Gdzie tak naprawdę szukać drugiej połówki ? - Netkobiety.pl

Tamiraa napisał/a:

Brzoskwinia1 napisał/a:

No jak piszą jakieś głupoty o tym że jadąc na jakieś wycieczki czy jeżdżąc na rowerze kogoś poznam...no to jak inaczej mam na takie absurdy odpowiadać ?

A próbowałeś? Byłeś? Widziałeś? Czy tak sobie piszesz od niechcenia?
Skąd wiesz, że to są głupoty? Cokolwiek by nie napisać, to dla ciebie głupoty, więc jak masz kogoś poznać?  Nikogo nie poznasz, choćby tabun przyszłych partnerek napisało ci, że chce się z tobą spotkać i pograć w planszówki. Zawsze znajdziesz pretekst na nie.

I w tym największy problem. Jakiś opór materii u kolegi.

Czy to wycieczki czy co innego - chodzi o poszerzenie kręgu znajomych. Rozkręcenie zycia towarzyskiego zeby tych ludzi poznawać. Pobyć tu i tam,  poznać tego i tamta. Bez spiny i wielkiego planu. Wydaje mi się ze w codziennym życiu (pod warunkiem ze nie zamknę sie w domu) da sie kogoś spotkać. Portale to raczej słabo działają z tego co czytam. Ale trzeba trochę otwartości do tego i w przypadku kolegi chyba trochę wyjścia ze strefy komfortu

wieka napisał/a:

To już chyba lepiej jakbyś do klubów na potańcówki chodził, ale wcześniej zapisz się na naukę tańca, tam masz najlepszą szansę na poznanie dziewczyny, a przy okazji nauczysz się dobrze tańczyć, a to działa in plus w relacji.

Kluby, potańcówki, głośna muzyka ? Kompletnie nie ten biegun.

Bert44 napisał/a:

Tamiraa napisał/a:

A próbowałeś? Byłeś? Widziałeś? Czy tak sobie piszesz od niechcenia?
Skąd wiesz, że to są głupoty? Cokolwiek by nie napisać, to dla ciebie głupoty, więc jak masz kogoś poznać?  Nikogo nie poznasz, choćby tabun przyszłych partnerek napisało ci, że chce się z tobą spotkać i pograć w planszówki. Zawsze znajdziesz pretekst na nie.

I w tym największy problem. Jakiś opór materii u kolegi.

Czy to wycieczki czy co innego - chodzi o poszerzenie kręgu znajomych. Rozkręcenie zycia towarzyskiego zeby tych ludzi poznawać. Pobyć tu i tam,  poznać tego i tamta. Bez spiny i wielkiego planu. Wydaje mi się ze w codziennym życiu (pod warunkiem ze nie zamknę sie w domu) da sie kogoś spotkać. Portale to raczej słabo działają z tego co czytam. Ale trzeba trochę otwartości do tego i w przypadku kolegi chyba trochę wyjścia ze strefy komfortu

Znaczy wiesz u mnie takim największym problemem jest to, że ja ogólnie od zawsze miałem problem z zawieraniem nowych znajomości. No i teraz nie zawarłem dobrych znajomości w czasach szkolnych to teraz będąc juz dorosłym starym chłopem jest mi o tyle ciężej że nie mam żadnego punktu zaczepnego, bo gdzie bym teraz nie poszedł to wypada to blado. Moje znajomości jakie mam to te co najwyżej mam w pracy i raczje one są płytkie, na zasadzie czyli gadanie o pogodzie i sobocie.

Brzoskwinia1 napisał/a:

Bert44 napisał/a:

I w tym największy problem. Jakiś opór materii u kolegi.

