Związek NA ODLEGŁOŚĆ ... bezsilność ... nadzieja ... a może się uda :(

Kyaa,oj chciałabym to zaakcpetowac i staram się, ale cieżko mi to idzie:) on komentuje często mój wygląd np " wez pomaluj się tak" ," wez idz zmien fryzurę", "jakbyś założyła stringi do tych spodni to byłoby idealnie" i mnóstwo innych tesktów, które niekoniecznie są miłe. To są takie te łagodniejsze komentarze, bo niektore to są wrecz chamskie i powiedzialabym nawet, ze w pewnych sytuacjach czuję jak jak ostatnia dzi*wka, dosłownie niestety ja biore to do siebie i nie umiem tego zmienic, bo sie po prstu nie da, zeby on to jeszcze mowil w zartach,  z usmiechem na twarzy i innym tonem... a on to poważnie mówi, a potem gada, że to na żarty tak to jest ok, nie klocimy sie itp ale przez to, ze on niekiedy powie jakiś tekst to się wszystko zaczyna. Niekiedy jest tez tak, ze sama mam gorszy dzien, chodze smutna, zamulona i nic mi ie nie chce, a on z tego tez problem robi. Ciagle mi mowi, ze mam chodzic usmiechnieta, ze co ja chce od siebie, ze dobrze wygladam. A na drugi dzien mowi, ze wygladam tak i tak. Czasami już go nie rozumiem i nie wiem o co mu chodzi, choc siebie też nie zawsze ogarniam:)

A robię tal niekiedy, ale on sie z tego smieje. Tylko, że ja bym mu nawet nie umiala powiedziec takich tesktow, mi by to przez gardlo nie przeszlo przyzwyczailam się już do tego, ale to jest bardzo przykre, jak wlasmy chlopak mowi takie słowa on wie, ze jestem zakompleksiona i chyba chce to wykorzystac, mimo iż gada, ze nie mam sie czym przjemowac, ze wygladam normalnie i nie musze nic zmieniac. Tak, a przy najblizszej okazji pojedzie komentarzem na temat mojego wygladu i wez tu zrozum faceta:) te kłotnie już są tak częste, ze wytrzymac tego niekiedy nie idzie. Fakt, szybko sie godzimy, ale tak tez byc nie moze, ze prawie co spotkanie to klotnia, klotnia i jeden dzien normalnosci po pogodzeniu sie nie wiem, gadalismy i stwierdzilismy, ze ja musze zmienic swoja upartosc i fochy a on te teskty i zobaczymy co z tego wyjdzie:) jeszcze teraz on ma remont w domu , ktory twac bedzie jeszcz przez 1.5 roku i kompletnie nie ma dla mnie czasu. Nie mam pretensji o to do niego, bo rozumiem, ze musi pracowac, ale kurde smutno mi z tego powodu, ze nie napisze nawet glupiego sms, a kiedy wieczorem już nie robi, to albo idzie na piwo z kolegami, albo gada z bratem, albo idzie spac i tyle go mam i on to tez odbiera, jako wyrzuty i od razu klotnia, bo ja nie rozumiem tego. Tylko, ze on tez nie potrafi postawic sie w mojej sytuacji.

O tak, żębys wiedziala, ze klotnie zazwyczaj są o pierdoly hehe i o przyszlość też, bo ja jestem kobietą tylko i jak zwykle wybiegam w przyszlosc i chcialabym już snuc plany, mowic mu o swoich marzeniach a on sie tylko smieje i mowi, ze na wszystko przyjdzie pora fakt niekiedy problemem, tez jest brak problemow i my kobiety lubimy stwarzac napieciowe sytuacje przynajmniej ja jestem do tego zdolna przez moja upartość, ale widzę, ze nie ja jedna:) a to pocieszajace naprawde, bo niekiedy to ta upartosc zle mi wychodzi, ale nie umiem inaczej:)
Oj, nie na avku to nie ja, taka piekna to ja nie jestem hehe spodobalo mi się to zdj, więc je wkleilam jakby byla tu jakas forumowa obnażalnia, to może i bym sie pokazala:)
Wiesz, rozmawialismy już tak po kazdej klotni i zawsze bylo mowione, ze to ostatni raz, przepraszanie etc ale wiadomo, kilka dni ok i potem znow to samo, Męczące już to jest, ale teraz naprawde trzeba to zmienicm, bo widze, ze do niczego dobrego to nie doprowadzi, Powiedzialam mu, ze jesli on zmieni swoje zachowanie w stosunku do mnie, przestanie mowic te teksty to i ja przestane pokazywac swoja upartosc, fochy i przestane myslec osobie jako o kims najgorszym. Mowil, ze bedzie sie staral. Zobaczymy
Najgorsze jest wlasnie to, ze klotni zwykle w zwiazkach są z byle powodu, niekiedy glupoty, ktora czasami doprowadza do powaznych klotni

