Piszcie, proszę, po polsku....

Zgodnie z deklaracją zgłaszałam błędy ortograficzne do raportu.
Jednakże zaniechałam, ponieważ niektóre nie zostały poprawione na czerwono, tylko "dyskretnie" chociaż były rażące np. wyraz "póki" napisany jako " puki" i to kilkakrotnie w krótkim poście. Zatem autorka nie jest świadoma tego, że napisała z błędem i z pewnością nadal tak będzie pisać ten wyraz.

Jaki jest sens zgłaszania błędów do raportu? skoro dzieje się to poza wiedzą autorów, zatem brak motywacji do poprawy. Jeżeli mój błąd zostanie poprawiony i będę świadoma tego, że go popełniłam, bo zostanie poprawiony na czerwono, to z pewnością postaram się następnym razem napisać ten wyraz prawidłowo.
Moim zdaniem nie należy czynić tu żadnych wyjątków, jeżeli chcemy zadbać o poprawną pisownię na forum.
Decyzja należy do redakcji.

Wiesz co, tym jednym zdaniem zaprzeczyłaś wszystkiemu co właśnie napisałaś i nie powiem - skompromitowałaś się zwyczajnie Sprawdź w słowniku znaczenie słowa "bynajmniej" i skonfrontuj je ze znaczeniem słowa "przynajmniej", bo tego pierwszego użyłaś tu w niewłaściwym kontekście. Poza tym w tym jednym Twoim poście naliczyłam co najmniej kilka innych błędów i kilka niepotrzebnych przecinków

Oks. P. Moderator;)

Przeczytałem prawie wszystkie posty i stwierdzam że to jest nienormalne skreślać człowieka po błędach ortograficznych.. Np. ja robię dużo błędów jestem chyba mistrzem ale staram się w każdym poście pisać poprawnie. Nie robić błędów ale jednak robię. Nie cierpię jak mi ktoś wypomina błędy ortograficzne. Czy to jest takie ważne? Chyba nie. Ważne jest co kto ma do powiedzenia a nie jak pisze. To tyle ode mnie.. pozdrawiam.

Cóż, każdy ma swoją siłę argumentacji, a trening czyni mistrza.:lol:
Z Twoją na pewno nie będę konkurować (z argumentacją - patrząc na avatar)...   
Ten wątek założył również gość forum, a jakaż różnica w Waszych poglądach i  wypowiedziach!
Chociaż autor wątku poProstuJanek znikł..., oczywiście z tego wątku, bo na forum ogólnie się udziela, to wątek żyje nadal, swoim własnym życiem.

SMUTNA, nie wiem jakie błędy popełniłaś w interpunkcji, bo post skasowany,  a AMEMONNE nie wyszczególniła, tylko odniosła się tak ogólnie.
Zasadniczo jestem wzrokowcem i tym się kieruję w pisaniu, bo nie wszystkie zasady mam utrwalone. Błędów ortograficznych raczej nie robię, ale co do interpunkcji to też mi się zdarza, że pominę przecinek, albo wstawię tam gdzie nie trzeba.

Wpisuję artykuł z Wikipedii określający te zasady, może się komuś/ mnie przyda :jak się będzie miało wątpliwości.

Przecinek jest jednym z najczęściej używanych znaków interpunkcyjnych. ?Przecina? zdanie, czyli je rozdziela. Może być zastosowany pojedynczo lub podwójnie.
Przecinek stawiamy:
- pomiędzy zdaniami złożonymi podrzędnie, czyli między zdaniem nadrzędnym i podrzędnym, w których jest spójnik, np:
Jestem ciekawa, co dzisiaj się wydarzy.
Na geografii dowiedziałam się, że stolicą Portugalii jest Lizbona.
Zobaczymy, czy wygra dzisiaj mistrz tej dyscypliny.
Muszę pójść na basen, bo już rok nie pływałam.
Słowacki w okresie mistycznym wyznawał, że pisze tylko to, co mu aniołowie dyktują.

- przed zdaniem nadrzędnym, a po zdaniu podrzędnym, kiedy część podrzędna ze spójnikiem albo zaimkiem rozpoczyna zdanie złożone, np:
Kto pierwszy znajdzie mój szalik, dostanie nagrodę.
Jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie.
Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta.
Żeby kózka nie skakała, to by nóżki nie złamała.

