Piszcie, proszę, po polsku....

A mnie nie rażą błędy tak bardzo. Szanuję ludzi z dysleksją i współczuję im, bo życie to oni mają utrudnione. Dysleksja jest zaburzeniem, nie można jej wyleczyć. Dyslektyk może jedynie wyuczyć się pewnych zasad ortograficznych, ale błędy zawsze będą mu się zdarzać. Takie jest moje zdanie. Znam paru dyslektyków i wiem jak ciężko maja. Wypowiedź powinna byc przede wszystkim zrozumiała i czytelna.

Umarłam

Ale wiadomo, że nie każdy może być lekarzem/prawnikiem/urzędnikiem/nauczycielem.. do tego typu zawodów konieczne jest ukończenie studiów. Co do policjantów, to moim zdaniem ważniejsze żeby sprawdzał się w swej pracy i jak dla mnie, jeśli podnosi poziom wykrywalności przestępstw to pisać poprawnie nie musi, bo nie taka jego funkcja. Ignorancję należy tępić, tu się zgodzę. Ale nie zaprzeczysz chyba, że ludzie różnią się od siebie poziomem wykształcenia, inteligencją itp. a to forum jest dla wszystkich, również dla tych słabiej wykształconych.   Nie dyskryminujmy ich. A gdy ktoś ma naprawdę problem i chce sie tu wypłakać, to wiadomo, nie zawsze myśli o stronie językowej.

NĄSTOP

Przyznam, że musiałam chwilę pomyśleć, co to może być

Witam
Przyszłam tutaj bo na poprzednim forum od byków się roiło,mało tego użytkowniczki piszące "co raz" albo "nie kiedy"poprawiały użytkowniczki piszące "w cionży","skond".Uważały,że ich byki nie są tak rażące hehe.
Fajnie,że ktoś tutaj czuwa nad poprawnością.Warto do tej ortograficznej dodać stylistyczną i semantyczną.
Zanim trafiłam na to poprzednie forum byłam przekonana,że dorosłe osoby poprawnie władają ojczystym językiem( tak,tak widywałam nieraz kartki u fryzjera"poszłem do lekarza" albo szyldy "rechabilitacja") stąd też nie wiedziałam jak bardzo doceniać trzeba tych piszących poprawnie.

Według mnie osoba pisząca mądrze ale niepoprawnie naraża się niepotrzebnie na wyśmianie no i wystawia sobie niezbyt pochlebne świadectwo.
Mam dobrego znajomego,który od zawsze robił błędy ortograficzne.Pracował nad tym,robi teraz habilitację i tylko nieliczni tacy jak ja,znający go od wielu wielu lat wiedzą,że jest dyslektykiem.Bo zawsze używa programów poprawiajacych byki,a gdy pisze odręcznie- słownika.

Perełka dnia: Bydkoszcz .
I uwierzcie - w tym przypadku to nie jest literówka, bo nazwa została powtórzona kilka razy i zawsze z tą samą pisownią. Tragedia!

Chciałabym prosić Was o pomoc i ocenę językową.

W rozporządzeniu MEN napisano:
"Oceny są jawne dla ucznia i jego rodziców (prawnych opiekunów)."

Jak rozumiecie zwrot -rodziców(prawnych opiekunów) z punktu widzenia pisowni i interpunkcji.

PS. Sprawa dotyczy pełnoletniej osoby, zdolnej do czynności prawnych.

Chodziło mi o to, czy to jest uzupełnienie-rodzice czyli /którzy są opiekunami prawnymi, czy zamiennik-rodzice lub opiekunowie.
Ponieważ jeśli chodzi o ucznia (człowieka pełnoletniego), nie można mówić o opiekunach prawnych, a władza rodzicielska skończyła się wraz z uzyskaniem pełnoletności.

to i ja się przyłączę.
moja mama pracowała na poczcie. i raz dostali list zaadresowany na Uć. opowiadała później w domu, że zastanawiali się dobrą chwilę zanim doszli do wniosku, że mowa tu o Łodzi

ja to mam manię poprawiania innych, jeśli tylko usłyszę w wymowie jakiś błąd, to od razu poprawiam, bez względu na to, kim jest ta osoba czy Pani ze sklepu, czy ktoś wyżej postawiony.

a razi mnie ogromnie wziąść zamiast wziąć

Nie zawsze dziecko wychowywane jest przez rodziców. Czasami ma ono opiekunów prawnych. Tak się zdarza, gdy rodzice mają odebrane prawa rodzicielskie.

