Dzisiejsza moda - co was irytuje u innych?

Uwielbiam takie odpowiedzi...
Popadanie w skrajności to chyba nasza cecha narodowa.

Przypominam, że temat jest o modzie, czyli sposobie i stylach ubierania się a nie o tym, jak naszym zdaniem wyglądają najbardziej obleśni i zaniedbani ludzie.

to nie popadanie w skrajności tylko żyjemy w określonej społeczności i trzymajmy sie pewnych zasad i norm społecznych.
Jeżeli nie podoba nam się jak uczniowie chodzą ubrani do szkoły, bo na zbytnim luzie, bo dziewczyny w za krótkich bluzkach, bo maja  za mocny makijaż, to nie możemy  nagle powiedzieć, że nauczyciel może do pracy przyjsć jak na plaże ...

witam ....:lol: co mnie irytuje ...???

ja rozumiem 4-5 miesiąc ....ale 8-9 - to już przesada ...

bezmyślne tatuaże - zwłaszcza u młodych dziewczyn - bo u starszych to już niesmaczne

  czym grubsza - tym bardziej "wyobciskana "

dorota: Ale jesteś w stanie rozróżnić pójście w japonkach do sklepu po bułki czy z koleżanką na kawę od kłapania klapkami w pracy ?
we własnym domu to mozesz spać w klapkach, ale podejrzewam, ze na jak idziesz na ślub to już byś ich nie ubrała... chociaz takie wygodne

Żeby była jasność: nie jestem zwolenniczką mundurków zawsze i wszedzie, ale nie przeginajmy takze w drugą stronę i zasada "wolność Tomku wszędzie gdzie ja jestem" tez mi sie nie podoba

Ale Ciebie chyba na tych zdjęciach nie będzie?

Koszulka polo i jeansy są akurat tak samo nieformalne jak bojówki i t-shirt. Ten drugi komplet natomiast, jeśli jest założony wedle upodobań, a nie przez przypadek, pokazuje, że facet jest "jakiś". Dla młodych ludzi to bardzo ważne przesłanie.

Z podstawówki i liceum, najlepiej pamiętam tych najbardziej kontaktowych nauczycieli. Oni wszyscy byli "jacyś" i byli prawdziwi. Z reguły byli to młodszej daty nauczyciele, których ubiór był mniej formalny. Źle za to wspominam wszystkie starej daty babole wciśnięte w garsonki. Jasne, pewno dla ogółu prezentowały się schludnie, ale były tak nudnymi nauczycielkami, jak nudny był ich strój.

Wykonujesz kreatywny zawód, więc spokojnie możesz lawirować między mundurkiem pracowniczym a strojem swobodnym. Rozumiem, że jak  fotografujesz podczas wesela, to lepiej wygląda, jak ubierasz się mniej awangardowo, ale nie kumam dlaczego np. w plenerze z Młodymi nie mogłabyś mieć t-shirtu z ćwiekami? Ja bym wolała takiego właśnie fotografa, niż nudno wyglądającą laskę. To może być zwiastunem jakiejś ciekawej, niesztampowej sesji zdjęciowej.

Ba-Cha, dlaczego rozumiesz 4-5miesiac? Wtedy niby mniej szkodzi dziecku?

Spiesze poinformowac ze w niektorych miejscach pracy, gdzie wiecznie sie biega i jest sie na nogach, klapki sa wrecz wskazane. Wiele rodzajow obuwia ortopedycznego jest w formie klapek i w celu przeciwdzialania niewlasciwej posturze wsrod pracownikow, zaklad pracy wrecz refunduje specjalistyczne obuwie, ktore jest w formie wlasnie klapek.
Uprzedze pytanie...sa to np zaklady medycyny pracy, pielegniarki i lekarze.
Moja matka nosi w pracy klapki z pelnym przyzwoleniem i blogoslawienstwem pracodawcy.

Może jestem dziwna, ale mi to absolutnie by nie przeszkadzało. Tułam się ostatnio często po salach i korytarzach sądowych i spotykam elegancko ubrane kobity. Co mi jednak z tego, że oprócz ogólnie przyjętego porządnego wizerunku nic innego profesjonalnego te panie mi do zaoferowania nie mają? Na prawdę w nosie mam, jak urzędnik wygląda. Jak jest mi w stanie pomóc, a to przecież jego zafajdany obowiązek, to może sobie i irokeza mieć.
Przecież jesteśmy różni i różne mamy upodobania. Dlaczego mamy upodabniać się do siebie? Kiedyś ktoś wymyślił, jak ma wyglądać mundurek pracowniczy i wszyscy karnie się w niego wbijają. Przecież tak na prawdę to jakiś nonsens. Ja tego po prostu nie kupuję i buntuję się na każdym kroku.