- pomiędzy połączonymi bezpośrednio równorzędnymi wyrazami zdania pojedynczego, np:
W domu były trzy pokoje, kuchnia, jadalnia, dwie łazienki, garderoba.
Moja mama jest mądra, dobra, wyrozumiała.
Położyła kucharka na stole: kartofle, buraki, marchewkę, fasolę, kapustę, pietruszkę, selery i groch.

- pomiędzy zdaniami współrzędnymi połączonymi bezspójnikowo, np:
Szybowiec ruszył, nabrał pędu, gładko oddzielił się od ziemi, stromo wspiął się wzwyż.

Rozdzielamy przecinkami zdania współrzędne połączone następującymi spójnikami:
a) przeciwstawnymi: a, ale, i (gdy powtarza się w zdaniu), lecz, jednak, jednakże, zaś, wszakże, owszem, natomiast, tylko, tylko że, dlatego że, mimo że, chyba że, jedynie, przecież, raczej, tymczasem, za to, np:
Była i ładna, i mądra.
Mój brat jest naukowcem, a ja zajmuję się sportem.
Mieliśmy pójść na spacer, lecz zaczął padać deszcz.
W klasie o profilu biologiczno-chemicznym biologia jest trzy razy w tygodniu, natomiast w klasie o profilu ogólnym ? dwa razy w tygodniu.
Uwaga: w połączeniach dwóch spójników jak "dlatego że", "chyba że", "mimo że" nie stawiamy przecinka przed "że", lecz przed całym wyrażeniem, np.
Zrobił to, mimo że był chory.
Nie zrobię tego, chyba że mi pomożesz.
b) wynikowymi: więc, dlatego, toteż, to, zatem, wobec tego, skutkiem tego, wskutek tego, np.
Kochał ją, więc postanowił się z nią ożenić.
Nie odzywasz się, wobec tego ja też nie będę się odzywać.
c) synonimicznymi (wyjaśniającymi): czyli, to jest, to znaczy, innymi słowy, np:
Rzeczowniki w języku polskim mają deklinację, czyli odmieniają się przez przypadki.
Niedługo będzie rok przestępny, to znaczy, że będzie miał 366 dni.

- stawiamy przecinek przed wyrazami i wyrażeniami powtarzanymi, np:
Ania jest bardzo, bardzo mądra.
Zjadłabym dużo, dużo słodyczy.

- przecinkiem oddzielamy w zdaniu wyrazy i wyrażenia występujące w wołaczu, np:
Dorotko, sprzątnij książki ze stołu.
Podejdź do mnie, Adasiu.

- przecinkiem oddzielamy w zdaniu różne wtrącenia, np:
Dziś wiele dzieci, na przykład Darek, Mariusz i Magda, dostało piątki z języka polskiego.
Odwiedzamy go często, przynajmniej dwa razy w tygodniu.
Następnie, będąc jeszcze w zamroczeniu, wstał z ziemi.

- oddzielamy przecinkiem wyrazy zakończone na -ąc, -wszy, -łszy (imiesłowy przysłówkowe) wraz z określeniami, np:
Spacerował z psem, pogwizdując.
Kobieta się zarumieniła, słysząc te słowa.
Wróciwszy z wycieczki, pobiegł szybko do kolegi.
Mama, przygotowując nam obiad, cicho tłumaczyła coś tacie.

- dwoma przecinkami oddzielamy wypowiedzenia wtrącone w zdaniach złożonych. Są nimi najczęściej: sądzę, myślę, przypuszczam, wiadomo, zdaje się, być może, jak widać, np:
Za rok, być może, wyjadę do Australii.
Jestem chory, zdaje się, na anginę.

- dwoma przecinkami oddzielamy zdanie podrzędne, które jest wplecione w część nadrzędną, np:
Wszystko, co dotychczas zrobiłem, przyszło mi z dużą trudnością.
Krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje.

- przecinek stawia się po wyrazach wyrażających okrzyk: ach, hej, halo, o, ho, oj.
Halo, kto mówi?
Oj, jak mnie boli noga.
Ej, ty!

