Aplikacje randkowe

No i właśnie rozbija się o to, że wszystkim coś się tylko wydaje, a później dopiero wychodzi, że każdemu wydawało się co innego.
Kobiety bardzo chętnie i obszernie mogą się rozpisywać i mówić o samych zaletach bycia w związku właśnie z nimi, bo będzie fajnie, bo będzie dobrze, a nawet będzie lepiej i później dopiero wychodzi, że na myśli miały przede wszystkim siebie i swoje dobrze, a nawet lepiej czyli wydawało im się dobrze. To co Tobie wtedy się wydawało jest już tylko i wyłącznie twoim problemem, bo teraz jest jak jest

Można się z kimś spotykać, nawet już razem mieszkać, ale formalnie nadal być singlem, bo nie ma związku małżeńskiego. To by też trzeba jakoś określić w profilu.

Czesiu ludzie są różni. Niektórzy pracują zdalnie, mieszkają w dziwnych miejscach, pracują w dziwnych godzinach albo po prostu nie mają śmiałości aby kogoś obcego zagadać.
Tym bardziej w czasach gdzie bardzo łatwo zyskać metkę zboczeńca i być oskarżony o molestowanie.
Gdyby było tak cudownie jak piszesz to by nie było portali randkowych bo i po co ?

A jak sam widzisz portali jest mnóstwo i jest tam naprawdę olbrzymia ilość osób.
Problem jest jednak taki że portale to aplikacje do zarabiania kasy a nie do ułatwianie komuś znalezienie drugiej osoby. To znaczy też niektórym się udaje, bo inaczej by splajtowały, ale powiedzmy dla portali jest to "koszt" jaki muszą ponieść.
Tam zatrudnieni są ludzie którzy tworzą sztuczne konta, albo sami piszą do ludzi aby tylko był ruch i aby znaleźć klientów.

Problemem jest patologia w portalach. Brak autoryzacji, brak weryfikacji kończy się że wiele osób szybko znika bo ma dość dziwnych zachowań czy propozycji.

Wielu facetów rezygnuje bo przy takiej "konkurencji" (w większości jest kilka razy więcej kont panów niż pań), szybko rezygnuje bo ma dość.

Dlatego uważam że to rząd powinien się tym zajać. Mamy odpowiednie narzędzi (mobywatel, dowody cyfrowe) i można by zrobić porządny portal randkowy z pełną autoryzacją gdzie każdy co wysyła dziwne treści i propozycje miał od razu bana.
Tak aby cały ten syf odfiltrować. Tak aby ten portal służył do poznawania sie ludzi. Dla ludzi samotnych którzy nie chcą być samotni a sami nie potrafią dotrzeć do innej osoby.
Naprawdę dostęp miałby każdy pełnoletni.
Zrobic dużą akcję promocyjną.
Jak będą pary to i szansa na dzieci będze większa i sądzę że efekty większe niż 500+ a potem 800+.
Ale niestety mamy takich polityków co wolą rzucić kasą mimo że wiedzą że to kiełbasa wyborcza i nic więcej, ale przeciez dali.
A że to nic nie zmieniło, to inna rzecz.

Więc Czesiu ludzie sa różni. Większość po swoich doświadczeniach na maszynkach do robienia kasy dla jaj nazwanymi "portalami randkowymi" rezygnuje i wybiera samotność. Samotność nie z wyboru.

Inaczej jest w przypadku kobiet. Kobieta na każdym portalu będzie miała dziesiatki/setki adoratorów. Wybór ma jak w najnowszej gazetce Lidl. Tyle ofert, tyle promocji.
Tyle ,że większość to produkty które jedynie ładnie na zdjęciu wyglądają a w większości są to ładnie opakowane buble
Ale jest wybór, przeciwny do tego co ma zwykły facet.

Wczoraj w wiadomościach było że pewien piłkarz z ekstraklasy poznał jakąś panią na portalu randkowym. Umówili się u niego w mieszkaniu.
Pani po sexie poszła na policję i zgłosiła gwałt. Piłkarz aresztowany i grozi mu kilkanaście lat więzienia.

Jak myślisz komu uwierzyli ? I czy był to gwałt czy sposób na odegranie się bo coś poszło nie po myśli tej pani ?