Szacunek i posłuch u młodzieży należy zjednać zupełnie czym innym niż odpowiednim wyglądem. Zresztą do bycia dobrym nauczycielem nie potrzebna jest dobra garderoba, ale charyzma, poświęcenie i odpowiednie podejście. Tego nie nabywa się razem z założeniem garsonki.

Po pierwsze o kreatywności w ubiorze wspomniałam w kontekście charakteru pracy fotografa.
Po drugie, jak już wcześniej pisałam, podawanie skrajnych przypadków trochę mija się z celem. W podartych jeansach i koszuli w kratę bym nie poszła, bo ich w ogóle w szafie nie mam. Ale chętnie zakładam o wiele wygodniejsze ciuchy niż tradycyjne suknie balowe. Na swoim weselu (o zgrozo!) miałam mało konwencjonalne czerwone dodatki, a mój mąż bordowe trampki. I co? I wszystkim się podobało, a my byliśmy sobą, a nie przebranymi za Pana i Pannę Młodą z żurnala kukłami.
Odpowiedź do żakiecików: zakładają je by czuć się ważne albo by nie podpaść szefowi. część pewno bo tak chce. A jest to jakąś nienormalną wymyśloną kiedyś normą.

Skoro tak ważne jest dla Ciebie, co ludzie powiedzą, to bezpieczne garsonki są najlepsze.
Ja do klientów często jeżdżę w moto ciuchach i jakoś ani ja ani oni nie mają z tym problemu.
WSZYSTKO jest kwestią odpowiedniego nastawienia.

Bo jak Ci jej nie dadzą, to posądzisz o dyskryminację

Szczerze kibicuję takim pozytywnym historią.
Mam nadzieję, że kiedyś moje dzieciaki też trafią na takie oryginały w szkole.

ja dokładnie tak samo !!

Ja uważam, że np w pracy nauczyciela dopóki ktoś jest schludny, to nie powinno być bardzo sztywnych wytycznych, że np tylko garsonka itp. Niektórzy ubierają się naprawdę na luzie, a nie przeszkadza mi to. Zwłaszcza widać to wśród moich wykładowców akademickich, często nie wyglądają na profesorów, ubierają się zwyczajnie, ale wiedzę mają ogromną, umieją ją przekazać i nikomu ten strój raczej nie przeszkadza. Oczywiście, są granice, np strój, który odsłania zbyt wiele itp. My w gimnazjum mieliśmy kamizelki jeansowe i była to według mnie głupota. Zero indywidualizmu itp. Co komu by przeszkadzała zwykła koszulka? Nie rozumiem po co to, jak dla mnie nie ma to żadnych skutków. Zawsze trzeba było ją mieć, współczuję tym, co mieli kamizelki polarowe.

Co do ogólnego ubierania się, to uważam, że niekorzystne jest przesadne naśladowanie trendów. Każdy powinien znaleźć swój styl. Jeżeli komuś podoba się pomarańczowa opalenizna z solarium, to OK, choć przyznam, mnie się to nie podoba.

A ja nie lubie tych butów zimowych co wyglądają jak wyższe kapcie (jak mozna w tym chodzić?) Wkurza mnie moda na wysokie szpile na platformach, nie idzie już kupić butów poniżej 12 cm.

Tak sobie myślę .. że jedyne co mnie irytuje w modzie to ludzie, którzy chodzą w brudnych, nieświeżych ubraniach albo tacy, którzy swoje śmierdzące ciało zlewają perfumami. Cała reszta to kwestia gustu, nie boli mnie serce kiedy widzę dziewczynę w wysokich białych kozaczkach, myślę sobie wtedy jedynie, że ja W ŻYCIU czegoś takiego na siebie nie włożę. I tyle. Czy powinno mnie to irytować? A szkoda życia na to żeby się irytować tym jak ubierają się mijani przez nas ludzie na ulicy ... jak im wygodnie to mi tym bardziej ;-)

Czyste, wyprasowane, nie dziurawe, nie pożyczone z szafy córki( czyt. ciut przy małe). To standardy oczywiste i chyba nikt o zdrowych zmysłach nie będzie się przeciwko temu buntował.
Mogę zabrzmieć, jak zdarta płyta, ale doskonale wiem o tym, że nie ma dowolności w ubiorze w niektórych firmach/zawodach. To każda duża dziewczynka wie.

