Długo i szczęśliwie po polsku....

Super sie facet ustawił.
Ma kochankę, kucharkę, sprzątaczkę, praczkę za 100 zł na wędliny.

I ok nie marudź przeciez po co Ci zwiazek malzenstwo, poczucie bezpieczeństwa, wspolne plany, budżet, poczucie bycia kochana i doceniana.

Przeciez Ty nie masz do tego prawa- jestes samotna matka i nie wiem jak masz czelność chciec czegos wiecej! Przeciez dał Ci dach nad glowa i Cie bzyknie od czasu do czasu! Mozesz mu gotowac i prac i da Ci nawet czasem na wędlinę!

Nie wiem czego Ty sie czepuasz!!!!

Ami ja jestem bojowa bo w trakcie rozstania.
"Rozpadające sie iluzje boleśnie ranią".
Moja historia jest troche inna bo moj "facet" to nie chciał z nami zamieszkać ale tez jestem samotna mama id 12 lat prawie.
Wiem co Toba kierowało i rozumiem Twoje potrzeby. Tez chcialabym miec jeszcze meza i dzieci i psa i wybierac wspolnie z moim ukochanym kolor kuchni. Długo sie broniłam, nie byłam gotowa. 9 lat byłam sama jak palec z dzieckiem.

Lecz powiem Ci ze z perspektywy czasu to mam gdzies takie zwiazku lepiej było samej. Kiedy jestes sama to wiesz ze mozesz liczyc tylko na siebie. Nie czekasz jak na ochłapy na cos co powinno byc norma z poczuciem ze na to nie zasługujesz.
Ach temat rzeka....

Ciezko jest byc samym - tak. Bywało takie lata gdzie przy koncu miesiaca szukałam po 50 groszy na bułkę dla dziecka. Teraz mi troche lepiej bo wypracowałam sobie troche lepsze stanowisko i stac mnie na troszke wiecej- chociaz nie sa to kokosy. Oczywiscie nie wiem co bedzie za rok czy dwa. Ale wiem ze moge sobie poradzic bez łaski kogokolwiek.

Ty wiesz ze zyjesz w układzie ktory Cie poniża i nie odpowiada. Odejmuje skrzydeł.

Zastanów sie co ja zyskałam przez te lata. Sile i wiarę w to ze mozna. Chociaz naprawde nie mam ani super szkoły skończonej ani nie jestem osoba nad wyraz przedsiębiorcza.

A Ty? Tłuczesz sie w czyms takim. I co zyskałam? Poczucie strachu i ze sobie bez niego nie poradzisz.

Ok tez szukam milosci chce rodziny. Dalam sie nabrać w ostatnim zwiazku.
I doskonale Cie rozumiem i nie potępiam.

Ale dziewczyno - spadaj stamtąd!!!!!

Masz jeszcze czas i zycie przed soba!
I jestem pewna ze sobie doskonale poradzisz!!!!
Tylko musisz w to uwierzyc.

Kiedy czytam Twoja historie wybacz ciesze sie ze kończę moj obecny zwiazek - przypuszczam ze byłoby tak samo.

O "wrzód" to najlepsze okreslenie!!!!!

Do zmian w związku trzeba dwojga.
A on nie chce bo mu tak dobrze skoro rozmowy nie przynoszą efektu jak mowisz.

Odłóżmy na bok słowa kocham Cie, misiaczki i Przytulaski hmmm ????

Powiedz co dobrego trzyma Cie w tym zwiazku?
Wypunkuj.
Szczerze.