Zastanawiam się czy Pan Kaszpir pracuje za darmo? Czy dzwoni przez telefon za darmo? Tego typu portale są normalną usługą dlaczego mają być za darmo? Problem polega na tym, że wszyscy chcą wszystko za darmo, bo jemu się należy.

W chwili w której Państwo przetwarza o nas tak ogromną ilość danych ktoś chce żeby jeszcze widziało z kim się spotykam?! Chyba niektórzy nie mają instytnku samozachowawczego.

Nie rozumiem, też dlaczego Pan za swoje niepowodzenie obwinia wszystkich wokół. Winne jest Państwo system, praca, godziny pracy, wszystko tylko nie wypowiadający się. A może to Pan jest tak nieatrakcyjny dla tych kobiet że po prostu nie chcą się spotkać.

Co do tych gwałtów to takich zgłoszeń są dziesiątki a jakoś skazanych mało, więc może zejdźmy na ziemie. Być może nawet to był celowy wpis dla celów marketingowych czasem przyjmuje się celowo zły kontekst są różne sposoby kampanii. Przykładem jest Dino na Wilanowie.

Hmm... 

To nie są próby ataku personalnego, ale widzę, że niektórzy odbierają to bardzo osobiście.
To luźna rozmowa, bez zamiaru ataku czy oczerniania.
Opieram się na swoich doświadczeniach, ale też na tym, co słyszałem od innych i czytałem w różnych magazynach.
Faktem jest, że mężczyzn na portalach randkowych jest kilka razy więcej niż kobiet – potwierdzają to same portale.
Prawdą jest też, że przeciętna kobieta potrafi mieć sto wiadomości i par dziennie. Wiem, bo widziałem to na własne oczy. 

Przeciętny facet nie ma żadnych par albo ma ich bardzo mało – to fakty.
To, że wiele kobiet w to nie wierzy, to inna sprawa.
Inaczej wygląda wybór, gdy ma się sto par dziennie (nawet jeśli 90 odrzucimy), a inaczej, gdy ma się jedną lub dwie i właściwie żadnego wyboru.
Często wybiera się wtedy mniejsze zło, a to chyba nie jest dobra droga. 

Mam swoje dzieci i raczej nie planuję kolejnych.
Byłem w długim związku, mam swój majątek i wspomnienia.
Wiem, czego chcę, a czego nie, i nie wchodzę w relacje, w których od początku widzę brak sensu. Jeśli nie ma „flow”, a druga strona zachowuje się jak księżniczka i nie angażuje się w rozmowę, to po co ciągnąć taką znajomość? 

Czesiu dobrze to podsumował – dla faceta portale to nie ocean możliwości, tylko płytka, brudna sadzawka z mułem na dnie.
Tak to wygląda.
Byłem ponad rok w relacji z kobietą, która była dokładnie taka, jakiej szukam.
Mam jednak świadomość, że moje wymagania są wysokie, a szansa na znalezienie kogoś takiego jest niewielka.
Jeśli pojawia się „flow” i widzę, że drugiej stronie też zależy – a to się czuje – potrafię być elastyczny.
Ale najpierw muszę widzieć sens. 

Pogodziłem się z tym i naprawdę nie mam do nikogo żalu.
Takie czasy – wielu ludzi jest samotnych i też nie może znaleźć nikogo.
Schrzanić sobie życie jest łatwo, polepszyć albo choć nie pogorszyć – znacznie trudniej.

A może odwróćmy role: przez lata imprezowałem, kasa leciała jak woda, dziś pracuję za grosze i wynajmuję mikrokawalerkę w stanie „retro katastrofa”.
Żywię się głównie zupkami chińskimi, bo tanie, a opłaty za wynajem gryzą po kieszeni.
Spotykam panią z portalu – ona ma nowy dom wart fortunę, ja mam golfa TDI i to cały mój majątek
Wprowadzam się chętnie, bo od razu zostaje mi 3000 zł miesięcznie na przyjemności.
Oczywiście pani MUSI przepisać mi dom, no bo co po jej śmierci?
Przecież MI SIĘ NALEŻY!

