Mam 20 lat i nigdy nie miałam faceta . Pomóżcie !

Ja też nie mam faceta i nie jest mi źle bo wiem że przydzie taki dzień że spotkam drugą połówkę głowa do góry świat się nie zawali że nie masz faceta przyjdzie na to pora kiedy  spotkasz tego który jest tobie przeznaczony nie ma co się śpieszyć jesteś młoda pośpiech jest złym doracą trzeba mieć nadzieje bo nadzieja daje wiele czasem zmienia życie na lepsze ciesz się życiem uśmiechaj się tak przyjdzie ten dzień buziaki

też mam 21 lat i też nigdy nikogo nie miałam... może z własnej winy? studiuję dość ciężki kierunek tak więc na życie towarzyskie pozostaje mi niewiele czasu.. a może powiem inaczej - nie mam życia towarzyskiego..ja już oswoiłam się ze swoją samotnoscią, ale najgorsza jast moja mama.. na każdym kroku mi wypomina, że zostanę starą panną, żebym brała przykład ze swoich przebojowych koleżanek, które potrafią znaleźć czas i na naukę i na chłopaka - to jest naprawdę dołujące, tym bardziej że staram się na studiach osiagac jak najlepsze wyniki (ale czy aby dla siebie?) a ona tego nie docenia. Najgorsze przede mna - wesele -na które oczywiście nie mam z kim iść, więc moja pomysłowa mama wpadła na pomysł wyswatania mi chłopaka..kiedy wręcz ją błagam i tłumaczę że będę czuła sie niesowjo w obeności osoby, której wogóle nie znam, ona traktuje to jako atak w jej stronę i mówi że powinnam być jej wdzięczna za te starania... w sumie pocieszam się myśla że to tylko jedna noc, którą jakoś "przeboleję", ale przede mne kolejne samotne wakacje i kolejne docinki ze strony mojej matki...i takie banalne pytanie - czemu to wszystko musi być takie cięzkie?? życie, eh, już nawet nie mam siły płakać, w sumie, płacz tu nic nie pomoże, ale duszenie w sobie emocij jest chyba jeszcze gorsze;(

co za 'koleżanki'. znam taką osobę, ma 23 lata i nie miała nigdy chłopaka, nie zasmakowała nawet męskich ust. jest zdrowa, normalna. ale nie pójdzie na randkę z kolesiem, który jest po prostu byle kim, na zasadzie aby był.
ale wiecie, lepiej nie mieć nikogo niż mieć kogoś nic nie wartego, przez kogo miałybyście płakać.
lepiej poczekać. faceci lubią odkrywać dziewicze , nienaruszone tereny trzeba szukać plusów! :):)

Cieszcie się póki nie macie-możecie robić co chcecie

Przepraszam, ale całości nie czytałam.
Ja mam 21 lat i wiem co to samotność tylko jakoś mi nie dokucza. Mając lat 18 przeżyłam jeden poważniejszy związek, który na szczęście ślubem się nie skończył pomimo tego, że takie były plany. Gdyby nie pewne cudowne wydarzenie, które spowodowało nasze rozstanie to byłabym od dwóch lat mężatką. Teraz wiem, że na 100% nieszczęśliwą.
Teraz uważam, że bycie w związku nie oznacza wartości danego człowieka.To, że się nie jest z kimś w związku nie znaczy, że ktoś jest gorszy. Mało tego według mnie gorsi są Ci, którzy starając się coś udowodnić są z kimś i niektórzy zamiast się rozejść na siłę są ze sobą, a to tylko tym osobom szkodzi.
Ludzie na każdego z Was przyjdzie odpowiedni czas, oczywiście niektórzy pozostaną sami, ale z własnego wyboru.
Do najszczuplejszych nie należę, są tacy co mówią, że jestem ładna chociaż mnie to nie interesuje i nawet taka jestem singielką z wyboru. Po prostu jestem sobą i mówię to co myślę nie patrząc na to czy to mój kumpel, czy szef. U dojrzałych facetów chyba to się bardziej liczy zamiast flirtowania tylko po to żeby samą nie być...

