Poprosił o czas, by zatęsknić...

Fabia, jestem pewna tego, że wtedy nie udawał, że gdy mówił, że kocha to to czuł i, że się mną nie bawił.
Zerwał to bo nie wiem, bał się takiego związku, brakowało mu mojej bliskości, nie potrafił sobie z tym poradzić?
Nie wystarczały mu weekendowe spotkania.
Twierdził, że później i tak by się to posypało a później było by gorzej ze ze względu na to, że oboje byśmy się jeszcze bardziej zaangażowali było by poważniej.
Dokładnie takich słów użył gdy się ze mną rozstawał.

SzaraMyszka, myślę, że to coś w stylu urażonej dumy nie pozwala mi do niego napisać, bo skoro on nie piszę, nie ma potrzeby wiedzieć co u mnie to po co ja mam to robić dlaczego mam mu pokazywać, że jestem słaba..
Oj tak wystarczająco dużo wypłakałam przez niego i więcej nie zamierzam, za każdym razem sobie to obiecuje a potem i tak

Dziewczyny, idę spotkać się z tym chłopakiem co go poznałam, on może się odezwie, może nie, a ja nie mam zamiaru czekać jak myszka w domu bo i na co?
Chłopakowi powiedziałam jak się sprawy mają i, że nic nie mogę mu obiecać ani gwarantować byłam fair, więc chyba nie ma powodu żeby miała zrywać tą znajomość

Edit:
Po spotkaniu ogólnie miło, wrażenia fajne, całkiem sympatyczny, ale powiedzcie mi dziewczyny czy Ci nasi byli mają jakiś radar w tyłku ;/
idę już do domu dzwoni mi telefon, patrze i o mało serce mi nie stanęło dzwoni on, odbieram yyy, aaa, uuu, połączenie przerwanę, dzwoni jeszcze raz i mówi, że tamto to pomyłka, chwilę pogadaliśmy, potem sms, " fajnie usłyszeć Twój głos". I po co on mi to piszę

Tak Fabia, dobrze rozumiesz dzwonił mój Ex i potem jeszcze ten sms ;/
Sam zdecydował, że mojego głosu już słuchać nie będzie więc po co to piszę ;/
W sumie nie muszę już do niego pisać bo sam się odezwał, i chyba po to był ten sms, żeby to pociągną i się dowiedzieć co u mnie o P mu nie wspomniałam nie musi wiedzieć, jeszcze pomyśli, że chce go na zazdrość wziąć a nie chce.
Teraz jestem chora więc siedzę w domu i chyba stąd milion tych różnych myśli
Wiesz, długo się wachałam czy mam się spotkać z tym chłopakiem, ale doszłam do wniosku, że co mi szkodzi? Może coś fajnego z tego wyjdzie, a jak nie to trudno płakać nie będę.

Co do rozstanie, ogólnie między nami było dobrze cały czas, tylko ostatnie kilka dni przed rozstaniem mieliśmy taki trochę ograniczony kontakt, on ciągle pracował ja też i w zasadzie to trochę powodowało napiętą atmosfere między nami. I wtedy bach rozsypało się.

Powiem Ci tak, jak będzie się odzywał tak po prostu żeby się dowiedzieć co u mnie słychać to ok niech sobie piszę, ale jeśli zacznie mi mącić w głowię to będę zła, teraz nie jestem jeszcze gotowa żeby pakować się w jakąś nową relacje, ale gdy już będę w nowym związku i on będzie chciał wrócić to nie będzie fajnie.

Z resztą powiem Wam, że już bym chyba się nie wpakowała w związek na odległość, wyjazd do pracy na kilka miesięcy jeszcze ok, ale już w typowy związek ja tu Ty tam już bym chyba nie weszła.