Tylko że tak naprawdę – majątek drugiej osoby mnie nie obchodzi.
Może mieć pałac czy kamienicę, jej sprawa.
Nie widzę powodu, żeby ktoś, kto nie dołożył ani złotówki, miał dostać dom.
Co innego, gdybyśmy razem spłacali kredyt – wtedy po połowie.
A że ryzyko i kompromisy są w każdym związku, to nic dziwnego, że przestałem wierzyć w znalezienie kogoś odpowiedniego.
Od pandemii ludzie masowo uciekają na wieś, a ja myślę, że ktoś, kto zamieszka na wsi do miasta już nie wróci.

Ad1. 
Dziecko bym chciał, ale bądźmy realistami – partnerka musi być w wieku, w którym może je jeszcze bezpiecznie urodzić. Nie celuję w bardzo młode, ale szansa, że kobieta 40+ od razu zajdzie w ciążę, jest jak trafienie szóstki w totka. Najpierw trzeba mieć pewność, że z tą kobietą faktycznie chciałbym dziecko. Więc moje „chcę dziecko” to trochę jak „chcę polecieć w kosmos” – teoretycznie możliwe, praktycznie... każdy wie jak jest  

Ad2. 
Rozmowy w pracy mam, ale to inna bajka niż spędzanie czasu z mężem czy partnerem. Inne tematy, inna dynamika, inne emocje – się po prostu nie da porównać. 

Ad3. 
Można zamieszkać poza miastem i w kilka chwil być w centrum. Mając własne mieszkanie, można je wynajmować i zgarniać 2000–4000 zł miesięcznie – motywacja całkiem niezła, a kiedyś zawsze można wrócić z dodatkową kasą w kieszeni. Jeśli mieszkania się nie ma, a tylko wynajmowało, to i tak zostaje co najmniej 3000 zł oszczędności i znacznie lepsze warunki do życia. No to jak, brzmi zachęcająco?

Nie wiem, skąd te plotki, że ktoś ma się od razu wprowadzić!
Raz popełniłem ten błąd, zgodziłem się i potem żałowałem.
Najpierw trzeba się poznać, trochę pomieszkać, a dopiero potem myśleć o poważniejszych krokach
Nigdzie nie pisałem, że pani ma się od razu przeprowadzić – raczej, że w bliżej nieokreślonej przyszłości.
Bo może się okazać, że po kilku dniach wspólnego mieszkania wystarczy nam na całe życie… albo tylko na zakończenie związku w ekspresowym tempie.

Przecież to tylko show.
Ludzie idą tam po kasę i „sławę”, a idzie głównie patologia, bo nikt normalny nie pcha się w taki cyrk.
Potem, gdy kamery gasną, „związki” rozpadają się w tempie ekspresowym, a w kieszeni zostaje miła gratyfikacja za „straty moralne”.

Po pierwsze, wątpię, żeby kobieta 40+ marzyła o dziecku – większość wie, że szanse są jak na wygraną w totka, a ryzyko genetycznych niespodzianek ogromne.
Po drugie, ta pani raczej nie mieszka pod mostem – pewnie ma swoje cztery kąty albo płaci 3000–4000 zł za wynajem.
Po rozstaniu wróciłaby do siebie, a w najgorszym razie znów coś wynajęła.
Nikt przy zdrowych zmysłach nie przepisze połowy domu komuś, kogo ledwo zna – szczególnie po doświadczeniach, gdzie nawet przysięga „aż do śmierci” nie pomogła.
Wielu facetów (w tym ja) straciło na tym fortunę i nie chcą powtarzać tego numeru.
Bo potem po pięciu latach bach – wszystko się sypie i mamy telenowelę prawną.
Na taki układ pójdzie tylko wariat albo desperat.
Większość znanych mi związków to partnerskie układy.
A życie na wsi czy przedmieściach to inna bajka niż w mieście – jedni nie wyobrażają sobie mieszkać w bloku, inni bez miejskiego zgiełku czują się jak na innej planecie.
Sam kiedyś nie widziałem siebie na wsi, ale ludzie się zmieniają, zaczynają cenić ciszę, spokój i życie bez korków.

Znajdę – super. Nie znajdę – trudno. 
Nie spinam się, bo już setny raz mówię, że piszę ogólnie.
Wiem, że szanse na znalezienie kobiety marzeń mam jak na wygraną w totka bez kuponu.
Pogodziłem się z tym i nikomu nic nie wyrzucam. 

