Nie mogę poradzić sobie z jego pracą....

Doris no widzisz i na to zwracaj uwage, a nie na "głupoty"

Doris  nie ale sliczna lala nie

dzieki Kochana

Doris nie mów tak jesteś silna,jestes wielka, dasz rade,przezwyciężysz to Ja mocno 3mam kciuki:)

granda...od wczoraj myślę nad odpowiedzią...wydaje mi się że tak.....ale wiem jakie ejst życie...
wiem ze czasami okazja czyli złodziejem
dzisiaj mój maż ma wolne 2 dni...a ja już myślę o tym..że znowu pójdzie do tej pracy

Doris, przeczytałam cały ten wątek i żal mi się Ciebie zrobiło. Musisz być dzielna i wytrwała, lecz mam delikatne wrażenie, ze może odrobinkę sama się nakręcasz. Mąż niczego przed Tobą nie ukrywa. Kocha Cię bardzo mocno. Może skoncentruj się na chwilach, w których jesteście razem ? to ci pozwoli chociaż w części przejąć kontrolę nad własnymi emocjami ?

kochana powiem krótko,najbardziej niepokoi nas to czego nie znamy,skoro znasz właścicieli,tancerki i ogólnie wiesz gdzie pracuje i niczego przed Tobą nie ukrywa to myślę że możesz spać spokojnie,rozumiem Twój niepokój,i szczerze współczuje,ale powiem tak:mężczyzna wcale nie musi pracować w takim miejscu aby miał coś złego zrobić,jak miałby zdradzić to tak czy siak to zrobi,i pomyśl sobie czy Ty byś była w stanie go zdradzić,i że dla tych kobiet które tam pracują to jest też tylko praca ... i jeśli  jest miedzy Wami miłość,przyjaźń,szacunek i lojalność jeśli jesteście ze sobą mocno związani to nie ma się czego bać...a odrobina zazdrości hmm przydaje się w każdym związku:).bądź jak najbardziej atrakcyjna i sexowna dla niego ,kokietuj go,flirtuj z nim tak żeby idąc do pracy cały czas myślał tylko o Tobie.mój mężczyzna zawsze mówi że jak kobieta oskarża niesłusznie o zdradę swojego partnera to sama go prowokuje bo skoro ma być o coś oskarżany to chociaż o coś co zrobił,poza tym myślę że jak Twój partner będzie widział że akceptujesz jego prace i nie będzie z tego powodu niesnasek to myślę ze bezie wniebowzięty że ma tak kochającą mądra kobietę:)

Doris napiszę tak jak myślę: ja też bym się załamywała gdyby mój facet pracował w takim klubie i prosze nie piszcie,że te dziewczyny też wykonują tam tylko pracę.
Jest to specyficzne miejsce i Twój facet spędza tam dużo czasu.Uważam że nie każdy się nadaje do takiej pracy i nie każda żona jest w stanie  pracę w takim miejscu akceptować.
Uważam, że jesteś na tyle ważną dla siebie i dla Twojego męża osobą abyś nie musiała tego przechodzić.
Ja rozumiem, że kasa jest ważna ale w czasie studiów dorabiałam (w najcięższym okresie) jako salowa na oddziale neurochirurgii, oddział cholernie ciężki.
Chodzi mi o to, że może warto to zmienić bo te większe pieniądze nie dają Ci szczęścia.
A narazie zanim się nic nie zmieni staraj się wysypiać, przesypiaj czas kiedy nie ma Twojego faceta.
Ja też gdy miałam kłopoty zarywałam noce na drugi dzień byłam wyczerpana, zdenerwowana, załamana.
Nawet w depresjach ważnym elementem jest przełamanie tych bezsennych nocy.
Jeśli jest zle to może nie warto tego ciągnąć, czasami wydaje nam się, że niema innego wyjścia, nie widzimy lub nie chcemy widzieć.
Pozdrawiam i bardzo trzymam za Ciebie kciuki, za to żebyś mogła spokojnie żyć.

Doris strasznie się bałam tego co odpiszesz i bardzo dziękuję, że zrobiłaś to tak szybko.
Bałam się, że odczujesz tą wypowiedz jako atak a tego nie chciałam.
Nie chce też mieszać między Tobą a Twoim mężem.
Taka już moja natura mam własne zdanie i nie umiem przytakiwać gdy komuś dzieje się krzywda.
Dzięki temu że tu trafiłam, że trafiłam na Ciebie, na Amis powoli zmieniam swoje życie i bardzo się z tego ciesze.
Myślę że przed Tobą i Twoim mężem trudna decyzja, którą musicie podjąć sami.
Na tą chwilę prosze odetnij się od pracy męża, czytaj, rób porządki, chodz z synkiem na spacery żeby wieczorem paść i zasnąć. 
Daj sobie odetchnąć ,pozdrawiam i ściskam mocnoi=)

Szkoda, że to tak daleko
A może dobrze,
ja dopiero zaczełam porządkować pewne sprawy - teraz muszę zdać życiowy egzamin
no i wreszcie przybrać się do obrony pracy magisterskiej.
A za rok w nagrodę wybiorę się do Krakowa i bardzo chętnie się z Wami spotkam

Witajcie
mąż oznajmił mi ze w neidziele idzie na 2h/pewnie bedzie dłuzej/ do klubu bo jest rocznica otwarcia klubu...:(
ja tak sobie nie radzę z weekndami samotnymi....ale wiem że nie mogę zachowac się jak idiotka albo zazdrośnica...
ja też przecież pracując wychodziłam na imprezy...wracałam pózno..
ale tak mi ciężko...