Przecinka nie stawiamy:
Zasadniczo nie stawiamy przecinka przed następującymi spójnikami: albo, ani, bądź, czy, i, lub, niż, oraz, tudzież, np:
Siedzę w domu i piszę wypracowanie.
Pojadę w góry na kolonie lub wybiorę się z rodzicami nad morze.
Nie chcę być górnikiem ani marynarzem.
Uwaga 1! W sytuacji, gdy taki spójnik następuje po wypowiedzeniu wtrąconym (o czym mowa wyżej) albo po wplecionym zdaniu podrzędnym (o czym mowa wyżej), to taka wstawka zgodnie z normalną zasadą jest oddzielona od reszty zdania dwoma przecinkami, a przecinek zamykający wstawkę stoi wtedy przed spójnikiem.
Uwaga 2! Jeżeli jednak takie spójniki się powtarzają, stawiamy przecinek przed drugim i ewentualnie przed następnym członem zdania, który zaczyna się od tego spójnika.
Albo zrobisz to dziś, albo nie rób tego wcale.
Nie było go ani w kuchni, ani w jadalni.

Nie stawiamy przecinka przed porównaniami, które są wprowadzane przez wyrazy: jak, jakby, niż, niby i tym podobne.
Jesteś piękna niczym poranek majowy.
Nie ma jak w domu.
Jest zdrowa jak ryba.
Uwaga! Stawiamy przecinek przed wyrazami: jak, jakby, niż, niby i tym podobne w zdaniach złożonych porównawczych.
Zróbcie to ćwiczenie tak, jak umiecie.
Łatwiej to napisać, niż powiedzieć.

Ufff, ależ tego dużo.
Życzę wszystkim przyjemnej lektury, może ktoś przebrnie, jakoś...     
Pozdrawiam.

Ale jest mnóstwo narzędzi, które ułatwiają pisanie bez błędów - chociażby słownik w przeglądarce (Mozilla Firefox) czy Word - w obu tych przypadkach program sam podkreśla błędy na czerwono w trakcie pisania. Nie lubię, kiedy ktoś się tłumaczy dysleksją (tym bardziej, że dysleksja to trudności w czytaniu, natomiast to, o czym mówimy tutaj, nazywa się dysortografią), bo to jedynie znaczy że jest obrzydliwie leniwy. Jeśli mamy z czymś kłopoty, musimy poświęcić temu więcej czasu, a nie tłumaczyć się jakimiś dysfunkcjami (nota bene kiedyś nie było czegoś takiego, jak dysleksja czy dysortografia - jak dzieciak nie umiał napisać poprawnie to dostawał linijką po łapach i już umiał).

Te "opcje podkreślania błędów"- ja je określiłaś, niestety nie podkreślają wszystkiego, np. błędów interpunkcyjnych, które tak często popełniam. Szkoda, ale taka prawda.

Prawdą jest też to, że choćbym nie wiem jak się starała i tak gdzieś, coś mi się wkrada. W pracy jest to niedopuszczalne, a więc zdarza mi się 50 razy czytać jeden tekst, a i następnie pokazuje innym, bo w miarę czytania, coraz mniej widzę...

To prawda, że słowniki nie podkreślają błędów interpunkcyjnych, lecz jak napisała Wielokropek są one znacznie mniejszej rangi niż  ortograficzne. Co innego tekst, gdzie być może brakuje paru przecinków,(a i tak będzie dla wszystkich zrozumiały), a co innego tekst naszpikowany błędami ortograficznymi, gdzie kłuję to w oczy i nie wiadomo dokładnie o co Autorowi chodzi.
Myślę, że praktycznie każdy z nas, nawet świetnie piszący, zrobi czasem błąd interpunkcyjny. To jest dla mnie całkowicie naturalne, nikt nie jest perfekcyjny. Chodzi tylko o to, by tekst był czytelny, u Ciebie Smutna123, moim zdaniem, jest wszystko w jak najlepszym porządku .

