Jak odzyskać miłość męża?

Rozmawiałam z nim!
Raz daje mi nadzieję ,że jakoś sobie z tym poradzimy, a kolejnym razem wzrusza ramionami i sięga po kolejny kieliszek i tabletkę mówiąc, że ma depresję!
Masz rację sama nie dam rady bo to jest walka z wiatrakami. Nie chcę też przekreślić tylu lat spędzonych razem. Po jednej z z rozmów stwierdził, że jeżeli nie zależałoby mu na rodzinie to już dawno nie było by go z nami.
Nie wiem jak sobie z tym radzić? Do tego uważa, że jestem osobą mało ambitną w przeciwieństwie do kochanki.
Ja prowadzę księgowość w jego firmie, skończyłam dwa kierunki studiów a ona jakieś zaoczne a teraz zafundował jej studium w kierunku pracy jaką wykonuje i jest niezastąpiona.

Z tymi wakacjami to nie do końca tak było. Kilka dni spędzałam z dziećmi sama ale co roku na tydzień wyjeżdżaliśmy całą rodziną.
Jeśli chodzi o sypialnie to do jakiegoś czasu jak dzieci były mniejsze to spialiśmy oddzielnie, ale to nie znaczy że nie uprawialiśmy seksu. Było go dużo a czasami bardzo dużo!
Kochałam go zawsze i kocham nadal mimo tego co zrobił. On całą winę bierze na siebie i uważa, że on jest temu wszystkiemu winien a jej winy w tym nie ma (jaki poczciwy kochanek) ona taka niewinna.
Z tym czego on chce to jest różnie raz uważa, że jest duża szansa dla nas że warto spróbować a drugim razem wzrusza ramionami i nie wie czego chce. W zależności czy jest po tabletce, alkoholu, jednym i drugim czy na trzeźwo. Rano na trzeźwo jest w miarę normalnie ale po powrocie z pracy kiedy z nią pracuje jest różnie.
Ona domagała się czegoś wiecej mając trzydzieści kilka lat to każda kobieta chce mieć dzieci i tutaj powstał problem! dobrze jest jeśli jest się wolnym a jeżeli przychodzą dzieci to .....?
Mieszkamy razem i dalej nie wiem na czym stoję!

I po tym jednym zdaniu już wiedziałam resztę. Taki los utrzymanki. Że żona? Jedno nie wyklucza drugiego.

Znam mnóstwo kobiet, które mają 3 i więcej dzieci i są samodzielne. TY chciałaś żyć wygodnie. Za to się płaci. Ty zapłaciciłaś wysoką cenę.

NIEKOCHANA  ale bzdury pleciesz!!!!!!!!!
piszesz ze autorka wątku to utrzymanka męża???
chyba sama  nei wiesz co piszesz!!!

nie wiesz  z jakich powodów autorka wątku nie pracuje..
mam na myśli pracy na etacie za kasę..

a praca w domu przy 3 dzieci to leżenie palnikiem do góry????

sama osobiście mam 2 dzieci , pracuję od niedawna chociaż mam skonczone dawno 30 lat m, ale to był nasz wspólny wybór!!!!!!!!!!!!!!
ja zajmuję się domem ,z nieprzymuszonej woli na etacie w domu jestem 24 na h więc nie gadaj głupot!!!

Wiem, zapewniam. Bzdur nie plotę. Siła przekazu nie zależy od nadmiernej ilości użytych znaków przestankowych - o tym również zapewniam.

Czyli, że jednak, pomijając tajemnicze "powody" powinna pracować?

Oczywiście, że nie - gdzież ja to napisałam? Zapytałam też o zdanie koleżankę, która ma 3 dzieci, dom na głowie i pracuje - tez mówi, że to nie jest leżenie palnikiem do góry! Ale jednak pewna zauważalna różnica pomiędzy obiema sytuacjami jest.

Znów ilość znaków przestankowych zakłóca przekaz - jeden wystarczy - taka jego rola. Nadaje ton wypowiedzi.
Nie bardzo rozumiem? Mam zacząć klaskać, że postanowiłaś po 30-tce zacząć pracować? Jak dla mnie - mogłaś nadal pozostać na utrzymaniu męża. Wiesz - to stąd słowo utrzymanka. Mnie tam nie przeszkadza, że mąż Cię utrzymuje. Naprawdę.
Wspólny wybór - w sensie Twoje pozostania w domu czy wyruszenia do pracy?
Gdybym złośliwa.... No dobra, trochę jestem więc napiszę: Ja w odróżnieniu od Ciebie nie jestem w domu 24/h , czy tam nawet 24h/dobę. Bo nie można zajmować się domem 24 h/dobę i jednocześnie pracować zawodowo. No chyba, że  w Twoim domu dochodzi do magicznego zakrzywienia czasoprzestrzeni?!