Ja mało brakowało a dziś zrobiła bym coś czego pewnie długo bym żałowała, z Angli przyjechała do Polski moja koleżanka z podstawówki, ogólnie nie widziałyśmy się przez 10 lat! I kumpela namówiła mnie żebym razem z nią poszła tam bo robi małą domówkę, wiadomo po kilku kieliszkach wina włączyło mi się głupie myślenie i kilka razy sięgałam po telefon żeby napisać do R. Na szczęście kumpela stwierdziła, że zbiera się już do domu więc podchwyciłam i też uciekłam, myślę, że po kolejnym kieliszku napewno bym napisała.
Ja ogólnie czuje się dziwnie, ale o tym to może napiszę jutro, bo dziś to już mi się oczki kleją i lepiej jak pójdę spać bo jeszcze zrobię coś czego jutro będę żałować.

Ahh, mi chyba przez tą całą sytuacje z R i stres z tym związany cały cykl się rozchwiał i organizm mi szaleje
Fabia podziwiam Cię naprawdę po tym wszystkim co Tobie zafundował eks ja bym już chyba nie umiała z nim spokojnie pisać.
Jeżeli mój znajdzie dziewczyne to wiem, że dla mnie oznacza to koniec jakiejkolwiek nadzieji na cokolwiek ( jak widać jeszcze gdzieś mi tam brzęczy to w uszach), bo on to raczej długodystansowiec i będzie lojalny wobec niej.
Ahhh chyba mam gorszy dzień
Spadam dziewczyny do lekarza, wczoraj to olałam a dziś już muszę iść na bank.

I po co?

babieniedogodzisz, kurcze, miałam identycznie. Też chciałam z nim być nadal ale tak naprawdę nie wyobrażałam sobie tego dalej, bo jak tu zaufać znów i oddać całe serce? Kto raz skrzywdził, budzi w srodku przestrach, że zrobi to znów. Był ogromny żal do niego, o te obietnice, słowa, tyle razy mówił, że myśli że to jest "TO". Dał mi przekonanie, że będziemy ze sobą do końca naszych dni. Może brzmi głupio, ale ja na prawdę byłam pewna, ze stanę kiedyś obok niego w białej sukni.

Też niby nie czekałam aż się odezwie, ale gdzieś w środku była nadzieja na kontakt i na "zejście się". Z czasem ten żal i wszystkie złe uczucia wyparowały, bo mimo rozstania na odległość, nie mam mu nic do zarzucenia. Widziałam i czułam, że gdy mówił te wszystkie wielkie i piękne słowa, to  tak czuł. Że gdy płakał zrywając na prawdę sam cierpiał. I że teraz mimo upływu czasu nadal żywi do mnie jakieś ciepłe uczucia. Kurcze, tak naprawdę wcale nas nie skrzywdzili, nie wyzywali po rozstaniu, nie zeszmacili słowami ani gestami. Tylko zebym się jeszcze umiała otworzyć na innych;/

Też dałąbym uviąć rękę, że z Ł będę na zawsze i jak widać, dobrze, że nie dałam tej ręki uciąć. Życie zaskakuje niestety. Miałam faceta jeszcze 3 miechy temu, ale za dużo porównywałam. Ciągnęło mnie do niego strasznie, ale z abardzo sie różnił od Ł. Nawet wyglądem mi odpowiadał, czarne wlosy, ciemne oczy;D I co? jajco;D Kiedyś spotkam tego odpowiedniego na pewno, najgorsze jest tylko to, że tyle kumpelek sie niedawno pozaręczało, powychodziło za mąż, a ja sama. Dużo mam kumpli, 3 nawet do mnie startuje, ale brak mi tych motylków w kontaktach z nimi. Za młoda jestem na związki z rozsądku;p

Da się przełamać, ale mi to zajęło 7 miesięcy. W tym czasie poznałam kilku facetów, w tym jednego który od 2 lat stara się do mnie zbliżyć, a ja nieu miem. Jest dla mnie przyjacielem, płakałam mu w rękaw jak mnie Ł zostawił, i zamknęłam go w ramkach przyjaźni. Nie  umiem zmienić sposobu patrzenia na niego mimo iż jako para byloby mi z nim świetnie. Ech życie...

zabolalo strasznie. Ale było zarazem momentem przełomowym;) Taką myślą "On poszedł do przodu, czas abym i ja zamknęła ten rozdział". I to chyba było tym wiadrem wody które zmieniło moje podejście do "nas".