Czy to wycieczki czy co innego - chodzi o poszerzenie kręgu znajomych. Rozkręcenie zycia towarzyskiego zeby tych ludzi poznawać. Pobyć tu i tam,  poznać tego i tamta. Bez spiny i wielkiego planu. Wydaje mi się ze w codziennym życiu (pod warunkiem ze nie zamknę sie w domu) da sie kogoś spotkać. Portale to raczej słabo działają z tego co czytam. Ale trzeba trochę otwartości do tego i w przypadku kolegi chyba trochę wyjścia ze strefy komfortu

Znaczy wiesz u mnie takim największym problemem jest to, że ja ogólnie od zawsze miałem problem z zawieraniem nowych znajomości. No i teraz nie zawarłem dobrych znajomości w czasach szkolnych to teraz będąc juz dorosłym starym chłopem jest mi o tyle ciężej że nie mam żadnego punktu zaczepnego, bo gdzie bym teraz nie poszedł to wypada to blado. Moje znajomości jakie mam to te co najwyżej mam w pracy i raczje one są płytkie, na zasadzie czyli gadanie o pogodzie i sobocie.

No i tu jest problem. Bo to Ty musisz z tym cos zrobic. Pytasz na forum ale odpowiedź znasz. Musisz sie stać bardziej towarzyski choc to trudne. 

Mowisz ze w pracy gadka o pogodzie. A czemu nie zaproponujesz wyjścia do lokalu na tańce i popicie. Pogadacie o czymś więcej niz pogoda. Moze poza ludzmo z pracy w lokalu poznasz nowe osoby? Moze to moze tamto. Wiem ze to wydaje Ci się niewygodne ale jak masz poznać tych ludzi? Nie ma sensu pisać nawet o wycieczkach (choc to dobry pomysl). To Ty musisz sie zastanowić jakie masz mozliwosci i co z tym zrobic. Ty znasz swoje zycie, swoje miasto i pomysł co zrobic. Nawet jak wydaje Ci sie to niewygodne. Kurs tańca, garncarstwo, szef kuchni, cokolwiek. Naucz sie trochę luznej interakcji z ludźmi. I choc moze wydaje Ci sie to dziwne przede wszystkim potrzebujesz kontaktu z facetami.

I nie poddawaj sie na starcie. Sport nie, wycieczki nie, ludzie w pracy nie. Z takim podejściem jestes skazany na siedzenie w 4 scianach

Autorze, ważne jest to, że nie jesteś desperatem i nie szukasz na siłę. Szanuj się. Ja niestety popełniłem kiedyś taki błąd. Byl taki okres w moim życiu gdy szukałem dziewczyny na siłę. Próbowałem nawet startować do dziewczyny, która dopiero co została porzucona przez długoletniego partnera i z tego powodu wciąż nie mogła.dojść do siebie. Wciąż myslala o tamtym. Nie była piękna. Była taka sobie. Była jednak wolna i tylko to było dla mnie ważne. Zwolniło się miejsce i ja chciałem.szybko je zająć aby ktoś mnie nie uprzedził. Wtedy jeszcze nie rozumiałem tego, że to był szalony pomysł z góry skazany na porażkę. Nie sądziłem, że mogłem być aż takim desperatem.

Brzoskwinia1 napisał/a:

JohnyBravo777 napisał/a:

Wspolczuje Ci autorze.
Tak samo jak kazdemu mezczyznie, ktorego praca polega na wykonywaniu rozkazow zamiast zarzadzania czy prowadzenia biznesu.
Bo osiagajac pewien poziom bezpieczenstwa wykonujac rozkazy trudno nagle zaczac wykazywac sie inicjatywa i przedsiebiorczoscia.

A to wlasnie powyzsze cechy sa kluczowe w budowaniu zarowno relacji romantycznej jak i kolezenskiej.

Przedsiebiorczego kolege moze jeszcze znajdziesz i zbudujesz fundament przyjazni podazajac za jego pomyslami.
Natomiast zadna kobieta na dluzsza mete nie wezmie leadershipu na siebie.
A kierowca jest konieczny w kazdym zwiazku.

Mezczyzna musi miec inicjatywe.
Zdarza sie, ze ludzie chca zwiazac sie nawet z osoba, ktora prowadzi ich w niekorzystnym dla nich kierunku (czlonkowie gangow, kultow, dziewczyny alfonsow i innych bad boi).
Ale jestem przekonany, ze zadna kobieta nie chce sie zwiazac z boja na morzu.

W pracy wykonuje rozkazy tylko przez 8h, natomiast będąc przedsiębiorcą byłbym nim o każdej porze dnia i nocy.

