20 lat i zawsze sam...

To potrafi dużo samochodów ,a nie tylko VW.

Niezawodność tj. wsiadam odpalam jadę, lub wsiadam, nie odpalam, bo auto ma już 13 lat i zepsuł się czujnik położenia wału korbowego za 50zł który od 4 tygodni dawał o sobie znać że szwankuje wariującym obrotomierzem, albo nie odpala bo byłem takim debilem żeby pałować zimny silnik, gasić przegrzany i za wszelką cenę dojeżdżać do domu gdy stracił moc z powodu awarii uszczelki pod głowicą. Ja polecam wszystkim Koreańce i Włoskie bo na dzień dzisiejszy to jedyne jako tako wykonane samochody i w przyzwoitej cenie oraz o niskich kosztach utrzymania i co ważne- możliwe do naprawienia poza serwisem, bo w nowych VW/Audi są takie części i rozwiązania oraz taka polityka handlu żeby warsztaty poza siecią nie były w stanie pewnych rzeczy zrobić.

Oczywiście że nie bo w VW/Audi jest wał obliczony na 200 tys. km i głowica tak cienka że nie ma reguły kiedy się rozpadnie, elektronika która tego nie przeżyje i nawet spec z VW zacznie uciekać do Afryki gdy zaczną się jaja, a we Fiacie zaczęli odlewać części z syfu żeby obniżyć koszty. Ale jeszcze Sej był w stanie zrobić 700tys. bez remontu bo miał silnik z lat 80tych na lepszych jakościowo stopach.

Co do samotności to trzeba: gadać, gadać i jeszcze raz gadać. Gadać do obcych ludzi, szukać, ćwiczyć, szukać.

Panowie, znów temat aut - zgadzam się w zupełności, że starsze konstrukcje są lepsze, trwalsze, bardziej niezawodne. Ja również swojego Paska B5 nie zamieniłbym na żadnego innego. Dlaczego? Bo prosta konstrukcja, bo tani w utrzymaniu, bo nieprzekombinowany. Jeno lać ON w drogę. I patrzeć jak te najnowsze "samochody" wykraczają się na drodze a kierowca wnerwiony rozkłada ręce... Nawet regularnie serwisując - nie przejedzie się tym nowym "wytworem techniki" tyle co starym TDI. Ciekawy jestem co czuje taki kierowca, który kupuje sobie B7 z salonu full wypas i potem staje w polu przy niewielkim przebiegu. Możliwe, że w DE te samochody jeżdżą i się nie psują. Ale gdzie DE a gdzie PL.... Jakość paliwa, jakość serwisu (wg postu Pana Lewskiego) i dróg ("Polskie drogi" to już nie tylko serial - to stan umysłu)... No ale technika idzie do przodu... Chociaż w niektórych dziedzinach zdecydowanie powinna zatrzymać się już dawno w miejscu (tak, m.in. w dziedzinie samochodów - lata 90. były tymi najbardziej owocnymi w niezawodne modele - Beczka, Be czwórka robiły bez problemu 500k km... A teraz?).

Słusznie - zacierają się. Zanikają, ulatniają się gdzieś... Ale gdyby przyrównać przyjaźń do rzeczy - można powiedzieć, że "sprzęt nie używany zanika". Jeżeli dajmy na to spotkamy się po powiedzmy 5 latach a wcześniej nie było żadnego kontaktu - to jedyne co się stanie to padną pytania "Co słychać?", "Jak Ci się układa w *tu wpisać obszar o który chcemy zapytać*?" i... to właściwie wszystko. Rzadko kto zapyta o zmianę np. ulubionego zespołu z czasów LO.
Życie nudne? Racja. Dlaczego? Bo ludzie siedzą w domach. Rzadko wychodzą. Prawie nigdy. Wolą bawić się telefonem komórkowym (czego nienawidzę u innych osób, no jak widzę personę piszącą bez przerwy SMSy to bym jej ten telefon w wannie wykąpał, do kanału wrzucił, cokolwiek - byle się tym nie bawiła non stop), co nazywam z niemieckiego "Handyfieber", czyli gorączka używania telefonów komórkowych.
Spotkanie z kumplem? I kilka piw? Narzekanie na samotność? Zawsze może być gorzej - jak kumpel ma dziewczynę i zacznie opowiadać o tym jaki jest szczęśliwy... No przepraszam ale ja wychodzę.     