U mnie również mieszane uczucia, czasem jest idealnie, świetny humor, mam wrażenie że temat jest dla mnie zupełnie neutralny, ale wystarczy że coś mi o nim przypomni i może to być tak prozaiczna rzecz jak podobny uśmiech, albo jakiś gest, gestykulacja a wtedy czuję dziwny zamęt w brzuchu i wraca to uczucie od nowa.
Rok kontaktowania się zrobił swoje, przywykłam do tego że jest, że pisze.
Najgorsze jest to uczucie kiedy wiesz że nie możesz za wiele zrobić, po prostu musisz to zostawić tak jak jest i przekonywać samą siebie że tak jest właściwie.
Nie ogarniam jak można tak nagle zmienić podejście, ponoć po facetach nie da się ukryc dwóch rzeczy: kiedy jest nietrzeźwy i kiedy jest zakochany.
Widziałam sposób w jaki patrzył na mnie, nieśmiałość i lekko niepewny głos, takich rzeczy nie da się zagrać, to dzieje się od środka.
Brakuje mi jego widoku, polubiłam jego głos i nagle koniec znajomości.

Mam ogromną chęć by do niego się odezwać, a z drugiej strony wiem  że nie powinnam.
Przez ten cały czas nie napisałam do niego zupełnie nic.Czekałam aż sam zatęskni - nie napisał.Mam odpowiedź.

Tak jak pisałam wyżej, kontaktowaliśmy się, któregoś dnia napisał że jest we mnie zakochany, ale na odległość nic nie zbudujemy i że najlepiej skończyć naszą znajomośc teraz bo później będzie trudniej.
Zastanawiające jest dlaczego chciał się spotkać, przecież już wtedy zdawał sobie sprawę z odległości jak a nas dzieli.Kompletnie niezrozumiałe.

Nie mogę już edytować, dziewczyny tragedia jakaś, mam wrażenie, że zamiast iść do przodu to ja się cofam..
Znowu jest mi źle samej w domu ta cisza mnie dobija!
Chciałabym zobaczyć jak on sobie radzi, zapewne bardzo dobrze, wczoraj był dzień chłopaka, nie wysłałam mu żadnych życzeń ani nic, chociaż bardzo mnie kusiło, ale doszłam do wniosku, że nie będę szukać na siłę pretekstów żeby do niego napisać. Myślicie, że dobrze zrobiłam? Absolutnie nie szukam kontaktu z nim nie piszę nie dzwonie.
Nie mam nawet pojęcia co się u niego dzieje tak naprawdę.

Teraz dopiero zdaję sobie sprawę jak bardzo ja pomogłam jemu, jak ważne było to, że on mógł zadzwonić do mnie praktycznie o każdej porze dnia i mi się wygadać.

Wczoraj ktoś zadał mi pytanie co bym zrobiła gdyby teraz przede mną on stanął z bukietem kwiatów i błagał o wybaczenie, wiecie, że nie umiałam odpowiedzieć, ale wiem, że im więcej czasu mija tym ten sceniariusz jest mniej prawdopodobny.

Nie umiem nie wracać myślami do przeszłości, do wspomnień to silniejsze ode mnie, ciągle się odwracam i mimo, że chce to nie umiem przestać.

