Jak odzyskać miłość męża?

To nie ma być mądre ? to ma być robione z pasją. Zwierzyna czuje takie rzeczy instynktownie. W związku Twojemu mężczyźnie nic nie wolno robić bez Twojej wiedzy i zgody, a jeśli nawet tak robi, to masz doprowadzić do takiej sytuacji, by tylko mu się tak wydawało. Za to za Tobą ma chodzić jak pies, a Ty masz go za to uwielbiać. Przykład, a o czym marzą mężczyźni? Twój mężczyzna, wiesz ? czy o tym też nie rozmawiacie ? spełnij coś takiego. A potem powiedz, czego Ty chcesz. Skoro Twój pomysł na oddalenie się i zwrócenie tym uwagi nie wypalił idź w drugą stronę, przyciągnij go do siebie. Kurcze nie wiem, zrób mu kolację i podaj ją nago ? no ok., możesz mieć kokardę pod szyją. Obódź w nocy i przetarzaj po łóżku. Podaj piwo i zrób mu ?. jak on ogląda mecz. Kobieta w domu ma być Panią na salonach, kucharką w kuchni i dziwką w łóżku, dziką kocicą. Ma być niedostępna, a jednocześnie ponętna, by ciągle mu kapało z brody. Ma być oparciem i skałą, gdy on o coś prosi, a jednocześni wyprzedzać jego myślami i płakać kiedy trzeba. Kobieta powinna być nieprzewidywalna, ale nie w złym sensie. Ma być słaba gdy trzeba. Zacznij na zwrócenie na siebie uwagi, daj mu to czego do tej pory nie miał ? swój czas ? zainteresowanie, intymność, rozpal go i zrób dwa kroki w tył? poczekaj a potem patrz co się zmienia. Znów coś zmień i znów daj mu się wykazać. I rozmawiaj. (niby wszystko wokół seksu, ale tak właśnie jest - to ogień który scala i łączy, flirt, spojrzenia, bycie ze sobą, to wszystko seks --- jeśli ktoś powie, że życie jest do dupy --- to też jest seks, jesli Ci żle, to też seks, ale samemu ze sobą, życie to seks - albo Ciebie albo Ty kogoś wydymasz, kobiecość to seksapil, to umiejętność bycia, seks to bliskość, to miłość, to cnota, zdrada - to też seks, równie dobrze można by to nazwać życiem, czas upływający przemijający bez miłości bez oddania, bez porządania, bez namiętności, bez czyjejś lub własnej uwagi to strata czasu).

PS niekochana, nieładnie się zabawiasz pod moją nieobecność.

Zgadzam się z tym co pisze Dunkis ( o tych salonach, dziwkach i kucharkach ).

Ale mam pytanie, czy istnieje też taki "przepis" w drugą stronę, że to  mężczyzna ma działać, ale nie w wyniku tego , ze zadziała kobieta, ale tak sam z siebie. Bo wiesz, kobiety mimo tego , że są silne czasem mogą osłabnąć w tych swoich działaniach.
Bo tak na chłopski rozum, czy to tylko jedna strona ma zaciekawiać, "uciekać", intrygować celem podsycenia żaru, miłości i seksu w związku?

Zacznę od tego, że przypuszczam, że podobnie jak Dunkis mysli o mnie mój mąż, bo pewne rzeczy od niego też kiedyś usłyszałam. Ale najwidoczniej jest dużo racji w tym, że nie mam potencjału, bo choć usilnie starałam się zmienić, to jestem taka sama. A moja walka, cóż, pewnie by się okazało, ze była nic nie warta bo oczekiwałam coś w zamian. Widzę swoje błędy i braki tylko nie wiem jak je zmienić. To nie znaczy że nie mam chęci, bo gdyby tak było, to nie byłoby mnie tu, a po zdradach mojego męża nie przyznałabym, że jest w tym też moja wina i bym z nim nie została. Tak, ale jestem dokładnie bezradna jak dziecko i sama nie cierpię się za to. Nie wiem czemu skądinąd zaradna kobieta, która dobrze sobie radzi z wieloma sprawami w zyciu, a w pracy kieruje dziesięcioma facetami nie radzi sobie z własnym mężem? Żeby mi jeszcze nie zależało albo żebym go nie kochała...
Słuchał mnie Dunkis bo się wściekł w końcu no sprowokowałam go do tego oczywiście, ale już tak nie robię. Tyle się przynajmniej nauczyłam: gadanie nie ma sensu i nic nie daje.