Np:
-lubie jego czułość
- lubie jego spokoj
- lubie z nim rozmawiac o filmach
- jest opiekuńczy
- troszczy sie o mnie

Itd

hm......................                                                                                                                                                    1.czuje się przy nim bezpieczna.gdy strace prace nie da mi zginac,mam poczucie że nie jestem sama,jest osoba która nie pozwoli mi odebrać dziecka gdy ja nie podołam                                                                                                                                                                   2.moge codziennie (przenośnia)ucierać nosa mojej matce na która mogłam liczyć w pewnym sensie  dopiero  gdy sama sobie poradziłam.mam rodzinę dom w którym jest ciepło,woda,pokój mojej córki.nie jestem totalnym zerem,rozwódką,nie przynoszę jej wstydu                                                                                                                                                                3.Córka.To jej tato.Jedyny z którym życie pamięta,którego kocha.Mała ma dom.pełną rodzinę.ja miałam matkę wariatkę,ojca alkoholika daleko i biedę na codzień                                                                                                                                                                 4.Znajomi,otoczenie.pamietam kumpelę z podstawówki.zerwała ze mna kontakt gdy dowiedziała się że jestem rozwódką .i kolejną która odwiedziła mnie tylko raz,zobaczyła ta biede i nawet nie czekała juz po pracy by mnie podrzucić..Teraz jestem na pozór jak inni.dziecko,facet,dom,praca.ale pamietam to pietno-rozwódki dziadówki                                                                                                                                                              5.Kocham go.bez motylków itd. ale jest jedyna bliska mi osobą.jest jak brat,rodzina.martwiła bym się o niego bedac daleko.

Lena fajne pytanie Ci zadała czyli masz powody do radości i satysfakcji. A jeśli mówisz że jest dla Ciebie jak brat - rodzina - bliska osoba to po prostu z nim szczerze porozmawiaj. On sam się nie domyśli co Cię trapi.. Nie wiem jednak dlaczego tak ważna jest dla ciebie opinia innych, tzn rozumiem to na poziomie merytorycznym, no i jesteś z rodziny alkoholowej a to wiele tłumacz, zwłaszcza Twoją trudność w komunikacji i mówieniu o potrzebach czy uczuciach.. ale to nie oznacza, że to Cię skreśla. Na pewno jest trudniejsze ale jak najbardziej wykonalne W każdym razie ja osobiście mam gdzieś co inni myślą, czy moją matka czy ojciec. Minęły czasy ich wpływu na moje życie w momencie jak się wyprowadziłam z domu - i tak samo jest z Tobą.

A zapytałaś go czy nie uważa że kalectwem jest nieumiejętność ugotowania sobie, posprzątania wokół siebie czy uprania własnych gaci? Mój nie potrafił - szybko go doprowadziłam do ładu. Powiedziałam mu że niepełnosprawny nie jest, dwie ręce ma, jeść lubli, żyć musi, czyste gacie też chce mieć, a odkurzacza też potrafi użyć jako supermyślący facet - więc nie widzę powodu żeby go obsługiwać. Nie ruszyłabym w domu palcem do momentu aż on tego nie zrobi Kochana. Mojemu weszłam na ambicje - po pewnym czasie SAM ugotował mi na obiad parówki i ziemniaki (fuuuuuj) ale pochwaliłam podziękowałam ,bo widziałam jaki byłz siebie dumny. Teraz robi wszystko. I owszem nie potrafi gotować tak jak ja- nie wymagam tego bo faktycznie ja nie proąbie drewna. Ale zupę czy kotleta umie - bo nie jest niepełnosprawny. A był bo tak go mamusia wychowała. Więc Ty nie bądź jego mamuśką tylko KOBIETĄ z klasą, która ma prawo odpocząć, pójść do fryzjera czy zwyczajnie strzelić focha bo ma okres- a nie kobieta robot kuchenny. Zobaczysz w jakim będzie szoku jak się zdecydujesz na zmiany A buntować się będzie że hoho. Ale jeśli będziesz konsekwentna, podziękuje Ci za to po pewnym czasie. Uwierz

Chomik,ja zawsze staram  się sprostać wymaganią mojej matki.zawsze była surowa,krytyczna.To jak mnie wychowała jest mieszaniną patologi (krzyczała do mnie raz "ty bura su..",gasiła światło gdy się uczyłam "trzeba było się nie ku..w dzień a lekcje robić")i matczynej miłości(dawała łapówkę bym zdała egzamin do szkoły średniej).Ostrzegała mnie przed męzem,nie posłuchałam,byłam zakochana,on mnie kochał ona odrzucała.Miała rację,skrzywdził mnie.Od tamtego momentu słucham chociaż częściowo jej  rad.Mam szczęście,mieszka daleko,relacja jest zdrowa.