Oj, to jestes taka sama jak ja uparta widzę:) bo ja to strasznie, jak cos powiem to koniec, oczywiscie umiem pojsc na kompromis, ale zazwyczaj jak cos postanowie, to juz zdania nie zmienie ale trzeba z tym walczyc, i podobnie jak u Was, przeprowadzialismy dzisiaj powazna rozmowe, chyba najwieksza w naszym zwiazku (:P) i stwierdzilismy, ze nie mozemy tego wszystkiego stracic, bo sie kochamy dlatego ja musze zmienic to i to, a on tamto i mam nadzieje, ze tych klotni bedzie mniej tak jak u Was, choc wiadomo klotnie sa nieuniknone:) nawet gorszy dzien sprawia, że jestesmy bardziej zdenerwowani i szybciej dochodzi do konfliktow:)
Oj to ja jestem na tym avku choć chciałaby, tak wygladac, nie powiem hehe

Niestety mam ale jestem w trakcie naprawy tego, by podnieść swoja samoocene, ale co mi sie udaje, to facet powie teskt, ktory jest dla mnie gwozdziem do trumny i wszystko od poczatku. Cóż i tak już jest troche lpeiej niz to bylo kilka miesiecy temu, wiec nie jest ze mna jeszcze tak zle hehe a faceci tez sa niekiedy uparci i do nich niestety trzeba mowic prosto z mostu, bio domyslni zbytnio tez nie sa:)

Niby tak, ale w glowie mam tysiac mysli:) wiem, ze mnie kocha, ale jednak przychodza niekiedy takie momenty, kiedy mam watpiliwosci co do tego np kiedy mowi te swoje glupie teksty. A o kompleksach staram sie nie myslec, ale to jest silniejsze ode mnie zwlaszcza kiedy musze spojrzec w lustro ;P ale walcze z tym i moze uda mi sie wyjsc na prosta:)

hej dziewczyny ale sie rozpisalyscie ale zgadzam sie...faceci sa jak dzieci...moj tez ma specyficzne poczucie humoru ktore z jednej strony mnie wkurza a z drugiej za to go kocham co do brania wszystkiego do siebie to niestety tez tak mam...i nie umiem sie z tego wyleczyc

witaj lui:):) hihi widze ze kazdy facet taki sam hihihi:P:P

to zle nie powinnas miec wybij sobie je młotkiem (kuracje nalezy powtarzac 3 razy dziennie)i nie przejmuj sie kocha Cie taka jaka jestes :Pa ze faceci sa troche tepi no coz to taka maja:)

Kyaa, domyslam sie, ze skoro ze mna jest, to mnie kocha:) ale ja majac te komplkesy nie wierze w komplementy i wrecz nie lubie ich!! jak ktos, zwlaszcza on, powie mi cos milego, to mnie trafia doslownie, bo wydaje mi sie, ze mowi to tak o od siebie tylko po to, zeby nie bylo. On ma wysoka samoocene, uwaza sie za pieknego itp i dlatego nie potrafi zrozumiec tego, ze ja jestem zakompleksiona. Tylko zacznijmy od tego, ze wiekszosc kompleksow zaczela sie od tego, jak on zaczal mowil ze jestem gruba, mam tluszcz, sadlo, oponki - niby w zartach, ale bez przesady to jak ja mam myslec o sobie?:(

