Samotna, porzucona i bez ...... dziecka :(

Witaj
niestety szukanie kogos na siłę nie ma sensu i napewno nie powoduje znalezienie kogos własciwego...

Myślałaś może o adopcji ?
Jest tyle cudownych dzieciaków potrzebujących miłości, bezpieczeństwa i czułości...

A czy w grę wchodzi dziecko bez trwałego związku?
Czasem kobiety decyduja się na macieżyństwo bez ojca!
Nic innego chyba nie można radzić  bo na siłe jak mówi doris nic nie da się zrobić!

Cholera! Tak zawsze pragnęłam, żeby było wszystko w odpowiedniej kolejności!
Jeszcze mogłoby tak być, ale zegar biologiczny nie zaczeka na mnie ((

Pragnę tego samego co Ty tyle ,że ja mam 26Lat mam czas ale mi się wydaje,że też czas biologiczny mi ucieka. Moim marzeniem od zawsze było mieć dom 3dzieci i faceta nie koniecznie męża który wraca do domu z pracy a ja mu podaję ciepły obiad.

ja mam 31 lat, za chwilę 32, odeszłam od narzeczonego, który mnie oszukał, skrzywdził i też boje się, ze będę sama. A tak pragnę dziecka. A adopcja dla ludzi samotnych to chyba jest niemożliwa.

wrażliwa, powiem Ci tak, kobiety które zostają matkami po 35 roku życia jak już pisałam w innym wątku, są moim zdaniem lepszymi matkami
dlatego też uśmiech na twarz, pierś do przodu, jesteś jeszcze młodą kobietą, zdążysz odnaleść tego Jedynego, a i wnukiami zdąrzysz się nacieszyć
Ja sama, nawet jeśli będę kiedyś miała okazję z kimś być to na dzieci nie bd chciała się decydować przed 30.

Dziękuję Wam kochane za te miłe komentarze. Napisze Wam jeszcze troszkę.
Mi nie chodzi o to żeby mieć za wszelką cenę dziecko, ale........
Kiedyś byłam w długoletnim związku i oczywiście chciałam dzieci, nawet bardzo pragnęłam, no i rodziny itp.. Kiedy rozpadł się mój związek i pogodziłam się z tym, że jestem sama, oczywiści myśli na temat dziecka pomału zniknęły, przynajmniej nie myślałam już o tym tak często.
Kiedy poznałam mojego ostatniego faceta (już byłego) odrodziły się te myśli, chęci założenia rodziny.
Teraz jestem sama, mam 35 lat i przeraża mnie myśl, że ten zegar bije.....
Oczywiście są sposoby "na dziecko", jakaś wpadka i tyle....
Ale to nie mój charakter. Ja pragnę dużo miłości, faceta obok mnie, szczęścia, tych dobrych chwil i złych. Nie wyobrażam sobie żeby przespać się z kimś bez uczuć. Jestem do bólu uczciwa, szczera, z zasadami (i chyba naiwna, bo myślę, że ta druga osoba też jest uczciwa)

Mam koleżankę, która samotnie wychowuje synka. Myślę, że też dałabym radę, nawet miałabym wsparcie rodziców. Ale przecież nie o to chodzi.
Błędne koło

Doris2727
czy Ty byłaś pierwszym dzieckiem ? Bo to też różnica

Dzięki Saaraa  za wsparcie.
Myślę o wnioskach bardzo często i trochę już wyciągnęłam. Ale żeby "były" wysłuchał tego czego żałuję i żeby wrócił .................

Jesli zagladasz tu czasem jeszcze daj znac. Mam bardzo podobne problemy i dola do Ciebie.... Chetnie z Toba porozmawiam...

Cześć dziewczyny-

a ja wam opiszę mój przypadek - jestem na lekkim rozdrożu

Po pierwsze jestem z dziećmi nierozerwalnie związany ( bardzo je kocham), praktycznie po pracy od ładnych paru lat nie mam zycia prywatnego - zajmuję się przede wszystkim nimi ( praktycznie razem je rodziliśmy i ja pierwszy "wachlowałem" je pod lampą  ogrzewającą w szpitalu i jesteśmy prawie od siebie uzależnieni - starałem się odciążyć żonę bo była wiecznie zmęczona i niezadowolona [ fakt ,że moze ją zaniedbywałem - ale stałem na stanowisku ,ze dzieci liczą się najbardziej] ( obecnie moja małżonka  szykująca się do odejścia ) doskonale o tym wie i chce rozstać się w przyjaźni i pozwoli mi się z nimi spotykać bo wie jaką mamy silną wieź.
I ja dla eksperymentu wyjechałem na kilka dni w delegację i sam jestem zaskoczony, że nadmiernie o dzieciach nie myślałem i gdyby doszło do rozstania  to z bólem serca - ale zapowiedziałem jej, że jezeli się rozstaniemy - to ja również rozstane się z dziećmi - przeprowadzę się w inny rejon kraju i będę się z nimi spotykał bardzo sporadycznie.