Oj tam, ogonka się uwzięłaś
No, ale uwagę przyjmuję
Napisałam z ogonkiem, w sensie, że mnie 'kłuje' w oczy
Ja tego nie uważam za duży błąd , nie przesadzajmy :]

Nie chcem, ale muszem

A propos, przypomniało mi się: mnie niesamowicie irytuje, kiedy ktoś mówi "oglądnąć". No na litość, odmiana rzeczowników jest w programie nauczania szkoły podstawowej

Rozumiem, rozumiem, ale mam wrażenie, że przeszkadzają Ci każde błędy, a przecież każdy ma prawo do pomyłki

Co do takiego mówienia, to jasne, że razi.
Jednak wiadomo : np jak ktoś mieszka w miejscu, gdzie wszyscy tak mówią, to zrozumiem, że tak mówi, nie miał innych wzorów

Kasia , może i tak jest. Ja umiem tylko angielski, ale średnio, w piśmie to ledwo piszę, muszę posługiwać się słownikiem, bo pozapominałam, jak czytam po angielsku, to rozumiem sporo, jak gadać po angielsku , to może wyduszę najprostsze zdania typu 'która godzina'.Stres i po drugie wiele zapomniałam
Uczyłam się też włoskiego, ale tylko dwa lata i teraz umiem tylko pojedyncze słowa typu : "bambino" , "ragazza" czy "bueno" , a zdania nie sklecę
ale jak uczyłam się na raz angielskiego i włoskiego, to jakoś mi się tez mieszało, mimo że języki zgoła inne
Nie mam głowy do języków ;D
Dobrze, że chociaż swojego ojczystego nie kalam i jako tako jest dobrze, zawsze miałam z niego dobre oceny

Hehe, mnie te małe błędy raczej nie przeszkadzają, raczej te większe, gdy ciężko zrozumieć o co chodzi w tekście.
No, ale fakt faktem, takie wątki też się przydają

Eeee tam, Babciu...Nauki nigdy dosyć, nawet gdy nie ma sie problemu  z pisownią.

Mnie do szału doprowadza błąd, który robi chyba połowa Polaków. Czasem gotowa nawet jestem zwracać uwagę rozmówcom.

Chodzi o "żeśmy", "żeście"

Forma "żeśmy, żeście" to połączenie końcówki czasownikowej i spójnika 'że".
Ten spójnik musi być!!

Mówimy: Słyszałam, że poszliście do teatru....albo: Słyszałam, żeście poszli do teatru.

Natomiast niedopuszczalne jest: Żeśmy poszli do teatru, a potem żeśmy odwiedzili ciocię. Długo żeście tak chodzili??

Nie cierpię spolszczeń i jestem na nie. Zapożyczone wyrazy wolę zapisywać i wymawiać tak, jak w oryginale - dlatego np. zapisuję "ketchup" i mówię "keczap", a nie "keczup" (oczywiście w dużym uproszczeniu, nie silę się na wymowę taką jaką mają rodowici Anglicy/Amerykanie, bo to by dopiero brzmiało śmiesznie).

Temat, który zdecydowałam się poruszyć wpisuję do tego wątku, bo myślę, że jest najbardziej odpowiedni.

Już wielokrotnie zwróciłam uwagę na fakt, że często się zdarza, iż wpisując do wątku informacje zaczerpnięte z rożnych źródeł, nie są podawane odnośniki z jakich korzystano. Wklejane są całe opracowania nie zaznaczając, że nie jest to tekst ich/ forumowicza autorstwa.
Moim zdaniem należałoby chociaż zaznaczyć, że cytuje się i wpisać taki tekst w cudzysłów.
Nie zabierajmy nikomu praw autorskich, takie postępowanie uważam za niewłaściwe.

Nadużywanie "na" faktycznie jest chyba błędem, lecz uważam, że jeśli jest to z umiarem , to jest jak najbardziej OK

Co do poniższych słówek piszę:
-lunch
-jazz
- SMS
- e -mail
- e-book
- auapark

W tych przypadkach wolę pisownią oryginalną i nigdy nie słyszałam o tym, by był to błąd , jest to raczej powszechne i mnie to nie przeszkadza

Oj, Truskaweczko, chyba zaczynasz się ze mną droczyć . Nic tu nie jest OK, pisałam Ci już, że coś albo jest błędem, albo nim nie jest, więc zupełnie nie ma tu znaczenia ile razy i jak często niepoprawne słowo czy wyrażenie zostanie użyte w wypowiedzi.