lui79, idealnie to ujęlas!! mam identycznie też nie wypomnę od razu tylko po jakims czasie, kiedy to przetrawie, a jego tez trafia i klotnia gotowa., Najgorsze jest to, ze w wiekszosci przypadkow wychodzi ze to moja wina, bo ja to zaczelam, a nie patrzy sie n to, ze kiedys zrobil mi przykrosc takimi i takimi slowami. Mysli, ze slowo przepraszam powiedziane na odwal się mnie zadowola i sprawia, ze bede posluszna jak baranek i powiem " tak, misiu, wiem, przeprasza, nie powinnam do tegoi wracac, to moja wina"? o takich slow nigdy nie uslyszy jestem okropna, wredna ale taka ma natura zlosnika:) szybko sie denerwuje, dlugo mnie trzyma, ale potrafie tez sie opaniwac, choc niekiedy z rownowagi mnie wyprowadzja jego teksty wrr

no ja mam troche inny charakter moj facet raczej tez....2 strzelce on sie dosc szybko irytuje ale i szybko mu przechodzi mi tez w zwiazku z czym my sie jeszcze nigdy tak porzadnie nie poklocilismy

Kyaa, kwestia przyzywczajenia:) chyba rzeczywiscie cos ze mna jest nie tak, bo kazdy facet mowil mi jakies teskty, wiec to ja jestem jakas nienormalna komplementy mi prawi, ale to raz na ruski rok zreszta i w tak w nie nie wierze i tak:)

Lui, no dośc powaznie to tez tak sie jeszcze nie poklocilismy, bo szybko sie godzimy hehe tez mamy odmienne charaktery, on bardziej spokojny, opanowany, mniej gadatliwy, a ja gadula, uparta, szczera:) jemu tez nawet szybko przechodzi, latwo sie go udobrucha hehe ale z kolei mnie dlugo trzyma, dlugo pamietam i nie umiem zapomniec, a nawet jak zapomne, to przy nadazajacej sie okazji powraca i wypominam:/

Oj, to nie jestes jeszcze taka zla jak ja hehe bo ja to pamieć mam dobra i długotrwala, niestety tylko do takich rzeczy normalna nauka w ogole nie cche mi wchodzic do glowy, nie potrafie sie skupic na niczym innym ze wzgledu na swoj obecny stan psychiczny ale nikt nie powiedzial, ze w zyciu bedzie latwo

i oby tak bylo, trzeba do tego dażyc szkoda tylko, ze nie zawsze jest to takie proste, a ja przez moje cholerne kompleksy, zwlaszcza dotyczace figury (!!!) sama sbie to utrudniam i z tym nie umiem sobie poradzic. Na leczenie w moim przypadku chyba juz za pozno hehe

lui wyobraz sobie ze mi tez lepiej moje znajome ta byłe juz chłoapkow tutaj blizutko buziaczki codziennie a ja co misiacami czekac a tak widze ze sama nie jestem:):)

eh ja naprawde nie wiem co bym zrobiła jak by mi tak mowił moze bym cały czas płakała:P:Pmoze to by mi cos dało ale naprawde nie wiem

kurcze rozumiem ze go kochasz ale chyba nie powinnas z nim byc...przepraszam ze to pisze ale ten czlowiek cie doluje...pisalas ze on sie uwaza za super goscia...moze to tylko pozory?moze on wytykajac ci twoje (niekoniecznie prawdziwe) niedoskonalosci utwierdza siebie w przekonaniu jaki to on boski jest?

