PZP czyli pokochaj, zpłodnij, porzuć!

Spokojnie....czytalam, dowiadywałam sie i cesarka to nic strasznego !!! Niektóre babeczki płacą aby ją mieć. Jestes juz w 37 tygodniu z tego co pamietam. To już jest duzo. Ważne też że jesteś w miejscu gdzie jest opieka i gdzie szybko można podjąć działania. Serduszko małej wyczuwa twój stan dlatego MUSISZ SIĘ USPOKOIĆ!!!! Dla tej małej istotki!!!!!
ODDYCHAj GŁĘBOKO...I SPOKOJNIE!!!!

Lil.....teraz.....pomyślimy razem o czymś przyjemnym!!!!!!! WIZUALIZUJEMY!!!!

Ja...jak mi cięzko to wyobrażam sobie...że jestem na plaży z maluszkiem. Dzidzia robi ze mną zamek z piasku i biega z gołą pupką. Jest ciepło. Jestem spokojna. Zero zmartwień..... Oddycham i czuję się wolna i szczeslliwa.....

Lil....pomyśl o czymś co da Ci siłe na tu i teraz!!! Nie mysl o tym co było....zamkni oczy.....i spróbuj sie odciąć od złych myśli.

Chociaż sie nie znamy....jestem tam przy Tobie!!!!!!!

Też pomyślałam o The Devilu:))))))

Śpi, zapewne śpi.  Nawet Diabeł kiedyś odpoczywa... 

jesli spi i przespi ten moment, to jego mina bedzie bezcenna i juz nie zasnie do porodu Pe daje sobie "jajka uciac" , ze tak bedzie

Lil kochana.....Dzień dobry!!!!
Jak się czujesz? ?????????????????????

Całujemy Cię Wszyscy mocno!!!!

3maj się LiL

I ja trzymam kciuki za Ciebie i małą... Oby wszystko było dobrze.

Czesc wszystkim.
Mała w brzuchu. Przewiozą nas dziś na patologie i czekamy...
Ale było gorąco..

Trzyma j się. Czekamy na info.

No to czekamy razem z Tobą Kochana

Ja też czekam niecierpliwie i życzę dużą siłę wyporu ( jeśli będzie naturalny):)

Kto wie....może to faktycznie już:)))))

Czesć wszystkim

Nadal szpital i nadal czekamy, mała się czai, raz chce wyjść raz nie , więc póki co zostajemy w szpitalu , tym bardziej , że  trzeba trzy razy dziennie robić zapisy czynności serduszka. Jak się urodzi to pochwalę się natychmiast ...
Buziaki i sciski dla was wszystkich dziewczęta i chłopcy

Trzymamy wszystkie kciuki świata:))))

Ściskam mocno i czekam na wiadomości.
Mam nadzieję, że malutka wykaże sporo cierpliwości i poczeka... jeszcze troszkę

Droga Autorko,

Jestem pełen podziwu dla Ciebie, że znosisz dzielnie tę całą sytuację. Wiem, że facet nigdy nie zrozumie kobiety, która jest w ciąży. Nie na darmo to kobiety rodzą, są takie silne. Życzę wszystkiego dobrego. Życzę dużo siły, zdrowia. Wiedz jedno, od tej pory Twoje cierpienie nie jest tylko Tobie znane. Dzieląc się cierpieniem tak naprawdę obwieszczasz światu, jak Ci jest źle, oraz że dajesz sobie radę, że masz w sobie siłę przezwyciężyć wszelkie przeciwności losu.

Witajcie. Jesteśmy już w domu z małą. Jest piękna , zdrowa i jesteśmy wykończone Urodziła sie 15 sierpnia wczesnym rankiem. Pe urodziła też?
Wieczorem postaram się napisać coś więcej. Nie odzywałam się , ale nie zapomniałam o was moi przyjaciele, byłam w amoku...
Ściskamy was mocno

Sokrates...dziękuję

Graaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaatuluje Wam LiL ... odpoczywajcie

GRATULUJE LIL!!!!!

Kochana Lil.....gratuluję z całego serca!!! Całujemy Was mocno z Moim synkiem:))))
U nas wielki dzień byl 13 tego...."Trzynastka"...ale jak bardzo szczęśliwa !!!!

