Związek NA ODLEGŁOŚĆ ... bezsilność ... nadzieja ... a może się uda :(

morelka;)
Głowa do góry, uwierz, że to nie jest koniec świata
Nie Ty jedna żyjesz w związku na odległość... Dasz radę, od wyjazdu ukochanego za granicę jeszcze nikt nie umarł;) daj sobie trochę czasu, a odzyskasz forme psychiczna

a to, ze teraz przed studiami wyjechal do pracy to dobrze, oże chce  Cie przygotować do jego wyjazdów na studia... wtedy już szkoły dla Ciebie nie rzuci...

Wiem o tym, sam mówił , że po prostu chce zarobić i na studia i na jakies przyjemności wyjazd dla nas czy coś.. ale kurcze jest czasem ciężko.. może to głupie że mam takie myśli ale wiecie jak to jest, głupie myśli przychodzą do głowy.. nie chce tylko żeby coś się zmieniło przez ten czas.. zastanawiam jak to będzie po powrocie;) nie mogę się doczekać.. w tamtym roku pojechałam na wakacje na 2 tygodnie do niemiec do babci, i wtedy było dla mnie długo.. a teraz? juz nie wiem.. bo ja strasznie przezywam rozłąki.. rozumiecie pewnie ale dziekuje za miłe słowa.. nie wiem tylko co mam robić przez te wakacje, przynajmniej lipiec.. bo tak dziwnie i pusto bez pomysłow..

Morelko możesz się przykładowo opalać
Twój mężczyzna wróci zza granicy i Cie nie pozna ;P

Triss, nie masz wyjścia - wyłóz kawę na ławę i powiedz co myślisz. Niech się on do tego jakoś ustosunkuje i powie w koncu jakie są juego odczucia, myśli, uczucia względem Ciebie i Was. Nie ma sensy twkic w zwiazku, gdzie jedna osoba stara się za dwie. Predzej czy pozniej taki zwiazek się rozpadnie.

Nie ma co ukrywać, że związku na odleglość nie są łatwe. Zwłaszcza na początku jest ciężko, potem to już kwestia przyzwyczajenia. Chcialabym mieć faceta u boku, ale coś czuję, że niedługo i mój związek zakończy żywotność. Po wczorajszym nie chce nawet, żeby moj przyjezdzal, a zaraz ma byc. Nie chce mi się z nim gadać, nic mi się nie chce. Przechodze kryzys, ale sama ze sobą.

Kyaa, chłopak miał wczoraj dzień wolny i cały weekend też ma i obiecywal wczoraj, że przyjedzie wieczorem. Jednak napisal mi, ze przyjedzie dzisiaj rano, potem znow, ze popoludniu az w koncu w ostecznosci stwiwrdzil, ze wieczorem wkurzylo mnie to niezmiernie, bo czekalam na niego jak ta glupia, a on sobie tak w kulki lecial. Zreszta ciagle mam przed oczami jego teskty, jak do mnie sie odnosil, jak mnie "komplementowal" swego czasu, nie umiem tego zapomniec i wypominam mu to przy kazdej klotni dzieki temu zeszlam na samo dno, czuje sie nikim. No ale kocham go dlatego nie umiem od niego odejsc. On niby przeprasza, mowil ze to bylo na zarty, jednak mnie nie obchodzi czy to bylo na zaty czy nie, bo to zabolalo, a bylo powiedziane to tonem całkiem powaznym czuję jedną wielką pustkę.
Pewnie zaraz przyjedzie i się pokłocimy przed samym weselem. No trudno, może jakoś przezyje.
Możecie mi zyczyc udanego wesela w razie czego hehe ja Wam zyze milego i pogodnego weekendu :*

wiadomo, to wszystko nie jest łatwe.. Gdy ma sie kogoś na codzien a nagle trzeba wyjechać, to jest niezmiernie ciężko.. wiadomo..
Mika- powodzenia i nie martw się wiem, ze to trudne bo mamm znajomą w takiej sytuacji, ciezko jest od kogos odejsc nawet jeśli ta osoba robi różne rzeczy ktore nam nie pasują...

a co myślicie o chłopaku na studiach w innym miescie? jest daleko nie mozecie sie widziec np co tydzien tylko.. to tez  jest ciezkie moim zdaniem. bo wiadomo w koncu zacznie brakowac tego wszystkiego i moze cos sie zgasić.. boję sie tego.