I tak czytając wasze posty naszła mnie myśl - czy potrafiłbym z inną kobietą mieć dzieci i także je pokochać?
I czy taka kobieta chciałaby mnie  ? Czy np. wy dziewczyny byście mnie zaakceptowały we wspólnym związku ?

PS. ( żona namawiała mnie swego czasu  na wazektomię - ja podświadomie nie chciałem się na to zgodzić wiedząc, że straciłbym bezpowrotnie szanse na dzieci )

Cześć ja mam podobne odczucia jak wy...
Wczoraj rozstałam się z facetem po ponad 8-letnim związku....
żadnych poważnych problemów nie było...
chciałam mieć rodzinę....
teraz nie mam nikogo.. i też uważam, że lepiej być samotnym z dzieckiem niż zostać samemu jak palec.
Mam 27 lat, powoli nawiązuję znajomości z ludźmi... mam prawdopodobnie Pco i lekarz powtarza: dziecko przed 30...
Nie wiem co teraz będzie... mam nadzieję, że uda mi się otworzyć na ludzi i poznać jeszcze kogoś... chociaż nigdy z nikim innym nie byłam i nie wiem, czy jest to w ogóle możliwe.

Dwa razy się do tej samej rzeki nie wchodzi i to jest święte powiedzenie; ja niestety zaryzykowałam i postawiłam kilka lat temu (3-4?) na jedną kartę. Niestety druga strona nie postawiła na mnie.

Samotn niestety nie mogę póki co zrealizować punktu dotyczącego 4 dni, ponieważ wszystko stało się w sobotę i musimy razem zamknąć pewne sprawy... wynajmowaliśmy mieszkanie itp. Póki co on siedzi u swoich rodziców, ja u swoich a mieszkanie stoi puste... dziś byłam tam na chwilę... pusto tam i zimno ...nie wiem czy chcę tam mieszkać, ale z drugiej strony u rodziców też byłoby ciężko (przyzwyczaiłam się już do samodzielnego i całkowicie niezależnego życia).

Chciałabym przekazać inicjatywę drugiej stronie... ale mieszkam i pracuję w niedużej miejscowości i praktycznie wszystkich już tu znam...nie jestem też osobą, której wszędzie pełno...

Wolę spokój, naturę, spacer, rower... ciężko w tych warunkach kogoś poznać...

jak długo trwał twój związek i na jakim jesteś obecnie etapie?

Dziękuję za ciepłe słowa i również  3mam kciuki - za wszystkich w takiej trudnej sytuacji życiowej

Wyznaję zasadę, że jak dzieci to tylko własne ( chociaż nie wiem co bym powiedział na adopcję gdyby takie dziecko na mnie spojrzało)

