Związek NA ODLEGŁOŚĆ ... bezsilność ... nadzieja ... a może się uda :(

Kyaa trzymam kciuki żeby wszystko się udało!!
lui79 - tak, masz rację to wykańcza psychicznie. Są takie momenty kiedy po prostu ma się ochotę cisnąć tym wszystkim, czuję wtedy taki ścisk myśli w głowie i chodzę przybita jak pies, ale wiem, że później przyjdzie równie ciężka noc i dzień, który zwykle pozwala mi spojrzeć na to spokojnie i z perspektywy i właśnie wtedy znów wracam do dobrego myślenia. Czasem uciekam w różne inne rzeczy i sprawy aby po prostu nie myśleć w ogóle - choć nie wiem czy to dobre rozwiązanie - ale ten natłok ,myśli powoduje, że wariuje. Faktycznie taki chyba urok (???) związku na odległość.
morelko - trzymaj się, a ja też będę próbowała być silna, będę wiedzieć, że ktoś tak jak ja czeka i ma takie same odczucia i wątpliwości i czuje zarówno radość jak i strach...:-)

Cholera, ale potrzebuję przytulenia!!!Mam akurat taki czas, kiedy bardzo potrzebuję Jego bycia obok i ciepła i niczego więcej....

Kyaa tak musi przelecieć migiem:-) Jak się zawsze czeka na te ciepłe miesiące z utęsknieniem , tak teraz czekam aż miną! Biletów jeszcze nie kupił, będzie chyba dopiero w 2ej połowie sierpnia.

Tęsknieeeeemmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm baaaaaaaaardzoooooooooo!!

Czy wytrzymamy to? - ech jakby znać odpowiedź na to pytanie to umysł byłby spokojniejszy. Niestety właśnie to jest podstawowym problemem takich związków, że tego nie można wiedzieć, wszystko zależy od nas i od czasu.
Czas to zarówno najlepszy przyjaciel, uzdrowiciel i wróg jednocześnie.

A o tej odległości nie wspomnę....

Co tam!!!!! Idę dziś po pracy na jakiś fitness!!:-)

Nie wiem czemu, ale jak już myślę o tym, że On przyjedzie to wprawdzie cieszę sie i czuje euforię a z drugiej strony to tak mi sie już nie chce czekać i myślę, że ok przyjedzie, potem to znowu sie skończy bo znowu będzie taka przerwa...Wiem, że to głupie myślenie, ale jak z nim jestem staram sie tak nie myśleć ale czasem sie nie da i maam głupie myśli i dołuję się będąc z nim bo wiem, że zaraz wyjedzie i znowu bedzie to czekanie i ta niepewność...
Potrzebuję żeby mnie ktoś do porządku chyba doprowadził i przestawił moje myślenie na bardziej pozytywne, żebym mogła cieszyć sie tymi chwilami z nim spędzonymi!
Myślę, że co jak nie będzie o czym gadać, co jak uzna mnie za nudną...Nie mogę tak myśleć, bo jestem niepowtarzalna i to muszę cały czas czuć, ale czasem trudno...
Nie chcę już w głowie tego myślennia!!!!!!!!!!!

a u mnie dziewczyny apokalipsa...nie zdałam tej matmy zreszta połowa klasy nie zdała wiec w sierpniu poprawka ...moja własna matka ze mna nie gada na kazdym kroku czuje sie jak by mnie nienawidziła dzis poleciała z tekstem ze watpi ze zdam w sierpniu niesamowite sparcie ojca tez zreszta nic nie interesuje a od mojego faceta jakos wsparcia nie widze....czuje sie fatalnie bo po 1 ze zdac mi sie nie udało to jeszce nikt we mnie nie wierzy.....nie mam na nic ochoty najchetniej bym tylko spała a ta matura to była przepustka wyprowadzki z tej patologi w tym domu....jak tego w siepniu nie zdam to sie juz wogole załamie.....;(