no to jeszcze gorzej.. ale wiesz to i tak nie to samo.. jak codzienność:) ale w sumie kiedys bedzie dobrze:)

taaak, pojechal po maturach pozalatwial jakis lekarzy iii pozniej studiaa. ale wroci w sierpniu, albo pod koniec lipca;) mam nadzieje ze mi to minie szybko, juz tak tesknie ze szok...i jeszcze moja mama wyjezdza i byłoby fajnie szkoda ze nie konczymy w tym samym czasie szkoly bo został mi jeszcze rok.

no tak, wiem  o tym mam nadzieje że będzie dobrze.. nigdy nie można sie poddawać:)

aa i jeszcze jedno.. On ma urodziny niedługo.. hmm i nie wiem czy wysłać mu życzenia czy co.. kurcze nie ma go na miejscu więc prezentu mu nie dam ani nie zrobie... jakieś pomysły ?;)

to dobrze ze sie wybawiłas:)moj juz u mnie jestb własnie bierze kapiel to znalazłam czas hihihih^^tak sie ciesze:P:P

Morelka mozesz mu dac prezent jak sie zobaczycie:P:Pa zyczenia wysłac sms lub zadzwoin:)lub poczta prezent:P:P

Cześć dziewczyny! Przyłączam się do dyskusji, gdyż doskonale rozumiem sytuację - sama od 6 miesięcy się w takiej znajduję. Już mnie trzepało, bo nie mam za bardzo na ten temat z kim porozmawiać - osoby pozostające w "normalnych" związkach, widujące się regularnie nie rozumieją tego. Nie można zrozumieć stanu zawieszenia przez te kilka miesięcy kiedy Jego nie ma, tego ciągłego zastanawiania się czy to ma sens, czy dalej to ciągnąć. Są lepsze i gorsze dni - czasem podchodzę do wszystkiego z nadzieją, że będzie dobrze, czasem nie mam już siły - przede wszystkim tęsknić, nie mam siły kiedy kończą się wspólne tematy, a ilość dni kiedy się nie widzimy zwiększa się, powodując zwiększanie się dystansu pomiędzy nami. Później oczekiwane spotkanie, wszystko cudowne, żyjemy przez te kilka dni razem, takie codzienne życie, wspólne gotowanie, oglądanie telewizji, seks...Wciąż ze świadomością, że po tych kilku dniach przyjdą miesiące rozłąki i tęsknoty, z którą czasami sobie nie radzę. Wiele nieprzespanych nocy, potrzeba przytulenia się do Niego, i tylko do niego. CIERPLIWOŚĆ jest tutaj bardzo ważna, jednak ciężka do wyuczenia....Już nie wiem co robić - widzieliśmy się z końcem maja ostatnio, a ja już nie mogę tak chcę żeby tu był. Miał być w czerwcu, jednak drogie bilety i plany trochę odmienne. Muszę wytrzymać do sierpnia, ale nie wiem jak dam radę - im bardziej się w to wchodzi, tym cięższe są rozstania i myślenie o tym z lekkim dystansem...Zauważyłam ostatnio zmianę - kiedy był u mnie w marcu było rewelacyjnie, po tym czasie zaczęło być jakby chłodniej - wcześniej codzienne rozmowy przez neta, teraz ograniczone do jednego lub dwóch razy w tygodniu. Niby jest ok jak rozmawiamy, ale nie wiem co myśleć o tym, dziwi mnie ta zmiana...czuję się trochę odtrącona. Ja pierwsza powiedziałam, że tęsknie, on dopiero wtedy mówi, że on też. Widzę po jego zachowaniu jak razem jesteśmy, że mu zależy, ale może oszukuje sama siebie...?Wspólnie podjęliśmy decyzje, że chcemy spróbować. Boje się jak to będzie, najgorsze jest to, że ciężko się lepiej poznać i dogryźć...Nie będę czekać codziennie przed netem aż on w końcu napisze, jak ja piszę z kolei jego często nie ma. Organizuje sobie czas jak mogę byle tylko leciał szybko, byle nie myśleć. Jednak to nie do końca jest możliwe, bo w głowie masz cały czas myśli o nim. I martwię się, chciałabym nabrać dystansu, który miałam na początku tego całego związku i wtedy było jakoś lepiej, jednak nie jest to już tak łatwe w tym momencie...On mówi, że nie da się tego stanu zmienić - NARAZIE - tylko nie wiem co to narazie oznacza, bo prawda jest taka, że chciałabym mieć chociaż jakąś perspektywę jego powrotu w oczach - tymczasem on sam tego nie wiem dokładnie - planowo kończy staż we Włoszech w styczniu, tylko mówi, że sam nie wiem co potem, nie wiem czy uwzględnia mnie w swoich planach...bo nie dam rady tak trwać bez jakiejkolwiek opcji bycia razem w przyszłości - czy spróbowania tego...Wiem jedno - z mojej strony już nie padnie żadne słowo typu tesknię, choć czasem bardzo mnie kusi - wydaje mi się, że powinien być jego ruch - powiedzcie może mam do tego złe podejście, ale nie wiem co myśleć i robić -BEZSILNOŚĆ przyprawia mnie o największa rozpacz.Czy on poczuł się już za pewnie i przeszedł z tym do porządku dziennego czy dać sobie spokój?Mam czasem ochotę rzucić tym wszystkim, ale kiedy o tym pomyślę, czuję, że warto próbować.....doradźcie coś, bo myślenie mnie zabije...