CZESC! MAM 39 LAT I JESTEM PO NIEUDANYCH DWOCH ZWIAZKACH.OSTATNI TRWAŁ 6 LAT.WSZYSTKO BYŁO DOBRZE AZ POZNAŁAM W CZASIE NARZECZENSTWA JEGO PRAWDZIWE OBLICZE,TO BYŁO KONIEC NASZEGO ZWIAZKU.TO CO BYŁO WARTOSCIA NASZEGO ZYCIA ,ZWIAZKU STRACIŁO SENS U NIEGO,CHYBA POPROSTU CHCIAŁ RZADZIC.PRZYJACIELE JAKOS Z CZASEM ODSUNELI SIE ODEMNIE I STAŁO SIE TAK ZE NIE MAM Z KIM POROZMAWIAC O MOICH PROBLEMACH A NAJGORSZE TO ZE PO ZERWANIU Z OSTATNIM PARTNEREM CZYLI NARZECZONYM KTOREMU MOWIAC DOKŁADNIE SPAKOWAŁAM WALIZKI BARDZO POWAZNIE ZACHOROWAŁAM.MOZE JEST JAKIES SWIATEŁKO W TUNELU DLA MNIE? CO O TYM MYSLICIE?WIEDZCIE ZE O MAŁZENSTWIE O RODZINIE MARZYŁAM  JAK TYLKO BYŁAM MAŁA DZIEWCZYNKA.NAWET BYŁAM W PORTALU RANDKOWYM ALE W MOIM PRZEKROJU SA JUZ FACECI ROZWIEDZENI A JA MARZE O SLUBIE KOSCIELNYM TAKIM PRZED BOGIEM PONIEWAZ JESTEM KATOLICZKA WIERZACA.JESTEM BARDZO ROMANTYCZNA ALE I ZE TAK POWIEM Z GŁOWA PATRZE NA SWIAT MNIE OTACZAJACY.POZNIEJ POZNAŁAM PISZAC W PORTALU FACETOW PO SLUBIE CYWILNYM ALE Z DZIECMI, CO MI NIE ODPOWIADA.W PORTALACH FACECI ZBYT LEKKO TRAKTUJA ZNAJOMOSC.POZNAŁAM JEDNEGO FACETA ALE MIAŁ RANCZO KTORE NIE OPUSCI A JA Z PEWNYCH POWAZNYCH POWODOW NIE MOGE WYPROWADZIC SIE Z MOJEGO MIEJSCA ZAMIESZKANIA.NAPISZCIE DOMNIE.ALE WTEDY GDY BEDZIE TO COS MADREGO A NIE NIE REALNEGO ,ZADAWAJCIE PYTANIA A ODPOWIEM .POPROSTU DORADZCIE MI,NAPISZCIE.CO MAM ROBIC ,CO MYSLEC.JESTEM POPROSTU OSOBA KTORA BEZ MIŁOSCI WIEDNIE W ZYCIU,PRZECIEZ MIŁOSC DO DRUGIEGO CZŁOWIEKA NAS USKRZYDLA BEZ WZGLEDU NA PROBLEMY PRAWDA.NIE RAZ MYSLE SOBIE ZE ALBO BEDE JUZ SAMA NA SWOJ WIEK ALBO TYLKO Z OSOBA BLISKA SERCU A TAK NAPRAWDE NIE WIEMY CO BOG DA.PROSZE NAPISZCIE DO MNIE.

Jestem w podobnym przedziale wiekowym do Was (33),u kresu 7-dmio letniego związku,po dwóch poronieniach i marzeniem o założeniu rodziny i chyba powoli przestaje wierzyć w to,że marzenia się spełniają

The devil,dziękuje za pocieszenie.Wiem,że to z dobra serca,ale ja to widze troszke inaczej..W moim wieku zanim poznam jakiegoś faceta,zdąrze go poznać na tyle aby zdecydowac się z nim na założenie rodziny to kilka lat minie,a wtedy będzie za późno Chciałabym mieć lepsze nastawienie,ale z moimi doświadczeniami nie umiem myśleć inaczej.

The devil,zaraź mnie swoim optymizmem Z usposobienia jestem pogodną osobą ze zdrowym nastawieniem do życia,ale obecny status mojego związku dobija mnie do tego stopnia,że wszystko widze w czarnych kolorach

Rybka84
Nie potrafię już żyć w ten sposób.

Naprawdę wolałbym gdybyś mnie zdradziła, z kims. Przynasjmniej bym wytlumaczyl sobie np ze mam za małego .

Bolało mnie bardzo gdy zanim zdążyłem Ci dać pierscionek, Ty  go zobaczyłaś i kazałaś wymienić  na inny, ponieważ brylant jest bardzo mały. ( i to miała być norma ponieważ "laski" z babskigo forum wysylaja swoich facetow  po inne i oni to robia, czyli ja tez powinienem).

Szkoda że nie pomyślałaś co ja czułem wtedy.
Załamał mi się świat oparty na miłości, przestałem w to słowo wierzyć.
Ale to niebył niestety koniec.

Kilka miesięcy pozniej potrafilas się wykłucać o to że NAPEWNO niemowilas nic takiego (czyli ja mam schizifrenie??? )
Nastepnych kilka miesiecy i znowu co innego, pamietasz?: "moj brat kupił pierscionek za 2000zł" - wyrzucilas mi to gdy sie pakowałem

Ja potrafie dużo wybaczać, ale nie potrafie sobie wytłumaczyć sytuacji gdy jenego dnia coś mówisz, a pare dni pozniej
nie tylko zapominasz o tym co mowilas ale uparcie wmawiasz mi ze nic takiego nie mowilas.