Kazda praca to jest niewola nawet wbrew pozorom kiedy jest sie szefem juz dawno bym wyskoczyla przez okno, gdybym sie miała z kazdym pracownikiem uzerac i tlumaczyc wszystko,pilnowac, sprawdzac i wysluchiwac ich tysiaca problemów i wymowek

Bycie pracownikiem podlegajacym rozkazom przez 8 godzin to tez niewola ale tego juz chyba tłumaczyc nie musze

Brzoskwinia1 napisał/a:

Faktycznie nie jestem osobą zdesperowaną, po prostu fajnie by było mieć kogo

No tak, fajnie byłoby. Ale co TY możesz dać od siebie? Bo na razie nie jesteś zdolny do żadnego poświęcenia się, wyjścia ze strefy komfortu, żeby kogoś poznać. Nawet garncarstwo czy plecenie wikliny ci nie odpowiada. Sport, jakaś piłka, też pewnie nie bo nogi bolą. Kółko moli książkowych? - Aha, też na pewno nie. To może na początek jakaś grupa na fejsbuku? A jaka - wymyśl sam.

Brzoskwinia1 napisał/a:

wieka napisał/a:

A jaki jest twój biegun? Musisz wyjść ze swojej strefy komfortu lub pogodzić się z tym ,że będziesz sam.
Nie ma więc więc sensu pytanie gdzie masz poznać dziewczynę, bo na twoim biegunie takiej nie widać, która by ci odpowiadała.
Poznanie to nie wszystko, życie ma o wiele większe wyzwania.
Edit.
Potrzebna ci psychoterapia.

Mój biegun to raczej spokojniejsze klimaty – rozmowa przy kawie, spacer, wspólne gotowanie, jakieś wyjście na koncert (ale nie dyskotekowy łomot), czy po prostu spędzenie czasu razem w normalny sposób. Nie twierdzę, że życie to zero wyzwań – po prostu uważam, że każdy ma inną ścieżkę. A jeśli chodzi o psychoterapię – dzięki za sugestię, ale radzę sobie całkiem nieźle, pytanie zadałem raczej w kontekście ciekawości, jak inni to widzą.

O terapii to myślałem w tym kontekście, żebyś mógł bardziej otworzyć się na innych, wyjść ze swojej strefy komfortu itp. Bo siedzisz tylko w tej swojej skorupie.
Wygląda, że jesteś introwertykiem, nie lubisz towarzystwa, cenisz spokój, więc podobnej partnerki powinieneś szukać i na portalu wyraźnie napisać, bo mi się wydaje, że to ty tam tylko możesz kogoś znaleźć.

wieka napisał/a:

Brzoskwinia1 napisał/a:

Mój biegun to raczej spokojniejsze klimaty – rozmowa przy kawie, spacer, wspólne gotowanie, jakieś wyjście na koncert (ale nie dyskotekowy łomot), czy po prostu spędzenie czasu razem w normalny sposób. Nie twierdzę, że życie to zero wyzwań – po prostu uważam, że każdy ma inną ścieżkę. A jeśli chodzi o psychoterapię – dzięki za sugestię, ale radzę sobie całkiem nieźle, pytanie zadałem raczej w kontekście ciekawości, jak inni to widzą.

O terapii to myślałem w tym kontekście, żebyś mógł bardziej otworzyć się na innych, wyjść ze swojej strefy komfortu itp. Bo siedzisz tylko w tej swojej skorupie.
Wygląda, że jesteś introwertykiem, nie lubisz towarzystwa, cenisz spokój, więc podobnej partnerki powinieneś szukać i na portalu wyraźnie napisać, bo mi się wydaje, że to ty tam tylko możesz kogoś znaleźć.

No właśnie – w punkt trafiłeś. Introwertykiem faktycznie jestem, nie mam potrzeby ciągłego bycia w tłumie czy na imprezach. Ale to nie znaczy, że nie potrafię się otworzyć – tylko po prostu w mniejszym, spokojniejszym gronie. Dlatego masz rację, że podobnej osoby powinienem szukać. A portale faktycznie zostają jako opcja – tylko że tam ciężko przebić się przez masę powierzchownych opisów i oczekiwań. Dlatego pytam tutaj, może ktoś ma doświadczenia albo pomysły, jak to ugryźć inaczej.