Mika09 - dziękuję za szybką odpowiedź:-)
Dobrze, że istnieje to forum, bo tak naprawdę tylko osoby mające taką samą sytuację potrafią ją zrozumieć. Chciałabym wszystko mu tak po prostu powiedzieć, bo tak jak mówiłam męczy mnie tkwienie w takiej nieświadomości tego co będzie i czy jest sens to ciągnąć, czy lepiej skończyć i przecierpieć. Najgorsze jest to, że zaczęło mi zależeć na tym związku i na nim..Poznaliśmy się w grudniu i on po 15 dniach wyjechał, od tamtej pory widujemy się średnio co miesiąc, dwa. Widzę to, że na początku było inaczej, on bardzo się starał, czułam duże zainteresowanie z jego strony, a teraz tak jak mówię kontakt góra 2 razy w tygodniu. Gada się ok, fakt faktem czasami już naprawdę nie ma o czym...ale wydaje mi się, że aby utrzymać kontakt, przy nie możliwości częstych widzeń powinno się to robić w inny sposób. Żeby przy następnym spotkaniu nie okazało się, że jesteśmy dla siebie zupełnie obcymi ludźmi. Choć tak naprawdę wspólnie spędzony czas nie był długi, to jednak takie spotkania mają większą intensywność i ciężko to wytłumaczyć osobom nie będącym w takich związkach, że można stworzyć pewnego rodzaju więź. Zastanawiałam się czy nie wziąść go na przetrzymanie i np przez tydzień w ogóle się nie odzywać, ale nie wiem czy to nie jest dziecinne i głupie i nie oddali nas jeszcze bardziej?Chciałabym żeby coś w nim jeszcze pikło i żeby nie czuł się tak pewnie....Żeby jeszcze próbował się starać...ech....sama już nie wiem...........:-(

Pół roku to nie jest dużo tym bardziej, że tak rzadko się widujecie. Wiesz, jeśli przestaniesz się odzywac, to obawiam się, ze ten zwiazek wtedy rozleci się szybko, bo skoro on odzywa sie 2 razy w tyg, to już jest rzadko, a co dopiero, jak byscie sie nie odzywali dluzszy czas, to oboje wpadniecie (choć z tego co piszesz, to on pewnie pierwszy) w etap odzwyczajania się od siebie. W zwiazku na odleglosc BARDZO wazny jest właśnie kontakt, najlepiej codzieny. Nie ma się mozliwosci widzenia, wiec dobrze by bylo gdyby partnerzy mieli ze soba normalny kontakt na codzien przez tel, internet. Zrobisz jak uwazasz, choc jesli ja bylabym w takiej sytuacji, to najpierw pogadalabym z nim i powiedziala, co o tym mysle i oczekiwala od niego odpowiedzi "co dalej?". Nie musi odpowiadac od razu, ale niech sie chociaz wykaze, przemysli to i Ci powie. Wtedy sama zadecydujesz, bo jesli masz sie meczyc, to to nie ma sensu. Lepiej szukac szczescia gdzie indziej, blizej