Każdy chce wyrwać najlepszy “towar” – to norma, jak reklamy w internecie. 
Nie użalam się, bo po co?
Byłem w długim związku, mam dzieci, mam majątek.
Teraz wydaję zarobioną kasę. 

Fajnie byłoby wydawać ją z kimś, ale jak się nie da, to sam też potrafię… i to wcale nie gorzej!

"ale są tacy mężczyźni, którzy myślą inaczej, na przykład takiej jednej mojej znajomej..."

za

3...

2...

1...

Mniszkowna co u cb? bylas juz na jakis randkach? jestem ciekawa, bo bardzo ci kibicuje.

Kaszpir ja absolutnie nie skrytykowałam Twoich wymagań, oczekujesz bezdzietnej kobiety w wieku 40+ spoko są takie.

Ja jeśli już coś skrytykowałam to że pewność siebie mylisz z wysokim mniemaniem o sobie.
Jak znam życie, on po rozwodzie kupuje czy buduje sobie dom za miastem czyli 30 km od miasta bo na inną nieruchomość nie ma kasy, miesięcznie zarabia powiedzmy 10 tyś brutto, do tego ma nadwagę 20 kg i każdemu udowadnia a raczej każdej Pani jaki jest zajebisty. Jej mieszkanie powiedzmy 3 pokoje czy nawet dwa nazywa patodeweloperką żeby jej umniejszyć mimo, iż to mieszkanie ma wartość rynkową taką sam jak ta jego chałupa. I taki Pan który słyszy, że nie jest dla niej wybawcą od razu uderza w kobiety, bo one są złe. Jak to one takiego Apollo nie chcą, jak on piękny i bogaty czytaj ma dom który nawet za bardzo nie jest praktyczny, gdyż bawet komunikacja podmiejska tam nei jedzie a jak jedzie to raz na godzę i do przystanku 3 km. Wtedy następuje zderzenie z rzeczywistością, jak to, przecież on taki cudowny, wspaniały, doskonały.

Takie budowanie własnej wartości przej ujmowanie innym, typowe wysokie mniemanie o sobie, leczenie własnych kompleksów. Z każdej Twojej wypowiedzi wynika, iż inni mężczyźni to patologie, piją ćpają nic nie maja. Problem w tym, że takich jest mało, bo jak piją i ćpają to w wieku 50+ już ich nie ma na świecie. To trochę takie przygotowanie procedury na wypadek jakby w pracownika uderzy meteoryt w drodze do pracy, a jaka jest na to szansa?

Co do mnie to hmmm gnerlrie ostatnio mniej czasu bo mamy zamknięcie roku, wiele osób niestety nie do końca ma zamkniętą przeszłość. Jak słyszę od kogoś że mają dziecko i starają się spędzać czas RAZEM żeby dziecko nie odczuło że nie są razem, to ja mówię spoko daj znać jak zamkniesz temat i idę dalej. Nie odbieram tego ani jako mój problem czy wada.

Nie uczestniczę w czytaniu każdego wątku w tym temacie. Zauważam, że autorka w dyskusjach na temat relacji między płciami pojawia się silna krytyka wobec mężczyzn, czy, to jest spowodowane? Odrzucenie, gniew - może to jest temat do przepracowania?

Warto zrozumieć, że pewność siebie u mężczyzn często jest efektem osiągnięć, które kształtują ich pozytywne postrzeganie siebie. W psychologii pojęcia te są ze sobą ściśle związane, jednak istnieją różnice. Rozbijając te pojęcia możemy stwierdzić, że osoby pewne siebie zazwyczaj lepiej radzą sobie z porażkami, podczas gdy mężczyźni z wysokim mniemaniem o sobie mogą mieć trudności z akceptacją krytyki. Niemniej jednak obie te cechy mogą wpływać na ich motywację do działania oraz osiąganie sukcesów.

Rozumiem, że niektórzy mogą negatywnie oceniać mężczyznę, który zarabia na przykład 10 tys. zł. Warto jednak zauważyć, że według szacunków w Polsce tylko około 7-8% pracujących osiąga takie wynagrodzenie, nie rozróżniając płci. To oznacza, że taki mężczyzna ma prawo czuć się dumny ze swoich osiągnięć i pokazywać, że ciężko pracuje, a nie leni się.  Oczywiście są osoby kształtujące swoją pewność siebie na podstawie ładnego samochód od tatusia, jednak jeśli opisany mężczyzna sam do wszystkiego doszedł to prędzej dla niego szacunek niż pogarda.