Wiem, że nie ma gotowej recepty a takowa na pewno by się przydała, minął miesiąc a ja dopiero teraz zaczynam za nim naprawdę tęsknić!
Jestem w pewnym sensie z siebie dumna, ale czasami zastanawiam na co mi to, może powinnam napisać.
Ja mam tą motywacje może na 5 minut, potem wszystko we mnie gaśnie i najchętniej zostaję w domu taka prawda.
On, nadal nie jest mi obojętny nie widzę go więc te uczucia w pewnym sensie są uśpione, jednak nadal istnieją myślę, że gdybym go zobaczyła to wszystko by we mnie znowu wybuchło, nawet myśli o nim powodują szybsze bicie serca.
Nie mam pojęcia czy ja jakoś mogę to odbudować, tak naprawdę to ja nie walczyłam, on mi to powiedział parę dni rozmawialiśmy albo raczej udawaliśmy, że rozmawiamy i potem cisza.
Wiem, że to on powinien teraz szukać kontaktu nie ja.
Nie wiem, brak mojej bliskości w weekend wcześniej nie mogliśmy się zobaczyć tzn wszystko było zaplanowane, ale ostatecznie się nie udało, on był tym bardzo zdołowany, powiem szczerze, że nawet byłam zdziwiona, że aż tak bardzo, no i potem on wyskoczył mi z tym stwierdzeniem, że nie da rady itp, itd ( nie będę się powtarzać)

babieniedogodzisz, jak tam u Ciebie ?

Laski 3 raz pisałam do Was posta i go skasowałam
Nie mam już czasu żeby zaczynać 4 raz, więc co u mnie napisze wieczorem, SzaraMyszka, ten link ma oznaczać, że były próbuje wracać ?

Ajj mimo, że mam mega zaległości w obowiązach domowych nie mogłam się oprzeć i musiałam wejść zobaczyć czy odpisałaś, kurcze a może to znak ? Może to ta druga szansa dla Was? Ty jesteś teraz sama, on też obojgu Wam nie wyszło w innych związkach więc może faktycznie jesteście sobie pisani

cudawianki, pytałaś co u mnie, sama nie wiem jest napewno inaczej niedługo minie 1,5 miesiąca jak nie jesteśmy razem, od prawie 3 tygodni nie mamy żadnego kontaktu i nie zanosi się na to żeby któreś z nas to przerwało. Powoli się z tym godzę albo chociaż próbuje, idzie mi lepiej gorzej, zaczęły się zajęcia na uczelni więc jest trochę inaczej, musze wstać i iść na wykłady a na nich aż tak bardzo o nim nie myślę, chociaż czasem mi zdaży, ogólnie unikam bezczyności bo to sprzyja myśleniu.
Czasami przychodzi przypływ energii a potem znowu dół i zero motywacji do działania.
Dużo rzeczy robie automatycznie.
Sama nie wiem czy tęsknie za nim czy za wspomnieniami i za tym co już znam, brakuje mi takiej świadomości, że jest przy mnie ktoś dla kogo jestem ważna, status zajętej bardzo mi odpowiadał szczerze mówiąc.
Ja do niego pisać nie zamierzam - nie mam o czym.
Wczoraj miałam jakiś taki meeega dół chociaż w sumie sama nie wiem co to było, posprzeczałam się z kuzynką i w połowie drogi do niej zawróciłam, wyobraźcie sobie, że wracałam pieszo spory kawałek i całą drogę po prostu łzy leciały mi ciurkiem, czułam się tak paskudnie, że tego opisać nie mogę. Na samo wspomnienie tej sytuacji uśmiecham się sama do siebie.
Kasowałam ostatnio wiadomości od niego i to też było przykre, jak czytałam te wszystkie piękne rzeczy..
A jak tam u Ciebie ?

SzaraMyszko, aż czuć stanowczość w Twoich słowach czyli generalnie na powrót nie ma szans.. chociaż w sumie nie wiesz jak Twoje serducho by zareagowało na niego jak by przyjechał Cię odwiedzić, może uczucia by się odezwały i szansa by się pojawiły
Tak w ogóle chciałam zapytać dlaczego żałujesz, że do siebie pisaliście? Z tego co pamiętam oboje tego chcieliście, oboje pisaliście do siebie.

Fabia kochana a gdzie Ty zniknęłaś nam? Jak tam Ex, nadal się odzywa?