Mężczyźni jeżeli są zakochani - kochają równie mocno, albo nawet silniej niż kobiety (a co tam, bluzgajcie sobie na mnie) - a dzieje się to wtedy , gdy czują, że mogą stracić kobietę, na której im zależy. Nie wazne jest czy wiedzą o tym od początku, czy na końcu - istotą jest poczucie tego.

Dunkis napisał/a:

graka napisał/a:

Zgadzam się z tym co pisze Dunkis ( o tych salonach, dziwkach i kucharkach ).

Ale mam pytanie, czy istnieje też taki "przepis" w drugą stronę, że to  mężczyzna ma działać, ale nie w wyniku tego , ze zadziała kobieta, ale tak sam z siebie. Bo wiesz, kobiety mimo tego , że są silne czasem mogą osłabnąć w tych swoich działaniach.
Bo tak na chłopski rozum, czy to tylko jedna strona ma zaciekawiać, "uciekać", intrygować celem podsycenia żaru, miłości i seksu w związku?

Kurcze, trudne pytanie. Tak na chłopski rozum zwierzyma będzie zawsze zwierzyną, a łowca - łowcą. Tyle, że my są ludzie. No to napiszę trzeci raz - jeśli mężczyznę się zachęci do łowów, to on wciąz będzie wymyślał nowe sposoby zdobywanai - by samemu się wykazać przed sobą swoimi zdolnościami. Przykład, raz zapali świecę, by pójść do łóżka, raz grzecznie wyszepta do ucha coś, od czego ono stanie się czerwone, raz zedrze majtki, a kolejny raz zaprosi na kolację - wszystko w jednym celu. Nie widzieliście nigdy, jak nasycone zwierze bawi się ze swoja zdobyczą dla zabawy - jeśli czuje z tego przyjemność, potrafi na tyle przejąć inicjatywę, że zamęczy, choć nie zabije. Trzeba sobie własnie tak ułożyć, że kiedy się nie chce, samemu to pozwolić mu się pobawić i wykazać.
Widzę, że wciąż nie odpowiedziałem na pytanie, ale chyba nie potrafię. Choć przychodzi mi do głowy pewna rzecz. Mężczyźni jeżeli są zakochani - kochają równie mocno, albo nawet silniej niż kobiety (a co tam, bluzgajcie sobie na mnie) - a dzieje się to wtedy , gdy czują, że mogą stracić kobietę, na której im zależy. Nie wazne jest czy wiedzą o tym od początku, czy na końcu - istotą jest poczucie tego.
A i jescze jedna rzecz instrukcja obsługi ... znów mężczyzny - trzeba mężczyznę traktować jak psa:
- dobrze karmić,
- nie drażnić,
- i wypuszczać wieczorem na spacery

(ta ale nikt do tej pory nie wyjaśnił kwestii smyczy - bo mężczyźni o niej nie zapominają, a kobiety zastanawiają się nad jej długością - choć i tak zawsze twiedzić na głos będą, że długość nie ma znaczenia)

Pierwsza myśl,to taka, że z tego wynika, iż kobiety są urodzonymi strategami ( wbrew pozorom).

Wiadomo, że Pan Panią w garści mieć nie może. Ona nie ma być podana na talerzu z ładnym przybraniem.
Ona ma ewentualnie podać talerz w ładnym przebraniu.