Jako facet niepotrafilem nigdy tego logicznie złożyć,

dlaczego nie powiedzialas ze zapomnialas co mowilas? nie było by to takie absuralne.

Nie nawidze takiego wywracania do gory nogami, godzinami siedzialem i myslalem jak to zrozumiec ???

O "czepianiu" się pierdółek można zapomnieć, wytłumaczyć sobie złym humorem itp.

Ile tak mogłem wytrzymac?? miesiac? 2?
pozniej zaczalem to co zacząłem....

Rozmowa szczera? - i co z tego jak o niej zapominałaś i pare tyg pozniej już zaprzeczalas.

Długo się męczyłem, patrząc w sciane, płacząc czasami nad losem.
Tłumaczyłem sobie że to przez pco i to minie.
Ale psychicznie ze mnie jest wrak w tej chwili.

Po miesiącu od rozstania powiedziałem Ci wszystko, i czym myślałem, o ....., i o logice bez której ja nie żyje.

Wszystko fajnie, zaczałem się interesować w koncu firmą ( wcześniej nawet na maile nie odpowiadałem)

Aż tu wczoraj przy loznej rozmowie powiedziałaś że odeszłem, tak a ja wspomniałem słowa Twoje - przez które tak się uparłem.

"Wyprowadzaj się Sku$%#$" a Ty ?
mogłaś powiedzieć że niepamiętasz co wrzeszczałaś w gniewie. Ale Ty powiedziałas mi:" ejjjjjjjjjjjj na pewno nie skurwielu... ja takiego słowa nie używam"

i napisałaś swoją wersje: ""nie chce juz mieszkac z kims takim""

To powyższe to jest pierdoła. Ale tym samym znowu poraz n-ty powyższymi słowami powiedziałaś mi że jestem świrem??  schizofrenikiem? NIE ROZUMIEM!!!!!!

I sms sprzed kilkunastu minut: Czy ty jestes dwiema osobami naraz?

Ja teraz muszę iść do psychologa albo psychiatry ( niemam znajomych  z ktorymi moglbym porozmawiać, nawet siostra nie potrafi mnie wysłuchać i przynajmniej nie powtarzac rodzicom niestety:( )

Wiem że jestem kawał chama pisząc to wszystko publicznie tutaj.

Najwiekszy ból mi sprawia właśnie absurd oraz mowienie czegos bez zastanowienia
Próbowałem wrzeszczeć wyzywać wręcz, a skonczylo się na ciszy i nadzieji kiedy będzie normalnie.

Przykro mi że niepotrafie już kochać, wierzyć..
Teraz mi piszesz że jesteś żywym człowiekiem gdy mówię po raz kolejny jak bardzo mnie to męczy. I mam tej znajomości definitywnie dość.

Nie potrafie tego zrozumieć, mowisz że się nie zmieniłaś nigdy.
Chciałbym żeby to była prawda.

Drań, Tenzły, manipulant, schizofrenik bo czlowiekiem normalnym się przestałem czuć.

Ale to jest nazwa choroby przecierz, nie żadne obrazliwe okreslenie.
Całkiem poważnie o schizofreni napisałem tylko niewiem, kto i czy oboje w pewnym stopniu, nie wyśmiewałbym się przecież z kobiety z którą byłem 8 lat.
O szacunku lepiej nie rozwijam tematu..... jeszcze wyjsie ze siedze pod pantoflem

Pisałem bez zastanowienia, inaczej by wyszło wypracowanie kilkukrotnie dłuższe.

Przed chwilą rozmawialiśmy w 4 oczy i jak by nie potrzebny już jest ten post...

Myślę, że czas odgrywa tu zasadniczą rolę.Pokora i...nic na siłę.
Dziecko pojawiło się u mnie jak miałam 34 lata.Szczęśliwie jestem z ojcem dziecka.
Wcześniej-ciąża obumarla, rozstałam się z partnerem. Jeszcze przed tym-kilka związów, w tym jeden dluższy, bo pięcioletni.
Nie powiem, że bylo łatwo. Ale z perspektywy czasu, już z takim stoickim spokojem mogę powiedzieć,że nerwy były niepotrzebne.Gdzieś na świecie jest ta druga połówka, ktora pragnie tego samego, co Wy. Nie mówię,że sama przyjdzie i zapuka do domu. U mnie byl to przypadek. W przeznaczenie nie wierzę. Dlatego trzymam kciuki za Was, żebyście spotkali na swojej drodze kogoś, kto będzie dzielił z Wami marzenia, wszelkie pasje i byl w stanie podejmować wyzwania i trudy dnia codziennego. Mocno trzymam kciuki. Mnie się udało, to Wam również.Nie ma innej opcji.