Brzoskwinia1 napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

Mozna robic wiele ciekawych i pozytecznych rzeczy nie pracując zawodowo. Ja gdybym nie miala problemów ze zdrowiem to robiła bym dużo dobrego dla ludzi w wolontariacie.  I to jest dziwne, bo ja uwazam prace za darmo za dajaca wiecej wolności, a prace na etat,w ktorej dostaje sie wyplate to uwazam za niewolnictwo- odwrotowiec ze mnie z chęcią bym poleciala za darmo chorym ludziom w hospicjum pomagac, niz poszla np do sklepu pracowac za kase

Nie mając dochodu nie zrobisz niczego. Co najwyżej wtedy wstępuje się na drugą stronę prawa.

Ja mam zasilki dość dużo

Ja jestem chętną osobą do pomocy, jeżeli mogę i umiem to pomagam, no ale żeby najpierw komukolwiek pomóc to ktoś inny musiałby tej pomocy ode mnie potrzebować, no bo raczej nie chodzi nam o taką pomoc w stosunku do współpracownika. Czyli taka sytuacja wymaga hiper szczęścia z mojej strony i z czyjeś innej strony mega pecha i jeszcze muszę znaleźć się w odpowiednim miejscu i w odpowiednim czasie np nie wiem ktoś skręci sobie kostkę na ulicy. Czyli znowu mamy taką sytuację w której jest nikła szansa na wydarzenie się i powodzenie.

wieka napisał/a:

Brzoskwinia1 napisał/a:

No właśnie – w punkt trafiłeś. Introwertykiem faktycznie jestem, nie mam potrzeby ciągłego bycia w tłumie czy na imprezach. Ale to nie znaczy, że nie potrafię się otworzyć – tylko po prostu w mniejszym, spokojniejszym gronie. Dlatego masz rację, że podobnej osoby powinienem szukać. A portale faktycznie zostają jako opcja – tylko że tam ciężko przebić się przez masę powierzchownych opisów i oczekiwań. Dlatego pytam tutaj, może ktoś ma doświadczenia albo pomysły, jak to ugryźć inaczej.

Niestety nie ma recepty.
To pisz szczegółowo o sobie i kogo szukasz, nie patrz co piszą inni, bo ważne jest co ty napiszesz.
/W poprzednim poście miało być myślałam, a nie myślałem/

Kim jestem?
Zwyczajny facet, 175 cm wzrostu, ok. 80 kg – bez wielkich mięśni, ale też nie w rozkładzie. Na co dzień pracuję fizycznie, więc nie mam parcia na wyczynowy sport po godzinach. Raczej introwertyk – dobrze się czuję w spokoju, nie w tłumie i hałasie. Lubię proste rzeczy: rozmowę przy kawie, spacer, dobry film, czasem planszówki czy muzykę. Nie jestem duszą towarzystwa, ale jak kogoś bliżej poznam, to potrafię się otworzyć i mieć poczucie humoru.

Kogo szukam?
Kogoś, kto też ceni spokój i normalność. Dziewczyny, która nie oczekuje codziennego biegania maratonów i życia na Instagramie, tylko potrafi docenić zwykłe chwile – wspólny spacer, gotowanie, czy po prostu bycie razem. Nie szukam ideału 10/10, tylko osoby, z którą będzie można się pośmiać, porozmawiać i mieć poczucie, że jest się po tej samej stronie.

Od razu dodam, że opcje w stylu „zagadaj do kogoś na ulicy” czy „idź do klubu” raczej do mnie nie przemawiają. Najbezpieczniej czuję się online, ale z drugiej strony portale randkowe… no cóż, często można je o kant potłuc. Więc co właściwie zostaje?

wieka napisał/a:

O terapii to myślałem w tym kontekście, żebyś...

Nigdy nie zdarzylo mi sie wypowiadac o sobie w formie zenskiej przez pomylke.
Rozne literowki sie zdarzaja przez pomylke, ale nie takie jak ta.