1.Wspólne finanse.Na zasadzie" zarobiłem dziś np.2 tys.dołóżmy je do reszty oszczędności ok?"albo "kochanie zatankuje ci,masz tyle km.do pracy,połowę zarobków przejeżdzisz" lub "mała masz piny do moich kart,na wszelki" bądz "upoważnię cię do swojej polisy,ty upoważniłaś mnie do swojej".Hm...sytuacja realna jest wręcz przeciwna.
2.Uregulowanie sytuacji z domem.Nie mogę wyjśc za mąż i urodzić dziecka facetowi który nie ma domu w którym mieszkamy na siebie.Jesteśmy po 30stce.Kupe lat razem.Pora na  to.
3.Chciała bym móc wychodzić,bawić się i nie bać się że w domu czeka mnie piekło jego zazdrości.
4.Chciała bym by mi pomagał w domu,nie bałaganił chociaz,nie przysparzał mi pracy.
5.Chciała bym by dbał o swoje zdrowie .Dla niego nie ma tematu a mnie to przeraża

Amy nie wiem jakie mogę Ci zaproponować rozwiązanie a bardzo chciałabym Ci pomóc. Musisz zacząć od siebie. Nie ma takiego prawa i takiej siły i takiego człowieka który może Ci zabronić wyjść z domu. Robi piekło? Wychodzisz. Robi jeszcze większe? jedziesz do matki. Nie dawaj się terroryzować. Jak Ty nie zadbasz o swoje zdrowie to nikt tego nie zrobi. Myślisz o psychologu? Świetnie! Ja myślałam ze 3 lata aż się odważyłam i to był początek mojego szczęścia od razu powiem że chodziłam na NFZ więc nie kosztowało mnie to ani złotówki. Możesz stworzyć taki związek o jakim marzysz, nie wiem czy  obecnym partnerem czy z kimś innym, ale warto próbować i dać sobie szanse. Nie sprzątałaś 2 tyg. jaka była jego reakcja? Za szybko się złamałaś. Finanse u Was są jak w związku ludzi którzy ze sobą nie mieszkają. Ja tyle Ty tyle, ja sobie Ty sobie. Fajnie mu się żyje - bez odpowiedzialności, ma u boku fajną kobitke która zrobi dla niego wszystko. Gdybyś straciła pracę tfu to by byłdopiero koszmar..A on teraz raz w miesiącu rzuci parę groszy. Zabiera Cię gdzieś? Dziękuje za opiekę? Nie tak to powinno wyglądać Amy.. nie tak

Czasem się domagam wyjścia i wychodzimy.Raz na miesiac,dwa.Zjemy we dwoje i wracamy.Powiem ci Chomik że nawet już nie mam na to ochoty.Ostatnio ogladałyśmy moje stare zdjęcia z koleżanką.Nie poznała mnie.Teraz przytyłam,zaniedbałam się.Nie wychodzę nie chce mi się nic,dbać o siebie.Przykre.Pracę pewnie wkrótce stracę.Może i dobrze.Pracuje tylko na jedzenie,paliwo.Nie umre z głodu bez tego.Te 2 tyg bez sprzatania,jego reakcja zerowa.Nie odzywał sie wtedy do mnie.Dziekuje za opiekę?Ja na serio myślałam że mało która kobieta tak nie ma.I z tego co ja obserwuje wiele kobiet robi w domu wszystko.Tylko ze ja do tego jeszcze na dom zarabiam.Dziekuje za porady,proszę o więcej.Czuje się silniejsza,świadoma.;-)

No nie wiem,nie wiem czy mnie stać na połowę jego wydatków.Jego pensja a moja,on zarabia z 4 razy tyle.Raz powiedziałam że wolę płacić prad i wodę niż kupować jedzenie.woda 150/3 mies.itd .oburzył się