Czy jednak nie można się zastanowić nad podstawowym aspektem, że ktoś to kiedyś po prostu wymyślił, a sokoro zostało stworzone, to może być zmodyfikowane?
Jak ja nie cierpię takich sloganów, że jak nauczyciel (przyczepiliśmy się do tych biednych belfrów, ale niech będzie to przykładem) występuje w lato w japonkach, to dzieciaków nie szanuje? Jakie ma to logiczne wytłumaczenie? To znaczy, że jak ta sama osoba, nagle przyjdzie w pantoflach, to będzie szacunek? Dla mnie absurdem totalnym jest ta teza.
To, czy ktoś mnie szanuje czy nie mogę wybadać na podstawie jego gestów i słów. Dzieciaki też to kumają. Kogoś ubranego z żurnala, ale z zadartym nosem i pogardą w głosie nie kupią, tylko dlatego, że jego strój sygnalizuję, że on ich szanuje.

Czego Twoim zdaniem niby nie zrozumiałam? Odniosłam się do Twojego samopoczucia podczas Twojej pracy, gdy inni patrzą i sobie myślą, a Tobie jest z tym źle.

Z kuli nie czytam, więc nie wiem, ile masz różnych sytuacji, do których stosujesz różne zasady dot. ubierania się. Ja mam jedną i staram się być konsekwentna.
Opisałaś o swoim podejściu w pracy, ja Ci odpowiedziałam, dodając swoje podejście do ciuchów i spotkań z klientami.

Ja nie muszę wzbudzać zainteresowania strojem, zdecydowanie wolę samą sobą. Klient a klient to też różnica, jeśli jest się przedstawicielem handlowym to się jeździ w ciuchach codziennych do klienta. Ja mam SWOJĄ FIRMĘ i chcę mieć wielu zadowolonych klientów, żeby polecali mnie dalej. Swoista darmowa reklama. Jesli sprzedawałabym coca-colę i miała stałą pensję + jakiś tam niewielki procent od sprzedaży to tez miałabym głęboko w d*pie swojego klienta za jakieś marne grosze. W ciuchach motocyklowych z pewnością odstajesz od reszty, podobnie jak nauczycielka z irokezem. Ja nie mam takiej potrzeby żeby wybijać się z tłumu ubiorem. Jestem taka sama jak większość dziewczyn/kobiet, które mijam co dnia. Swietnie się z tym czuję. Uważam jednak że są pewne zasady, co do ubioru w pracy. Podoba mi się to, a Tobie wcale nie musi. Wsiadłaś na mnie bo mam inne zdanie niż Ty i jeszcze kilka innych forumowiczek. Jeśli jesteś za taką WOLNOŚCIĄ wszem i wobec, poza kanonami to pozwól mieć innym zdanie odmienne niż Twoje. Chyba że zasady ustalone Tobie nie odpowiadają tylko z tego względu, że nie są ustalone przez Ciebie.

Zgadzam się z Sadie w kwestii klapek: cały personel medyczny od ordynatora po salową nosi klapki lub drewniaki:)czy się to komuś podoba czy nie:).mój mąż bardzo często zapominał po pracy przebrać buty i bywało,że przyjeżdżał po mnie do pracy i paradował w białych drewniaczkach:))

Co do nauczycieli i tego jak powinni chodzić ubrani: przyznam,że gdy zaczynałam pracę w zawodzie wkurzało mnie,że w upały jak muszę mieć bluzkę z rękawkiem,spódnicę do kolan albo spodnie a moje uczennice mogą nosić bluzki na ramiączkach i spodenki.
Chyba gdybym się tak ubrała byłabym nie do odróżnienia od uczniów:).Sama chodzę tak ubrana by nie wzbudzać kontrowersji wśród uczniów- bo chcę by skupili się na moim przedmiocie a nie na mnie.Wyjątkiem była sytuacja gdy na początku mojej pracy poszła fama,że chodzę w stringach.Nigdy nie było mi ich widać,nigdy nie wystawały spod spodni o nie! Po prostu nie było w obcisłych dość jeansach widać majtek więc ciekawscy sobie to wykoncypowali a pewnego razu dyrektor żartem mi to powiedział.Nie noszę innych majtek i nie zamierzam tego zmienić:)

Nie jestem czepialska i nie zwracam uwagi na to jak kto jest ubrany ale wiem,że do pracy nie udam się w szortach ani w topie.

Też nie mam takiej potrzeby, pewno jak każda dojrzała i zdrowa jednostka.

Potrzeba wyróżniania się z tłumu nie ma tutaj nic do rzeczy. Jeżdżę motocyklem, bo to mój środek transportu i nie będę czaić się z tym przed klientami. A skoro jeżdżę, to czasami zobaczą mnie w ciuchach motocyklowych. Zobaczą też i w szpilkach i sukience. Zawsze jednek będę dobrze do spotkania przygotowana, nigdy się na nie nie spóźnię i odpowiem na wszystkie pytania. A dla klientów to powinno być najważniejsze, a nie stopień w jakim podobna jestem do większości kobiet.