To bardzo nie dobrze, że miesza Ci w głowie, może spróbuj dać mu do zrozumienia, że dla Ciebie jest już tylko przyjacielem nikim więcej. Wiesz nie złośliwie tak po prostu jakoś to tak zgrabnie wpleć w rozmowę.
Nie życzę Ci powrotu tej huśtawki bo to koszmar, ja się tego właśnie boję, że już będzie dobrze i on się odezwie i znowu wróci to, dlatego nie będę do niego pisać, poza tym on równiedobrze też mógłby to zrobić, najwidoczniej mój los jakoś zbytnio go nie obchodzi wniosek nasuwa się sam. Może i bym napisała, ale duma mi nie pozwala, jestem już na tyle silna, że umiem zwalczyć chęć napisania do niego a co niech widzi, że jestem silną kobietą i, że nie będę się płaszczyć. W przeciągu pierwszego tygodnia zdażyło mi się wysłać do niego dwa smsy chyba, ale wiecie to był jeszcze szok swieże emocje i szukałam odpowiedzi na nurtujące mnie pytania, teraz już nawet nie mam ochoty ich zadawać bo znam odpowiedz, po prostu przestał mnie kochać nie chciał mi tego powiedzieć bo nie miał odwagi tchórz jeden dlatego wolał sciemniać innej odpowiedzi nie ma. Tylko ta tłumaczy to wszystko. I tej będę się trzymać.

Ja w zasadzie dla niego też miałam osoby telefon, ale stwierdziłam, że nie będę tego chomikować bo to będzie dla mnie jakaś zadra w sercu, oczywiście nie usunełam jeszcze wszystkiego, ale jest już postęp myślę, że 2 tygodnie temu żadnej wiadomości od niego bym nie usunęła.

To głupie ogólnie jestem bardzo samodzielną kobietą, umiem zorganizować sobie czas, mogę spotakać się ze znajomymi, mogę się z nim nie widywać, ale ta świadomość, że jest ktoś daje coś niewyobrażalnego, dopiero jak to stracimy uświadamiamy sobie to.
Spadam spać dziewczynki bo już późna pora a jutro od 8 mam wykłady ha w ogóle chociaż w czymś mam szczęście w tym semestrze mam zajęcia dosłownie 2 minuty od domu

cudawianki ja po prostu myślę, że już mam za sobą czas rozpaczy, to mi nic nie da, mogę leżeć i ryczeć w poduszkę, ale to nie sprawi, że on do mnie wróci ( swoją drogą z dnia na dzień coraz bardziej utwierdzam się w tym, że już go nie chce ).
Zmarnowałam wrzesień i wystarczy kolejnych miesięcy nie zamierzam, ja w zasadzie żałuje tych smsów zaraz po rozstaniu, pomimo, że było ich niewiele, ale wtedy byłam w głębokim szoku to jak narkoman będący na głodzie szukałam swojego narkotyku i dlatego pisałam teraz już nie muszę, nawet nie łapie za telefon żeby napisać - po prostu nie piszę Tak dostałam lekcje, pt " nie ufaj bezgranicznie" a ja właśnie tak mu zaufałam byłam 1000000000% pewna, że mnie nie zostawi, prędzej martwiłam się o mnie ( nawet jest wątek na tem temat) dopuściłam go do siebie tak blisko, że bliżej już chyba nie można
a on wiedząc jak bardzo mu ufam zrobił mi głęboką rane w sercu, dlatego tak długo to się goi, na ranie zrobił się strupek, ale w środku nadal krwawi.
Chociaż nie powiem bo są postępy, dzisiaj np obudziłam się i moją pierwszą myślą nie był on, dopiero po jakimś czasie sobie to uświadomiłam. Pierwszy raz od ponad roku nie pomyślałam o nim budząc się. Powoli moje myśli zaczyna wypełniać co innego.
Spadam spać dziewczynk bo już ledwno co na oczy widzę, przepraszam, za jakość postu, ale chciałam dziś odpisać bo ostatnio mam problem żeby uściąść przed komputerem.
Być może dopiszę coś jutro rano, buziaki :*

Edit,
Mój też jak na szalenie zakochanego bardzo szybko sobie poradził, można by rzec,że w tempie expresowym..
Mówi się,że prędzej czy póżniej oni wracają. Jednak :
                                               
                                                    Zanim zrozumiesz, ja zapomne.

