PZP czyli pokochaj, zpłodnij, porzuć!

Dziękuję. Dobranoc. Ty też się wyśpij. pa pa

LiL,

Myslalam o tobie przez pol nocy. W ktorym jestes miesiacu? Trzymaj sie i mys o dzieciaczku i o tym jak bedziecie szczesliwi, bo tak napewno bedzie.

Pozrawiam

Boze slodki oniemialam...
nie wiem co mam napisac... wspolczuje, przykro mi strasznie...tym ludziom naprawde rozum odjelo...

3maj sie LiL, sprobuj sie wyciszysz, uwazaj na siebie.
Bede do Ciebie zagladac i sledzic watek na biezaco.

Ja mam często na zapałkach, już myślę o jakiejś tytanowej konstrukcji Ale tak trzeba.
Dobrze, że dziewczyna zasnęła, i pewnie jeszcze śpi

LiL,

Mam nadzieje, ze dzisiejszy dzien bedzie dla Ciebie duzo spokojnieszy.

Pozdrawiam i sciskam

Dziękuję , bardzo sobie też tego życzę , ale jeszcze na to za wcześnie...
Ściskam majusia

Przykro mi , że Ciebie też to spotkało, wiem jak to boli bo od jakiegoś czasu ojciec mojego dziecka też się nami nie interesuje. Chociaż chyba wolałabym , żeby od początku był takim gnojem, bo widzisz.....ja dostałam marchewkę , on taki nie był od początku i teraz cięrpię przez to jeszcze bardziej nie rozumiejąc jak można się tak zmienić. On był u mnie w szpitalu i martwił się bardzo, a nawet posprzeczał się z ordynatorem w mojej sprawie. Uspokajał mnie że wszystko będzie dobrze, nazywał nas w smsach ''moje skarby'' . Kiedyś zadzwonił do mnie w nocy i powiedział : ''poopowiadaj mi o niej'', strasznie mnie takie sytuacje wzruszały, tymbardziej , że nie miałam ich zbyt wiele bo od 5 miesiąca ciąży żyliśmy już 300 km od siebie z nadzieją , że wytrzymamy ten czas rozłąki i to nas umocni jeszcze bardziej...
Został mi miesiąc do porodu, o ironio dokładny termin jest w jego urodziny... Jego córeczka ma się urodzić w ten sam dzień co on. Boże...jak jeszcze to się stanie to już będzie przegięcie...

The Devil...Wszystko pod kontrolą. Komputer jest maleńki i leży sobie koło mnie w łóżku. Ja niezbyt wiele się poruszam bo mi nie wolno. W zasadzie to ponad pół ciąży przeleżałam. Bóle mam od samiuteńkiego początku , raz większe raz mniejsze, raz wcale.. Taka uroda ciąży , lekarzy i profesorów przerobiłam w kilku szpitalach i nikt nic nowego nie wymyślił. Stosuję się do zaleceń, biorę leki i czekam na rozwiązanie. Moje życie jest pozbawione tylu przyjemności , że nie potrafiłabym zrezygnować z komputera na którym robię wiele rzeczy... Niebawem urodzi się mała i raczej nie będę miała już czasu przy dwóch dziewczynkach. Starsza ma różne dyslekcje i jest totalnie niesamodzielna w odrabianiu lekcji....ale będę miała zapieprz. Może to i dobrze...

Myślę o tym co napisałeś i były takie sygnały, napiszę o tym póżniej, muszę to streścić, bo jak będę tak strzelać w pełnych wersjach a nie skróconych to powstanie tu na forum książka.

O dysleksji rozwojowej pomówię z Tobą po wakacjach. Powiem Ci wszystko co dla córeczki możesz zrobić. Taką dysleksje można wyeliminować do 100%. Temat jest ze mną ściśle związany, i chętnie Ci pomogę. Poświęcimy na to nowy wątek by nie było, że OT.