Powodzenia w znajdowaniu Waszych drugich połówek

Ja mam 24 lata i nigdy nie miałem dziewczyny. Napewno miło by było mieć jakieś wspomnienia. Ale ja nie będę z dziewczyną w której sie nie zauroczę bo już wolałbym być samemu. Myślę, że to normalne więc jeśli nie przyjdzie mi się zakochać to napewno zostane sam i będę musiał się z tym pogodzić.

Całkowicie zgadzam się z moją przedmówczynią! Ja mam 24 lata i wciąż jestem sama, nigdy nie miałam chłopala, ale nie szaleję z tego powodu, jak przyjdzie pora to sam mnie znajdzie, chociaż muszę przyznać, że niektórzy ludzie lubią mi to wytknąż, że jak teraz sobie nikogo nie znajdę, to później "towar" będzie przebrany.

Hej, nadzieja na znalezienie milosci powinna tkwić w człowieku zawsze, niezaleznie od wieku. Malwi21 ufam ze uda Ci sie pokonać chorobę, a o miłość sie nie martw, staraj się obdarzac nią każdego człowieka w Twoim otoczeniu. To naprawde niesamowite jak ludzie zaczynają się zmieniac.
Ja chwilowo znow złapałam doła. Mam nerwicę lekową i jakiś chory natłok myśli. Męczy mnie to ze czas ucieka, ale nadziei nie trace. Mimo ze jest mi czesto smutno, bo mimo ze spotykam wielu nowych kolegów, ktorzy niby sie mna interesuja i prawie cos sie zaczyna, a przynajmniej zawsze sie na to zanosi, to pozniej znowu jest cisza i samotnośc. Nie z mojej winy, bo ja wychodze naprzeciw, staram sie w sobie nie zamykać. Ale za to nie umiem sie narzucac (moze i dobrze) po prostu chodze tam gdzie mnie chcą, jezeli nie jestem zapraszana to sie sama nie wpraszam, bo inaczej zle sie z tym czuje.
Nie rozumiem tylko jednego, wiem ze podobam sie bardzo niektorym mezczyzna w moim otoczeniu. Okazuja mi to, ale ja nie potrafie tego podtrzymać (flirtu). Efekt jest taki ze gówno z tego wychodzi. Przepraszam za wyrazenie. Wkurzaja mnie moje bariery, bo gdybym była bardziej śmiała, to pewnie już dawno byłabym po kilku związkach. Czy ktoś moze mi poradzić jak mam z tym walczyć?? Pracuje nad swoją nieśmiałością. W normalnej sytuacji, w rozmowie z kims, w pracy, czy znajomymi jestem pewna siebie, utrzymuje kontakt wzrokowy, nie jestem milcząca... ale jak ktos mnie podrywa to mam automatyczną blokadę. Czuje się nieswojo jak ktos chce mnie pocałować... Mimo to pragnę bliskości.. nie wiem co ja mam robić. isc do psychologa? czy to jedyne wyjscie? bo wiem ze bariery mają korzenie w psychice i moich problemach z dziecinstwa (miedzy innymi rozbita rodzina)

dobre pytanie. mi taz gadali w rodzinie ,zebym panny szukał ale mi to nie wychodziło i wpadałem w kompleksy jak dostawałam kosz za koszem.W koncu pomyslałem ,ze na wszyetko przyjdzie czas ......ale czas miną a ja dalej sam. ma 31 lat dodam:-( i mimo,ze podobno jestem przecietnej urody ,to po za pusta gadka kazda dziewczyny widzi we mnie tylko kolege a obcych dziewczyn nie podrywam bo nie umiem.
oprocz tego jeszcze młodo wygladam =na ok 24lata i to tez jest jak kula u nogi.

No właśnie, niby się mówi, że jak się nie myśli o partnerze, to kandydat/ kandydatka sami się nagle pojawiają. Ale w sumie to nie wiem czy to prawda, jakoś ja tego nie doświadczyłam:P Najgorsze w byciu samym są wszelkiego rodzaju komentarze 'A gdzie ten Twój książę?', 'Kiedy poznamy zięcia?' albo 'No znajdź sobie wreszcie tego faceta'- ten ostatni komentarz co najmniej porównany jak do poszukiwań grzybów w lesie (pełno muchomorów i innych trujaków:D)

Moja koleżanka w wieku 20 lat też mówiła ,że nie znajdzie sobie chłopaka ...i co ?Znalazła i jest z nim już trzy lata ...

niezłe chamstwo tak odpisać.