Nie załamuj się i nie poddawaj tylko pogadaj z nim - to tak na sam początek jeśli już będziesz wiedziała, czego on oczekuje, o czym myśli, co zamierza zrobic, to juz bedziesz miała jakąś świadomość tego, co może sie stać, kiedy on ten staż skonczy. Jeśli bęziesz widziała, ze jemu coraz mniej zalezy, coraz mniej sie odzywa lub bardziej oschle, to nie marnuj sie kobieto przy nim tylko szukaj milosci blizej rozumiem, ze sie zaangazowalas, ale uwierz mi, ze taki zwiazek na dluzsza mete nie ma sensu. Co inengo, gdyby jemu na prawde zalezlo, a nie wierze w to, ze nie ma wiecej czasu na rozmowy z Tobą niz 2 razy w tyg. Jakby chcial to by znalazl glupie 15 minut dziennie i np 2 razy dluzej w tygodniu. Na razie tylko z nim pogaaj. po jego reakcji juz bedziesz widziala, czy mu naprawde zalezy.

Kyaa, a do kiedy facet sie zostaje?:) korzystajcie póki mozecie i chodzcie na kolacje, spacery, do kina itp ja juz czekam na niedziele, normalnie juz tylko tym zyje:)

Oliwka.. wiadomo, to wszystko jest ciężkie.. Ja tez widziałam się z moim pod koniec maja a będzie w sierpniu.. jest mi strasznie ciężko, na początku ciągle miałam doła.. ale gdy dołączyłam tutaj, poprawiło mi się myślenie.. zobaczyłam, że nie jestem sama, bo wiadomo kto tego nie przeżywa to nie wie jak to jest..
a co do Ciebie.. powiem Ci tak. mówisz że poznaliscie sie i po jakimś czasie juz wyjechał. moim zdaniem zupełnie inaczej jest gdy jesteś z kimś już długo i nagle wyjeżdża , a inaczej jak poznajecie się już w na takich sytuacjach.. wiadomo, że jest  Tobie ciężko, ale jeżeli zależy Ci na nim to warto walczyć.. Mika ma racje, porozmawiaj z nim poważnie i szczerze.. bo  musisz wiedzieć na czym stoisz. JEżeli się tego nie wie, to wiadomo różne myśli przychodzą do głowy i jeszcze niepotrzebnie się zadręczasz..

Kyaa- zazdroszcze;) jak ja bym w koncu chciała sie zobaczyć, wtedy bym juz nie zastanawiała się co robić;D jesteś na pewno bardzo szczęśliwa..;)

Kyaa, dobry i tydzien a potem też będziecie sie widziec, wiec już bedzie latwiej:) ale masz racje - wszystko szybko leci. My jak sie nie widzimy, to czas sie dłuzy, a jak juz jestesmy razem, to leci jak szalony:/ ale byle do niedzieli i obym znalazla tą pracę, to bede miala go codziennie przy sobie. Trzymajcie kciuki

ok mika trzymam kciuki:)

morelka dasz rade kazda musis tutaj dac:P:

Wiesz, najlepiej od samego poczatku rozmawiac o takich sprawach., W koncu to jest zwiazek i powinniscie mowic sobie o wszystkim. A dlaczego masz sie meczyc, czekac, jak on potem Ci powie "wiesz kochanie jednak zostanę się tam" i co wtedy? bedziesz dalej czekala na niego X czasu aż w koncu zwiazek sam sie rozleci? mozna zyc tak miesiac, dwa, pol roku, ale jakies granice sa, wieczny zwiazek na odleglosv nie ma szans na przetrwanie, bo czlowiek jest tylko czlowiekiem, potrzebuje bliskosci

ja sie po prostu od niego uzależniłam..:(

wiem.. też mam takie założenie, co ma być to będzie.. i myśle że będzie dobrze.. mam nadzieje;) zauważyłam ze jest tak jak mowisz.. troche naskoczylam na niego niepotrzebnie ii tez sie zdenerwowal.. ale ja tak czasem mam. patrzcie co znalazłam : http://www.youtube.com/watch?v=8XNaPX6MKlU     

o słodkie:P:P ja  jutro jade z moim do kina:P:P a u was jak tam??:P

u mnie tak sobie.. przed chwilą z nim gadalam i jeszcze gorzej jest.. ale co ja zrobie. jest mi przykro czasami czuje sie strasznie samotna..:(

a na ile? no kurcze pogoda mnie tez dobija.. i niekiedy jestem zupelnie sama, nie mam co robic w te wakacje, dobija mnie to troche.. ale jakos musi byc.. ciezko bedzie ciezko.