Ale ciekawe skąd wykrzesać kolejną myśl strategiczną , gdy owocuje zmęczenie.
Tak czy siak zgadzam się z Tobą , ale nie ukrywam , ze w momencie buntu, też chciałoby się poczekać na "grę" płci męskiej.

graka napisał/a:

Dunkis napisał/a:

Kurcze, trudne pytanie. Tak na chłopski rozum zwierzyma będzie zawsze zwierzyną, a łowca - łowcą. Tyle, że my są ludzie. No to napiszę trzeci raz - jeśli mężczyznę się zachęci do łowów, to on wciąz będzie wymyślał nowe sposoby zdobywanai - by samemu się wykazać przed sobą swoimi zdolnościami. Przykład, raz zapali świecę, by pójść do łóżka, raz grzecznie wyszepta do ucha coś, od czego ono stanie się czerwone, raz zedrze majtki, a kolejny raz zaprosi na kolację - wszystko w jednym celu. Nie widzieliście nigdy, jak nasycone zwierze bawi się ze swoja zdobyczą dla zabawy - jeśli czuje z tego przyjemność, potrafi na tyle przejąć inicjatywę, że zamęczy, choć nie zabije. Trzeba sobie własnie tak ułożyć, że kiedy się nie chce, samemu to pozwolić mu się pobawić i wykazać.
Widzę, że wciąż nie odpowiedziałem na pytanie, ale chyba nie potrafię. Choć przychodzi mi do głowy pewna rzecz. Mężczyźni jeżeli są zakochani - kochają równie mocno, albo nawet silniej niż kobiety (a co tam, bluzgajcie sobie na mnie) - a dzieje się to wtedy , gdy czują, że mogą stracić kobietę, na której im zależy. Nie wazne jest czy wiedzą o tym od początku, czy na końcu - istotą jest poczucie tego.
A i jescze jedna rzecz instrukcja obsługi ... znów mężczyzny - trzeba mężczyznę traktować jak psa:
- dobrze karmić,
- nie drażnić,
- i wypuszczać wieczorem na spacery

(ta ale nikt do tej pory nie wyjaśnił kwestii smyczy - bo mężczyźni o niej nie zapominają, a kobiety zastanawiają się nad jej długością - choć i tak zawsze twiedzić na głos będą, że długość nie ma znaczenia)

Pierwsza myśl,to taka, że z tego wynika, iż kobiety są urodzonymi strategami ( wbrew pozorom).

Wiadomo, że Pan Panią w garści mieć nie może. Ona nie ma być podana na talerzu z ładnym przybraniem.
Ona ma ewentualnie podać talerz w ładnym przebraniu.

Ale ciekawe skąd wykrzesać kolejną myśl strategiczną , gdy owocuje zmęczenie.
Tak czy siak zgadzam się z Tobą , ale nie ukrywam , ze w momencie buntu, też chciałoby się poczekać na "grę" płci męskiej.

Kobiety stratedzy , myślisz że mnie rozśmieszyłaś, tak? A jak myślisz, dalczego indianie zanim podjeli ważkie decyzje zbierali się dwa razy, przerwę wykorzystując na noc w Tipi z kobietą? A potem dumnie, niczym pawie w swych piuropuszach, uzgadniali to co im pozostało --- szczegóły? Bo byli rodzinni, tak? Znaszy powiedzenie i szyji i głowie? Wiesz którą częścią jest kobieta?
Za to ja mam pytanie, czemu żeście sie tak uparły na ten MOMENT buntu, gdzie chcecie sobie odpocząć, co? Mam wrażenie, że tak strasznie się boicie, że nie będziecie mogły odpowcząć, że przesłania on wam to najważniesze... cała resztę.

.... ale i tak wam nie powiem co powinien sobie mysleć mężczyzna, gdy już kobieta go trzyma na smyczy

Pierwsza myśl,to taka, że z tego wynika, iż kobiety są urodzonymi strategami ( wbrew pozorom).

Za to ja mam pytanie, czemu żeście sie tak uparły na ten MOMENT buntu, gdzie chcecie sobie odpocząć, co? Mam wrażenie, że tak strasznie się boicie, że nie będziecie mogły odpowcząć, że przesłania on wam to najważniesze... cała resztę.

.... ale i tak wam nie powiem co powinien sobie mysleć mężczyzna, gdy już kobieta go trzyma na smyczy

Dunkis napisał/a:

Trzymanie za rękę - jeshu - masz swoje prawa, korzystaj z tego. nie można ze wszystkiego rezygnować.