Co za zenada - byc facetem i przez lata udawac kobiete na anonimowym forum... xD

Brzoskwinia1 napisał/a:

wieka napisał/a:

Niestety nie ma recepty.
To pisz szczegółowo o sobie i kogo szukasz, nie patrz co piszą inni, bo ważne jest co ty napiszesz.
/W poprzednim poście miało być myślałam, a nie myślałem/

Kim jestem?
Zwyczajny facet, 175 cm wzrostu, ok. 80 kg – bez wielkich mięśni, ale też nie w rozkładzie. Na co dzień pracuję fizycznie, więc nie mam parcia na wyczynowy sport po godzinach. Raczej introwertyk – dobrze się czuję w spokoju, nie w tłumie i hałasie. Lubię proste rzeczy: rozmowę przy kawie, spacer, dobry film, czasem planszówki czy muzykę. Nie jestem duszą towarzystwa, ale jak kogoś bliżej poznam, to potrafię się otworzyć i mieć poczucie humoru.

Kogo szukam?
Kogoś, kto też ceni spokój i normalność. Dziewczyny, która nie oczekuje codziennego biegania maratonów i życia na Instagramie, tylko potrafi docenić zwykłe chwile – wspólny spacer, gotowanie, czy po prostu bycie razem. Nie szukam ideału 10/10, tylko osoby, z którą będzie można się pośmiać, porozmawiać i mieć poczucie, że jest się po tej samej stronie.

Zwyczajny facet, bez zobowiązań, wiek…
To bez wielkich mięśni i rozkładzie omiń. Reszta ok. Choć możesz napisać, średniej budowy. Ta praca fizyczna za dużo nie mówi, dodaj jakie masz wykształcenie/zawód.
Ile masz lat i w jakim wieku chciałbyś poznać dziewczynę, podaj widełki.
Jeśli używasz sformułowania o bieganiu maratonów to weź w cudzysłów, bo to tak jakoś brzmi nieszczególnie.

wieka napisał/a:

Brzoskwinia1 napisał/a:

Kim jestem?
Zwyczajny facet, 175 cm wzrostu, ok. 80 kg – bez wielkich mięśni, ale też nie w rozkładzie. Na co dzień pracuję fizycznie, więc nie mam parcia na wyczynowy sport po godzinach. Raczej introwertyk – dobrze się czuję w spokoju, nie w tłumie i hałasie. Lubię proste rzeczy: rozmowę przy kawie, spacer, dobry film, czasem planszówki czy muzykę. Nie jestem duszą towarzystwa, ale jak kogoś bliżej poznam, to potrafię się otworzyć i mieć poczucie humoru.

Kogo szukam?
Kogoś, kto też ceni spokój i normalność. Dziewczyny, która nie oczekuje codziennego biegania maratonów i życia na Instagramie, tylko potrafi docenić zwykłe chwile – wspólny spacer, gotowanie, czy po prostu bycie razem. Nie szukam ideału 10/10, tylko osoby, z którą będzie można się pośmiać, porozmawiać i mieć poczucie, że jest się po tej samej stronie.

Zwyczajny facet, bez zobowiązań, wiek…
To bez wielkich mięśni i rozkładzie omiń. Reszta ok. Choć możesz napisać, średniej budowy. Ta praca fizyczna za dużo nie mówi, dodaj jakie masz wykształcenie/zawód.
Ile masz lat i w jakim wieku chciałbyś poznać dziewczynę, podaj widełki.
Jeśli używasz sformułowania o bieganiu maratonów to weź w cudzysłów, bo to tak jakoś brzmi nieszczególnie.

Pracuje w logistyce, jestem zwykłym wózkowym ze średnim wykształceniem. Wiek już pisałem, że 28, a dziewczyna najlepiej w przedziale do mojego wieku to +/- 5 lat, chociaż wiadomo że w tym przypadku to raczej do minus 5 lat, bo rzadko zdarzają się przypadki że dziewczyna jest starsza.

wieka napisał/a:

Napisz więc to wszystko i zobaczysz, musisz próbować do skutku.