Nasza bohaterka prowadziła wygodne życie na koszt męża. Na tyle wygodne, ze przez lata do "kosztu" wliczyła kochankę - ignorując jej istnienie. Jej wybór, jej konsekwencje.
Jak się traktuje małżeństwo jak firmę, w której jedna osoba jest bankomatem, a druga od wydawania - tak się to kończy.

P.S. Dla mnie osobiście, na samym początku czytania pierwszego posta znamienne było lekceważące (moim skromnym zdaniem) użycie cudzysłowu:

Nawiązując do pytania w tytule wątku: Na moje oko - nie można odzyskać czegoś, czego już dawno w tym małżeństwie nie ma.

skąd  wiesz ze prowadziła wygodne życie u boku męża???
autorka napisała ze wspólnie  z mężem rozkręcała interes..
pewnie wkładała sporo własnego zaangażowania , czasu ..

osobiście byłam w tej super sytuacji że nie musiałam pracować .. do dzis nie muszę .. uważam ze kobieta nie musi się spełniac zawodowo aby czuć się szczęśliwą .. w domu równiez się spełniam ..
teraz pracuje bo realizuje swoje hobby , a nie dlatego ze muszę tyrać po 10 godzin , wracać do domu i ponownie byc na etacie..
gdybys bardziej sie wczytała to byś wiedziała ze mój maż  nie jest na co dzień z nami i praca w domu nie rozkłada sie na 4 ręce , ale na dwie .. moje..

zmęczenie fizyczne  łatwiej znieść gdy masz świadomość że będą pozytywne efekty ,ale gdy w zwiazek wchodzi ktoś 3  jak w przypadku autorki to wtedy należy się zastanowić do czego to prowadzi i czy jest sens to dłuzej ciągnąc..

E, tam.... Nie da się, tylko Ci się wydaje.... Co Ty tam wiesz.... 
Pozdrawiam z tej samej magicznej krainy

widzisz masz tutaj odpowiedz ZDRADZONAKASIENKO

  bardzo latwo się zapędzić w gonitwie dnia codziennego , łatwo odsunąć uczycie .. nieświadomie często ale jednak..

w związku , nawet jesli przychodzą na swiat dzieci partnerzy powinni o siebie zabiegać , pielęgnowac uczucie i pamiętać skąd te dzieci się wzięły..

życie nie konczy sie na robieniu kasy , pieluchach i rozmowie  z męzem w stylu  CO BYŚ ZJADŁ NA OBIAD JUTRO 

nie raz upominam męza gdy rozmawia ze mną jedynie o rzeczowych sprawach , czy dzieci zdrowe , ile kasy na koncie , czy rachunki opłacone..

trzeba rozmawiac równiez o uczuciach , nie zapominać o pasjach jesli je mamy , pielęgnować to co was połączyło , łatwo sie pogubić przyznaje..

a twojemu męzowi wcale sie nie dziwie że chciał porozmawiać na temat ksiązki czy jakikolwiek inny niekoniecznie związany z codziennością..

wielu facetów nie chce lub nawet do głowy im nie przyjdzie że tak mozna..

Współczuję, bo to samo można osiągnąć bez tego cierpiętnictwa, które nikomu nie dodaje ani urody, ani atrakcyjności.

To nie absurd, to "dla dobra dzieci".

Macie rację odgrywam rolę cierpiętnicy i tak też się zachowuję. Po tym wszystkim co mi zrobił ja jeszcze proszę go o ratowanie tego małżeństwa chociaż ze wzgldu na dzieci. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że ja go naprawdę kocham i chciałabym odbudować ten związek lecz dzisiaj dowiedziałam się, że musimy przez to przejść i jakoś to będzie ale nie możemy być razem bo on nie jest w stanie mnie pokochać, ponieważ ona ma w sobie coś takiego co go przyciąda do niej. Wiadomo, że będzie go przyciągać ponieważ całe dnie spędzają razem w pracy i mają wspólne zainteresowania.
Zastanawia mnie jeszcze jeden fakt dlaczego mąż planuje jakieś imprezy w domu zaprasza gości przy których opowiada jakie to on ma plany związane z domem budową nowej firmy, wkrótce jedziemy wspólnie na wakacje. Dlaczego od razu do niej nie odejdzie. Dzieci za nim szaleją! Na razie się z nią nie spotyka po pracy ale uczucie jest do niej na pewno. Męczy się strasznie a sam się w to wpakował. Jesli chodzi o atrakcyjność mnie jako kobiety to uważam, że nie jestem kurą domową chodzącą cały czas w dresie.