Nic się nie martw ja też nigdy nie miałam faceta i również mam 20 lat. Ale pamiętaj jesteŚm jeszcze Młode i cały Świat jest dla nas otwarty;) A faceta jeszcze znajdziesz;)

Nawet na tym forum jest trochę mężczyzn. Gdybyście napisały coś więcej na swój temat, np. skąd jesteście, to pewnie ktoś by się do was odezwał. Są też serwisy randkowe. Jeżeli wydaje się wam to sztuczne i wymuszone to zawsze można wykorzystać jakieś mniej zobowiązujące rozwiązanie. Można zapisać się na kurs tańca i tam znaleźć "przypadkiem" partnera. Wiele osób szuka partnera wcześniej. Daje to też okazje do spotkania się żeby ustalić np. szczegóły takiego kursu. A że przy okazji można porozmawiać na inne tematy...

A swoją drogą: jest jakaś chętna dziewczyna z Gdańska do potańczenia? Poziom dla bardzo początkujących ;]

Kurcze, dziewczyno, z jakiego jesteś miasta w naszym pięknym kraju ??

Na pewno jest przynajmniej kilka osób klikających stamtąd, więc albo znajdź w dziale "Nasza Społeczność" wątek twojego miasta i spróbuj się umówić z kimś na piwo czy kawę, albo jak nie ma, to załóż.

Niewykluczone, że uda ci się poznać nie tylko jakieś życzliwe osoby, które chętnie spędzą z tobą część swojego wolnego czasu, ba może nawet się na dobre zaprzyjaźnicie, ale może i chłopaka sobie znajdziesz, a jak nie na takim spotkaniu, to przez znajomą znajomego znajomej...

Działaj !!

moje czy jej?

Ojej to co ty studiujesz kolego? Ja mam sesję dwa razy w roku. Resztę czasu staram się spędzić na nadrabianiu zaległości, na zabawie Oczywiście z głową. Pracuję tu i ówdzie. I na wszystko mam czas

No cóż.

Mi już 23 rok leci i jeszcze nie miałem dziewczyny. Mało tego nigdy nie poznałem dziewczyny żadnej. Zdarzało mi się rozmawiać w szkole z jakąś ale to rzadko i krótko i tyle.
Nie jestem brzydki. Jestem mądry, zaradny życiowo i żaden tam laluś, mamisynek czy coś w tym stylu. Choć nie powiem... może i jestem czasami zbyt wrażliwy.
Jestem zdrowy i z wyglądu chyba sprawiam wrażenie kogoś innego bo kobiety zwracają na mnie uwagę....
Nie interesują mnie byle jakie dziewczyny... mam swoje wymagania choć na pewno nie są one zbyt wysokie.

Nie mam żadnych kolegów/przyjaciół... stąd też trudno mi poznać jakąś dziewczynę. Tak naprawdę to spędzam cały swój czas wolny sam... Nie umiem tego zmienić.

Co jest zemną nie tak? Z pewnością coś jest i mam na to pewną teorię/odpowiedź/uzasadnienie... i to na pewno nie jest problem że jestem nie pewny siebie, nieśmiały czy źle ubrany...

Tak, takie życie jest bardzo trudne i na razie daje rade ale mam już tego dość.

Ja natomiast mam lat 21, od 4 lat jestem zakochana w jednym i tym samym chłopaku i nie mogę sobie Go wybić z głowy.. On rzecz jasna o niczym nie wie. Staram się zapomnieć, ale nie potrafię. Każdy inny chłopak, który się do mnie zbliży na starcie zostaje skreślony, a konsekwencją tego jest oczywiście opinia zarozumiałej, nietykalskiej dziewuchy. Moje życie towarzyskie to zresztą kolejna tragedia.. Już nie wiem co mam ze sobą począć. Nie radzę sobie.. I to wszystko dlatego, że nie mogę być z kimś kogo tak bardzo kocham i przestać kochać nie potrafię. Boję się, że będę już zawsze sama.. To mnie przeraża. Zazdroszczę znajomym ich miłości, dla mnie coś takiego nie istnieje.. Tylko się dobić ;/..