Lena dobrze mówi z tymi wydatkami. Ty zarabiasz mniej ale to nie znaczy że masz dokłądać tyle co on, tylko macie się składać wprost proporcjonalnie do zarobków. Czyli np 80% Waszych zarobków składacie na jedno konto i to jest suma Waszych wspólnych pieniędzy, a reszta idzie na co każde z osobna chce wydać. No skoro żyjecie jak małżeństwo to musisz to ustalić Kochana. Wierzę że zdobędziesz się na taką rozmowę. Nic nie tracisz!!
Przykro mi że już nawet odechciało Ci się z nim wychodzić.. ale rozumiem to. Jak wszystko się sypie to się odechciewa nawet dbać o siebie. Ale wiesz co? Dla Twojej córci jesteś najpiękniejszą i  najwspanialszą mamą na świecie, więc na pewno przykro jej będzie patrzeć na mamę zaniedbaną.. zrób to dla siebie i dla niej. Na początek spacer z córką - dla ruchu dla urody dla dotlenienia

Nie mozna narzucic komus wspolnego konta. Koncepcje w zwiazkach sa rozne.

A do autorki...w sumie przez lata godzilas sie na taki uklad. Nagle cos Ci zaczelo przeszkadza czy moze problem jest w relacjach miedzy Toba a Nim, czego dowodzi Twoj plan wyniesienia sie z tamtad i takie jakies przedmiotowe pisanie o nim. wtedy powodow szukamy w tym co nam najbardziej uwiera, czesto w egzystencjalizmie. Poza tym tak samo jak On moze wczesniej zejsc od ciebie, tak samo Ty np. w wyniku wypadku, kto wiec bedzie wychowywal corke?

Widac ze nie masz "wspolnotowego" myslenia i to jest baza od ktorej trzeba zaczac. Jesli nie ma wspolnoty (uczuciowo-emocjonalne, fizycznej i materialnej) trudno mowic o prawdziwym zwiazku. Reszta to tylko reperkusje tej podstawy podstaw.

Kiedy relacje sa zdrowe to mozna zaczac rozmawiac i cos uzyskiwac po pojawia sie zrozumienie potrzeb innych. Poza tym kolejny problem to obecnosc toksycznej osoby w poblizu naco sie rowniez zgodzilas. Problemow do rozwiazania jest duzo, przy czym leza one odlogiem. W tle jest tylko mglisty plan ucieczki kiedys ale jednoczesnie oczukiwanie obecnie partnera co do planow, zwiazku i jego przyszlosci.

Moze od czegos zaczac zeby rozwiazac ten wezel gordyjski?

Ty jesteś nieszczęśliwa. Może wróć w rodzinne strony i poszukaj jakiejś pracy dodatkowej? Nie wiem ile masz lat,ale jeśli szukasz faceta,który tylko Cie utrzyma,a z drugiej strony ślubu nie chcesz,bo stracisz alimenty na dziecko...(nie stracisz alimentów,bo to nie jego dziecko) Spróbuj trochę byc samodzielna,a nie uzależniona od kogoś.

Lenaa,tak dał by mi,100zł minął by tydzień a ja bym znów musiała iść prosić przypominać.w tym tygodniu małej potrzeba było 300zł do szkoły.dał 150.bo poszłam prosić.dla niego 150 to nic,dla mnie dołożyć ta drugą połowę to już coś.Nie umiem mu powiedzieć że stać go na pokrycie całej tej kwoty bo zarabia na tyle że nie odczuje.to tylko przykład jakich wiele.Coś dla siebie...raz w roku zrzucam 10kg i póki coś mnie nie złamie jestem "piękna".A o takie podłamanie łatwo.

Ale Ty chciałaś 300 zł czy 150?

Słuchaj- mój naprawdę dobry przyjaciel notabene książdz powiedział mi kilka rzeczy na temat facetów w zyciu. Ja ich nie słuchałam aczkolwiek teraz bardzo tego żałuję.