Jak czuje się ona wiedząc, że zniszczyła rodzinę zabrała dzieciom ojca. Jest młoda no może młodsza odemnie o 10 lat. Miała możliwość ułożenia sobie życia z kimś innym to dlaczego uczepiła się żonatego faceta szefa w firmiie i to teraz ona jest panią w firmie. Ja jestem tylko do prowadzenia biurokracji.
Mąż wysyła mnie do psychologa ale sam nie chce iść po poradę.
Zawsze uważał, że świięta należy spędzać z rodziną a teraz straciła całą jego rodzinę naszą wspólną i moją. Została sam z kochanką i jego rodziną.
Dla mnie życie straciło sens mimo tego, że mam dzieci i mam dla kogo żyć ale on jest dla mnie bardzo ważną osobą i KOCHAM GO!

To, ze Ona postąpiła źle - nie podlega dyskusji. Tak samo jak to, ze mąż nie zachował się idealnie. Ale my nie o tym tu mówimy.
Ty nadal nie widzisz, że to nie jest najistotniejsze? Cały czas szukasz winnego dokoła. A my mówimy - spójrz na swoje zachowanie.
Ej, naprawdę nie wiesz dlaczego ona...? W każdym swoim poście znajdziesz odpowiedź. Nawet tu.

Bo On pewnie nie myśli o terapii małżeńskiej, tylko Twoim zdrowiu psychicznym - w sensie reakcji na rozstanie. W końcu byłas w depresji, prawda? To akurat mi się podoba w jego zachowaniu/

Jezu.... Kobieto - same slogany. Jak z reklamy Coca-Coli na Boże Narodzenie. Czy Ty naprawdę uważasz, że zasiadanie przy wspólnym stole w Święta jest wyznacznikiem CZEGOKOLWIEK? Obudź się i spójrz na życie realnie. Mam wrażenie, że Ty żyłaś w jakimś wymyślonym przez siebie Matrix'ie - i teraz nagle zostałaś brutalnie przebudzona.

P.S. Znów wielokropnie niekochana   Dla mnie to fascynujące....

Wielokropnie Cię ściskam. Faktycznie, jest to fascynujące zjawisko

zdradzonakasieńka, jeśli chcesz sobie pomóc, przestań szukać winnych dokoła (nikt nie twierdzi, że wszyscy są kryształowi). Zajmij się swoim udziałem w tej historii. Przy pomocy psychologa (tak łatwiej) lub nie, dokonaj analizy swojego zachowania przez ostatnie lata, jego przyczyn, znajdź wnioski na przyszłość, zacznij układać sobie życie bez kogokolwiek, oparte na własnych, silnych nogach.

To, że Twój mąż przestał Ciebie kochać nie ma nic wspólnego z jego miłością do waszych dzieci.

Myślę zdradzonakasieńko, że Twój mąż jeszcze nie do końca zdecydował, co zrobi. Przechodziłam niedawno podobna sytuację. Byłam tą niekochaną, nie rozumiejącą go żoną a ona tą wspaniałą przyjaciółką na pogaduchy i wyjścia na piwo. Mówił, że szans już nie ma na wspolna przyszlość. Minęło trochę czasu (trwało to parę miesięcy) wszystko się zmieniło. Bardzo ważne były wspólne wypady we dwoje, wyjscia do kina i rozmowy. Rozmawialiśmy naprawdę bardzo dużo i przepłakaliśmy też sporo. Dobrze, że wyjeżdżacie na wakacje, jest to dobry moment na spokojne wyjaśnienie sobie, czego oczekujecie od siebie. W moim przypadku postanowiliśmy być razem i budujemy nasze relacje od nowa. Znów usluszałam, że na nowo się we mnie zakochał. Miałam może prościej, bo ta druga mieszkała na drugim krańcu Polski. Rozmawiaj spokojnie i rzeczowo, słuchaj serca, na rozwalenie rodziny zawsze jest czas, na naprawę może być już ostatni dzwonek. Trzymam kciuki.