Fabia, wiedzę, że u Ciebie to poważne rozmowy się rozkręcają, dobrze, że Ty bierzesz to na spokój i nie ma ciśnienia u Ciebie. Odkąd zacząła się szkoła to ja w sumie też częściej czytam niż piszę, mogę nawet z czystym sumieniem powiedzieć, że aż tak bardzo już tego nie potrzebuje, poza tym w zasadzie ciągle powtarzałabym się w kółku i wracała do przeszłości a to nie ma większego sensu, ze mną jest dużo lepiej, już tak o nim nie myślę, nadal gdzieś tam jeszcze jest ten ból, żal, czasami coś się przypomni, ale na ogół jest ok, żyje śmieje się powoli wraca dawna ja
Cieszę się, że on się nie odzywa i lepiej niech tak zostanie, ja mam swoje życie tutaj on swoje tam i tyle.
Do mojego obecnego stanu przyczynił się też pewnym pan, nic ode mnie nie chce, nie wymaga deklaracji, po prostu jest i być może już zostanie, kto wie.
Ahhh uciekam do ulubionego miejsca studentów czyli dziekanatu

SzaraMyszka a jak tam u Ciebie ? Musiałaś przytemperować exa? Czy jeszcze dajesz mu czas na ogarnięcie się ?

A ja myślę, że warto pisać ale o teraźniejszości, przecież kobiety się spotykają także na plotki a to takie jakby nasze spotkanka;)

A u mnie cóż...Byłego traktuję jak kumpla, o jego zamiary nie pytam i nie dążę do ich poznania. Na jego tekst "Kto wie, może nasze drogi się jeszcze przetną" odpowiedziałam pełnym zdaniem o treści "hehe" ;D W niedzielę napisał mi że własnie zaczyna używać prezentu który mu dałam (portfel). Nie powiem, miło mi że go jeszcze ma. To teraz dopiero będzie miał powód, aby o mnie myśleć;)

Ogólnie, gdy mnie odtrącał jako kobietę jakoś mi jeszcze zależało, gdy widzę, że on pewnie by chciał, nie czuję juz takiej potrzeby. Ale może to wina pewnego pana ;p Nocuje taki jeden z firmą trzeci raz już, za każdym razem po kilka nocy. Pan A. ma coś w sobie, poza powalajacym uśmiechem;p A ja zwracam duuuużą uwagę na zęby;p Póki co tylko gadamy, ale kto wie...

babieniedogodzisz, chyba po prostu za wcześnie. Ja potrzebowałam 7 miesięcy ponad aby zacząć postrzegać innych facetów jak facetów. Wcześniej potrzebowałam ciepła, ale jak ktoś sie zbliżał włączała sie blokada.

Dziewczynki, wariuje. A. dziś calutką moją zmianę od momentu jak wstał łaził po hotelu. Zagadywał do mnie a w powietrzu wisi... to coś. Ale widzę, że on nic nie zrobi sam a ja tym bardziej. Boję się, że skończy robotę i się rozpłynnie w powietrzu. A ma taki zarąbistu uśmiech i ten zadarty nosek;p No czuje że zwariowałam;D Dziś zamawiał catering na obiad to najpierw przyszedł zapytał jaki adres ma hotel (mimo iz miał na fakturze ;p) a potem zszedł na papierosa i powiedział, żebym dałą znać jak catering przyjedzie. POwiedziałam że nie ma sprawy, że zajde do nich do pokoju i powiem. A on na to, żebym puściła mu sygnał i że numer ma podany w karcie meldunkowej;p Ja nie miałam jego nr ani on mojego więc myślę, że po prostu w ten sposób chciał zdobyć mój nr. Puściłam mu ten sygnał i tyle. Potem jeszcze gadaliśmy ale nic nie wspomniał o numerze także sama nie wiem już czy chciał mi zaoszczęsdzić latania czy co...