Przyznam,że nie mogę zrozumieć jak to się dzieje,że ludzie kończący szkołę podstawową w ojczystym języku nie potrafią się biegle(bez błędów) porozumiewać.Może gdyby się dało to jakoś wytłumaczyć doszlibyśmy do sedna problemu...

Ja nigdy nie poprawiam ludzi mówiących niepoprawnie niezależnie czy są Polakami czy obcokrajowcami bo uważam,że to brak kultury.

Oj, widzę, że to jest jeszcze głębszy problem. Dayzi, nie jestem znawcą języka, absolutnie nie czuję się zatem kompetentna, aby kogokolwiek w tym zakresie pouczać, moja odpowiedź była intuicyjna, więc bierz na nią, proszę, poprawkę .

Super temat - istny ...kij w mrowisko
Niniejszym także dołączę (dołoncze?) się do rozmowy...
Fakt, często natrafiam tutaj na wątki (wontki?) pisane jak z ckm-u (ciężki karabin maszynowy), będące istnym słowotokiem pozbawionym kropek, przecinków i - w efekcie - tworzącym jedno zdanie ...wyjątkowo złożone (złorzone?). Owszem, irytuje mnie i męczy czytanie takiego tekstu okraszonego suto (zazwyczaj) totalnymi błędami (błendami?). Ale - jak dla mnie - to istne wyzwanie. Może mam zacięcie masochistyczne, ale to najnormalniej mnie fascynuje. Wiem, że robię także błędy, nadużywam (nałóg?) wielokropków, piszę (mówię też czasami) prawie jak mistrz Yoda Z "Gwiezdnych Wojen" .
Cóż, nie każdemu jest dany ten szczególny, wychwalany przez J. Słowackiego kunszt... Nie mniej jednak staram się poprzez gąszcz słów, "między wierszami" wyłowić/przetłumaczyć sens wypowiedzi i zrozumieć przekaz. Fakt, bywa to niekiedy wyzwaniem, ale - jak wspomniałem - lubię to po prostu... I jakoś daleko mi do wyszydzania poziomu wpisu.
Zasugerowałbym troszkę inne spojrzenie na ten problem. Może i dotyczy to tylko nielicznych wpisów, ale - niekiedy - pisze osoba będąca na skraju załamania nerwowego, u progu życiowej katastrofy... I w takiej sytuacji byłoby (chyba) to ...usprawiedliwieniem? Sam już miałem w życiu prawdziwe kataklizmy i - ręczę - nie miałem wówczas głowy do przestrzegania czegokolwiek Ot, byłem "ponad to".
Innym tematem są wulgaryzmy...
Jestem przeciwnikiem ich nadużywania, bo to swoiste chwasty, ale... Właśnie: ale. Niekiedy zawarcie w wypowiedzi słowa "doniosłego" okrasza treść i nadaje jej wyrazistości, soczystości. W sensownej, "z głową" pisanej wypowiedzi taki smaczek to istna perełka, takie wyrażenie emocji (zazwyczaj negatywnych) w pigułce. Oczywiście nie mam na myśli pisania ...samymi pigułkami:). Ale niekiedy wypada dosadnie coś ująć - taki zwrot bywa przydatny.
Pozdrawiam serdecznie
ad

Raz dostałam paczkę, na której było napisane wielkimi, drukowanymi literami Krakóf
Innym razem, w małym sklepiku, na przecenie były stroje kompielowe .