Te to dopiero potrafią radzić, no ..... i słusznie gadają, słusznie, trza przestać gapić się w łzy, ino co zrobić, najlepiej dla własnej pociechy, co byś dla świata stała się odrobinę inna, to i on się do Ciebie uśmiechnie.

To znaczy, że ma do Ciebie zaufanie.

Ja chyba czytać nie umiem
Czyż bowiem Maja radziła Ci PONOWNIE wejść w postawę bierną?
Ja raczej zauważyłam, że radzi byś ROBIŁA to coś do tej pory zaniedbywała - ROZMOWY o książkach czy filmach, skoro on tego szukał gdzie indziej (i zarzucał Ci ich brak przecież!).
Gdzieś Ty wyczytała, że masz osiąść na laurach i CZEKAĆ BIERNIE?
Na co mianowicie chcesz czekać - aż się upewni w przeświadczeniu, ze z Tobą to tylko można rozmawiać o przyziemnych, codziennych sprawach. TO ma być ta atrakcja o którą ma zawalczyć? Jakoś do tej pory tym go nie zafascynowałaś - w ten sposób chcesz go ponownie w sobie rozkochać? Atrakcyjność to nie tylko opakowanie ale i wnętrze - pokaż, że je masz

O żesz - nie zauważyłam.
Czyli - my gadamy, a tu jak grochem o ścianę....

Nie mam zamiaru zachowywać sie jak dotychczas! Zajęłam się sprawami ważnymi dla mnie angielski (bo stwierdził jak będziemy razem jeździć po świecie to warto go znać), dokształcanie w kierunku księgowości, gdy mąż wraca do domu żonka nie czeka z gotową kolacyjką tylko zajmuję się swoimi przyjemnosciami jadę na rower czasami nawet jedziemy razem. Nie mogę tylko przełamać swojego smutku na twarzy i okazać odrobinkę ragosci. Wiem, że to go też denerwuje bo nie chce wracając do domu po pracy widzieć skwaszonej miny żony. Myślę, że małymi kroczkami uda mi się odzyskać uśmiech.

A Ty znowu naginasz rzeczywistość do swoich wyobrażeń i marzeń.

Ucz się angielskiego, byś umiała swobodnie gadać, a nie dlatego, bo kiedyś tam on uznał, że to ważne i potrzebne.
Uśmiechnij się, bo jest słońce, bo cudnie, bo..., a nie dlatego, by on nie widział skwaszonej miny, której nie lubi.

Zacznij robić coś DLA SIEBIE. Dla siebie zmień sposób myślenia.

I Ty się dziwisz kobieto, że On poszukał kochanki? Przepraszam, że tak bezpośrednio - a seks???

No kochana - nic tak nie dowala mężczyźnie, jak brak wiary w Niego. Zwłaszcza od ukochanej.
Znalazł taką, która mu to dała.
Wiesz - tak szczerze. Co post, to coraz bardzie czarna doopa.

Mnie też zatkało, podobnie jak Anhedonia, mam wrażenie, że piszesz co innego, a myslisz co innego. Albo gorzej, czujesz co innego - a zupełnie co innego będziesz robić. Rozjechałas się totalnie.
- to co dotyczy Maji66, to jej, a co Twoje to Twoje i się do nikogo nie porównuj - jesli cokolwiek chcesz w ten sposób osiągnąć wewnętrznie - to ułuda, która nie sprawi że cokolwiek się zmieni i zapamiętaj sobie to do końca życia,
- ona spędza duzo czasu - a TY dla ratowania sytuacji idziesz na kurs językowy ---- czy tylko ja widzę tu niedorzeczność?
- skoro do tej pory on z Wami mieszka - to --- nie rozumiem czego Ty nie rozumiesz... dlaczego - sama przecież o tym pisałaś - dokłądnie nakreśliłaś dla czego (przypomnę, ona to nowoczesna gospodyni - woli mieć cukiereczka którego sobie rozpakuje i schrupie, a do prania, gotowania ma Ciebie ) on tez jest wygodny - ale właśnie do cholery w tym tkwi Twoja szansa - to rzecz oczywista - zaangażuj go pokaż, że bycie w rodzinie, dla rodziny to ważniejsze - mżęczyzna jeśli dobez mu to pokażesz będzie miał radośc z bycia z dziećmi i rodziną , z Tobą - i NOWOCZESNA - sterylna, kochanka,  to za mało, no chyba, że poczeka, aż odchowasz dzieci i wtedy już nic was nie bedzie łączyło,
- za to sztandarowym - niezrozumiałym dla mnie rozjechaniem się jest to, gdy piszesz, że cały czas chce się na siłe do niego ......, bardziej poniżyć się nie da... albo ja jestem zbyt kobiecy, albo Ty zbyt męska, bo kompletnie tego nie rozumiem.... chcesz czegoś, ale robiąc to poniżasz się (może rzeczywiście na Venus, jak ktoś czegoś chce, to nie sięga po to i się dystansuje by osiągnąć... no własnie, co?)