Jedna z nich było to, że facet jest w konstrukcji prosty jak cep. Jak mówisz, że chcesz się czuć bardziej kochana to on nie wpadnie na to, że to znaczy kup mi kwiaty i zabierz do kina. On usłyszy, że on w środku ma Cię bardziej kochać.
Tam taki przykąłd.

No jeżeli Ty mu pwoiedziałaś "trzeba się złożyć" to on sie złozył. Proste. Zrobił dokąłdnie to o co prosiłaś. Czyż nie?

Ami poprostu zacznij jasno komunikować swoje potrzeby. Czy to nie jest problem./
Piszesz, że jest Twoim przyjecielem, że nie da Ci zginąć, że możesz na nim polegać prawda?
Więc pomału, bez wielkiego boooooom bo poczuje się zaatakowany, bez pretensji w głosie i bez ząlu zacznij mówić o "SWOICH POTRZEBACH SWOJEMU NAJLEPSZEMU PRZYJECIELOWIE BO WIESZ< ŻE ZOSTANIESZ WYSŁUCHANA I ZOSTANIE CI TA POMOC UDZIELONA.

I nie wiem czego Ty się boisz? Czy to nie syndrom DDA?

Ty mi nie ufasz?A kto powiedział że musisz?Z pobudek materialistycznych?zywie go ,sprzątam opieram i boję się odezwać bo jestem taką materialistką?materialistka zabrała by z tąd tyłek 5 lat temu.Praca za najnizszą to wszędzie.Wiem że nikt tak o niego nie zadba jak ja.A że martwię się swoją sytuacją?Ty byś się nie martwiła?Mam 10 letnie dziecko,zostawiłam dla niego pracę dom i znajomych.Po 7 latach nie mam prawa planować przyszłości?Muszę się bać by nie być materialistką?twój partner tez ma wszystko na siebie?nie dzieli się niczym,żyjecie jak para współlokatorów?i podoba ci sie to?Gratuluje.Bo ja zakochaną marzycielka juz byłam.nie dam się wykorzystywać,dłużej.to materializm czy logika którą ma każdy?

DDA-już o tym słyszałam,objawy pasują.No cóż zrobić,pochodzę z takiego domu że trudno by było być zdrowszym.Powiem mu,zacznę powoli.Nie wszystko od razu,nie wiem trochę jak to rozegrać

To dlaczego ty nie zabierzesz? Po co z nim jesteś? Podaj 3 powody. Realne i konkretne.

Mój mąż i ja żyjemy we wspólnocie majątkowej od pierwszego miesiąca związku (nie małżeństwa). Zawsze mieliśmy i mamy tylko jedno, wspólne konto. Razem decydujemy o każdym wydatku. Wszystko co mamy jest wspólne, nasze. W żadnej sytuacji i pod żadną presją nie byłabym z człowiekiem , który traktowałby mnie w taki sposób jak twój partner traktuje ciebie.  Za bardzo szanuję siebie.

Problem twój polega własnie na tym, że dajesz sie wykorzystywać i liczysz nie wiadomo na co. Po co to robisz??? Sama najlepiej znasz odpowiedź

Mój związek jest udany pod względem finansowym nie dlatego, że zarabiamy miliony, ale dlatego że mamy wspólnotę . Miewamy problemy finansowe, które rozwiązujemy razem. Nikt nikomu nic nie wydziela i nie rzuca stówką na wędliny. Związek , w którym dzieją się takie rzeczy pokazuje jedno - partner cie nie szanuje, nie liczy sie z tobą i tyle.

Możesz sie obrażać, ale materializm to jest własnie oczekiwanie korzyści majątkowych typu pin od karty, deklaracje itp....

W zdrowych zwiazkach nikt nikomu kasy nie wydziela. Tam gdzie jest wojna o pieniądze, tam nie ma relacji. Nie szanujesz ani siebie ani swojego dziecka skoro zgadza się na takie traktowanie. I nie potrafisz odpowiedzieć na pytanie - dlaczego to robisz. Nie potrafisz, albo nie chcesz

Wspólne zarządzanie kasą jest ok kiedy dwie strony sie na to godzą, jak ma to miejsce w większości zdrowych związków. Ale nie w twoim...więc twój związek jest....?