Spójrz, podam Ci taki przykład... Czy jeśli wyraz ,,ból" sto razy napiszę poprawnie, to pisząc go sto pierwszy przez ,,u" (,,bul") to ten błąd będzie mniejszy, bo przecież wcześniej sto razy napisałam go tak jak powinien być napisany? Nie, prawda?

Oczywiście są mniej lub bardziej rażące błędy, niemniej jeśli podobnie jak Ty zaczniemy przymykać na to i owo oczy, to za chwilę cała to ortografia i gramatyka zupełnie nie będą nam już potrzebne.

Wiem, czepiam się, ale jednocześnie wstydzę każdego popełnionego przez siebie błędu.

Nie, to nie tak...
Coś jest albo nie jest poprawne, nie chodzi o nagminność czy umiar.

Owszem, są takie formy, które - choć właściwie niepoprawne - mogą pełnić jakąś rolę stylistyczną.
Np;

Na ogrodach biel kwiecia. (Choć poprawnie jest ' w ogrodzie', a nie 'na ogrodzie')
Słychać na mieście, że..

Zwala mnie z nóg, gdy słyszę w pracy, że 'dzieci są na świetlicy albo na stołówce'.

Wiecie co, teraz otworzyłam podręcznik Andrzeja Markowskiego, tu jest gramatyka itp, jest napisane, że można mówić 'na świetlicy' , jest to po prostu wyrażenie potoczne ; jak głupio to nie brzmi
Kasia, ja osobiście myślę, że oba wyrażenia mogą być prawidłowe , zależnie od kontekstu, ale pewności to nie mam.

Ja uważam tak: przyjemniej się pisze z osobą, która błędów nie popełnia, jednak nie oceniam ludzi, którzy popełniają takowe błędy, chyba lepszym rozwiązaniem jest pomóc tym osobom, podpowiedzieć na co powinni zwrócić uwagę w swojej pisowni.
Sama święta nie jestem jeśli chodzi o ortografię i jeśli popełniłam jakiś błąd w innych postach/wątkach z góry przepraszam.
Wiedza nieutrwalana powoli zanika... gdzieś coś takiego usłyszałam i myślę, że trochę w tym prawdy jest. Ok, są czynności, jak jazda na rowerze, których się nie zapomina do końca życia, jednak polska pisownia to sprawa troszkę bardziej złożona.
Sama gdy nie jestem pewna jak coś napisać to korzystam z google. wpisać słówko w wyszukiwarkę i już mamy odpowiedź na trapiące pytanie "jak to się pisze?"
I pisanie, że osoby popełniające błędy nie są inteligentne... większej bzdury nie słyszałam. Co najwyżej to może być brak wiedzy, a nie brak inteligencji. Wiedza nie jest miernikiem inteligencji. Są ludzie którzy skończyli studia, szczycą się tytułami a zarabiają na zmywaku, a są ludzie po zawodówce, mający własne biznesy i zarabiający dziesiątki tysięcy bo mają dryg do biznesu i inteligencję właśnie.

Jasne...tu chodzi wprawdzie o umiejętności, a nie o wiedzę, ale masz rację: większość ludzi nie utrwala zdobytych w szkole, od zerówki, umiejętności, bo nie czyta! Książek...czasopism...najwyżej patrzy na kolorowe obrazki i gapi sie w ekran telewizora. Zamiast pisać listy, wklepuje "esemesy", używając skrotów, znaczków i nie respektując  prawideł pisowni we własnym języku.

Wtórny analfabetyzm...

Do tego dochodzi lekceważenie i niechlujstwo, nonszalancja wobec języka - ludzie nie zadają sobie trudu, aby pisać jak nalezy. Wystarczy chwilka skupienia, a wyjdzie dobrze, przecież ta umiejętność gdzieś tam tkwi w mózgowiu...Wystarczy troszeczkę sie zastanowić, chcieć...