To kwestia wychowania. Chociaż - rozumiem ludzi, którzy są szczęśliwi i chcą się z tym dzielić z światem. Ja też nieraz przechodząc obok pary całującej i przytulającej się albo po prostu trzymającej się za rękę - włącza mi się tryb "też bym tak chciał". Powiecie - to wyjdź z domu, do ludzi. Owszem, chętnie ale jak wcześniej stwierdziliśmy - nie da się wyjść w tym świecie. No chyba, że do sklepu po zakupy. Ale co ja tam wiem... Dlatego uczę się, robię kursy, po to ażeby nie myśleć o tym, że to ja mam kogoś znaleźć. Ale żeby najpierw zapewnić sobie byt w sferze materialnej, bo dziewczyna miłością mnie nie wykarmi. Drugi sposób na nie myślenie o samotności - to zajęcie się samochodem (czyt. dbanie, dłubanie przy nim i etc.). Przy tym ostatnim czas na prawdę szybko leci.

No Panie Lewski - przeca  facetami jesteśmy, nie? No to chyba samochody mamy niejako wpisane w geny (tak  samo jak dziewczyny mają wpisane kosmetyki, ciuchy itp.). Owszem o dziewczynach też można pogadać.

A co do znajomości - to na temat tych "ze studiów" nie mogę się jeszcze wypowiedzieć, bo po pierwsze - dopiero po I. roku jestem a po drugie - nie chcę zapeszyć mówiąc, że "są trwałe". Mogę natomiast powiedzieć coś o znajomościach z LO - te są różne. Z moją "paczką" ciągle utrzymuję kontakty - odwiedzamy się. Ale mimo to i w tych panuje jakieś takie ochłodzenie... Z biegiem czasu pewnie kompletnie się zamienią w mroźną Arktykę... No cóż, taka kolej rzeczy.

PS. Panie Lewski - czy Pan mi kiedyś proponował jakąś pomoc, bo coś pisałeś, że musiałbym być szczery itp?

Niekoniecznie, na studiach poznałam wiele osób, ale nie uznam tych znajomości za najlepsze. Może znajdą się 3-4 osoby, z którymi utrzymuję jakikolwiek kontakt, na reszcie jakoś szczególnie mi nie zależy. W moim przypadku najtrwalsze okazały się znajomości z gimnazjum, myślę, że one przetrwały już tyle, że nic nie jest w stanie ich zniszczyć.

no dokładnie. najgorsze jest widzieć tych szczęśliwych ludzi eh... ale co poradzic ja z checią bym za to gdzies wybyła ale tez nie ma z kim i w ogóle:/

oo net faceci. podpowiedzcie moze jak rozpoznać kiedy facet kłamie i jak kapnąć sie juz na początku żeby sie czasem w takie coś nie angażować. chodzi mi o podrywanie i naciąganie faktów jak niektórzy wtedy to potrafią robić. trudne pytanie no potrzebne

Niektórzy tak dobrze kłamią, że im nawet brewka nie tyknie

Kerty i wykrakałeś, dziś u mnie bardziej lało i grzmiało niż świeciło ale i to mi nie przeszkodziło w codziennej rowerowej jeździe. Co z tego że po części brudny i mokry? Nic, kondycja i fun się liczy. Samochody są ... przereklamowane.

I niestety dziś nie udało mi się przyuważyć ani tych dziewczyn ani żadnej tudzież żadnych innych samotniczek, a szkoda. Przygarnąłbym.

ehh faceci... skoro takie męskie tu sie dyskusje wdały to może zapytam o takie coś: na co faceci zwracają uwage jak widza dziewczyne i własnie  kiedy mozna u was wyczuć szczerość.. mnie osobiście wnerwia takie gadanie "nigdy cie nie okłamie, ja nie jestem taki jak inni.." itp bo wiem ze to nieprawda a przynajmniej na jakiś czas. jakby facetowi sie rzeczywiście dziewczyna sie podobała to chciałby z nią pisać i spotykać sie cały czas, walczyłby o nią prawda?