Mika ale Ci zazdroszczę - dużooo szczęścia w takim razie i aby się układało!:-)
Lui powiem Ci, że pocieszasz mnie tymi słowami, bo już zaczynałam myśleć, że może wariuję i wkręcam sobie do głowy dziwne rzeczy. Jednak okazuje się, że wiele z nas tak myśli, czyli wychodzi na to, że tą całą burzę myśli w głowie otrzymuje się jako pakiet w przypadku związku na odległość. Muszę się przeprogramować na myślenie, że On niedługo będzie, że On sam chciał tutaj być i musimy maksymalnie wykorzystać ten czas i cieszyć się chwilami spędzanymi razem, a nie myślami, że sie znów rozstaniemy na jakiś czas. Oj, gdyby to było tak łatwe do zrobienia jak pisanie o tym...
Faktycznie czasami idzie zwariować z tym wszystkim. Powiem Wam, że staram się żyć tak jak zawsze kiedy Go nie ma przy ,mnie, mam swoje sprawy, załatwienia, spotykam się ze znajomymi, jednak są dni kiedy jest w miarę ok, a są też takie kiedy nie mogę na niczym sie skupić i jakoś tak nic mnie nie cieszy.
Czy tak będzie już zawsze? Tzn zdaję sobie sprawę z tego, że dopóki np nie będziemy razem bez tej odległości muszę to zaakceptować, wiem, że w tym momencie nic z tym nie zrobię i wydaje mi się również, że pół roku znajomości to za wcześnie na poważne rozmowy typu co będzie dalej, co będzie za pół roku.....To jest właśnie najcięższe, ta niewiedza i bezsilność.
Grunt to zaufanie, co staram się ostatnio usilnie wprowadzić w życie, choć przyznam, że jest mi bardzo ciężko. Zdarza się, że myślę gdzie On jest, z kim co robi, że poznaje nowych ludzi, że poszedł tu i tam. To mnie przeraża, ale z drugiej strony myślę, że po co się tym zadręczać skoro nic nie poradzę, a On tak jak i ja spotyka na swej drodze nowych ludzi, poznaje nowych ludzi, przebywa z nimi. Ja również tak mam, wiem jednak, że jestem z Nim i chcę być z nim i nie zrobiłabym nic co mogłoby go zranić.

Swoją drogą ciekawe czy ci nasi faceci też mają takie myślenie jak my przez ten czas kiedy się nie widzimy?...

Dystans, dystans, dystans mimo wszystko - to trudne, ale daje możliwość - może złudną nie doprowadzenia się do szaleństwa:-), zawsze bycie sobą - bo po co udawać, kiedy i tak wcześniej czy później to wyjdzie. Ja od początku starałam się być sobą i niczego nie udowadniać, niech wie od razu co bierze hehe:-) Wyrozumiałość, zaufanie, cierpliwość....
Łatwo napisać, ale uczę się wprowadzać te wszystkie cechy w życie.
Cierpliwość - dla mnie najtrudniejsza bo zawsze chciałam mieć wszystko na już i nie umiałam czekać - ale idzie mi coraz lepiej:-)
Wyrozumiałość - każdy ma lepsze i gorsze dni, raz rozmawia się lepiej, raz gorzej, raz się nie rozmawia bo każdy potrzebuje chwili oddechu - to również trudne, łączące się z zaufaniem, bo powinno się zrozumieć, że każdy ma własne sprawy, życie i znajomych. Zaufanie dlatego jest tak istotne i akceptacja tego, że pisze się i rozmawia z różnymi ludźmi, również płci przeciwnej ( wnerwia! no, ale co zrobić, w złotej klatce nie da się nikogo zamknąć ani do miłości zmusić:-)

Szczerze to tego zaufania również muszę się uczyć i też jest to dla mnie ciężkie, bo kiedy nie ma kogoś obok można sobie różne rzeczy dobierać do głowy. Fakt, czasem jest piknięcie zazdrości, ale nie zdradzam się z tym, zawsze jak gdzieś wychodzi mówię mu żeby bawił się dobrze. Też nie chciałabym kontroli i zakazów i scen zazdrości z jego strony, więc skoro ja tego nie chcę przypuszczam, że On również.
Pozytywne myślenie i nastawienie...

Nooooo, wygadałam się, ale bardzo tego potrzebowałam................Ufffffffff

Mika ja to wiem postaram sie ale pprostu atmosfera w tym niby domku i niby rodzince no tragedia psyhicznie mnie wykancza juz myalałam o jakims psuchologu ale z tego co wiem oni nic nie pomagaja juz sobie tu nie radze;\

no wsumie co masz sama siedziec:)a wiec udanego weekendu^^

Kyaa, rozumiem, pewnie gadaja Ci i zrzedza o tej maturze:/ ja mam podobnie, ale z praca, bo małe problemy sie pojawily i juz oczywiscie wszystko w czarnych kolorach widza. Egzamin osatni mi nie poszedl i rowniez uslyszalam kilka przukrych slow takze wiem, co przezywasz! nie martw sie, to co teraz umialas to Cui z glowy nie wyleci, jak bedziesz sobie to przypominac, wiec na pewno w sierpniu juz zdasz tylko nie poddawaj sie!!