Gratulacje LiL - bądźcie zdrowe i szczęśliwe, wszystkie 3

Gratulacje!!!! Ja też jestem z 13-tego (i do tego jeszcze piątek), nie jest tak źle:)))))

Gratulacje, kochana.
Wyściski dla Was OBU!!!

LiL Kochana
Twój wpis bardzo mnie uradował - ciszę się, że jesteś szczęśliwa

Bardzo się cieszę czytając te słowa.
Wyściski dla Was obu, dziewczyny

Lil gratuluje.
LIL  PE  LIB możecie byc z siebie dumne- urodziłyście zdrowe i wspaniałe dzieci mimo tak trudnej sytuacji z jaką przyszło wam sie zmierzyć.
Chol......mi imponujecie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Zastanawiałam sie nieraz czytając materiały dot okersu ciązy u kobiety i tego,że w tym czasie najbardziej kobiecie jest potrzebna pomoc partnera i wedy kobieta czuje sie najsłabszą, ile w tym prawdy.....
Wychodzi na to, że nie w was obudziły sie waleczne lwice.
Owszem miło jest miec pomoc partnera pod rączką w takiej sytuacji ale jeśli nie ma pomocy to kobieta doskonale da sobie sama rade.

Cóż za skromność... Typowo męsko-diabelska   Tylko On!

Kochana LiL, co u Ciebie i dzieciątka? wiem, że zapracowana jesteś ale my się tutaj też za Tobą stęskniliśmy...
buziaki

Witajcie
Zniknęłam trochę bo miałam blokadę w pisaniu...dużo myślałam.
Tyle się dzieje...malutka ma się dobrze, jest wspaniała, aczkolwiek absorbująca już zapomniałam jak to jest...

Niestety ze mną nie jest najlepiej. Wydawało mi się , że jak urodzę podniosę się z tego wszystkiego , że będę miała absolutny focus tylko na małą, ale okazało się być wręcz przeciwnie... Teraz odczuwam jeszcze większą pustkę i tęsknotę z nim. Myślę w kółko i cierpię , że nie ma go przy nas w tych wszystkich małych szczęściach , które tu razem z maleńką odkrywamy. Minęła mi złość , choć nie całkowicie...ale minęła i myśląc perspektywicznie, jestem załamana wizją samotnej przyszłości...

D. Nie widział jeszcze małej... nie przyjechał . Nasza przyjaciółka rozmawiała z nim i mocno go opieprzyła, że to co robi jest bardzo złe i żeby się odblokował, na  co odpowiedział jej , że '' nie ma siły i nie może pozwolić sobie teraz na takie emocje''. Dostałam szału i zadzwoniłam z innego numeru, żeby nie miał możliwości nieodebrania. Powiedziałam grzecznie i spokojnie , że musi określić się jasno jaki chce wziąść udział w życiu naszej córki, że trzeba w tym tygodniu ją zarejestrować bo mijają ustawowe 14 dni, że ja nie mam ochoty porozumiewać sie z nim przez prawników i ciągać po sądach, że najważniejsze jest dla mnie w tej chwili dziecko i jego dobro i że wszystko załatwie jak należy , ale mam nadzieję że oboje będziemy w tym wszystkim mądrzy i nie będziemy musieli wkraczać na drogę sądową. On powiedział , że oczywiście przyjedzie i że przecież od samego początku mówił , że bierze wszystko na klatę tylko to ja nie chciałam czekać i cały ten czas gdy byliśmy osobno oskarżałam go i gnoiłam a on nie miał ochoty w takim czymś uczestniczyć bo już taką historię przerabiał. Że chce się spotkać bo ma mi wiele rzeczy do powiedzenia, że jest nadal tym samym człowiekiem , którym był jak się poznaliśmy, że ma mi bardzo za złe, że wszystkich dookoła słuchałam a nie ufałam jemu. Odpowiedziałam mu na to , że nadal nic nie rozumie i nie ma sensu żebyśmy o nas rozmawiali i skupili się na sprawach związanych z maleństwem bo dla mnie to jest priorytetem , a z tą resztą to jest tak zagmatwane , że chociażbyśmy wałkowali teraz ten temat to i tak nie dojdziemy z tym do ładu...a ja już nie mam na to siły . Dalsza część rozmowy przebiegała spokojnie....zapytał jak zniosłam poród...opowiedziałam mu wszystko, zapytał o małą i powiedział że jest przepiękna...tu też zaczęłam opowiadać mu o niej wszystko. Nawet wkradł nam się żart jak powiedziałam że jest do niego taka podobna a on mi na to , że to nie dobrze bo on urodą nie grzeszy... Wyszło z tego pół godziny rozmowy...opowiadał o synku jeszcze i pierdołach. Ja zachowałam zimną krew absolutnie. Rozmowa skonczyła się ''ściskam Cię i jesteśmy w kontakcie, nie martw się o małą, nie będzie się jej działa krzywda, obiecuję''.
Po dwóch godzinach od rozmowy napisał smsa '' Dobrze było Cię usłyszeć...''