Te prawa może i mam ale tylko wirtualnie. W realu nie działają. Mam mu rękę z kieszeni wyrwać?

Jak się staram? Przede wszystkim seks: moja inicjatywa własciwie całkowicie (on może raz na dwa miesiące), kupuję seksi bieliznę i jej używam, ostatnio spróbowałam tańca (w tej nowej mini) choć to akurat pewnie średnio mi wyszło , masaże (mój mąż je lubi), no nie wiem czy mam wiecej pisac o intymnych szczegółach, ale ogólnie urozmaicam seks jesli chodzi o miejsca, pozycje itp. No ostatnio wspomniałam, ze byłoby mi miło gdyby on np dla mnie się rozebrał, ale zbył to krzywiąc się więc go nie zmuszam. Poza tym okazuję mu na co dzień czułość: przytulę się do niego, próbuję pocałować, jak gdzieś idziemy to biorę za rękę. Przyznaję, że on tego z mojej strony nie lubi więc ostatnio się ograniczam (choc nie powiem ze nie jest mi przykro, bo ja to lubię i wiem, że z kochanką lubił to robić). Staram się brać pod uwagę jego sugestie i upodobania w sprawie stroju czy perfum choć jak wspomniałam, nie jestem typem dziewczyny co lata w stringach. Co tam jeszcze... No dbam o niego jako zona (ulubione potrawy itp), choć to pewnie akurat jest bez znaczenia, że mu koszulę uprasuję. Zapraszam do kina, z mojej inicjatywy wychodzimy gdzieś do restauracji, a teraz organizuję wyjazd w góry żeby było romantycznie i coś innego. No nie wiem co więcej. może jeszcze mi przyjdzie coś do głowy a może Wy o coś spytacie. I generalnie lubię z nim być, jak teraz wyjeżdzałam to pisałam, że tęsknie i że ciesze się że sie odezwał. Na razie tyle

bosa napisał/a:

Dunkis napisał/a:

Trzymanie za rękę - jeshu - masz swoje prawa, korzystaj z tego. nie można ze wszystkiego rezygnować.

Te prawa może i mam ale tylko wirtualnie. W realu nie działają. Mam mu rękę z kieszeni wyrwać?

Może więc pora wymienić łowczego?
Może on po prostu już nie jest zainteresowany?

niekochana72 napisał/a:

bosa napisał/a:

Te prawa może i mam ale tylko wirtualnie. W realu nie działają. Mam mu rękę z kieszeni wyrwać?

Może więc pora wymienić łowczego?
Może on po prostu już nie jest zainteresowany?

To po co jest ze mną? Nie byliśmy razem 7 miesięcy i to on chciał wrócić, bo stwierdził że nadal mnie kocha. Dałam szansę temu związkowi. Ostatnio była taka sytuacja: mój mąż starał sie o pracę w innym mieście, więc wyniknęła rozmowa o ewentualnej przeprowadzce. To była spokojna rzeczowa rozmowa więc odważyłam się wspomnieć, że może dla niego to jest mozliwośc by zaczął wszystko od nowa i może powienien rozważyć żeby przeprowadzić się sam. Ze mną ewidentnie nie jest szczęśliwy. Ale on się oburzył na tę propozycję więc nie ciągnełam tematu. Więc chyba nie chce się rozstać. Sama nie wiem.

bellew napisał/a:

A czego się boisz ?

Że mnie znów zdradzi

bellew napisał/a:

A czego się boisz ?

Że mnie znów zdradzi

Myśląc w ten sposób, obojętnie z jakiego powodu on Cię zdradzi, to i tak będziesz sobie wbijać do głowy, że to Twoja wina, bo ... zupa była za słona. Winę za zdrade weźmiesz na siebie. Wiesz co, nie tego faceta co trzeba kochasz. To wszystko nie tak. To nie tak powinno działać po zdrawdzie. Już co najmniej dwa razy pisałaś o zdradzie, co przemilczałem, bo czekałem, aż w końcu wypalisz, ale jeśli tak to jest jak piszesz. po zdradzie zazwyczaj jest restart - u Was chyba tego nie było. Wiesz, żal mi Ciebie - żadko coś takiego piszę, ale własnie tak poczułem.