A na resztę wypowiedzi oczywiście poczekam.

straszne to co mężczyzna potrafi i oni potrafią ciągle zarzucać kobietą że pchają się do władzy a kto ma to wszystko dźwigać
bo my jesteśmy silniejsze psychicznie to co trzeba nas testować?
Ile on był po rozwodzie?
Zostawiając kobietę w ciąży bez troski zwłaszcza chorą to jest najgorsze co może być odsuń się od niego nie pytaj o wyjaśnienia sytuacja sama za siebie jest w stanie go ocenić
facet to dowód na to że wszystko się rozwija a oni uwsteczniają z jaskiń daleko nie wyszli oczywiście nie wszyscy są tacy ale coraz bardziej w to wątpię

a wy nie wiecie czemu faceci są tacy to my matki wychowując synów za mało od nich wymagamy bo dziewczynce przekazujemy że powinna sprzątać, gotować itp.a chłopcy co robią 
od zarania dziejów facet mógł wszystko mieć kilka bab to nic złego oglądać się za babami bo to taka natura faceta,
facet pijany tak nie razi jak baba pijana , a oni ciągle usprawiedliwiani bezkarnie posuwają się w swych występkach do przodu
a jeszcze tłumaczenia, że ty mu to specjalnie zrobiłaś odwróć się od niego im szybciej tym lepiej

The devil... nie umiem robić cytatów . Ale ten post jest w odpowiedzi na twoje ''Pomyśl nad przyczynami LiL. Mi sie nie chce wierzyc, że przyczyna powstała w jego głowie. Nie oskarżam Cie o nic, ale być może wczesniej wspominał co go niepokoi ... co go irytuje ... co nie daje mu życ. Może sygnalizował ... dawał znaki ....''

Ja myślę , że w tym kotle miesza matka czarownica. Kiedy tylko pojawiłam się w jego życiu ona wynajdywała setki argumentów na nie. On jest od tej rodziny bardzo zależny, kiedy rozstał się z żoną oni bardzo mu pomagali w wychowywaniu syna, układaniu życia na nowo, pomagali w spłacaniu długów które zostawiła mu na głowie eks żonka ( bo z niej to jest niezły numer), wiedzieli zawsze o każdym jego kroku i wiem , że wkroczyli w jego życie za bardzo. On zresztą sam mówił o tym na głos, że za bardzo ich do siebie dopuścił i przez pomoc którą od nich miał/ma uzurpują sobie prawo do decyzyjności w jego życiu. Ojciec np. ma  klucze od domu i mieszka blisko, siedział nam prawie codziennie na głowie póki nie okazał się jawnym wrogiem. Zawsze wpadał kiedy chciał, o której chciał, tak jakby tam mieszkał. Siedział po kilka godzin, pół dnia , albo cały...
Dominik kilka razy miał wątpliwości czy to dobrze , że zamieszkaliśmy razem tak szybko, ale te wątpliwości pojawiały się tylko wtedy kiedy matka robiła mu awantury o dziecko po czym znikały. Miała teorie ,że on powinien poświęcić się synkowi, gadała że dziecko nie ma poczucia bezpieczeństwa odkąd my pojawiłyśmy się w tym domu. Żeby wywierać większy nacisk stwarzała sytuację ,że wnuczek nie chciał wracać do domu tylko siedzieć u babci , która go baaaardzo rozpieszcza i pózniej zganiała to na nas, że dziecko nie chce wracać do swojego domu bo my tam jesteśmy. Zresztą sama mi powiedziała '' mój syn zanim poznał ciebie mówił , że nie będzie zakładał nowej rodziny''. Ona od niego tego wymagała! Sama tak postąpiła w życiu. Ponad 16 lat nie żyje z ojcem i od tej pory nie miała nikogo, nawet na chwilę. Jest zacietrzewioną, zgorzkniałą kobietą, która uważa, że trzeba poświęcić się dzieciom. Tylko z drugiej strony co to za hipokryzja! Przecież właśnie za miesiąc przyjdzie na świat jej wnuczka! Jej nie trzeba się poświęcić?  Jestem przekonana , że teoria, że to mi zachciało się dziecka i że to ja zadecydowałam o tym żeby je mieć , czyli krótko mówiąc , że ''wrobiłam go w dziecko'' - wypłynęła od niej.
A moja relacja z małym Dominika była bardzo dobra, pózniej już tylko dobra. Czarownica nakręcała go na mnie i moją córkę , ale dzieciak i tak miał swój rozum i był ze mną dość zrzyty. Ale po kilku miesiącach zauważyłam zmianę w jego zachowaniu i konsultacje z dorosłymi , kiedy to wypalił do mnie '' jesteś dla mnie obcą babą i nie możesz mi rozkazywać'', albo tekst rano w łazience do mojej córki ''moja babcie Cię nie lubi, wiesz?'' ( 6-cio latek ). Nie zniechęcało mnie to, okazywałam jeszcze więcej miłości na przekór i to zawsze była moja dobra strategia...tak uważam.
Rozmawialiśmy z Domim setki razy na ten temat i on zawsze mówił, że to wszystko tak szybko się wydarzyło, że wie że to nam nie sprzyja , że nie zrobił porządku ze swoim starym życiem, że żle czuje się z tym że muszę być świadkiem tego bagna , które ciągnie się za nim po poprzednim życiu , ale ostatecznie ja zapewniałam go zawsze ,że nie stanowi to dla mnie problemu i biorę go z całym inwentarzem bo bardzo go kocham za to jakie ma serce a nie stan konta i ciągle powtarzałam , że nigdy nie zrobię mu krzywdy, że już nic złego w życiu w tej materii go nie spotka i że jestem w jego życiu po to żeby dać mu szczęście , że już nie będzie żadnych rozczarowań.
Bardzo niedaleko przed tym jak dowiedzieliśmy się o dzidziusiu, też po jakiejś akcji ''wtrącający się rodzice'' zapytałam go czy może powinniśmy pomyśleć o tym , żeby chwilę osobno pomieszkać, żeby uporządkował swoje sprawy...Chyba nie myślałam tak , zapytałam , żeby sprawdzić co odpowie. Odpowiedział : ''nigdzie się nie będziesz wyprowadzać, tu jest Twój dom!''.