W jakimś sensie masz rację, że nie swiadczy to o inteligencji...chociaż przecież ta inteligencja to zdolnośc wykorzystania wiedzy i wpajanych od lat umiejętności...Co to więc za inteligencja, gdy nie umie sie stawiac przecinków i robi sie byki jak stodoła??
Taka inteligencja "bierna"? Uśpiona? Potencjał - i nic więcej?
Ja bym ten stan nazwała głupotą.
Inteligentny, ale głupi.

Zajrzałam teraz do podręcznika prof. Andrzeja Markowskiego i pomyślałam sobie, że może Wam napiszę coś z tego. W końcu piszemy jak poprawnie się wysławiać, to może i to się komuś przyda. Myślę, że różne błędy się zdarzają

TWORZENIE PRZYMIOTNIKÓW OD NAZW GEOGRAFICZNYCH:

1. Nazwy zakończone na -ów, -ew, -owo, -owa, -ewo, -in/-yn, -ina/-yna, -iny/-yny, -sko, -a, -y, -o, np.: Gorzów, Gniew, Działdowo, Limanowa, Sobieszewo, Szczecin, Pszczyna, Chęciny, Skarżysko, Biała, Piła, Brzeziny, Koło.
Utworzone od tych nazw przymiotniki z końcówką -ski : gorzowski, gniewski, działdowski, limanowski, sobieszewski, skarżyski, chęciński, szczeciński, pszczyński, skarżyski, chęciński, bialski, pilski, brzeziński, kolski.

2. Nazwy zakończone na spółgłoskę miękką lub stwardniałą ( z wyjątkiem -c, -cz, -dz) oraz na -sk, -szcz, g, -k np. Kodeń, Poznań, Radom, Kalisz, Raciąż, Racibórz, Czersk, Bydgoszcz, Elbląg, Malbork.
Utworzone od tych nazw przymiotniki z końcówką -ski : kodeński, poznański, radomski, kaliski, raciąski, raciborski, czerski, bydgoski, elbląski, malborski.

3. Nazwy zakończone na -no, np. Krosno, Radomsko, Opoczno, Kutno.
Utworzone od tych nazw przymiotniki z końcówką -eński, -ański, -iński/-yński, -owski: krośnieński, radomszczański, opoczyński, kutnowski.

4. Nazwy zakończone na -c, -cz, -ec, -ica, -ice, -icz, -ck, -cko,  np.  Sierpc, Karpacz, Mielec, Legnica, Racławice, Łowicz, Kock.
Utworzone od tych nazw przymiotniki z końcówką -cki : sierpecki, karpacki, mielecki, legnicki, racławicki, łowicki, kocki.

5. Nazwy zakończone na -d, -dz, -dź , np. Stargard, Lubowidz, Łódź.
Utworzone od tych nazw przymiotniki z końcówką -dzki : stargardzki, lubowidzki, łódzki.

Ok już rozumiem, masz z tym rację .

Fajny temat:) Ze tez go wczesniej nie zauwazylam.

To prawda, ze mieszkajac iles tam lat za granica i nie korzystajac na codzien z mowy ojczystej cos tam mozna zapomniec. Cos tam, ale nie podstawy a takich podstawowych bledow jest tu co niemiara.

Inna sprawa to klawiatura i te czcionki z ogonkami..jak nie ma to nie ma i nic sie nie zrobi. Ale chyba jestesmy na tyle wyrozumiali, zeby wiedziec, ze jak ktos napisze "moze" to nie o Baltyk mu bedzie chodzilo:) Ja mam niestety czesciowo padnieta klawiature i czesto gesto literki nie "wciskaja sie"..potem patrze jakie bzdety powypisywalam, czesto w pospiechu. Mea culpa!

Ja chcialabym poruszyc przy okazji jeszcze jedna kwestie jezykowa.. ale moze powinnam zalozyc inny watek w tej sprawie? Mianowicie wulgaryzmy. Jasne, ze w zazartej dyskusji moga pojawic sie mocniejsze okreslenia, typu "daj mu kopa w d..e" itp. To jest do wybaczenia i nadaje wypowiedzi jedynie mocniejszy ton. Natomiast razacy jest dla mnie jezyk typowo rynsztokowy..zwlaszcza u kobiet i to w bardzo roznym przedziale wiekowym. Wyrazy jak "k..a", "ch.j" "ci..a" i wiele innych, nawet bardziej wyrazistych, wplatanych w posty forumowiczek, sa dla mnie jak wymiociny na sukni wizytowej i zamieniaja ja w zwykly lach (czyli szmate:).