Rozumiem..życzę powrotu do zdrowia

Niestety z 2h mój mąż juz zrobił 5h....

Doris rozumiem Cię, że masz czarne myśli. Też bym myślała, bo mam tendencje do wymyślania sobie różnych rzeczy w głowie.....
Vanila - mi np. nie pomagają inne zajęcia, żeby nie myśleć. Coś tam robię, a i tak myślę o problemach..... Chociaż na dłuższą metę może to zadziała

Doris?
A kiedy Twój mąż wraca z pracy czy właśnie z takich imprez, to opowiada Ci co było, co się działo i tak ogólnie jak spędził dzisiejszy dzień? Czy nic zbytnio nie mówi?

Aha. Rozumiem. Bo wiesz chodziło mi też o to, że jak mąż przychodzi z pracy i normalnie, swobodnie  opowiada co się działo to też jest inaczej, wydaje się wtedy, że jest uczciwy. Piszę "wydaje", bo nie słyszę jak on to mówi (mam troszkę doświadczenia w tym temacie)
A jeżeli wspomni, że było oki i nic poza tym, to trochę dziwne jak dla mnie.
Głowa do góry

Dziękuje wam...
no taki mam charakter...że się nakręcam

Ja te zajmuję się dzieciaczkami córki 6 lat i 4 miesiące od kiedy urodziła się dzidzia mój świat kręci się wokół kupek karmień spacerków. nawet nie umiem kupić sobie ciuchów bo po co na spacer z dzieckiem jensy ciepły sweter kurtka puchowa ostatnio wybrałam się do galerii dostałam na gwiazdkę zastrzyk kasowy i wszytko wydałam na dzieci sobie kupiłam stanik do karmienia o zgrozo ... nie czuję się ani ładna ani nawet potrzebna mąż jakby mnie nie zauważa nie przy dzieciach czy w domku wszystko robi jak należy uczciwy podział obowiązków ale mam na myśli bardziej romantyczne tematy działam ostatnio jak zaprogramowana pomoc domowa. przed urodzeniem drugiego dziecka moje życie wyglądało inaczej dobra praca w finansach studia na SGH teraz to wszystko przepada stanowisko w pracy stracę bo w firmie nikt nie rozczula się nad matkami owszem mogę wrócić ale na dużo gorsze miejsce coś w stylu stażysty to jest dla mnie poniżające, także dziewczyny głowa do góry nie jest jeszcze u was tak źle. ja straciłam całe dotychczasowe życie ale w zamian mam śliczną córcię
POZDROWIONKA I TRZYMAJCIE SIĘ 

Tak bardzo chciałabym nauczyć się akceptowac tę pracę...
lub o niej po prostu nie myśleć...
A czasami wołam milczeniem- niech los sprawi by zmienił pracę...

Doris postaraj się cieszyć tym co macie zdrowiem, bliskością
cała reszta to tylko dodatek.
W tych czasach ważne jest, że Twój mąż ma pracę.

Trzymam za Was kciuki

A jeśli chodzi o obawy przed zdradą to kto ich nie ma.
Życie jest za krótkie aby się zamartwiać.

są takie imprezy jak.. "dzien kobiet"  nie ypada byc tam facetowi "kawalerskie"  gdzie nie wypada nam byc:)  ale imreza firmowa bez zony.. 5 godz?  impreza to czas wolny nie praca! a moze jako kelnerkę mogliby Ci tam po znajomosci zatrudnic? hm?

Pewnie masz rację...ale kiedy co noc leże sama...to w mojej głowie powstają obrazy...
chore...
jednak taki rodzaj pracy i jej czas wykonywania oraz otoczenie ludzi na pewno ma zły wpływ na M.
Oczywiście że nawet pracująć w zupełnie miejscu jest się narażonym na pokusy.

oczywiście , ze zagrożenie ejst wszedzie....
ale..ten tryb i rodzaj pracy mnie niszczy...
każda noc samotna, również dzień do godziny minimum 15..
a po za tym... te weekendy...
to jest najgorsze...

violu ja to wszystko wiem...
miec swój świat...
czasami łatwiej powiedzieć niż zrealizowac, troszkę się na ludziach przejechałam..
nie ufam już tak i nie wierzę...

Sekret?- oglądnęłam do połowy
wiesz..niestety łatwiej jest czasami myśleć o tych smutnych rzeczach niż dobrych

czytałam książkę- ,,potęga podświadomości''
cóż....ciężko jest wierzyć ...
ja znowu samotny weekend...

oj nie do końca...uwierz czasami bycie z kimś obok jest jeszcze gorszą samotnością...
moze napisz coś wiecej...co u ciebie?

Violu
to ty musisz podjąć decyzje...na forum zawsze jest wiele opini i zdań..podyktowanych zazwyczaj włąsnym doświadczeniem..
ale kazdy z nas jest innym człowiekiem,kazdy zwiazek jest inny.
Chodz faktem jest iż nie jednokrotnie działanie nasze jest takie schematyczne...

Przede wszystkim masz rację - nie możesz żyć w takim ,,zawieszeniu'' musisz wiedziec na czym stoisz.. co dalej..
Jak to napisałaś ,,uporządkuj'' swoje życie , od tego musisz rozpocząć...

A potem? cóż bedzie bolało....ale czas będzie działał na Twoją korzyść...
jezeli będziesz miała ochotę, pisz...

Pozdrawiam

Trzmaj się mocno, musisz dać radę...)