SzaraMyszka, z S to w ogóle taka zagmatwana sytuacja bo ja znałam go już wcześniej tzn poznałam go jak już był R, tak się jakoś złożyło, że bardzo często się spotykaliśmy no i on wykazywał zainteresowanie moją osobą, nie powiem miał/ ma w sobie coś takiego, że mnie to intrygowało i ciągnęło do niego,ale ostatecznie R był dla mnie ważniejszy no i S olałam nie mieliśmy kontaktu przez dobre kilka miesięcy teraz tak się złożyło, że nasze drogi znowu się przecieły ( zupełnie przez przypadek) no i on dowiedział się, że z R to koniec i znowu zaczął się mną interesować robiąc mi tym samym totalny mętlik w głowie bo gdzieś tam z tyłu głowy nadal siedzi mi R, nie wiem czego ode mnie chce S, to pomieszane z poplątanym.

Hmm.. wiesz, ja na Twoim miejscu jakoś bym zadziałała bo tak jak mówisz praca się skończy i on może zniknąć, daj mu jakoś delikatnie do zrozumienia, że masz ochotę na coś więcej, z tym numerem według mnie to był ewidentny pretekst do otrzymania. Wiesz, może on myśli, że takie podryw masz na porządku dziennym i dlatego nie chce zrobić jakiegoś falstartu, tak czy owak, jak czegoś nie zrobisz to się nie dowiesz, poza tym kurde jesteśmy młode szalejmy teraz bo kiedy później ? Jak już będzie w domu czekał mąż i płaczące dziecko? Myszo do boju! :P

Masz jego numer nic straconego
Jeśli myślisz, że warto to nic nie szkodzi na przeszkodzie, czasami kobieta musi zrobić ten pierwszy krok
A jeżeli uważasz, że sms jest zbyt zobowiązujący to może poszukaj go na fejsie i tam zaczep, tym samym dasz mu sygnał, że jesteś "chętna", ale nie będzie to jakieś namolne, nachalne. A jeżeli on tego dalej nie pociągnie no to będziesz wiedziała, że pora dać sobie spokój. Czasami kobiety mylnie myślą, że to facet musi zrobić pierwszy krok, nic bardziej mylnego mamy dwudziesty pierwszy wiek my też możemy.

Ajj dziewczynki a ja dziś jestem totalnie rozbita, miałam koszmarny sen, dzwonił do mnie brat R i powiedział mi, że R miał wypadek i nie żyje tzn żyje, ale jego mózg umarł, jak ja okropnie się czułam po przebudzeniu, mam wielką ochotę żeby zadzwonić i sprawdzić czy z nim wszystko ok i przez to od rana o nim myśle..
W ogóle wkurzam się, los uciążliwie nie pozwala mi o nim zapomnieć co chwile spotykam na swojej drodze osoby o jego imieniu albo ktoś co chwile mi gada o jego okolicach ( zupełnie nieświadomie) nawet na roku mam dziewczyne z jego okolic, nie odważyłam się spytać czy go zna
Co chwile gdzieś w ręcę wpadają mi jakieś drobiazgi związane z nim, ( wszystkie rzeczy od niego pochowałam w karton) ale np, z torebki wypada mi bilet z pociągu czy zapalniczka którą kiedyś mu zabrałam żeby nie palił.

Muszę się czymś zająć żeby nie myśleć bo inaczej oszaleje.

Edit :

Miałam mnóstwo planów na dziś to w teori a w praktyce mój dzień składał się głownie z siedzienia, to był jego punkt główny, R w ogóle się nie odzywa a S z kolei nie odpuszcza, nie ma dnia żeby nie zadzwonił/ w mojej głowie panuje straszny chaos i wiem, że prędzej czy później będę musiała się z nim zmierzyć tylko jeszcze nie wiem jak.
Myszko, zazdroszę Ci, że Ty już masz to za sobą i, że jesteś ponad to.