Summa summarum rozumiem już jak to chcesz rozegrać. Chcesz odbudować związek, utrzymać rodzinę w całośćci ............ DYSTANSUJĄC SIĘ, no to życze POWODZENIA.
Aż się prosi tutaj zacytować Twoje słowa "gdzie tu sens i logika?"

ps. na takie metody jak dystansowanie - wzbudzanie zazdrości, pokazanie, że o Ciebie musi powalczyć, trzeba było dawno temu się decydować, zamiast udawać, że nie ma problemu, a nie gdy słyszysz, że będziesz mogła prowadzić księgowość nawet jak się rozstaniecie. Jesli tego nie rozumiesz to przetłuaczę. Ten komunikat to symptom końca.

No więc czytamy to samo.

Powtórzę jeszcze raz, bo wcześniej było tylko delikatnie przy jakiejś innej okazji:

zdradzonakasieńka, biegiem szukaj i skorzystaj z usług psychologa (ze szczerego serca doradzam dłuższą własną terapię).

Jak mam robic cos wspolnie kiedy od pn do sb jest w pracy. Zostaje sobota i niedziela i wtedy robimy wszystko wspolnie.

Rany!
Wiedząc (już oficjalnie), że ma kochankę, że Ciebie nie kocha, idziesz z nim do łóżka?
I pytasz się (kogo?), czy nie poniżasz się za bardzo!
Ale to w imię "miłości".

Zaczyna mi powoli być żal Twojego męża. Jeszcze trochę, a zmienię barwy klubowe i zacznę mu kibicować.

Czemu kobiety, ostatnio mandarynka była tego dowodem, zamiast rozmawiać - co niby wg., nich jest fundamentem związku, żyją w świecie fantazji, wyobrażeniami, .... a bo mnie się wydawało, a bo ja myslałam, albo w ogóle nie wiem dalczego, ale tak powinno być, bo ja tak sobie wymyśliła, że to, tamto i owamto... wydawało mi się, że jest lepiej i może wyjdziemy na prostą, że rycerz bedzie podlewał kwoatki, no a tu patrzę, a to wstrętne życie, zweryfikowało mnie, moją śliczną malutka nadziejkę, no co za pech kur.., no.
A nie pomyślałaś, księżniczko, że ta asystentka, może w przyszłości przejąc Twoje obowiązki, tak by firmy bezboleśnie poradziła sobie z odejściem księgowej.

Kompletnie nie rozumiem, facet opiera się przy budowaniu firmy o Ciebie, daje Ci do trzymania "aortę" firmy - księgowość, liczy na pomoc przy budowie firmy, a Ty jesteś taka ......  niezrozumiała w tym wszystkim.

Prezerwatywa była zawsze poza momentami kiedy staraliśmy się o dzieci. Mąż jest pod tym względem bardzo świadomy tego co robi. Jeśli mówisz o trójkącie to on był do tej pory. Teraz wiem,że nie są razem. Do czasu kiedy był trójkąt seksu było bardzo dużo. Teraz on jest cały czas na psychotropach.
Dobrze było i mnie i jemu bo rozmawialśmy o tym dość dużo. Tylko tutaj nie chodzi o sam seks.
Wydaje mi się, że on do końca nie jest pewien podjęcia decyzji bo większość kobiet po urodzeniu dziecka na jakiś czas się zmienia a to wszystko przed nią. Teraz ona ma jakiegoś adoratora i podobno nie jest mu przeznaczona.
Więc problem tkwi wyłącznie w mojej osobie i w moim zacjowaniu. Nie pozostaje mi nic innego ja zadzwonić do psychologa bo już nie daję rady.

Przykro mi,  ale nie potrafię nic więcej pomóc. Opadło mi wszystko, co tylko mogło.
Idź kochana do tego psychologa, bo Twoje poczucie własnej wartości, poglądy na to, czym jest NORMALNY związek i co to jest miłość - są mocno zaburzone.

Dunkis, Ty mnie tego tłumaczyć nie musisz.