Z tym dzieckiem to przesada, mylne masz wrażenie
Skąd się w ogóle biorą Wam takie pomysły to ja nie wiem

Super wniosek, naprawdę

Jak kobieta jest mądra to od razu wyczai te kłamstwa, nie warto udawać, najlepiej być sobą, no chyba, że komuś zależy na panience na jednorazowy użytek to można zastosować te bajeczki na dłuższą metę nie wróżę powodzenia

Ja myślałam, że tylko my komplikujemy sobie życie różnymi rozkminami

No dobra, może faktycznie nie w każdym wypadku bycie sobą  popłaca, ale nie dajmy się zwariować Oby nie za często pogrywać

Akurat daleko mi do obrażania (w sumie nawet nie wiem co to znaczy - nie gniewam się nigdy na nikogo - luz )

Pozwólcie, że dołączę do forum bo ciekawie dyskutujecie. Może przyda się Wam "świeża krew"? Zauważyłam pewną prawidłowość: faceci piszą "gdzie te normalne dziewczyny", a dziewczyny to samo tylko o facetach. Po pierwsze nadal są. Wszędzie. Tylko chyba jakoś to się zapętliło. Wszędzie bombardują nas wizerunkami ludzi sukcesu, bogatymi, pięknymi. To i chyba część populacji mysli, że tylko tak trzeba i wpada w błędne koło. dziewczyny starają się upodobnić do tych lasek, a faceci do innych "supermanów". A pod tymi maskami siedzą normalni ludzie. Pewnie nie zawsze, bo część z ich to pustaki, ale duża część to ludzie szukający jakiegoś sposobu na życie. Nie trzeba ich od razu skreślać. Tylko po wyglądzie. Po krótkiej rozmowie i tak można się przekonać kto zacz. Pewnie trochę generalizuję, ale bez tego się nie da. 
I jeszcze jedno ( bo był też wątek okołomotoryzacyjny). Nie dam nic powiedzieć na "japończyki". Ciągle jeżdżę toyotą, ale taką starą, jeszcze robioną w Japonii. Bo nowe samochody, każdej marki (no, prawie każdej) są z reguły na jednym poziomie.

Czytaj: psują się na każdym kroku a ludzie z ASO/warsztatów zacierają ręce - bo w końcu z czegoś żyć trzeba, nie?

I pytanie (pozostajemy przy wątku około motoryzacyjnym, skierowane raczej do Panów) - czy samochody, które kiedyś uchodziły za nie do zajechania - mówię teraz o szwedzkiej marce VOLVO - to nadal VOLVO? Czy po prostu studnia bez dna? Bo części do maszyny pokroju VOLVO są baaardzo wysokie. A jak z trwałością? I legendarnym wręcz bezpieczeństwem w Szwedzie? Z tego co się zdążyłem zorientować to "jak jeździ to dobrze a jak coś strzeli to wakacjom w ciepłych krajach mówimy papa" (czyt. odbieramy słony rachunek z ASO VOLVO). W ogóle interesuje mnie rzecz - jak będzie wyglądał rynek motoryzacji za dekadę bądź dwie.... Ceny paliw rosną, samochody się sypią na każdym kroku a ludzie nie zarabiają coraz więcej. Wniosek?  Niebawem samochód to będzie luksus dla wybranych, jak za jeszcze nie tak dawnych czasów. Kurcze, że też takie marki jak VOLVO, VW, Audi etc. się po prostu - stoczyły. Czekamy na kolejną modę... Może dla odmiany Citroen albo KIA się poprawi?