Jeśli chodzi o miejsce zamieszkania, to zgadzam się, że życie poza miastem może przynieść wiele korzyści, takich jak cisza i spokój. Brak miejskiego hałasu sprzyja relaksowi i poprawia jakość snu, zmniejsza stres. Osobiście cenię sobie życie w otoczeniu natury i uważam, że codzienne spacery z dużym psem w zieleni są nieocenione, nie zdecydowałbym się na dużego psa mieszkając w mieście zamykając go w mieszkaniu. W dzisiejszych czasach infrastruktura w wielu mniejszych miejscowościach również sprzyja aktywnemu stylowi życia, oferując łatwy dostęp do miast. Ścieżki rowerowe itd. Oczywiście każdy ma wybór, jednak miasta najczęściej wybierają osoby bez prawka, żyjące w ciągłym biegu. Często dotrzesz do centrum miast szybciej z miejscowości otaczających niż z drugiego obrzeża betonowej dżungli.

Poruszając temat alkoholu i uzależnień, warto zauważyć, że w Polsce jest to złożony problem. Ostatnio chociażby głośno na temat filmu „Dom zły”. Osoby, które nie piją alkoholu i potrafią się tym pochwalić, często mają ku temu uzasadnione powody. Wiele kobiet obawia się przemocy związanej z nadużywaniem alkoholu przez partnerów, co wpływa na ich postrzeganie mężczyzn i mówią o tym głośno. Często sam słyszałem dobre słowo na swój temat, że nie mam nałogów. Gdyby nie było to ważne w oczach kobiet nie byłoby zauważane jak i nie pojawiałyby się pytania.

Podsumowując, dla wielu kobiet opisany przeze mnie przykład stabilnego życia z partnerem może być atrakcyjny. W tej całej rozmowie unikamy formy uczuć, nie omawiamy owego ZING czy innej chemii. Niezrozumiałe wydaje mi się jednak, dlaczego tzw. prawdziwy mężczyzna miałby zaangażować się w relację z samotną matką, jeśli miałby możliwość wyboru innej partnerki. Chociaż mężczyźni, którzy podejmują takie decyzje, istnieją. Mając do wyboru tą samą dziewczynę z dzieckiem jak i nie. Kto wybrałby świadomie z dzieckiem? Jak dla mnie byłby to krok wstecz.

Tenshi83 trochę mylisz pojęcia czym innym jest uważanie tak dużo osiągnąłem bo ... a czym innym jest umniejszanie innym jestem lepszy jeżdżę Oplem a nie Skodą. To właśnie jest tak kwestia. Ja nie mówię absolutnie, że wybór samotnej matki to jest marzenie każdego, z tym, że typowych samotnych mam, czyli tam gdzie on ma w nosie własne dziecko jest bardzo mało.

Tenshi83 problem polega na tym kiedy ktoś będący w relatywnie podobnej albo bardzo zbliżonej sytuacji wytyka komuś, że jesteś gorszy czyli ja mam 10 brutto a Ty 7 czyli jesteś dziadem podczas gdy realnie poziom życia tych osób jest zbliżony.

Co to znaczy prawdziwy mężczyzna? Czyli jak on nie jeździ Audi czy Porsche to już nie jest mężczyzną? Tu absolutnie nie jest kwestia prawdziwy jak ma wybór to nie chce. Problem w tym, że niektórzy traktują związek jak produkt czyli musisz mieć. Nie jeśli poznajesz odpowiednią osobę to chcesz z nią być z nią a nie mieć związek bo musze, ja nie muszę bo dobrze sobie radzę sama mogę spędzać czas z konkretną osobą bo tego chce z tą osobą a nie bo muszę mieć kogoś bo co ja inaczej zrobię. Jak szukasz produktu to idź do Lidla, czy allegro nawet nie trzeba wychodzić z domu.

Jak wspomniałem na wstępie, nie śledzę każdego wątku w tej dyskusji. Zauważyłem silne przejawy krytyki, co skłoniło mnie do zabrania głosu. W pełni zgadzam się, że pewność siebie i osiąganie sukcesów są ważne, jednak nie powinno to prowadzić do pomniejszania innych.