A teraz? Porzucając mnie przez telefon powiedział, że on ma już dosyć tego , że nie decyduje o swoim życiu poraz kolejny. Że po swoim 8 letnim małżenstwie gdzie wszystko było nie tak jak on chciał, znowu dzieje się wszystko samo i on nie decyduje. Że to ja zadecydowałam , żebyśmy założyli rodzinę....Brak słów. Zapytałam go dlaczego dopiero teraz na to wpadł i nie mówił tak kiedy byliśmy razem , zaczęliśmy razem budować na nowo, po co się tak starał i tyle z siebie dawał...odpowiedział: ''bo postawiłaś mnie w takiej sytuacji i czułem się za was odpowiedzialny''. Nie wierzę w to , po prostu w to k... nie wierzę! Ale te słowa dalej wypowiedziane grzmią mi w głowie...''ja nie chcę takiego życia, nie chcę żadnych dzieci, chcę być sam''... to jest nóż w plecy.
Jeszcze pięknie zaczął wzbudzać we mnie poczucie winy, że go tak dołowałam i naciskałam przez te trzy miesiące rozłąki- smsami, że jego to zmęczyło , że on zobaczył że to wszystko jest nie tak... No i że już zawsze pozostanie między nami kwestia sporna skąd wzięła się ta ciąża bo on jest już przekonany , że to moja sprawka.... Ręce mi opadają...

Tak LiL ...
brakowało mi tych kilku zdań by jakoś to połatać. Mogłaś przyjść tu wcześniej i umówić sie z nami na gusła by odstraszyć czarownicę. Bezwzględnie on jest sprawcą ... ale mózg to czarownica. To jest bardziej niż pewne. Wróce tu poźniej. Odpocznę, bo może znów z kimś trzeba bedzie spędzić tu noc.
Odpiszę Ci co o tym myśle .... Oh a myśle .... myśle !

LiL,

Ciesze sie, ze sie odezwalas martwilam sie o ciebie. Rodzice tego ******* robia blad. I wiele jest winy w nich, zle go wychowali.
Taki czlowiek juz lepszym sie nie stanie. No chyba, ze jego zycie stanie do gory nogami i cos nim wstrzasnie. A tak wyglada, ze jego rodzice rozwiazuja za niego wszystkie problemy.

Czekam na dalsze wiesci od Ciebie.

Ja też już wiem, jaką teściową NIE BĘDĘ.

Wiesz, Lil - to po prostu słaby facet. Bezwolne narzędzie w rękach obłąkanych rodziców.
Kurcze, przecież to ich wnuczę jest!

Napisz proszę - kto właściwie zajmuje się jego synem, gdy jest u niego. Bo rozumiem, że raz u niego, raz u mamy.
I dlaczego rozpadło się poprzednie małżeństwo - może historia się powtarza? Może żadna kobieta nie jest DOŚĆ dobra dla "królewicza" i złej macochy?

