy co innego w temacie

Jetem , jestem Martynko Co ja mam Cię wspierać, jak Ty i tak wiesz lepiej
Trzeba po prostu zweryfikować swoje cele i tyle
Jak nie dyskoteki, to coś innego się znajdzie...jak nie teraz to wtedy, gdy będziesz taka stara jak ja
Ja kiedys tez biegałam po dyskotekach, ale nie traktowałam tego nigdy jako jedyna możliwa rozrywkę

Oczywiście ,że chciałabym studiować w Warszawie czy Krakowie ale tam to pewnie musiałabym pozdawać rozszerzenia na jakieś 90 % a to dla mnie niemożliwe

Właśnie myślę o UŚ albo Ekonomicznym w Katowicach ale nie chciałabym tam zostawać  myślałam ,że może po licencjacie się przeniosę gdzieś dalej

Wiecie co Dziewczyny? Jak tak czytam, co piszecie, to tylko złapałam megadoła. Przy Was widzę, że zmarnowałam sobie życie, a całe to moje gadanie o jego zmianie to tylko jakieś marne próby wmówienia sobie, że nie jest tak źle...A prawda jest taka, że zmarnowałam sobie 8 lat życia w jednym związku, z kimś komu oddałam całą siebie, poświęciłam w tym 5 lat studiów, kiedy żyłam tylko nim, tylko on mnie wtedy interesował jako moja wielka miłość, tylko po to, żeby na koniec studiów rzucił mnie z nie wiadomo jakiego powodu...Zaraz potem poznałam kolejnego chłopaka, którego nie potrafiłam pokochać, a z którym spędziłam kolejne 1,5 roku, bo nie potrafiłam od niego odejść i okazuje się, że byłam z nim tylko po to, żeby on sobie kogoś znalazł i ostatecznie sam mnie zostawił...A ja zostałam z poczuciem, że coś jest ze mną nie tak, bo nie potrafię kochać, a mama mówi mi teraz, że mój kolejny chłopak nie może mnie tak bardzo kochać, bo ja nie lubię jak ktoś mnie za bardzo kocha...Do tego mieszkam z rodzicami w małym miasteczku...i jestem sama jak palec...poza rodziną oczywiście...Widzę, że inni w moim wieku żyją inaczej...Nie wiem czym sobie na to zasłużyłam, czemu taka jestem...
Mam nadzieję, że nie zepsuję Wam humoru moim żałosnym wpisem.

Martyna, Ty może do szczęścia nie potrzebujesz faceta, ale za to potrzebujesz drinka na imprezę i w ogóle imprezy. Każdy ma inne potrzeby...Zresztą powtarzam, że nie chodzi tylko o faceta...chodzi w ogóle o kogoś, kogokolwiek...Ja już zrozumiałam, że facet czy nawet inni ludzie, raz są, raz ich nie ma i trzeba bez nich umieć żyć...Zrozumiałam to, ale nie wiem jak mam to osiągnąć...Ciężko jest...