Moje frustracje mają mało wspólnego z tematem , o którym piszesz.

wybacz, że cie nie pogłaskałam po główce, ale mam prawo do swojego zdania (napisałaś na forum publicznym)

Tak, masz problem - tkwisz w toksycznym związku bez przyszłości, dopada cie depresja, masz niełatwą przeszłość....nie szukasz jednak rozwiązań  realnych trudności, a prosisz o radę pod tytułem- jak zmienić partnera, żeby działał na moją korzyść. Piękna bajka, szkoda, że tylko bajka.

Nie dołujcie dziewczyny- naprawdę widać, że jest przybita.

Możę jej facet to świnia ale nie znamy wszystkich aspektów tego zwiazku.
Łatwo przyjść i z grubej rury oceniać i dawać dobre rady.
Moze wystarczy np popracować nad komunikacją ze strony autorki.

Wiecie co?
Mój ojciec też starsznie wyliczał mojej mamie kasę. Nie, że jakoś biednie trzeba było ale miałą pulę i musiało jej starczyć na jedzenie i ubrania. Bardzo się nad tym zastanawiałam jako dziecko i nastolatka. Przyszedł jednak taki dzień kiedy to mama przejęła domowe finanse. I wiecie co? Okazało się, że nie potrafi, że jest starsznie rozrzutna, że budżet i oszczednosci padły. Mój ojciec po prostu jak zreszta po latach przyznał robił to aby coś osiągnąć, wybudować, zaoszczędzić bo moja mama przetraciłaby wszytsko.

Ami nie mówię, że to tak jest w Twoim przypadku oczywiscie a ni że jesteś rozrzutna. Może Twój facet ma w tym jakiś cel.

Nie obraźcie się, ale nie rozumiem jednego. Napiszę tak ogólnie, nie chce mi się cytować wypowiedzi. Większość osób była za wspólnym budżetem, ale takim, w którym autorka płaci proporcjonalnie mniej - bo i mniej zarabia. Jednocześnie wcześniej było o obowiązkach domowych - że mają się dzielić np. sprzątaniem.
Czyli tak - płacić nie po równo, ale zajmować się domem - równo. Do tego facet autorki coś mówił o garażu i czymś tam, co jeszcze robi. Poza tym powinien jej się dokładać do benzyny i do dziecka. Khem khem...

Do tego nie rozumiem tego z domem. Czyli autorka chce domu, coś było o rychłej - odpukać - śmierci partnera. Czyli dom ma być wspólny, jak rozumiem, większość/wszystko by poszło z finansów mężczyzny, on umrze kiedyś, a dziedziczy autorka, a potem jej córka?

Ja się przychylam do zdania MamyMamusi, niestety. Autorka sobie wymarzyła, że facet ma dawać pieniądze, bo dla niego to mało, ma zapewnić dom, ma się opiekować jej dzieckiem i ma wykonywać obowiązki domowe. Generalnie to są rzeczy hm... materialne albo jakieś czynności niezwiązane z uczuciami. A co w takim razie będzie robić autorka? Bo zapytana o to, dlaczego jest z facetem, wymieniła sporo rzeczy uczuciowych, z których wynika, że facet jest okej - wsparcie, bezpieczeństwo, miłość i inne. Jak rozumiem, to autorka też daje facetowi. Dlaczego więc on ma robić o wiele więcej? o.O

Prąd ,woda on.Ja już całą resztę,ok 1000 zł /mies.woda 150/3 mce prąd 250/3 mce.Podatki jego mama,w końcu to jej.