O cholera, będzie pisania. No dobra:

Masz dosyć typowe zahamowania i zupełnie zafałszowany obraz. Owszem, dobrze się z nimi o seksie rozmawia, one same o nim często rozmawiają, gdyby udało ci się czasem posłuchać jak rozmawiają dwie przyjaciółki to byś mógł zacząć uciekać w panice. Nie ma mowy o łapaniu na dziecko, nie wiem skąd ten pomysł. Dziewczyny interesują się seksem, pragną go, może nawet bardziej niż my. Seks jest jednym z rzadziej poruszanych przeze mnie tematów, jednak rozmawiałem nań wiele razy i często wcale do nikąd to nie prowadziło.

Ja niczego na ten temat nie mówiłem, choć po zastanowieniu nie wydaje mi się to wcale takie niemożliwe.

A widzisz jeszcze pytanie jak rozumiem "rozmowę", ja umyślnie nazwałem to nie rozmową tylko "spotkaniem towarzyskim". Z kobietami znakomicie się komunikuje emocjami, taka komunikacja może odbywać się przy odgrywaniu scenek, gadaniu o głupotach albo milczeniu. Przekaz merytoryczny schodzi na dalszy plan, istotniejsze są pozytywne emocje.

To jest dosyć luźna w sumie znajomość, długa droga przed nami, pozwolisz że rozwiniemy ten temat przy innej sposobności bo dużo do odpowiedzenia już w tym wątku jest. Najlepiej by było gdybyś wysłał mi wiadomość z informacją gdzie mieszkasz tudzież studiujesz, gdyby się okazało że gdzieś blisko to najprościej było by się zgadać na piwko i wszystko spokojnie omówić.

Ha, z tym to jest różnie. Jeśli pytasz o fizyczność to w moim przypadku jest to twarz, oczy, pupcia, talia i nogi Ale sposób poruszania się czy wysławiania też jest ważny. A jeśli chodzi o psychikę co pewnie cię bardziej zainteresuje, każdy ma jakieś swoje preferencje jeżeli chodzi o charakter, natomiast jest on dla mnie niezmiernie ważny i może mieć decydujące znaczenie. Dlatego dużą wagę przywiązuję do bliższego poznania dziewczyny zanim zdecyduję kim ona może dla mnie być i czy w ogóle może być. Natomiast zdarza mi się że na pierwszy rzut oka nawet u osób bardzo atrakcyjnych widzę coś dla mnie odstręczającego co kojarzy mi się z charakterem, ale tą ostatnią wypowiedzią bym się nie przejmował bo można popaść w paranoję.

I masz rację, natomiast prosisz o to by w jednej wskazówce zawrzeć ci złożoną umiejętność, to jest niemożliwe.

Wiesz, może być ale nie jestem przekonany. Taki byłem jako nastolatek ale przekonałem się że takie zaangażowanie zbyt często prowadzi do odrzucenia przez dziewczynę, a notoryczny kontakt nuży i zniechęca. Teraz mam podejście które określiłbym mianem "równorzędnej gry", mam przedewszystkim swoje życie które mnie interesuje, czasem mogę okazać trochę zainteresowania drugiej osobie i czekam czy to zostanie odwzajemnione, jeżeli tak to znowu mogę okazać trochę zainteresowania itd. gra się toczy.

Słowa nie są nieodzowne. Ja widzę jakie intencje intencje i emocje się kryją za dowolnymi słowami bo nabyłem tę umiejętność, choć często nadal stykam się z osobami których nie mogę rozgryźć. W każdym razie, gdy "rozmawiam" z kobietami często nie muszę ani się witać ani nic mówić. Jedno spojrzenie daje pełne zrozumienie Poniekąd dlatego też pewien Rosjanin wynalazł emotikonki, aby nieco zhumanizować rozmowę tekstową.

No a teraz wątek moto:

To że dwa lata temu Chińczycy przejęli Volvo jest bez znaczenia. Zmienił się tylko dostawca kapitału. Natomiast już wcześniej Volvo należało do Forda, S40 to było to samo co Focus.