a ja ci powiem tak bylam w kilku zwiazkach, gdzie faceci z klubu swietnie sie bawili, byli przystojni,wyksztalceni, mlodzi jeszcze(25-32 lata), bogaci! inzynierowie na stolkach,nauczyciele, biznesmeni,  albo tatusia firma go zatrudnia wiec pracy nigdy nie straci.mieli dobre audice, nowe merolki, dorobkiewicze z zagranicy, w angielskich koszulach i hiszpańskich krawatach.
w koncu tylko sie zabawiali, zwiazek?hmm on jeszcze cierpi po bylej(byla mala blondynka, byl z nią 2 miesiace,inny chyba ze 3 miechy, kolejny 4,pol roku razem w sumie, chyba z dziesiec lat temu, i teraz ciagle cierpią???małe blondynki, grube brunetki.niewazne jakie. zazwyczaj wielka milosc) on cierpi i tylko chce isc razem do klubu, na disco, albo do łózka.
są sami do tej pory(sobotnie moje byłe znajomości).wszyscy.maja juz 29-35 lat i łysieja, laski sie pozeniły i teraz juz nie te najladniejsze kobiety wybierają, ale takie co to ich tylko zechcą:)
gadki szmatki, zona dzieci, 3 dzieci, inny 2, jeszcze ktorys tyle ile jego mama miała, nawet 4.
rzucali mnie z dnia na dzien, ja ide do klubu a tu wywija ten inżynier jakąs grubą blondynką, która miałą tylek i cyc na 4 dzieci w sam raz, ale na buzi-kompletny kartoflaczek.nieladna.rzucil ją za 2 miesiące, narobila sobie nadzieji ze jej sie partia trafila, tłumaczył się,on był uczuciowy i wrażliwy, pisal sms, ze przeciez on chce tylko poszukac sobie żony,a mowil mi ze chce sie tylko bawic.dobrze niech ona zostanie twoja pania, myslalam.
jak mogles mnei tak pohańbić? zebys to zrobil jeden i drugi dla krolowej kleopatry, ale nie dla niej? zeby byli szczesliwi to bym wiedziala ze to moj blad, moje wady,ale gdzie tam maraton po rozporkach! pamietam te walentynki, ktore spedzali ze swoimi laskami, chyba 2 przypadki-oczywiscie są sami!a ja dostalam sms od siostry ciotecznej, ze kartoflaczek i jej chlopak sa w kinie i trzymali sie za rece.ze tez musial mnie rzucic przed walentynkami:(
inny wyksztalcony i piekny jak adonis,ale za to biedny, docenialam jego zdolnosci i potencjal! polecial na mieszkanie, bo ona mieszkala w wawie, miala 31lat, on 24. byla sama, on tez. pochodzil z mazur, byl biedny.przyjela go z walizka i starą nokią, teraz jest biznesmenem,ciagnie jej firme, maja 3 samochody, 30 i 37 lat. mieszkanie bez kredytu, wielką milosc i zdjecie psa ktore dali na NK.biedna dziewczyna, zycze jej dziecka.:( ta chociaz ladna byla...

w koncu trafilam na biednego jak mysz koscielna chlopaka, ktory na zabawy nie chodzil, nie byl bogaty,nie byl inzynierem, mial niecale 30lat i zarabial 1500zl:D
i taki chce jak najszybciej sie ożenić i miec dzieci,ale jego sytuacja...ale wiem ze i tak to zrobi.
a i lepszy jest biedniejszy facet -ci najszybciej chca miec rodzine.
lepsze takie szczescie niz bogata samotnosc

znam 2 wypadki malzenstw sylwestrowych-poznali sie w sylwestra,poszli do lozka i wpadli, w maju brali slub, a w polowie wrzesnia rodzily im sie dzieci. tak tez mozna.
a tamtych paniczów wspominam dzis z usmiechem