morelka, czekanie jest najgorsze. Postaraj sie uzbroic w cierpliwosc, a facet jest po prstu zazdrosny. I tak to jest - jak oni chca gadac, to my mamy byc ak na zawolanie, ale jak my chcemy gadac, to zawsz wynajda jakies "ale". Sami pewnie chodza na piwo z koelgami czy gdzies, a jesli my juz gdzies wychodzimy to wielkie halo z tego powodu robia. No coz, kwestia przyzwyczajenia i wytrwalosci:)

Mika...oni wogole o tym nie mowia nawet nie zapytali ile z reszty miałam matka ze mna nie gada i nie wiem dlaczego ja tu chyba depresje predzej złapie///.....

morelka zgadzam sie zazdrosny jest:)

ale ona mi powiedział ze swiat sie nie konczy jak ja znie zdam jest sierpien nie wiem własnie o co jej chodzi ehhhh zycie::P

Oliwka, czemu z nim nie pogadasz i mu tego nie powiesz? sama wizisz, że się meczysz, i ja bym już dawno coś z tym zrobiła. Przeciez jeden sms głupi go niezbawi, a sprawi, że będziesz szczesliwsza. No bez przesady... ja bym od razu powiedziala i jesli nie widzła poprawy, to szukała szczescia gdzie indziej. Skoro on ma problem ze znalezieniem głupiej minuty na napisane sms, to o czym tutaj mówić?

Ja też bym radziła zaczekać, chociaż sama kiedyś zmieniłam uczelnie z takiej na południu Polski na inną na samej północy. Było to po dwóch latach znajomości, też na 2 roku studiów. Gdy okazało się jaki naprawdę jest, nie miałam wyjścia i musiałam dokończyć studia. Następnego dnia po obronie byłam w drodze do domu.

Zanim cokolwiek zrobisz, dobrze się zastanów.

A czy imprezujący chłopak jest odpowiedni do wspólnego życia? Też takiego miałam, spędzaliśmy aktywnie czas, tylko jak przyszło do wspólnego życia, ewentualnych planów na przyszłość, jego nic nie interesowało. Wszystko było na mojej głowie. A inne dziewczyny też mi niegdyś zazdrościły. Jeden z przystojniejszych "miejscowych" w jednej z miejscowości nadmorskich. I co z tego?

Poza tym dlaczego to właśnie my kobiety musimy się zawsze poświęcać. Dlaczego to Twój Facet nie może się rozejrzeć za pracą w Twojej miejscowości? Przecież skoro pracuje ma większe pole manewru, a Ty studiujesz i wszystko przed Tobą, czy warto być potem na łasce lub niełasce chłopaka. Pomyśl co zrobisz, jak się rozstaniecie (wiem pewnie niedorzecznie brzmi) ale to trzeba wziąć pod uwagę. Wtedy nici ze studiami?

Życzę wytrwałości i przemyślanej decyzji

Dokładnie tak jest. Przecież to wiele nie kosztuje, a na pewno byłoby lepiej w ich związku. Jeszcze, jak on się nie interesuje nią, nie pyta co u niej, to co to za facet? nie to, żebym coś mówiła, ale może on z nią jest po to, by z kimś być po prostu? bo ja tego nie rozumiem.

Kyaa, Ty nie zdałaś z matmy, a ja nie zdałam egzaminu. Ech, także podłammy się razem

a co tak  szczegołowo u was co??:)
Ja spotykam się z moim w sobote a w niedziele jade do niego 1 raz hihihi ciekawe jak podróż przezyje:)objade cała polske:P:Phihihi jade na Mazury a akurat ma być ładna pogoda^^

o to bedzie dobrze zobaczysz:)

czemu płaczesz???znamy sie 2 lata jestesmy rok ale wiesz rodzice własnie dopoki sie pełnoletnim nie jeste to musiałąm napisac mature abty jechac:):)nom mieszka:)