Co się tyczy legendarnego bezpieczeństwa, uważam że Volvo jest na dobrej drodze do zupełnie czegoś odwrotnego bo konstruktorom nie chce się wybiegać ponad dotychczasowe wyniki zderzeniowe Euro NCAP, natomiast idzie się w kierunku systemów aktywnych, już nie tylko ABS, EBD, ASR, ESP ale także radaru z automatycznym hamulcem i systemem zapobiegającym kolizjom. Skutek jest taki że powstaje samochód groźny psychologicznie bo kierowcy wydaje się że może sobie pozwolić na więcej brawury i więcej nieuwagi co jest zgubne w skutkach bo system komputerowy też ma swoje ograniczenia, a w razie awarii może dojść do katastrofy (a elektronika to jeden z najbardziej awaryjnych elementów), być może dlatego od jakiegoś czasu moją grozę budzą kierowcy Volvo, widziałem już kilka razy taką sytuację kiedy ewdentnie przy 140 czy 160km/h jedynie system antykolizyjny uratował debila w jakimś XC90 przed wywołaniem karambolu.

Legendarne bezpieczeństwo Volvo pochodzi z dekad 60.70.80.90 kiedy prawie wszyscy poza Volvo mieli bezpieczeństwo w d. albo kiedy Volvo robiło jeszcze takie testy jakich inni nie robili, np. zrzucanie z wiaduktu czy uderzenie w tył. Dla przykładu w 1970 roku przeprowadzono konkurs E.S.V. w wyniku którego Volvo, Mercedes, Fiat i kilka innych firm opracowało współczesne technologie bezpiecznych nadwozi- usztywnioną kabinę z obiegiem energii, wzmocnienia boczne, strefy kontrolowanego zgniotu. Te prototypowe samochody przy zderzeniu zachowywały się zupełnie tak samo jak współczesne, z tą różnicą że były także testowane na okoliczność upadku z wiaduktu, uderzenia w tył i dachowania, a nie tylko w przód i w bok. Dlaczego zatem od tamtego czasu samochody nie były bezpieczne? Bo się to nie opłacało, nie było Euro NCAP, nikt się tym nie interesował. Skutek był taki że Mercedes i Fiat wprowadzili część rozwiązań ESV w latach 70tych ,a w latach 80. się z nich wycofali bo było to zbyt drogie. Wszystkie rozwiązania E.S.V. wprowadziły wówczas tylko dwie firmy. Pierwszą było Volvo, a drugą pewna nieistniejąca już firma z bloku wschodniego która kupiła technologię E.S.V. od Fiata. Stąd się wzięło legendarne bezpieczeństwo Volvo, a niezawodność owszem, bo np. Volvo do lat 90tych miało dajmy na to napęd na tył ze sztywnym tylnym mostem w którym dyferencjał był takich rozmiarów jakby pochodził z terenowego pickupa do transportu ciężkich materiałów, silniki choć mocne nie były wyżyłowane, wykonane z grubych elementów i z drogich stopów o wysokiej jakości. Teraz wszystko odlewa się cienko, z odpadów, część rzeczy umyślnie robi się z miękkiego metalu żeby się wytarła po określonym przebiegu, a silniki ładuje się takim ciśnieniem turbo jakie jeszcze nie dawno miały tylko samochody rajdowe.

Nikt ci nie karze poruszać tematu seksu przy rozmowach, zwłaszcza nic dobrego z tego nie wyjdzie jeżeli ty się nie czujesz z takim tematem komfortowo. Rozmawiając o czymkolwiek, chcąc wywołać określoną reakcję trzeba mieć odpowiednie podejście.
Nie będę tu tego rozpisywał bo była by to masa ,a masa pisania, a częściowo te sprawy na innym forum w artykułach poruszałem.
Ja ciebie do niczego nie zmuszam, chcesz pomocy- możesz ją dostać. Nie chcesz, nie dostaniesz. Powiem Ci tylko że wybiórcze interpretowanie moich wypowiedzi do niczego dobrego nie doprowadzi, żadna pojedyncza wskazówka Ci też nie pomoże, to jest zbyt skomplikowana sprawa żeby ją załatwić jednym zdaniem.