Ojjj SzaraMyszka nam się powoli zakochuje wiadać ewidentnie, że facet coś ma do Ciebie, może się boi, nie chce być wrzucony do jednego wora z wszystkimi podrywaczami których pewnie w hotelu spotykasz.
Ojj tam "rozjedziemy" trzeba zrobić tak żebyście się nie rozeszli każde w swoją stronę

Widzę, że Twój eks tak samo jak ja jest związany z medycyną to pewnie byśmy się dogadali

Nie, nie rozmawiałam z nim o R, kurcze głupio mi po prostu, raz go już olałam dla R, a teraz mam mu jeszcze o nim gadać..
Mi się właśnie to w nim podoba, że on nie chce żadych deklaracji ( z resztą ja na takowe nie jestem gotowa) po prostu spędzamy razem czas świetnie się bawimy.
2 poprzednim gadałam o R no i generalnie dziś już z nimi nie rozmawiam..
To wszystko po prostu tak naturalnie wyszło, że nasz kontakt się wznowił nic nie było na siłę.
On jest zupełnym przeciwieństwem R i chyba to mi się najbardziej podoba, ale robali w brzuchu nie ma

Nie, nie, ja do niego nie napiszę, może to dziwnę, ale kurcze nie, duma mi chyba nie pozwala, chciał się rozstać to się rozstał i teraz ja mam do niego pisać? O nie niedoczekanie.

Hmmm przyjaźń możliwa dopiero po seksie? Hmmm ciekawę jeśli o to chodzi to R umiał zadbać o kobietę i chyba za bardzo by mnie ciągnęło do tego

Ja chyba jestem zdania, że tak jak teraz jest, jest dobrze, od miesiąca nie mam żadnego kontaktu z R i tak jest lepiej.
On ma resztki rozumu w głowie i daje mi święty spokój i bardzo dobrze gdyby pisał to pewnie ja nadal bym się umartwiała i byłabym w tym samym punkcie co 2 miesiące temu a tak lece do przodu.

Póki co niech sprawa z S toczy się swoim torem, zobaczymy co się w ogóle z tego wytoczy choć nie powiem, takie zainteresowanie naprawde podbudowuje kobiece ego

Związek powstały z takiej czystej przyjaźni miałam chyba tylko z R..

Znowu nas coś łączy S też jest o to kilka lat straszy i też czasami mam problem jak mam się zachować.
Haha piosenka Lisowskiej to numer jeden z mojej playliscie

No, ale niestety koniec tego dobrego, lece zakuwać, miłego dnia : ) :*

mój ex od ponad 2 tyg cisza nie pokóciliśmy sie, nie pozegnalismy sie po prostu zamilkł. na ten okres nakłada sie jego nowa praca, ktora zaczal. kiedys z głupoty napisałam jak mu tam leci w tej nowej pracy, a nawet nie odpisał nie wiem czy mu cos wygarnac czy przemilczec i czekac - ale na co czekac?? wkurza mnie jego zachowanie.

miodowyblond - a ja właśnie przed chwilą chciałam sprostować, że to było "dawno i nieprawda" jak to mowią nic nie szkodzi, witamy u nas

i tego mi było trzeba....uważam, że masz rację, w każdym słowie. dokładnie - odzywa się tylko wtedy gdy jemu pasuje, zawraca głowę, d**ę jak to mowia i co jeszcze? jak mu zle to o mnie pamieta, jak mu dobrze - to cisza. robi jakies nadzieje, a potem bęc. mam w głowie to co chce mu napisac, tlyko nie wiedzialam, czy to dobry pomysl ale chyba nie powinnam miec skrupułów.

wygarnę. i nie sądzę, że po tym co napiszę jeszcze ze sobą pogadamy. waham sie tylko czy wspomniec cos o tym, ze wiem ze ma dziewczyne.