w takim razie musisz byc dziewczyno silna :* a my mieszkamy ok 250km od siebie i widujemy sie dosc czesto,biorac pod uwage kolezanki...bo przewaznie co 2-3 tyg czasem4 ale dla mnie to i tak za rzadko...:(

no my kontakt tel raczej mamy,wczesniej kupil sobie specjalnie heyah zeby moc ze mna za darmo gadac no a teraz go wzielam do sieci rodzinnej no ale o spotkania ciezko bo on zazwyczaj sb ma pracujace...przez ostatni rok mieszkal sam wiec jak nie mogl przyjechac to my jezdzilysmy do niego ale jutro wraca jego siostra u ktorej mieszkal i niestety pozostaja tylko jego przyjazdy...:(

super!!! dobranoc

fajnie ze macie juz takie plany ja nie wiem jak to u nas bedzie...niestety nie bardzo mamy gdzie u niego mieszkac chyba ze wynajac cos ale znowu tyle kasy tracic...tutaj tez mieszkam u mamy w kawalerce razem z moja corka,tez ciasno...tam on ma prace tutaj nie wiadomo jak by bylo...i narazie tkwimy w takim zawieszeniu...:(

To ja też nie zazdroszcze, naprawde:/ najgorsza jest ta tęsknota za drugą osobą. Ma się niekiedy takie dni, ze chcialoby się przytulic chociazby, a nie ma jak, bo odleglość ... Miejmy nadzieje, ze wszystko sie ulozy u Was i spokjnie bedziecie mogli niedlugo ze sobą zamieszkac, bo przeciez wiecznie tak nie bedzie:) może już niedługo bedzie taka okazja?:)

Mika09.. przeczytałam Twoje posty na tym wątku.. powiem szczerze, że jestem zaniepokojona związkiem w którym jesteś, tym bardziej, że jest to związek na odległość.

Czytam tak sobie, po kilka razy i próbuję ogarnąć to co piszesz, podsumowując: mieszkacie od siebie jakiś tam kawałek, jak dla mnie odległość nie jest duża, moze dlatego, ze mnie i mojego chłopaka dzieli większa. Piszesz, ze często się kłócicie, to Cię bardzo męczy i staje się nie do zniesienia. Twój partner rani Cię słowami, które Cię bolą , sprawiają Ci przykrość, poniżają, bo prawda jest taka, że nie dość, ze masz niską samooocenę to jeszcze jego słowa wpływają na ciebie destrukcyjnie, przyznajesz, że ci z tym źle.. Ale z drugiej strony tlumaczysz go i mówisz, że rozumiesz, albo przemilczysz temat.. w jego ocenie raz jesteś gruba, a raz jest okej, dla mnie to jest forma znęcania się nad partnerem.. psychiczna. Piszesz, że Tobie na tym związku zalezy najbardziej ze wszystkich ... i chłopak to wie i wykorzystuje..

Najpierw Ci ubliża, potem przeprasza, a ponieważ ty kochasz go bardzo...., to zapominasz, ale tak naprawdę nie zapominasz, bo wyżalasz się na forum pisząc o tym, nawet jeśli w jednym zdaniu napiszesz jak cię rani, a w następnym, że przeprosił i że kocha.. to mojej uwadze nie umknie fakt, ze niestety ale w głębi serca Cię to boli i moim zdaniem nic tego nie zmieni. Chłopak ma mało czasu dla Ciebie , jest zapracowany bo ma remont i bardzo trudno jest mu znaleźć czas na napisanie sms, ale na rozmowy z bratem czy piwo, ten czas ma .. a Ty tęsknisz, czekasz na kontakt, w końcu robisz mu jazdy.. i znowu kłótnia, kolejna .. i krąg się zamyka.

Nie wiem, czemu żadna z dziewczyn nie czyta tego co piszesz tak naprawdę... chciałabym abyś zaczęła patrzeć oczami, a nie sercem..

Nie wiem co bedzie jak się wyprowadzisz do niego... moim zdaniem nie będzie dobrze.