Dunkis napisał/a:

Chcesz mi powiedzieć, że on idąc z Tobą trzyma ręce w kiwszeniach?

Dokładnie tak jest a jak powiedziałam, ze ja bym chciała iść za rękę to odparł, że on nie ma ochoty.

Co do zdradzania, to wiem jak sie wtedy zachowywał i na mój gust teraz tego nie robi. Pytać nie ma sensu bo odpowiada, że histeryzuję (notabene jak mnie zdradzał to też tak mówił). Nie wiem natomiast dokładnie co robi do nocy na kompie choc mam pewne podejrzenia, ze może w grę wchodzą czaty. Nie mam mozliwości tego sprawdzić, bo on lepiej posługuje się komputerem i nie umiem go wysledzić. Zresztą szpiegowanie to moim zdaniem nie jest wyjście, a jak będzie chciał mnie zdradzić to moja kontrola nic nie da.
Ale z tego co czytam to ja rzeczywiscie nie czuję tematu kobiecości (Boże jak głupio to brzmi). Wstyd mi ale to prawda.

Dunkis napisał/a:

Myśląc w ten sposób, obojętnie z jakiego powodu on Cię zdradzi, to i tak będziesz sobie wbijać do głowy, że to Twoja wina, bo ... zupa była za słona. Winę za zdrade weźmiesz na siebie. Wiesz co, nie tego faceta co trzeba kochasz. To wszystko nie tak. To nie tak powinno działać po zdrawdzie. Już co najmniej dwa razy pisałaś o zdradzie, co przemilczałem, bo czekałem, aż w końcu wypalisz, ale jeśli tak to jest jak piszesz. po zdradzie zazwyczaj jest restart - u Was chyba tego nie było. Wiesz, żal mi Ciebie - żadko coś takiego piszę, ale własnie tak poczułem.

Nie no teraz to już nic nie rozumiem bo pisałeś o wszystkim co źle robię w swoim związku, więc jednak jest w tym trochę mojej winy?

Nie mogę się mazać. Mam przyjaciółkę sporo ode mnie starszą (ma dzieci w moim wieku) i jej opowiedziałam trochę ale nie wszystko bo z pewnych względów nie mogę. Co innego tu na forum. Chodzi mi o to, że nie chcę żeby się nade mną rozczulać jaka to ja biedna tylko trzeźwego spojrzenia na moją osobę. I tak wiem, że tak do końca nie jest bo poznajecie tylko moją wersję a nie na przykład punkt widzenia mojego męża. Opiszę swoją historię w innym wątku choć nie lubię jej opowiadać bo wydaje się nieprawdopodobna i czuję się jak idotka gdy ją mówię.

Dunkis z większością Twoich wypowiedzi bym sie zgodziła, sama o tym zostałam uswiadomiona ale przez kogoś innego. Jest jeszce jednak taki przypadek kiedy pomimo jakichkolwiek działań drugiej osoby, one nie są zauważane, albo jeżeli są, to ta osoba mając klapki na oczach wszystkie dziaalnia kieruję gdzie indziej. Tak było w moim przypadku, seksowna żona, seksi ciuszki, pomysły na wszystko, flirt z własnym mężem.. tylko, ze w tym czasie mój mąż tę swoja energię kierował w stosunku do swojej koleżanki. Boli do dziś, pamietam, ale dałam mu szansę. Tylko dziś to ja myślę tylko o sobie, nie o nim. I chociaż walczę z samą sobą, bo cholera chciałam nieba mu przychylić.
Bosa- przeszłam przez to co Ty, kobieto przypomnij sobie o tym co lubisz. Pójdx na kawę, kup sobie bieliznę, wstąp do kosmetyczki. Wróć, nie mówiąc o której będziesz. Jedyne wyjście.. zasiać niepewność, to facet chodzi jak w zegarku!