Kwestia tzw. „prawdziwego mężczyzny” często pojawia się w rozmowach, szczególnie w kontekście relacji samotnych matek i ich partnerów. Pojawia się stwierdzenie, że „tylko prawdziwy mężczyzna wybiera samotną matkę”, co wprowadza pewien paradoks, który mocno utkwił mi w pamięci.

Jeśli chodzi o produkty, zgadzam się z Twoim spostrzeżeniem. Wcześniej poruszyłem temat używania zwrotów pozbawionych emocji i autentyczności opisując sytuacje bez ZING czy chemii. Warto być szczerym: wystawiając się na portalach randkowych, każdy z nas staje się pewnego rodzaju produktem. Czy Tinder nie stał się przypadkiem sklepem, w którym sprzedajemy jakąś część siebie?

Ja nie mam żadnych nerwów ani emocji pisząc na forum. I nie wiedziałam, iż nasz szanowny samozwańczy bohater ma nadwagę, cóż jak widać wiele rzeczy potrafię wyczuć

Tak, Tinder stał się pewnego rodzaju sklepem natomiast jedyne co bije po oczach że rodzicielstwo jest wadą (nie wiem prawną czy fizyczną) wyłącznie kobiety, jakby aspekt nie dotyczył Panów, czyli on może mieć 5 dzieci ale luz, każde mieszka z matką.
Czy nie cofnęliśmy się do lat 90 że problem dzieci to problem kobiet?

Argument, że tylko prawdziwy mężczyzna może pokochać kobietę z dzieckiem żenujący, bo po pierwsze traktujemy kobietę z dzieckiem jak niemotę życiową, a takiego pana jak bohatera podczas gdy to żaden heroizm.
Często się przewija argument łożenia na dziecko i tu pojawi się pytanie jak on niby utrzymuje to dziecko? Po pierwsze zazwyczaj to on się do niej wprowadza, wiec czy ów Pan płaci tej Pani  czynsz za mieszkanie? Jak ona wynajmuje to jeszcze się mogą podzielić ale jak ona ma własne czy spłaca kredyt to jak? Ciekawy był przypadek jednego z dziennikarzy który pozwał była też znaną dziennikarkę o zwrot cześci rat kredytu które jej dokładał na co Sąd wskazał, że przecież normalnie musiałaby płacić czynsz Sąd też dodał, iz kwota jaką dokładał jest niższa niż średni najem pokoju w Warszawie. Zatem gdzie to łożenie na dziecko?

Z tym łożeniem na dziecko to trochę na wyrost i utraty slogan. Wynikły z tego, iż kiedyś ojcowie nie płacili alimentów i w odczuciu społecznym dziecko było utrzymywane przez nowego partnera. Problem w tym, iż większość opłat nie jest związana z ilością osób zamieszkujących ogrzewanie czynsz, różnica wyraźna może być na wodzie. Inaczej jest w sytuacji kiedy musza wynająć i nie 50m a 70m2. Jednak w większości przypadków Pan wprowadza się do Pani i cieżko niby lóży na jej dziecko podczas gdy w rzeczywistości on nawet za siebie nie płaci. Kiedy ona się ocknie z letargu, iż właściwie to on siedzi na jej garnuszku to jest oburzenie jakie roszczeniowe są dziś kobiety.
Gdyby dziś do mnie dokwaterował się jakiś typ to przecież mieszkanie moje, ja opłacam wszystkie opłaty ja robię zakupy gotuje, więc de facto gdzie on by się do czegoś dołożył?

Nie wiem jak wyglada statystyczny pan po rozwodzie, opis bardziej dotyczy roszczeniowych panów w Tindera

Widzę, że kolejny ekspert od mojego życia właśnie odpalił szklaną kulę i już wie lepiej, co chcę, czego szukam i na czym mi zależy.
Jeszcze chwila i dowiem się, że mam w planach przeprowadzkę na Madagaskar i hodowlę lemurów.

Czego tu się jeszcze tu dowiem?
Może tego, że jestem tajnym agentem, który w wolnych chwilach pisze wiersze o miłości i gra na ukulele?

Popcorn już kupiony, bo zapowiada się niezły kabaret – tylko proszę, niech ktoś jeszcze dorzuci wróżenie z kart tarota albo interpretację moich snów, bo show robi się coraz ciekawszy.