Nie mam problemów z ortografią, a ostatnio na liście zakupów napisałam rysz . W sklepie nie mogłam opanować śmiechu

Potrafię wybaczyć błędy ortograficzne, stylistyczne, brak interpunkcji czy wielkich liter, jednej rzeczy absolutnie nie mogę przeżyć - "byłam z mojom mamom". Gdy to widzę albo słyszę . Należy mi się nagroda Nobla za opanowanie się i nie poprawienie mojego rozmówcy.

i w ten sposób każdy retard się usprawiedliwia, bez poprawiania nie byłoby postępu.

Odświeżam temat, bo przed chwilą nie umiałam wyjść z podziwu dla kreatywności autora wyrazu o wdzięcznej pisowni ,,krudszy". Analogicznie zapewne byłby też ,,krudki" zamiast ,,krótki".

A mnie nigdy nie przestanie zadziwiać uporczywe pisanie "nie" z czasownikami łącznie (albo, co gorsza, raz tak, a raz tak - jakby to w ogóle nie miało żadnego znaczenia, a piszący nie widział różnicy). Pamiętam do dziś (tak, naprawdę to pamiętam), jak w pierwszej klasie podstawówki nauczycielka wbijała nam do głowy, że czasownik to część mowy, którą z partykułą "nie" ZAWSZE piszemy rozłącznie. Zastanawia mnie, jak osoba, która tego nie przyswoiła, ukończyła choćby podstawówkę? To chyba świadczy o poziomie naszej edukacji... Szkoły wypuszczają ludzi, którzy nie umieją się wysłowić, bo na klasówkach i maturze przedstawili stosowny papierek stwierdzający dysleksję (która nawet nota bene nie ma nic wspólnego z niepoprawnym pisaniem, a oznacza problemy z czytaniem. Natomiast dysortografia to najczęściej problemy z lenistwem ).

Taka moda dzisiaj nastała.
Jeżeli popełniasz błędy ortograficzne, nie uznają Cię za osobę, która się nie uczy, tylko za osobę z dysfunkcją, którą trzeba traktować na specjalnych warunkach.
W szkole trafiałam zawsze na polonistki, których denerwowało to, że ktoś zasłania się dysleksją. Często się zdarzało, że "dyslektycy" tłumaczyli się tym "zaburzeniem". Oburzali się wręcz, że dostali niską ocenę za błędy ortograficzne. Były to osoby, o których nie można było rzec, że są pilnymi uczniami, oceny z każdego przedmiotu odzwierciedlały ich poziom wiedzy.
Na szczęście dostałam się do liceum, gdzie wymagana była odpowiednia średnia i w mojej klasie nie było osoby, która dostając się przedstawiała papierek o dysleksji, choć pamiętam, że nasza wychowawczyni, która nas uczyła języka polskiego wysłała mojego kolegę do poradni, ponieważ chłopak ten (inteligentny i na pewno nie ortograficzny oszust) popełniał liczne błędy nie wynikające z jego niewiedzy. Wiem, że do poradni się nie udał, tylko zaczął pracować nad tym. Ulgi nie było.

Ja wspominałam w wątku o dwulatku, który nie mówi o koleżance z pracy mamy, która uzywa formy "wezła" zamiast "wzięła". Jest to nauczycielka, która nie jest świeżo po studiach, ponieważ dochodzi do pięćdziesiątki...
Zwróć uwagę tej pani, ponieważ co niektóre dzieci mogą powielać jej błędy i znowu wyrośnie nam kolejne pokolenie osób, które będą mieli dysortografię.
Swoją drogą- nauczyciel, który popełnia błędy??
To tak, jak prawnik, który nie zna wykładni.

"Moim zdaniem powinnaś - szczególnie, że, o ile dobrze pamiętam, Twoja córka chodzi do szkoły prywatnej. Jeśli miałabym płacić za edukację mojego dziecka, to chciałabym mieć pewność, że jest to edukacja na wysokim poziomie."