Syn jest u niego dwa tygodnie a dwa tygodnie u mamy i tak w kółko. Ona trochę kiepsko się nim zajmuje , dzieciak wraca po dwóch tygodniach zwichrowany psychicznie i trzeba go prostować. Ona jest karierowiczką i sama też jest dzieckiem, tam jest kupe nianiek i ludzi do pomocy, okazywanie miłości i zainteresowania poprzez kupowanie wszystkiego co tylko młody zapragnie- dosłownie. Kiedy jest u Dominika zwykle zajmuje się nim on, są bardzo zżyci. Pierwsze trzy dni ojciec musi poświęcać na porządne sprowadzanie malca na ziemie, jest w tym naprawdę dobry. Jak jeszcze tam mieszkałam, robiliśmy przy dzieciach wszystko razem. Jednak przez te dwa tygodnie mały często bywał u czarownicy, która z kolei strasznie go rozpieszcza i faworyzuje, w zasadzie w każdym tygodniu przynajmniej na jedną noc tam zostawał, spędzał tam popołudnia. Teraz kiedy on jest z nim sam to na pewno ta częstotliwość się zwiększyła bo przecież nie ma LiL i samemu jest ciężej...
Co ciekawe, czarownica uważa że jej syn jest beznadziejnym ojcem i wypluwa mu to przy każdej okazji kiedy on nie robi czegoś po jej myśli... oczywiście nie jest to prawdą.
Układ wychowania  '' pół na pół'' nie sprawdza się i wpływa destrukcyjnie na dziecko dlatego od jakiegoś czasu trwa ustalenie jednego miejsca zamieszkania. Nie wiem na jakim etapie ustaleń są, ale ona chce zabrać dziecko do siebie. Przypomniało mi się teraz jak to piszę- ostatnio Dominik powiedział mi '' jakbym jeszcze stracił małego to już w ogóle będę najgorszym ojcem a rodzice nie dadzą mi żyć''. Znowu rodzice.... boże.

Małżeństwo było burzliwe, ja znam wersję, że ona go zdradzała i odeszła jak wyssała z niego całą krew.Zakochała się w jakimś Panu, teraz znowu ma innego , ale jest z nim w związku już ponad rok. Rodzina jego bardzo się rozczarowała, z tego co wiem eks żonka bardzo zaskarbila sobie ich miłość i były czasy  ''och ach''. Odeszła bez dziecka. Dopiero po ok. roku przy okazji rozwodu ustalili opiekę ''pół na pół''. Jak było naprawdę.? Nie wiem... Znam tylko wersję z jednej strony i przez nich ta kobieta jest wyklęta i winna za całe zło. Na dzień dzisiejszy nikomu z tych ludzi nie wierzę i nie wiem czy tak do końca tylko ona była winna rozpadowi tego małżeństwa,... o jego jakiejkolwiek winie nie wiem i zawsze było mi to przedstawiane , że ona strasznie go skrzywdziła a on był naiwny i poświęcił dla niej zbyt wiele: kariere, przyjaciół, swoje pasje i niemalże wszystko....dzisiaj już mniej w to wierzę...

Jesli popieramy tu się własnymi przykładami, to powiem Wam, po raz kolejny, że wszystko bierze sie z wychowania i środowiska rodzinnego.
Pisałem o tym wielokrotnie na forum, gdzie problem związku między partnerami tkwił w związku partnera z matką. Takich układów nie da sie wyleczyć w prosty sposób. jedyne co mi przychodzi do głowy - to emigracja i to najlepiej do Australii. Nawet wyjazd gdzieś do innego kraju w Europie, nie ograniczy kontaktu mężczyzny z matką, a to skutkuje kłopotami w związku.
Moja mama - i przyznam, że więź miedzy nią a mną jest też silna, ale w życiu nie wybaczyła by mi próby ukrycia dziecka przed nią.
Nie wtrącała się w moje kawalerskie związki,  ale gdy usłyszała o ciąży cieszyła sie jak członek normalnej rodziny. To ona robiła pierwsze zakupy, i towarzyszyła mojej zonie u lekarza, gdy ja musiałem byc w pracy .... Pamietam jej radość.