A jak ktoś zacznie podpierać się statystykami, to przypomnę: ja i mój pies mamy średnio po trzy nogi

Bert ale mam mam pełną świadomość że mam wymagania. Może i nierealne. Może i tak.
Że wiem czego chce a czego nie chcę i nie mam zamiaru pogorszyć swojego życia a jak już to polepszyć albo zrobić tak aby nie było gorzej niż obecnie.

Po długich związkach wielu ląduje w tej samej łódce co ja – nie szuka i nie chce już kolejnego, bo po co sobie znowu fundować serial z happy-endem tylko w teorii?
Jestem realistą: próbuję, ale czy coś z tego będzie?
Czas pokaże.
Rozmawiam, spotykam się, ale bez presji – jak trafi się właściwa osoba i poczuję „flow”, to może nawet dam się trochę nagiąć, byle miało to sens.
Moje obecne miejsce to miała być wspólna oaza, wybrana razem, a skończyło się… cóż, bez fajerwerków.
Do miasta wracać nie zamierzam – blok i miejski zgiełk to nie dla mnie.
Wystarczy, że i tak codziennie tam bywam, a jak najdzie mnie ochota, to w kilka chwil jestem na miejscu w mieście.

No ja napewno nie

Czy ktoś mógłby w końcu wymienić którekolwiek z nierealnych wymagań kolegi Kaszpira?
Które to konkretnie są i co w nich jest takiego nierealnego, bo tak czytam czytam... i zaczynam się zastanawiać czy przypadkiem czegoś nie przeoczyłem, no więc drugi raz czytam czytam... i dalej nic, to ja już nie wiem. Może po prostu nie każdy facet myśli tak samo jak ci dwaj z tego dowcipu

- Już ponad dwie godziny tu siedzimy i nic się nie dzieje.
- Ta.
- Żadna ci się nie podoba?
- Nie no, podoba.
- No to jaką byś chciał, młodszą, starszą, wysoką, niską, grubszą, chudszą, blondynkę, brunetkę, a może rudą?
- Żeby miała cipę.

Jest zupełnie odwrotnie, to kobiety nie spełniają wymagań Kaszpira. Nie chcą mieszkać z nim na wsi, albo mają dzieci w nieodpowiednim wieku.

Mnie zaś ciekawi, co się dzieje, że każda kolejna relacja się rozpada bo Kaszpir pisze, że są jakieś spotkania i tak dalej, to nie są randki, które kończą się o pierwszym czy drugim spotkaniu, tylko coś się psuje później i związek się rozpada.
U Czesia ten sam schemat, chociaż inna osobowość.

Co ich łączy to to, że to zawsze kobieta jest winna, że się rozpadło. Co jest oczywiście możliwe, że kobieta była nie taka jak trzeba, ale nie możliwe, ze dosłownie za każdym razem u jednego i drugiego pana.

Wszystkie moje kobiety były takie jak trzeba, tylko niestety ja również jestem taki jak trzeba i tu pojawia się największy problem. Nie jakieś dyrdymałki, które można podawać w nieskończoność jako powody, bo ja jestem elastyczny, wyrozumiały i bardzo cierpliwy, naprawdę do granic wyobraźni większości normalnych ludzi. Ale kiedy ta granica zostanie przekroczona, bo ktoś nie zna umiaru, bo nie wie kiedy odpuścić, bo nie rozumie albo nie wierzy, że jeśli będzie naciągał gumę coraz mocniej, to w końcu pierdolnie i nie będzie co zbierać. Bo wiesz, Czesio nie jest głupi, chodził do szkoły i widział globus, więc zdaje sobie sprawę, że świat jest duży i na jednym zgrabnym tyłku się nie kończy. Nie chcesz albo nie potrafisz się dostosować i zachowywać jak trzeba, to Czesio mówi sajonara, zabiera swoje zabawki i wypierdala. Przeważnie bez słowa, bo klasę i styl Czesio również posiada

Czesio zabiera swoje zabawki. No tak. A kiedy doczekamy się Pana Czesława?

Właśnie. Jeśli osoba na pierwszym spotkaniu nie odrzuca na kilometr, ani nie prezentuje poglądów typu: uciekać jak najdalej. to można dać szanse znajomości. Niektóre osoby zyskują. A inne niestety tracą w miare poznawania się.