Wie Pan, Panie Lewski... Wielu spraw nie da się opisać jednym zdaniem. Ale dobra. Skoro teraźniejsze podejście do seksu wygląda mniej więcej tak - "Zaliczyłem X dup na imprezie" (no, bo tak się wyraża "elita") to ja w tej materii hmm... niewiele mogę powiedzieć, bo po prostu mam do sprawy inne podejście.

Mówię za siebie jakby co. Człowieka nie da się poznać do końca przez tak ograniczone źródło przekazu jakim jest Internet - on nie prześle emocji, wyrazu twarzy, gestów i wielu innych odruchów/zachowań jakie możemy zaobserwować. No Skype w pewnym sensie prześle obraz i dźwięk, ale czy rozmawiając z kimś przez Skype'a widzimy go całego? W 90% przypadków tylko głowę. Ile poznawać? Żeby zdecydować się na powiedzmy "chodzenie" - rok, na ślub/małżeństwo - przynajmniej 5 lat. Dla mnie 6 lat to kupa czasu w czasie której można tą drugą osobę ujrzeć w akcji w kilku niecodziennych sytuacjach, poznać jak zachowuje się w określonych warunkach etc. Jeżeli przejdzie te próby pomyślnie (czytaj - jej zachowanie nam odpowiada) - "To jest moja druga połówka". W przeciwnym wypadku - przeczymy temu zdaniu. Może to się wydać nieco dziwne, kuriozalne, nie z tej ziemi ale przez te 6 lat można się do siebie zbliżyć, sporo przeżyć itp - a to wszystko albo umocni albo osłabi nasze relacje. Kończąc ten 6-letni okres obie strony mają przynajmniej 24 lata, skończone studia (lub pracę albo studia i pracę) więc mogą decydować o przyszłości. Jak zdecydują się na małżeństwo, dziecko to mają przed sobą całe życie... A nie jak teraz widzę (i słyszę), że pobierają się w wieku 18 lat... Toż to szczeniaki. Ale... niech sobie robią co chcą - ich życie. Jak je sobie zmarnują to pretensje tylko do siebie.

Hej. Ruszyło się coś tam u was? Cokolwiek?

Witam do autora postu powiem tylko tyle że nie tylko ty masz taki problem jest mnóstwo takich osób co jeszcze nikogo nie poznali sam jestem jednym z nich , ale ciągle mam nadzieję na lepsze jutro.Samotność naprawdę jest trudna ale dobrym sposobem jest zajęcie się czymś i nie myślenie o tym tak jak napisał blank.

To pewnie dlatego że wszyscy jesteśmy ludźmi ... porażające 'mądrości', nie ma co.

hmm.. cieżka z tym sprawa. najlepiej jest poznać osoby pełne życia które nas tym zarażą. a inne hmm może jakieś wypady, jazdy rowerem, jakaś dobra lektura czy cos w tym stylu. tez nie mam jakiś sposobów na to niestety ale nie można samemu siedzieć i mysleć nad tym to jest pewne. jak tam samotnicy w ogóle? poznaliście kogoś?

no widzisz to ci dobrze. po co w takim razie szukasz porad na pozbycie sie czarnych myśli ? no probuj dalej to na pewno. a jak tam wakacje? wyjazdy jakieś są?

hehe oj biedak. to sie poobijaj troche jak masz chwile w ogole wolnego czasu póki słońce jest. w sumie na ten sposób zagadywania na ulicy bym sie nie nabrała bym sie speszyła i tyle by było hehe ale ja to ja

Do tej pory wydawało mi się, że mam na to receptę w postaci codziennych licznych zajęć, sportu, spotkań ze znajomymi. Ale teraz kiedy właśnie mam ostatnie dłuuuugie wakacje, które spędzam w domu (plany wyjazdowe niestety w tym roku upadły) a wszyscy znajomi jak na komendę się pozakochiwali, to już naprawdę sama nie wiem Pozostaje tylko liczyć, że skoro teraz jest źle, to może być tylko lepiej

a jak działasz?

no ale zaprezentuj jak to robisz? jak zaczynasz?

hehe za ogólnie napisałeś no ale dobra niech ci będzie no to powodzenia za ktorymś razem na bank będzie wymarzony efekt jaki chciałeś

o widzisz i to sie nazywają konkrety no pewnie jesteś i tak wygadany wiec ci to łatwo przychodzi ja to tylko umiem sie uśmiechać

Pytanie dawno zadane, ale chyba aktualne?