Ukrycie dziecka lub ciąży, jest ostatnim pomysłem, który mógłby mi przyjść do głowy. Nie wiem skąd to się bierze i jak to można opisać, korzystając z doświadczeń z którymi się spotkałem. Niestety ... przychodzą momenty w których na proste pytanie - zmuszony jestem odpowiedzieć "Nie wiem"

LiL - czytałem wcześniej o tym, jak czytelniczki sugerowały Ci, że być może jeszcze wrócicie do siebie. Oczywiście jest to możliwe. Zwłaszcza, że sama o tym pisałaś, że skłonna jesteś wysłuchać jego marnych tłumaczeń i mu przebaczyć. Ale zastanów się wobec tego, jak bardzo niestabilny zyciowo jest ten mężczyzna ...

mam jeszcze tysiące przykładów, cisnących się na palce ... ale ? Czy warto o tym dalej pisać i zapewniać Cie, że być może, stało się coś co dla Ciebie jest najlepsze ? Przemysl sama ... Bo jak na razie krzywda spotkała Ciebie i dwójkę dzieci .... z których jedno, bedzie pamietać o nim przez całe zycie. Nie dopuść do tego, by obie dziewczynki pamietały mężczyzne, który umiał byc dobry, ale jego duszą władała matka.

Czytam ten wątek z przerwami bo nie mogę opanować łez... jestem przerażona, współczuję, zastanawiam się, czuję niemoc, złość, nie wiem... miotają mną różne uczucia i myśli skąd biorą się tacy frajerzy?
Lil, wyobrażam sobie co przechodzisz teraz i współczuję... mogę powiedzieć tylko - bądź dzielna, bo masz dla kogo żyć. Pajęczyca tekla (matka Twojego mężczyzny) zarzuciła pajęczą sieć i prawdopodobnie już tak zostanie.
Nie wiem, nie przychodzi mi nic więcej konkretnego do głowy. Jestem roztrzęsiona po przeczytaniu Twojego wątku.
Trzymaj się kochana.

Ja mysle ze ta kobieta to wampir emocjonalny, a od takich osob należałoby uciekac gdzie pieprz rosnie, badz wyuczyc sie mechanizmów obronny, które to pozwoliby odpierac ataki, w przeciwnym razie wyssać może z czlowieka cala energie...

LiL nie wiem co napisac, aby Ci chodz troszke pomoc, ulzyc, poprostu nie wiem, takie sytuacje sprawiaja ze staje sie bezradna, pocieszanie niewiele tu pomoze, sama musisz poukladac siebie wszystko w glowie, przemyslec, przeczekac, az wzburzone emocje opadna, niedowierzanie bedzie troszke bardziej przyswajalne, a pozniej podjac odpowiednie kroki, ktore to bylyby dobre dla Ciebie i twoich corek.

tak to prawda nikt nie wymaze tych wszystkich -przykrych słów....:(

Dużo w tym złości i goryczy ... przejdzie Ci troszkę, zaraz po tym jak poczujesz u siebie troszkę szczescia.
W  zwiazku z ostatnim postem LiL, spotkasz się tu z różnymi wypowiedziami, nie koniecznie takimi które poprą Twoje zamiary wobec D.
Ale przeczekajmy Twoją złość, bo i tak się wszystko zmieni. Ja swoje prywatne zdanie, zachowam na razie dla siebie. Jedyne co mogę Ci napisać, to to - byś nie ograniczała kontaktów D. z córką, gdy tego bedzie chciał. Nie zawsze takie kontakty są korzystne dla dziecka, ale jednak jest to sprzeczne z jakimikolwiek zasadami moralnymi. Mi bardzo Ciebie szkoda. A przy tym chce bys i w moich postach znalazła dla siebie siłę ...

Złości i goryczy? Możliwe. Ale też zdrowego rozsądku... Muszę zapewnić spokój psychiczny najpierw sobie , żeby móc być dobrą i fajną mamą dla dziewczynek . Nie osiągnę tego spokoju dopóki wszystko nie będzie leżeć w moich rękach, dopóki nie będę miała 100% świadomości decyzyjności we wszystkim. Nie widzę na tą chwilę innej możliwości jak całkowicie zresetować tego człowieka. Poza tym ... ja takiego ojca nie chciałabym mieć. Ani babci, ani dziadka.
Powiedział jasno i tego nie zapomnę do końca życia ''nie chcę takiego życia ani żadnych dzieci''. Taki drań nie zbliży się do nas na metr, nie pozwolę. Nie po tym co nam zrobił. A babcia i dziadek wnuczki nie zobaczą na oczy, tacy ludzie nie będą mieli najmniejszego dostępu do moich dzieci.