i jeszcze marcin-gdy mnie rzucil,to poznal swoja zone, ci takze dali psa na NK, podobno on nie chce wcale dzieci, przystojny,bogaty i wykladowca na szkole policealnej i szkole wyzszej, wstawili sobie psa na NK i pewnie nic wiecej nie dadzą.
i co basiu?jestes szczesliwa?takiego amanta za nogi zlapalas(basia zona marcina),biedna ty jestes, wlozysz sobie zdjecia bratankow do portfela. biedna, niebrzydka, pracowała w biurze, wyszła za mąż za serdecznego człowieka, który chodził w gajerku i robil obiady-nęcące co?umiał posprzątać, taki facet sam!!mial 194cm wzrostu, czarne slepia jak sarna, ciemne wlosy i urodę Boga greckiego
basia jest siostra mojej kolezanki, stąd to wiem...oczywiscie nie mowa o zadnej mojej bylej milosci,tylko wiem co mi oszczedzone zostalo, basia go kocha, basia kocha i dzieci:(

przepraszam za złośliwy ton, nie uważam się za lepszą od tych kobiet, ani za ładniejszą(chodzi o kartoflaczka, pewnie miałą ukryte zalety), każda z nas po porzuceniu ocenia rywalkę, czy lepiej gotowała, czy byłaby lepszą żoną, może to nie uroda, a kasa się liczy, może nie kasa a charakter? nie wiem. żadna z nich nie jest szczęśliwa, serdecznie im współczuję i Bogu Niech Będą Dzięki, że jestem z kim innym.
jaki mi scenariusz zostanie napisany-zobaczymy, nigdy nie mówilam ze chce miec męza i 4 dzieci, mialam byc sama, mialam mieszkac z mama i kotem w m3 jako stara panna, uczyc w szkole, hodowac aloesy lub paprotki, tak myslalam gdy mnie rzucano, a i ja zostawilam kilka razy parę ciekawych osób. wszystkim zycze happy endu i duzo, duzo zdrowia.

Większość z Was pisze, żeby czekać, nic na siłę etc. Ale jak dlugo można czekać? Faceci w tym wypadku mają lepiej , a kobiety? Kobiety po 30, 40? Część z nich na pewno zwiąże się z pierwszym lepszym facetem, co dla mnie jest bez sensu. Z miłością bywa różnie, pewnie nie jest pisana każdemu...pewnie niektórym pisana jest samotność... Tylko skąd to wiedziec?

mają lepiej w sensie fizjologicznym, jakby nie było płodzić dzieci mogą do późnej starości ...chodziło mi o to w mojej wypowiedzi. Ale summa summarum osobiście wolałbym mieć dziecko w kwiecie wieku a nie w wieku poprodukcyjnym...

To sie zgadza manta12. Ale zamiast narzekać pomówmy o przyczynach zaistnienia w tym wątku, a nie o ewentualnych skutkach.

Ilona123 może akurat jestem Twoim kolegą ;-)) i dzieki za miłe słowa
dzis usłyszałem od pewnej osoby ze warto czekać, ze w końcu trafi się na właściwą osobę....więc nie pozostało mi nic innego jak właśnie czekanie( oczywiście nie siedzę z założonymi rękami )ale i tak mam duże obawy ze zawsze coś mi nie będzie pasować, ale może tak jak czytam w wypowiedzi ilony123 jeszcze moja pora nie nadeszła.

ilona123 a czy ten Twój kumpel znalazł miłość?
Wychodzę z założenia , że co ma być to będzie. Pozdrawiam

Uzalanie nad soba to nie jest dobry pomysl. Tym sobie sympatykow raczej nie zaskarbi. To zniecheca jak cholera. Ja natomiast obwieszczam wszem i wobec ze samemu jest najlepiej...ale to chyba nie jest do konca dobry pomysl:)

Coz rada jest prosta, trzeba poznawac ludzi a siec jest do tego wrecz i d e a l n a, warto dawac w niej szanse ale nie tym co maja 'bajer' bo najlatwiej sie naciac, zle by powtarzac w zyciu ten sam blad wiele razy, szkoda go na to:)

Wrażliwa,
Właśnie weszłam tu, przeczytałam twój pierwszy post i zastanowiłam się, co teraz u tej dziewczyny ... po tylu latach ...
Bardzo poruszył mnie twój wpis, bo sama również o czymś innym marzyłam niż mam
Pisz, co u ciebie

Wrażliwa tez jestem ciekawa co u Ciebie. Chyba jesteśmy w tym samym wieku. Mi życie nie ułożyło się tak jakbym chciała. Nie mam rodziny dzieci. Aktualnie spotykam się z kimś ale mam mętlik w głowie i nie wiem czy to jest właśnie  TO.