'
Brzydulla mam identycznie i moja mama tez, sama mi powiedziala kiedys po pijaku ze wie ze nie byla czula matka dla mnie ale nie potrafi inaczej i mi radzi ze jak nie czuje checi posiadania dziecka to żebym go nie miała. Ja nie chce, nie potrzebuje, dzieci mnie denerwują po prostu. Czasem jak pokazuja filmiki z ukrytej kamery jak jakas niania trzepie dzieckiem bo placze toja wiem ze bylabym w stanie robic tak samo bo nie mam nerwów na takie cos jak ryki w nocy.
Moja mama jest bardzo poprawna politycznie i zawsze mówi to co nalezy w tym że lubi dzieci. Na podstawie własnych obserwacji dodałabym, że pod warunkiem, że nie płaczą, zajmują się sobą, nie zadają pytań i jedzą co im się poda.
A nieczuła to byłam ja bo jak mnie chciała czasem przytulić to się wykręcałam.
Ja nie chcę, narzeczony też nie chce. No chyba, że za kilka lat się nam odmieni choć wątpię, bo oboje nie czujemy tego czegoś myślac o dziecku. Ja na przykład mogę płakać ze wzruszenia na widok uroczego zwierzaka (kocham zwierzęta!) np. psa czy ślicznej myszki, a dzieci mnie nie poruszają w ogóle. Myślę, że z tym trzeba się urodzić. Nie jestem pewna nawet czy kochałabym swoje dziecko... Pewnie tak, ale kto to wie? Najbardziej obawiam się swojej reakcji o ciąży - "rany, mam dziecko w brzuchu!" 