Jak ma wyglądać?

Były osoby, z którymi spotkałem się kilkukrotnie, ale muszą tego chcieć obie strony.
Choć często pragnąłem kontynuować, a panie niby też, czułem, że to fałsz – naprawdę można to wyczuć.
To wcale nie jest proste, bo potrzebne jest wzajemne przyciąganie.
Rozmawiając z kobietami (z niektórymi także później), zauważyłem, że wiele z nich kończy znajomość, jeśli na pierwszym spotkaniu nie pojawi się iskra.
Trudny temat.

Dlatego znam realia i to nie z teorii i raczej nie liczę na sukces.
Ale też dalej próbuję.

Widzę, że znowu czytasz moje wpisy jak horoskop — wybierasz tylko to, co Ci pasuje, a resztę dopowiadasz sobie sama.
Już kilka razy pisałem, że nie obarczam nikogo winą za swoją sytuację, bo moje wybory to moja sprawa.
Jeśli dalej będziesz przekręcać moje słowa, to zacznę podejrzewać, że robisz to zawodowo.

A co do Twoich analiz mojej osoby — imponujące, naprawdę, szkoda że nie prawdziwe.
Tylko zastanawia mnie jedno: skoro masz tak niesamowity talent do oceniania ludzi, taką przenikliwość i taką pewność siebie… to czemu żaden facet nie ustawia się do Ciebie w kolejce?

Może dlatego, że z Twoich komentarzy bije taka ilość negatywnej energii, że nawet elektrownia by się nie powstydziła.
Ludzie zwykle omijają takie wulkany emocjonalne szerokim łukiem — i trudno im się dziwić.

Zamiast więc analizować moje życie, może warto byłoby spojrzeć na własne?
Bo z tej perspektywy wygląda to tak, jakbyś bardziej walczyła ze światem niż z faktami.

1w punkt,człowiek nie powinien być dodatkiem,, tylko PARTNEREM,  przeorala
cię ta ex Autorze,trochę nie dziwię,zdraja to zdraja

Właśnie

Tak przeważnie bywa, nowy związek nowe dziecko, pewnie ma za zadanie „scalenie rodziny”.
Masz prawo mieć swoje wymagania, ale ew.partner podobne, czyli, żeby miał dorosłe dziecko, ale jego wiek musiałabyś przesunąć chociaż do 45 lat, byłoby bardziej realne.

"jego wiek musiałabyś przesunąć chociaż do 45 lat, byłoby bardziej realne."

A ja bym ja widziala z mlodszym. Oczywiscie autorka musi wiedziec, jakie sa jej preferencje, sle nie bez powodu we wszystkich pokoleniach dotad mezczyzni w wieku 40tki byli juz DZIADKAMI, i troche smieszy mnie, ze conuektorzy dzisiejszy dopiero mysla o dziecku.

Autorka chce wygodnego zycia, cos jeszcze przezyc, a panowie szybko kapcieja i dziadzieja, wolny czas w domu (Kaszpir ma 50, ale taki jest typowy 40latek juz ceniqcy sobie spokoj, a nie big city live i wypady w miasto), i nie spedzanie czasu aktywnie to co dopiero zajmowanie sie dzieckiem. Nawet jesli checi przed sa to juz po fakcie biologia weryfikuje. To wiqzqnie sb kamienia u szyi, jesli jakas babeczka w to idzie i liczy na podzial obowiazkow 50/50 przy dzidziusiu.  Poza tym glupota jest oczekiwac, ze kobieta 35 marzy o ciazy geriatrycznej. Gdyby chciala dziecko to mialaby je wczesniej. Nie wiem co taki typ robil na biologii, mam nadzieje, ze choc na innych przedmiotach uwazal bardziej. Tego, ze ciaza w tym wieku obarczona juz ryzykami nie da sie przeskoczyc. Juz nie wspomne o dopasowaniu intymnych kobiety w jej wieku z mlodszym mezczyzna, a u panow od 40 rownia pochyla.
Taka jeszcze mloda, dynamiczna kobieta bardziej bylaby dopasowana z mlodszym mezczyzna, a nie 40+ czy45latkiem. Bo co mialqby z nim robic?
Oczywiscie to tylko sugestia. Jesli woli szukac wsrod rownolatkow to niech szuka wsrod rownolatkow.