Widzimy się jutro lub pojutrze...Jestem przerażona. Wiem , że wymięknę, już wymiękam... wiem że jak go zobaczę z dzieckiem na rękach to serce mi pęknie i będę chciała żeby wrócił. Ba! Ja już mam nadzieję , że on będzie chciał zrobić krok w tą stronę... Nie wiem kompletnie co on ma w głowie, czego mam się spodziewać... Wiem tylko , że jest tym wszystkim przerażony, bo to mi powiedziała jego siostra...  Nie wiem co się z nim stało, ale rozmawiając z nim słyszałam głos mojego Dominika, tamtego którego nadal kocham z całych sił, nie tego robota bez serca w którego się zamienił... Minęło tyle czasu, przeszłam już przez wszystkie skrajne stany emocjonalne i....nadal go kocham. Chciałabym żeby to wszystko wróciło, żebyśmy znowu byli rodziną, żeby maleńka miała swojego tatę... Chciałabym , żeby on wrócił, tamten, który kochał i był opiekuńczy i odpowiedzialny..  Boję się przyszłości, okrutnie... Nie odcięłam się od niego wcale, choć prałam sobie mózg na wszelkie sposoby i już nawet przez moment wydawało mi się , że to koniec... Zaden  KONIEC (((((((( I nie wiem z czym on tutaj do mnie przyjedzie, boję się potwornie tego co chce mi powiedzieć...że znowu serce mi pęknie...

Cześć LIL,
Tęskniliśmy za Tobą... podziwiam Twój spokój jaki zachowałaś podczas rozmowy z nim... ja tak nie potrafię... od razu się rozczulam...
co do Twoich uczuć do niego to współczuję i rozumie... przechodziłam przez to również - i nadal przechodzę (mam na myśli moje uczucia do jeszczemęża, bo z jego strony to niczego nie ma ;( )
jesteś mądrą kobietą i na pewno wybierzesz odpowiedni kierunek na dalsze życie... czy z nim?
zastanów się dobrze czego chcesz... czy chcesz zaryzykować... czy chcesz zacząć od nowa... czy chcesz się od niego odciąć... od dotychczasowego życia również... pamiętaj, że w tych trudnych dla Ciebie momentach go nie było! i na dobrą sprawę nadal nie ma...
a ten jego sms - pewnie wszystko co sobie wypracowałaś popsuł... a może on to napisał celowo by wywołać w Tobie takie stany?
byś zwątpiła w swoją siłę i poddała się jego widzimisie...
trudne chwile przed Tobą ale pamiętaj, że nie jesteś sama... masz nas!
buziaki

D, jest jak zesputa antena wysyła sprzeczne sygnały i ja też bo takiej rozmowie miałabym niezły mętlik w głowie.
Obudziła sie w tobie nadzieja, że może jeszcze wam sie uda, ale pamietaj, ze to człowiek słaby i chwiejny emocjonalnie wiec niewiadomo z czym wyskoczy w trakcie kolejnej rozmowy, musisz duchowo sie przygotować na wszystko a w szczególności na reakcje jego rodziców, bo on jest pod bardzo silnym ich wpływem (a oni nie omieszkają wtrącić swoich 3 groszy).