No,ba tylko jak mam to zrobić? Nie chcę,żeby moja uwaga potraktowana była jako "czepianie się" tylko jako realna troska o poziom kształcenia mego dziecka.
Mam plan,żeby zabrać córkę z tej szkoły po końcu roku bo przyznam,że niewiele w niej mi się podoba.Oczywiście kluczowa będzie decyzja córki- czy chce zostać czy może zdecyduje się pójść do szkoły i klasy gdzie chodzi jej przyjaciółka z przedszkola.
No i w związku z tym nie wiem co zrobić: zostawić to jak jest czy zwrócić pani uwagę,żeby się więcej przykładała...

Co do błędów robionych przez nauczycieli- ostatnio moja przyjaciółka pokazała mi kartkę od mamy jej małej pacjentki,która przyszła z dziadkiem:nie pamiętam dokładnie treści ale były tam takie perełki jak OBIAT i z DZIATKIEM:)Mama dziewuszki jest polonistką w uznanym liceum,ma sto tysięcy kursów i podyplomówek.

Wyłapałam w sieci perełkę...Chciałabym wierzyć, że to tylko literówka:
PODSZEBNA OPIEKUNKA

Wypowiadałam się już na podobny temat, ale powtórzę. Mnie też razi kaleczenie polskiego języka. Nieprzestrzeganie ortografii, interpunkcji, gramatyki, pisanie skrótami naprawdę mnie irytuje. Zawsze poprawiam kogoś, jeżeli popełni błąd i zdaję sobie z tego sprawę, że może to być denerwujące, ale przynajmniej nie jestem obojętna i nie przyczyniam się do kaleczenia języka.

Niestety wydawnictwa oszczędzają na korekcie. Albo nie zlecają jej wcale, albo niedouczonym studentom za grosze, albo robią tylko jedną przed składem. No i mamy, jak mamy...

No właśnie, nic dodać, nic ująć

Dussia, ale umówmy się, że obecnie sms też nie kosztuje już 2zł, bo z tamtych czasów faktycznie każdy znak się oszczędzało (choć i tak przynajmniej moi znajomi pisali poprawnie). Ale obecni nastolatkowie to nie mają szans nawet pamiętać tego czasu, więc skąd takie idiotyczne zwyczaje?

Albo są zdenerwowani, roztrzęsieni, nie potrafią się skupić, każdy powód jest równie dobry .

Takich perełek jest na forum mnóstwo. Każdy robi błędy i każdemu zdarzy się zrobić niespodziewany błąd w słowie, które niby zna... Ale jak strasznie mnie drażni uporczywe powtarzanie ciągle tych samych błędów lub stawianie znaków interpunkcyjnych gdzie popadnie! Oj, powinien być program, który blokuje dodanie postu z błędami

gojka, podobnych "perelek" na tym forum jest tyle, ze czlowiek czuje sie tu jak u wybrzeza Chin.

To jest zwyczajnie przerazajace jak teraz ucza jezyka polskiego w szkolach.

Syn szwagierki od piątego roku życia (dziś ma ponad 20 lat więcej) mieszka za granicą, doskonale mówi po polsku, ale gorzej jest z pisaniem - nie ma ze słowem pisanym kontaktu ani też, jak twierdzi, nie potrzebuje. Mój syn czasem kontaktuje się z nim poprzez komunikatory, stwierdzając niejednokrotnie, że często gęsto musi się domyślać, co też kuzyn napisał . Zatrważające jest to, że my jesteśmy w Polsce, na forum wypowiadają się osoby na co dzień posługujące się naszym językiem, przez wiele lat uczące się go w szkole, a jednak wcale nierzadko i ja patrzę osłupiała, zastanawiając się co też autor/ka chciał/a przekazać. Straszne!

Ortografia to jedna rzecz, ale dla mnie razace sa tez jakies nowe twory jezykowe. Jak czytam, ze "cos jest na rzeczy" albo ktos "strzelil focha", to krew sie we mnie burzy. Taka podworkowa nowomowa powstaje.

Za moich zamierzchlych czasow mowilo sie, ze "cos sie dzieje, cos jest nie w porzadku albo nie do konca jasne..zrozumiale itp." i "ktos sie obrazil".

Ale skoro juz i gwiazdy ekranu lansuja wykony artystow i bawia sie zajefajnie, to coz przy tym zwykli szaraczkowie.