U mnie się ruszyło, ale w innej sprawie. Od 1 września będę mieszkał i pracował we Wrocku z...... kolegą . Tak więc opuszczam rodzinne gniazdko i idę na swoje tzn wynajęte . Jak dla mnie to Wroclove jest najpiękniejszym miastem w PL i dziewczyny również . Ciężko będzie się przyzwyczaić do tak dużego miasta, ale jakoś to będzie. Zawsze mnie ciągnęło do tego miasta..... Może ktoś tam na mnie czeka?

Tak, Wrocław jest wspaniały, ale będę miał niezły zasuw w pracy w tak dużym mieście.....
Mam tam trochę znajomych, bo powyjeżdżali na studia i zostali w tym mieście, nie wracjają do mojej mieściny, więc będzie git.

Niobe, mieszkałaś tam ponad rok - ja planuję całe życie . Ale to tylko plany....

cześć, wróciłem wczoraj z tygodniowego wypadu do Czech widziałem, że po drodze padło pytanie czy kogoś poznaliśmy i jak wakacje - tak więc w skrócie powiem że poznałem parę osób tam w Czechach, a wracając przesiadałem się we Wrocławiu i spotkałem się tam z koleżanką, z którą od półtora roku znamy się przez sieć i z jej chłopakiem, którego też znałem z sieci (swoją drogą oni też się poznali przez internet, chłopak z Łodzi, ona z Wrocławia). Więc można powiedzieć że kogoś poznałem, ale raczej nie o takie poznanie kogoś tutaj chodziło

jak wracałem, to podróż trwała bardzo długo, bo ponad 12 godzin, jechałem sam, więc ciągle rozmyślałem o sobie i mojej samotności... oczywiście nie doszedłem do żadnego rewolucyjnego wniosku, tylko po raz kolejny stwierdziłem, że jestem luzerem i nie jest mi dane nikogo w życiu spotkać... wakacje się kończą, za chwilę kampania wrześniowa, pełno stresu i problemów osobistych, wracam do szarej rzeczywistości. chciałbym mieć przy sobie kogoś, kto by tę rzeczywistość pokolorował i wspierał mnie w trudnych chwilach, tak bardzo czuję że potrzebuję kogoś bliskiego, dziewczyny, która będzie ze mną w każdym momencie, która by mnie kochała dziś rozmawiałem z mamą o koleżankach, które są w moim wieku lub młodsze i rodzą już dzieci, niektóre powychodziły za mąż i padło ze strony mamy pytanie "a ty co, do końca życia chcesz być kawalerem?". znowu. już nie pierwszy raz słyszę od niej takie coś. co miałem jej powiedzieć? miałem odpowiedzieć "mamo jestem ciotą i frajerem i żadna mnie nie zechce, poza tym spójrz na mnie, kto by chciał kogoś z taką mordą"? do dupy z tym wszystkim. nikt mnie nie chce i tak pewnie zostanie. nie rozumiem tylko jednego - czemu potrafię mieć przyjaciół, być w dobrych stosunkach z ludźmi, lubić ich i (tak mi się przynajmniej wydaje) być lubianym, a nigdy nikomu na mnie nie zależało?

EDIT: co do pięknych miast - zapraszam do Gdańska! xD

bo to najpiękniejsze miasto pod słońcem! ; D

a tak wogóle, jestem zdania, że każdy zasługuje na miłość i szczęście, a co do Twojej mamy, też by chciała, żebyś miał już dziecko, tak jak Twoje koleżanki?;) Wiem, jak to jest, sama chciałabym mieć już dziecko..... może ono dało by mi to, czego potrzebuję od tak dawna. SZCZĘŚCIA;)