No wlasnie o tym pisalam dajac przyklad moza i morza:)

Anemonne, czasmi takie "byki" wale, ze sama nie moge w to uwierzyc:):):)
Staram sie duzo czytac po polsku i chyba dzieki temu nie jest tragicznie.
Ale powiem Ci, ze moja corka jest dyslektykiem i z pisownia Polska ( i nie wiem czy z malej czy z duzej litery heh) ma bardzo duze problemy.
Pamietam , ze pisywala na kilku forach Polskich i ktos jej malo delikatnie zwrocil uwage i dawno juz nie przyszlo jej do glowy pisac z rodakami.
Absolutnie nie jestem za "niechlujstwem jezykowym"
Ale czasmi sa to kwestie niezalezne od osoby piszacej.
Tak mysle:)

A krakowianie ten problem rozwiazali i wychodza "na pole") Bo "do pola" raczej sie nie chodzi:))

Akurat to, że ktoś nie ma klawiatury z polskimi znakami mogę zrozumieć
Dlatego spokojnie

jasm1, pytałaś jak się pisze "polskie". "Polska" oczywiście z dużej, ale przymiotnik od tego, czyli "polskie" piszemy małą literą.

Ok, to i ja napiszę coś od siebie. Komuś pewnie i przyda się .

W cudzysłowie zapiszę niepoprawne formy, bez poprawne .
"NIEPOPRAWNE"--> POPRAWNE

"pojedyńczy"--> pojedynczy ( muszę przyznać, że sama do niedawna robiłam ten błąd i pewnie nie tylko ja),

"nadzieji"--> nadziei,

"szyji"--> szyi,

"orginalny"->  oryginalny,

"łabądź" --> łabędź ,

"Bożonarodzeniowy" -> bożonarodzeniowy ( tak samo inne przymiotniki utworzone od nazw świąt np wielkanocny),

"zakon Franciszkanów" --> zakon franciszkanów,

" z tąd" --> stąd ( błąd rażący, nie popełniam, lecz dużo ludzi tak pisze, niestety),

"z nikąd" -->znikąd ,

"spowrotem" --> z powrotem,

"napewno"--> na pewno,

"na prawdę" --> naprawdę,

"w każdym bądź razie" --> w każdym razie,

"ilość mieszkanców" --> liczba mieszkańców,

" pisać (coś) z wielkiej litery" -> pisać coś wielką literą lub od wielkiej litery,

"Co tam pisze" --> Co tam jest napisane?

Błędy chyba często występujące , sama kiedyś niektóre z nich popełniałam.

Oba zwroty są prawidłowe , jeśli są użyte każdy tylko we właściwym dla siebie kontekście.
Na przykład w zdaniu:
"Wreszcie mój krytyk zamienił swoje kłamstwo na prawdę."- piszemy oddzielnie,
a, w zdaniu:
"Ja naprawdę mówię to, co myślę."- piszemy razem.

Dodatkowym problemem jest to , że moduł sprawdzający pisownię nie wykrywa tych błędów , bo nie rozpoznaje kontekstu ich użycia.

Nie zgodzę się z tą czcionką. Piszę do Ciebie właśnie z Norwegii, z norweskiego komputera, z norweskim Windowsem. Każdy Windows ma pakiet układów klawiatury z całego świata, trzeba jedynie poszukać w opcjach, naprawdę nic trudnego. Też mam problemy z językiem polskim, choć bardziej z przypadkami niż ortografią, ale na to jest dobra rada: przeczytać jeszcze raz to, co się napisało, zanim się wyśle.

I jeszcze kilka wyrazów, które sprawiają problemy i są często pisane z błędami :

"NIEPRAWIDŁOWE" --> PRAWIDŁOWE

"nienawidzieć"--> nienawidzić,

"lubieć, lubiałam" --> lubić , lubiłam ;

"klnąć"--> kląć,

"dreptam" --> drepczę,

"błysł--> błysnął