Czyli facet powinien rozrzucać brudy po domu ,kobieta gotować pomagać,ogarniać.On może ładnie zarabiać,jej może brakowac i on nie powinien jej pomagać finansowo,ba ona powinna go finansować na ile ją stać.Inaczej jest pasożytem,nie samodzielnym.swiadomość że dom który dzieli się z partnerem jest tylko jego własnością i ślub,lata razem ,wspólna przyszłość i wkładanie w niego swoich pieniędzy tego nie zmieni dobrze robi na feminizm i dobry sen nocą.Masz rację,bądzmy idealistkami,miłość to miłość,po co myśleć o przyszłości dziecka swojej jeśli można nie wymagać i żyć chwilą.Eileen,hm,bez urazy ale życia nie znasz.Ono werfikuje ideały ale dzięki za opinię

BRAWO no tyle że ja zarabiam 1320;-) a on tą piąteczkę w sezonie pewnie i przebija.Ja się ciesze że więcej zarobi a on kupuje trzecie auto i liczy że ja jeść kupię bo sam tego nie robi więc chyba liczy?I zapowiada że ciężko będzie bo się jeszcze zapożyczył.Przywozi kolegów na obiad gdy pracują blisko ,ja wydaje na to 100/2 dni no i co...Mówię"wydałam 100 zł trzeba by coś kupić na jutro" ,on,ok,masz stówkę.Nie oddaje mi wydatków na jego współpracowników ,daje tylko kasę na ich dalsze dokarmianie.A ja jestem i tak stówkę w plecy.Bo nie potrafię być jak on,nie domyślną chytrą chamką

Amy dziękuję i ja naprawdę tak uważam i Ty masz rację. Wkońcu coś w Tobie pękło - i bądź dumna! Bo to znaczy, że zaczynasz dojrzewać do zmian. Osoby dobre i uległe zawsze ucierpią, bo dadzą się wykorzystać, coś o tym wiem.. Ale nie możesz być dojną krową (mówiąc brzydko) faceta, który ma kupę kasy! Gość naprawdę musi być cwany.. przepraszam, ale to jest chamstwo żeby wymagać za 1300 zł utrzymania całego domu od Ciebie, a on nowe zabawki kupuje czyli auta. Piotruś Pan.. współczuje kochana.. Powiedz, że potrzebujesz np. 300zł na zakupy, bo skończyło się jedzenie, chemia i koledzy obiad dziecku zjedli więc sorry..Albo nie podawaj kolegom obiadu mówiąc: "Przepraszam kochanie, ale nie ma obiadu dla Twoich kumpli, bo ja zarabiam 1300zł i muszę utrzymać sibie, dziecko i na dodatek Ciebie, więc dla kumpli nie starcza. Ale możesz ich przewieźć swoim autem, a nawet dwoma " Odwracasz się na pięcie, a jemu kopara opada do podłogi

On uważa że ja mam za dużo rzeczy,że wogóle nie potrzebuje.Nie dał by mi 500.Powiedział by że nie ma,że dużo wydatków,planów ma a mi nie potrzeba.No tak,on nie wie ile kosztuje życie.Bo z kąd.Konieczność uczenia kogoś życia męczy mnie.To że ja wg.muszę mu mówić te rzeczy,że on sam nie jest ani trochę taki by mnie zrozumieć.Zaliczyliśmy już nie jedną wojnę pt."która dziewczyna kładła by kase w dom teściowej,nic tu nie jest twoje ani moje,zamieńmy się rolami,ja płacę rachunki ty jedzenie".Zawsze temat  umierał gdy po 3 cichych dniach znów zaczynał się odzywać.Mogę iść do  niego nie wybuchajac ale pewnie obróci temat w żart,trochę się obrazi,wyśmieje a ja dla spokoju przestanę o tym gadać.

Dla pozornego spokoju przestaniesz o tym gadać. Ale spokoju czyjego? Bo przecież nie Twojego. Potem Tobie jest źle, przykro i się z tym gryziesz Amy.. JEGO spokoju, bo on nie musi brać odpowiedzialności i nie musi być mężczyzną tylko chłopcem bawiącym się w dom z dojrzałą kobietą

Super! pierwszy krok za Tobą terapia szokowa wskazana dla niego..