Kyaa, dlatego, że jest to mój pierwsxy nie zdany egzamin w kadencji 4letniej studenckiej ale już jest troszkę lepiej, choć dalej jestem podłamana:(
No tak, wiadomo, lepiej zdać mature, ukończyc szkolę i wtedy jechac- myslenie rodziców. Jakby to była jakaś różnica. Nie martw się, ja do chłopaka moglam jechac dopiero po 7 miesiach, a mialam wtedy 20 lat i to tylko dlatego, ze bylo weselez jego strony tak to by mnie nie puscili, ale potem normalnie jechalam i teraz tez zadnego problemu nie zrobili ze przeprowadzilam sie do chlopaka (juz innego) po prawie roku bycia razem:)

Najgorsze początki, żeby to dotarło, że jednak czeka poprawka i trzeba wziąć się w garsc i zdać dlatego jak na razie nie płaczę, ale przyjdzie wieczór i będzie klapa:(
Tez nie wiem dlaczego niektózry rodzice tak podchodzą. Nie wspomnę już o tym, że spać razem nie można, bo jak to przecież? i nigdy nie mogłam spać z chłopakiem, bo dla nich to zawsze było za krótko. Bylam z facetem dwa lata i spalismy osobno, i teraz jestem w prawie rocznym zwiazku i również spimy osobno, ale tylko u mnie, bo u niego robimy co chcemy. Nie rozumiem i nie ogarniam. Smieje się, że dopiero po ślubie będę mogła spać z facetem w domu moich rodziców. Nawet teraz, jak mieszkam z nim u niego, to jak bedziemy przyjezdzac do mnie, to nie bedzie mogli spac razem. Smiech na sali. A Wy możecie razem, czy nie?ważne, że teraz możesz jechać do niego i nie ma żadnego problemu

Dziewczyny wczoraj poddałam się, już nie mam siły, nadal zero kontaktu......
Nie odpowiadam już na jego wiadomości jeśli napiszę, nie będę czyimś sposobem na zabicie nudy, miało być spotkanie z końcem sierpnia, ale nie ma sensu, nie interesuje mnie co on teraz zrobi z tymi biletami - kupił już z końcem maja....
Nie wiem i nie chcę wiedzieć, po prostu z mojej strony to koniec, już nie potrafię, skoro jego i tak nic nie interesuje, skoro jest tak zajęty, to już prawie 10 dni i martwa cisza...
Przecierpię bo bardzo teraz cierpię i wciąż myślę, ale męczyła mnie również ta huśtawka jego nastrojów, raz kocha i chce już być ze mną, raz nic, nie wiem co myśleć, nie będzie się mną bawił...
Żeby zacząć związek powinien najpierw zastanowić się nad sobą i nad tym czego chce....
Koniec. Tyle:-(

Kyaa, chociaż tyle dobrze, że jego mama jest w porządku i  Cię wspiera:) teraz jak do niego pojedziesz pewnie też będzie ok, bedziecie może mogli razem spać:)

Kaja, ale to jest śmieszne po prostu!! Mój brat co tydzien przyprowadzał inne panienki na noc do domu w wieku 20 lat i sypiał z nimi. Problemu nie było. Drugi brat w moim wieku się ożenił i również afer nie było. A ja cholera nie mogę spać z chłopakiem, bo przeciez spanie = seks = ciąża. To jest chore. Czy ja potrzebuje spac  wnocy z chlopakiem, zeby się seksic i robic dzieci? równie dobrze moge robic to w dzien czy poza domem. Nie ogarniam tego. Dobrze wie, ze biore tabletki anty, wiec zabezpieczona jestem. Sama moja mama wpadla majac 19 lat. I najlepsze jest to, ze ona tez wie, że spimy razem u chłopaka i tez problemu nie robi, aprzeciez mieszkamy już razem z facetem. No ale co ja się będę kłocic. Powiedziala, ze bede spala z nim, jak z nim bede dłużej. Ha ha ha mam się smiać czy płąkać? jak bylam 2 lata z facetem tez bylo to dla niej za krotko. Nie mam kurde 17 lat tylko 23, ale Tobie to ja juz wspolczuje naprawde. Nie wyobrazam sobie tego, aby byc w takim wieku i nie moc spac z facetem. Paranoja jakaś.