Pozdrawiam, mam nadzieje, ze mój post nie wzbudzi negatywnych emocji, a da Ci trochę przemyśleń

Kaja83, ja o tym dużo myślalam i po dłuższym zastanowieniu stwierdziam, ze to ze mna jest coś nie tak i powinnam się leczyć. I to nie jest zadne usprawiedliwianie faceta. Tak na dobrą sprawę, to głownie wszystko zaczyna sie ode mnie, bo to ja sie czepiam o to, ze on nie ma czasu, ja mu wypominam to co mi mowil. To, że kiedys tam powiedzial takie slowa, to ponoc były na zarty. Jak jest naprawde, to on tylko jeden wie, ale widze, ze sie stara tylko przez moja niską samoocene, przez moje cholerne kompleksy sama stwarzam problemy ostatnio jestem wporst nie do zniesienia, nie wiem co się ze mną dzieje. Nic mnie nie cieszy, ciagle placze, nie umiem sie na niczym skupic, czepiam sie, wyzywam siebie od najgorszych, po prstu siebie nienawidze.... Powiedzialm mu o tym i staral sie mnie jakos zrozumiec, pomoc mi ale on nigdy nie byl i nie bedzie w mojej sytuacji, wiec nie wie co czuje i nie bardzo wie, jak pomoc. Oczywiscie twirdzi, ze problemu nie ma, ze jestem normalna fajna dziewczyna, niczego mi nie brakuje. Tak, tylko ze ja dla siebie jestem ta najgorsza, mam przed sobą cale dziecinstwo, ojca alkoholika i przez to moja samoocena jest jaka jest.
Jeśli chodzi o sam zwiazek, to na poczaku bylo ok, a potem jak zaczelam sie bardzo otwierac, i on zaczal dosrzegac moje myslenie o samej sobie, to zaczely sie klotnie, ze wymyslam, ze przesadza, ze co ja od siebie chce. Potem tak ni stad ni zowad powiedzial kilka razy, ze jestem taka siaka, czy owaka, ale od razu przepraszal i mowil, ze juz wiecej nie bedzie. Jak sie widzimy to jest tak nawet ok, ale jak juz sie nie widzimy, to ta tesknota sprawia, ze w sms zaczynam sie czepiac, fochowac a ostatnio to już jest porazka ze mną, tak jak ja mysle o sobie, to chyba malo osob jest w takiej sytuacji naprawde. Brzydze sie siebie, swojego ciala on tego nie wie, bo tego mu jeszcze nie pisalam, ale pewnie niedlugo to nastapi. Powinnam isc sie chyba leczyc do psychiatry o ile nie jest za pozno tylko, ze ja nie chce dusze wszystko w sobie i to mnie niszczy.

On chce zwlaczyc moją samoocene właśnie i dlatego mówi mi niekeidy te komplementy, czesciej niż te swoje głupie teskty i zarty. Ja widzę, ze on chce, abym ja o sobie myslala jak o normalnej, fajnej dziewczynie, a nie o kimś najgprszym. Tylko jak ja mam to zrobić? nie umiem. probowalam, ale na dluzsza mete, to się nie udaje. Wiesz, kilka razy staralam się juz z tegp wyjść, stanac przed lustrem i zrobic tak jak napsialas, jednak nie umiem. Kilkanascie razy (!!) dziennie ogladam się w lustrze, widze jaka jestem gruba, brzydka i od razu rycze. To jest już chore. Nie jestem normalna. Nienawidze siebie, brzydze sie swojego ciała i nie umiem uwierzyc w to co mysla i mowia o mnie inni. Ciagle jestem skupiona wokol swoich kompleksow. Wiem, ze sa osoby, ktore maja o wiele gorsza sytuacje ode mnie, ale nie umiem ich poronywnac do siebie i pocieszac sie tym, ze inni maja gotrzej, bo wiecznie mysle o tym jak wygladam to mnie przerasta, popadam chyba w jakas depresje, obsesje.

Nie chce iśc do psychologa. Już kiedyś chodziłam i nic nie pomogło nie mam też pieniedzy na to by zafundować sobie taką terapię. Na razie radze, a raczej probuje sobie sama radzić z tym wszystkm znajomi mają swoje problemy, nie chce ich obarczas swoimi, z rodzina nie mam prawie w ogole kontaktow, wiec nie mają nawet zielonego pojęcia co się ze mną dzieje. Wykańczam się już psychicznie. Sesja tuż tuż, a ja nie umiem nawet zabrać się za naukę, skupić się na niej, bo w głowie ciągle mam kompleksy, dzieciństwo, niską samoocene:(
Zapisałam się na forum depresyjnym, może tam ktoś coś pomoże.