Rzadko to się zdarza Ale tym razem się z Tobą nie zgodzę.
Moje doświadczenia mówią jasno: niektórych zupełnie nie obchodzą uczucia innych ludzi.

Ale w pozostałych rzeczach zupełnie się z Devilem zgadzam - nie marnuj energii na coś, na co nie masz zupełnie wpływu.
Dziewczynki będą potrzebowały Twojej miłości i wsparcia. Tylko to jest teraz ważne.
No i jeszcze jedno - nie zapominaj kochana o sobie Sama wiem, jak ciężko się podnieść po ciosie od najbliższej osoby. Ale - da się. Ja dałam radę - Ty też dasz radę.
Ściskam Cię mocno. Buziaki

Lil nie trac energii na nienawisć to D (od dupka), to wyjdzie źle tylko dla Ciebie, bo ciągle o nim myślisz, denerwujesz sie, nakręcasz a po co Ci to???
Na nienawiść pozwolisz sobie po urodzeniu dziecka, do tego momentu spokój i wyciszenie-bo muszisz myśleć o tym by dziecko czuło sie OK .
Wracając do D (od dupka- wybacz ale , troche mnie denerwuje), to moim zdankie facet bardzo niedojrzały pod silnym wpływem toksycznej matki i uzalezniony od ojca ( finansowo), który na dodatek sie ich boi.
Moze i on chciał byc z Tobą ale lek przed rodzicami i tym, że zostanie bez ich pomocy jest silniejszy.
D jest słabym człowiekiem do tego nieodpowiedzilanym i troche śmieszym "on nie chce tego dziecka"-troche za poźno bo dziecko zaraz bedzie a on to chyba pomylił z kotkiem czy psem, którego można oddac do schroniska.

"On nie chce tego dziecka" .....ehhhh.....No widzisz Lil....to tak jak mój jeszcze mąż
a Małe ....wystarane , wyczekane.... i już teraz nazwane przez niego ..........." jego największym życiowym błędem...."

Nie będę tego komentowac nawet...bo samo się komentuje.

Lil...nienaiwść jest normalna w tej sytuacji. To sa rózne fazy....Przechodzisz przez smutek, złość, tęsknotę, żal, strach, bezradność...obojętność.

I tak na zmiane  jeszcze przez wiele dni, tygodni.....huśtawka

Nie możesz się jednak teraz koncentrować na Panu D. On w tej chwili jest najmniej ważny.
Spróbuj pokierować swoje uczucia w kierunku dzieci i siebie. BO WY TERAZ JESTEŚCIE PRIORYTETEM !!!!
D okazał się niedojrzały potwornie. I na ten moment nie jest wart analizowania czy nawet wkurzania.

Spokój......oddech....na tą chwilę odciecie sie od tego co złe......!!!!!!!!!

A ja się zastanawiam czy to niedojrzałość, czy mimowolne skrzywienie psychiczne narastające w trakcie wychowania w błędnie pokrzyżowanym systemie rodzinnego pseudociepła ....
Bo jeżeli tak jest, to raczej należy współczuć ... a my ziejemy wręcz agresją ....

Ja Cie rozumiem, kochana. Też tak działam. Zastanów się i podejmij najlepszą decyzję dla Ciebie i dziewczynek.
Taką, która da Wam spokój.

No
A Ty się tak nie ciesz bo pewnie i tak  spędzimy, nigdzie się stąd nie wybieram...
Ja wiem że jeszcze będzie się działo.

Zauważyłam, że porzucane kobiety w ciąży, szybciej ogarniają się niż te nieciężarne. To dziecko daje taką siłę.
Ci faceci to wyjatkowe szuje, a te kobiety to bohaterki. Patrzę z podziwem na lib, pe, a teraz LiL. Wspaniałe, silne, mądre kobiety.

Ze mam zaciążyć? Nie, jestem wystarczająco silna

LiL: dobrze kombinujesz. Lepiej ode mnie. Ja mam z tym trudność

E, tam... Dla nich to codzienność. Tak praca. Tym sie nie przejmuj. To nie Ty masz się wstydzić, pamiętaj.

Monika?