Oliwka, masz racje, daj sobie z nim spokoj. Wiem, że łatwo się mówi, ale uwierz mi, ze pocierpisz pocierpisz i przejdzie Ci, Tylko nie daj się zbajerowac przez niego, bo bedzie tak samo., Tydzien bedzie ok, a potem znów cisza, To jest bez sensu. Znajdziesz chłopaka bliżej i nie bedziesz sie prosic o glupiego sms czy telefon:/

Mika tak jego mama jest naprawde fajna z tego co mi opowiadał z tego co sama słyszałam ale  przekonam sie na 100% jak pojade:)

Kaja troche mnie to rozbawilo oni nie spali przed slubem a skad to wiesz??:)kazdy ma innych rodzicow:) dokładnie Mika moge to i w lesie zrobic:)jakmoj chłopak przyjechał do mnie 1 raz to moja kuzynke wzieli zeby nas pilnowała jak moi pojechali do pracy a taka jest prawda ze ja moge do miasta isc i to tez zrobic(co nie mowie ze tak robie tylko przykład daje) wiec troche to głupie nawet moj wujek tak powiedział i sie z nich smiał bo to prawda:):)

Oliwka dobrze zrobiłas kto wie moze za jakis czas znajdziesz o wiele lepszego faceta i bedziesz  sie cieszyc ze swojeje decyzji:)

Drogie Kobietki, sama jestem też w takim związku Ja w Bydgoszczy, On pod Poznaniem, narazie to początek, ale czuje w kościach i sercu że damy radę. Dla chcącego nic trudnego

Związek na odległość nie ma szans na przetrwanie na dłuższą metę, musi być bliska perspektywa wspólnej przyszłości... jakiś plan na przyszłość... niedaleką.  Inaczej jest jak dwie osoby mieszkają w Polsce...inaczej jak jedna z nich w zupełnie innym kraju, ja osobiście nie związałabym się z kimś kto jest obcokrajowcem ... ze względu na różnice kulturowe i odległość...bo wiem, ze nie mogłabym tej osoby widywać tak czesto jakbym chciała. Moim zdaniem związek na odległość na sens, jak najbardziej jesli:

- ta odległość jest do pokonania, czyli jak chcę bądź musze jechac to wsiadam w samochód, pociąg i mnie   zawozi, nie jadę na miejsce dzień i noc .. i kolejny dzień tylko w miarę znośnie .. o tak, żeby można było obrócić w weekend

- jeśli obie osoby chcą i robią wszystko, aby widywać się często .. co najmniej co dwa tygodnie na kilka dni

- jesli partnerzy nie mają za dużo obowiązków .. i tu niestety gorzej mają młodzi ludzie, bo oprócz pracy, często w weekendy mają jeszcze naukę, więc fajnie jest mieć np elastyczną pracę .. home office np.

- jesli są.. no coż nie ukrywajmy finanse, bo podroze oprócz tego, że kształcą, to jeszcze kosztują

W Twoim przypadku inna orientacja partnerki z pewnością, nie jest wynikiem odległości, mogła cię zdradzić równie dobrze z mężczyzną. Być może tłumiła to w sobie, a Ciebie jak najbradziej traktowała poważnie, albo nie miala o tym pojęcia do czasu..

Już wczesniej pisałam że jesli pary widują się co miesiąc, dwa , albo rzadziej to niestety ale moim zdaniem nadzieja, że coś takiego przetrwa jest niewielka.

Kaja dzięki, staram się trzymać, nie ukrywam, że nie daję rady. Obwiniam się za to wszystko, ze to się w ogóle zaczęło żałuję, myślę o nim, wiem, że nie powinnam, .... On pisał ostatnio, ale zacisnęłam zęby, widziałam jego zdjęcia z jakąś dziewczyną, niby nic, ale jakoś mnie to ścisnęło, chyba zwariuję, zawsze mam to samo, mam już dość wszystkiego, dlaczego nigdy mi się nie udaje - może problem jest właśnie we mnie. A on pisze nawet smsy ostatnio czy coś sie stało, czy u mnie w porządku bo się nie odzywam i że tęskni i sie nie może doczekać jak się zobaczymy. Jakoś jak jest z innymi to mu się tak nie tęskniło, zdziwi sie jak będzie musiał sobie noclegu szukać, bo u mnie go nie znajdzie, nie mogę pozwolić się tak traktować.
A może to ja przesadzam i jest ok, tylko wymyślam....?
Nic już nie wiem, nic, ale jestem twarda i nie będę się odzywać nadal......

nigdy się związki na odległość nie udają

doskonale wiem o czym mówicie... choc teraz widujemy się nieco częściej bo wakacje, czuje że każdy dzień bez niego jest jak nieskończoność ;/ ciagle płaczę, bo czasami sobie z tym wszystkim nie umiem poradzić, ale kocham go z całego serca i nigdy nie zrezygnuje z naszego związku.

o to swietnie Mika ja juz w domu wrociłam od mojego wraz z nim było cudnie!!:P