Kyaa, Twój chyba dziś wyjeżdza, co nie?:( pozegnania się najgorsze, nie lubię ich, zwlaszcza jak wie sie, ze troche czasu minie zanim znow się spotka z kochaną osobą.
Ja dziś wyjezdzam do mojego na 3 miesiace, o ile znajde tam prace trzymajcie kciuki we wtorek, bo idę na rozmowę w sprawie pracy tak się ciesze, ze bede miala go przy sobie, choc weekendy bede pewnie w domu spedzac, a sami przezcaly lipiec bedziemy widziec sie tylko wieczorem po 22 i rano koło 6

morelka doskonale Cie rozumiem. Raz jest gorszy dzień, raz lepszy. Możemy wspierać się wtedy kiedy jest nam źle i podnosić na duchu, razem zawsze raźniej:-) Ja już chcę żeby ten tydzień się skończył i lipiec-choć zawsze długo wyczekiwany-skończył sie jak najprędzej i żeby On już przyleciał!!!!!!!!!!!!!!!!Tęsknię....ale nie powiem mu tego:-)

moim zdaniem troche przesadzasz;) facet moze miec kolezanki o to chodzi w zwiazku na odległosc o zaufanie ono jest podstawa kazdego zwiazku nie ma zaufania nie ma i zwiazku....nie masz do nie zaufania bo po 1 czemu sparawdzasz mu wiadomosci to jego sprawa jesli ze robi on bedzie miał to na swoim sumieniu musisz sie uspokoic i przemyslec to czy ta kłotnia miała sens;) albo jeszce raz pogadac z nim o tym co sie dreczy tylko na spokojnie:P
wydaje mi sie ze juz masz naprawde dosc tej rozłonki i juz wymyslasz nie wiadomo bog co:P::Pnie warto:)

wiem o co chodzi jak bym była na twoim miejscu jeszce bardziej bym sie wkurzyła głupie jest to z jego strony ze cie okłamał ze jest zmeczony.....nie roumiem tego czemu ukrywa przed toba znajomosc z jakas anna przeciez wielka zazdrosnica nie jestes prawda??

Hej dziewczyny dawno mnie u was nie bylo i mam troche zaleglosci ale postaram sie nadrobic u mnie po staremu...znow czekam milego dnia dziewczynki

Hej dziewczyny! Ufff dzisiaj ciężki jakiś dzień, cieszy mnie myśl, że w weekend już się zaczyna lipiec, wtedy jeszcze tylko miesiąc i Go zobaczę..........wykańcza to czekania i ta bezsilność i to, że nie wiadomo jak to będzie........smutno mi dzisiaj...:-( Ale to wszystko jest porypane. Dlaczego On nie może być tu albo ja tam...Wszystkie poprzednie związki miałam krótkotrwałe, nic nie warte z perspektywy czasu. Z Nim jest mi dobrze - albo wydaje mi się, że jest dobrze z racji tego, że tak rzadko się widujemy - ale zawsze jest jakaś przeszkoda na stworzenie normalnego związku...Czasem chciałabym być jasnowidzem i wiedzieć co będzie, ale niestety nie da się tego przewidzieć. Jedno co wiem w tej chwili to to, że tęsknię i chciałabym żeby był teraz tutaj i móc się przytulić do niego mocno i tylko tyle.....

Ten lipiec będzie bardzo długim i ciężkim dla mnie miesiącem....Dwa miesiące to już bardzo długo...Ostatni raz widzieliśmy się początkiem maja. Do końca maj jakoś przeleciał, ale teraz znów takie czekanie.....

Na obecną chwilę rzecz, o której marzę to to, żeby nagle zadzwonił dzwonek i kiedy otworzę drzwi żeby On tam po prostu stał..tak jak gdyby nigdy nic, żeby po prostu BYŁ.......