A coś Ty taka nerwowa. Poczytaj sobie moje odpowiedzi i zastanów się nad określeniem "wsiadania" na kogoś. Na początku zarzucasz mi brak czytania ze zrozumieniem, a teraz "pieniesz się" o rzekomy mój brak przyzwolenia do posiadania innego niż moje zdania. Chyba trochę popłynęłaś.

No owszem mam zdanie inne niż Twoje i dlatego sobie tu wymieniamy się poglądami. Absolutnie mam w nosie, że lubisz się ubierać inaczej niż ja.Przecież Twoja wola, skoro tak lubisz. Dobrze, że ludzie różnią się choć trochę.

Myślałam, że może uda się podyskutować nad sensem tych ustalonych kanonów i szans na ich weryfikację, ale skoro broni się ich jak proporca w najważniejszej bitwie, to chyba nie ma co...

Dzisiejsza moda - co was irytuje u innych? Napisałam co mnie irytuje.. a Ty zarzuciłaś mi brak kreatywności... haha... ważne, że jestem kreatywna w tym co robię zawodowo
Poszerzanie pewnych kanonów jest ok, ale bez przekraczania cienkiej czerwonej linii. Dla Ciebie ta linia może być umiejscowniona zupełnie gdzie indziej niż dla mnie. Ot co.

Nie wiesz Sadie ze bardzo często w takich butach to metka z ceną jest najważniejsza

Teraz są te ohydne buty, jak końskie wyglądają. Z wielkim grubym obcasem, na platformie. o ile w teledysku wyglądają fajnie, a tyle jak widziałam wielkie pomarańczowe u zupełnie przeciętnej dziewczyny: wyglądała po prostu śmiesznie...

No, fakt z tymi rurkami też mam zgryz.Lubię różne jeansy a ostatnio w sklepie poprosiłam o zwykłe proste ( bo o rozszerzanych to sobie można pomarzyć) i pani przyniosła mi... zwykłe proste...rurki:(
Kiedyś za cholerę nie mogłam kupić rurek jak były modne rozszerzane i musiałam je zwężać u krawcowej.

Wiecie co mnie doprowadza do pasji w ubiorze kobiet - baletki i tym podobne, nic nie jest w stanie tak spier..lić wyglądu kobiety szykownie ubranej jak te przeklęte lacie. Wyglądacie w nich jak kaczki.

...i nie pisać mi tu że są wygodne bo to słyszę od mojej żony, wywaliłem jej już dwie pary i nic mnie nie powstrzyma robić to dalej.

Kobieta powinna chodzić boso albo na wysokich obcasach i basta

NO PAIN NO GAIN

To wspaniałomyślne z Twojej strony, że dajesz tyle wolności swojej kobiecie i pozwalasz jej mieć swoje ciuchy i buty, w których czuje się dobrze. Ja nie znoszę, jak mój facet zapuszcza brodę, on natomiast czuje się z nią świetnie. Jednak nie przyszłoby mi do głowy ogolić go, kiedy śpi... albo wyrzucić mu jego ulubioną czapkę, w której moim zdaniem wygląda idiotycznie.

Zrozumiałam to tak, że wyrzuciłeś jej buty tylko dlatego, że Ci się nie podobały

to znaczy ja może od razu wyjaśnię: nigdy nie ubieram się dla partnera Jeśli ubiorę coś a jemu się nie podoba: trudno.

a ja mam 3 latka i biję się w piaskownicy o grabki i wiaderko w najlepszym razie Cat napisałaś pół prawdę. Moja Żona również ubiera się dla siebie co prawda pyta mnie czy mi się podoba ale najważniejsze jest po pracy kiedy stwierdza, bądź nie, że dobrze się ubrała bo taki a taki kolega z pracy czy pacjent zauważył to i skomplementował.

Masz rację a ja celowo przerysowałem całą tą sprawę z baletkami. Kiedyś zapytała mnie się czemu tak bardzo 'boczę się' na baletki i buty na płaskim obcasie. Chciałem być poetycki i powiedziałem, że kiedy patrzę na Nią na obcasach to widzę smukłą łanię na polanie a jak widzę w baletkach to myślę o kokoszce grzebiącej w ziemi na podwórzu. Cóż moje nawiązanie do natury było chyba zbyt awangardowe bo gdyby wzrok mógł zabijać to już dawno byłbym martwy

Jak mi facet wywaliłby bez mojej zgody jakiekolwiek buty następnego dnia na śmietniku wylądowałaby jego koszulka z autografem Szarmacha

Od moich butów wara każdemu!

Ale co do baletek to zgadzam się z Glockiem. Jeśli chodzi o wygląd oczywiście.
Inną kwestią jest, że jak ktoś lubi takie buty to jego sprawa.

Wiem, które moje ubrania nie podobają się mojemu mężowi i poszliśmy na kompromis - nie zakładam ich kiedy wychodzimy razem.