Wiesz, ja mam bardzo duzo znajomych i wsrod nich jestem towarzyska, zabawna, i w ogole wszystko naj naj naj. Tylko dla samej siebie jestem tą najgorszą. Nie mam problemow z nawiazywaniem nowych znajomosci tylko mam problem ze sobą. Udaje przed innym, a tym samym przed sobą, ze jest ok, a przychodzi co do czego to placze itp oczywiscie wtedy, kiedy jestem sama, kiedy nikt tego nie widzi i caly ten horror sie zaczyna:( niekiedy nie umiem tego nie pokazywac i domyslaja sie, ze cos jest nie tak, ale nie lubie gadac o swoich problemach, tlumie je w sobie i potem tak jest. No ale poradze sobie jakos z tym:)
Dziekuje dziewczyny za wsparcie:)

lui79, widze, ze wytrzymujesz tyle ile ja - az 1.5 tyg może kiedyś dojdziemy do miesiaca chociazby z dobrym humorem faktycznie, skoro corka chodzi do przedszkola, to trzeba to jakos przetrwac, ewentualnie od wrzesnia Ty mozesz poszukac pracy tam u niego, i od razu dziecku przedszkole:) tutaj masz na miejscu jeszcze mame, a tamw sumie mialabys faceta, ale najgorsze bylyby poczatki, zeby sie odnależć w tym wszystkim, a wiadomo, ze łatwe to nie jest. Mała też nie może mieć takiej huśtawki i zmieniac co chwile otoczenia, miejsca zamieszkania, bo dziecko stabilnosci potrzebuje:)

Ja już pisałam co u mnie popadam w depresje chyba i naprawde musze coś ze soba zrobić. Zlapałam kontakt z jedną dziewczyną w podbnej sytuacji i bedziemy razem wpsolnymi silami probowac z tego się jakos wykaraskac zaczniemy od poprawienia czegos w wygladzie, a to moze sprawi, ze zaczniemy inaczej siebie spostrzegac

oh rozumiem masakra to kiepsko....

a ja co mam zmienne nastroje raz fajnie a raz zle co to ma byc??:\

Kyaa, to ta tęsknota tak działa. Chciałaby się mieć chłopaka pry sobie, móc go przytulic i pocałować, a nie ma jak i to nas gubi, sprawia, ze mamy kiepskie nastroje. A kiedy nie myslimy o tym, ze nasza ukochana osoba jest tak daleko od nas i nijak nie może być przy nas tu i teraz, to wtedy nastroj jest raczej dobry. Dopiero, kiedy zczynami rozpamiętywać, wspominać, myslec, to wszystko wraca ja tak mam prawie codziennie, masakra i najgorsze są wieczory, kiedy to nie mam juz zajec, klade sie do lozka, puszczam mp3 i się zaczynaa

Wszystko z Tobą w porządku. Po prostu jestes zakochana, tak jak my tutaj wszystkie:) ja też non stop mysle o nim, czy jestem na uczelni czy w domu, czy na miescie, obojętnie gdzie, ciągle mam go przed oczami! nawet skupic na nauce sie nie moge, a tutaj sesja sie zbliza:/
Wiecie, trzeba woierzyc w to, ze przyjdzie taki czas, moze juz niedlugo, że w koncu bedziemy mogly zamieszkac z facetami i bedziemy szczesaliwe;)
Ja od dzisiaj zaczynam swoja kuracje psychiczna, bo nie mogę tak dłużej życ

oh jak ja zdam ature dostane sie do Katowic to juz bedzie ok a jak nie to nie wiem;(
mam nadzieje ze bedzie dobrze wszystko powodzenia^^

Wszystko sie ułozy tylko czasu trzeba:)
wiesz Mika ja sie tam tylko matmy boje a tak to mysle ze bedzie ok:):)

hej no ja tez z matmy noga ale trzymam kciuki za kolezanke