Tragedia, co ty mu doradzasz? Jak napisze, że jest wózkowym ze średnim wykształceniem, do tego 175 cm wzrostu to będzie miał takie rwanie, że się chłopak po kilku dniach załamie.
Do autora: jeżeli masz zamiar napisać na portalu randkowym to co wyżej pisałeś to oszczędź sobie czasu i nerwów i w ogóle nie zakładaj konta bo odzew będziesz miał zerowy, a jeżeli jakimkolwiek cudem coś się trafi to będzie to samotna matka po 30 z dużo nadwagą (ale to i tak musiałbyś mieć wyjątkowe "szczęście" )
Najśmieszniejsze jest to, że nawet ekspedientka z żabki czy biedronki będzie cię uważała za wyjątkowo marną partię do wyrwania, dla niej nie będziesz nawet opcją B tylko raczej Y (Z to ewentualnie bezdomny)

Jedyne co możesz zrobić to zapisać się na jakieś zajęcia, na które chodzą kobiety, czyli np; kurs tańca, może siłownia popularna wśród kobiet z okolicy, ewentualnie wycieczka, najlepiej wybierz wyjazdy dla singli (są takie, trzeba poszukać). I nie ma znaczenia co lubisz a czego nie, jak chcesz poznać dziewczynę to musisz się poświęcić, bo jako wózkowy ze średnim wykształceniem i 175 cm nie masz żadnych szans na portalu randkowym. No chyba, że napiszesz, że jesteś właścicielem tej firmy, to by zmieniło wszystko o 180 stopni ;-)

Sorry, że tak brutalnie ale ja mam kilka lat więcej i już to wszystko przerabiałem, więc oszczędzę ci czasu i rozczarowań. Ja tańczyć nie lubię ale swego czasu zapisałem się na kurs tańca i poznałem tam kilka dziewczyn, z jedną nawet jakiś czas się spotykałem, byłem też kilka razy na mniej zorganizowanych wyjazdach i też poznałem kilka dziewczyn, później byłem na Tinderze i ... jedno wielkie rozczarowanie. Dopiero w ostatnich dniach coś drgnęło ale to z powodu drobnego kłamstewka odnośnie mojego statusu majątkowego, gdyby nie to to byłaby bieda.

A ty uważasz, że jak naściemniasz, to znajdziesz kogoś do stałego związku? To o czym piszesz to raczej związki biznesowe mogą z tego wyjść.

Takie introwertyczne dziewczyny, to raczej nie szukają na portalu chłopaków, ale może ktoś znajomy przeczyta, poleci i tak się też mogą poznać.

No tak 8 facetów na 1 kobietę, czyli wiadomo że szanse malutkie, ale pytanie pozostaje takie gdzie mam większe ? Nie znam innych miejsc gdzie mógłbym jakoś zagadać.

Brzoskwinia1 napisał/a:

No tak 8 facetów na 1 kobietę, czyli wiadomo że szanse malutkie, ale pytanie pozostaje takie gdzie mam większe ? Nie znam innych miejsc gdzie mógłbym jakoś zagadać.

Na aplikacji randkowej mógłbyś spróbować jakbyś był silnym 8/10 (ale nie takim naciąganym 8/10, a naprawdę konkretną ósemką).
Bez tego zostaniesz zezłomowany, przerzuty i wysrany.
Po co Ci to? Chcesz kolejnej załamki?

Widzę, że ktoś tu proponował Ci siłownię jako miejsce do poznawania kobiet.
Dawno się tak nie uśmiałem, bo nie ma nic bardziej spermiarskiego niż zagadywanie do lasek na siłce
Zresztą jak miałby to niby zrobić?
Widzieliście kiedyś laski na siłce? Bo ja je widzę min. 3 razy w tygodniu.
Jak jest na bieżni to nie zagadasz do niej, bo ma słuchawki na uszach.
A jak ćwiczy coś z ciężarami, to między seriami podnosi telefon i usilnie z kimś pisze SMSy.
Aha... Często się zdarza, że laski są tam ze swoimi chłopakami, którzy akurat robią klatę na drugim końcu sali, więc jak źle podbijesz, to możesz jeszcze wpierdol wyłapać

Ja zacząłem (od niedawna) podrywać laski podchodząc do nich na ulicy.
Jakbyś chciał widzieć jak to wygląda od stron praktycznej, to zapraszam to poniższego tematu, w którym to opisuję.

https://www.netkobiety.pl/p4195722.html#p4195722

@Brzoskwinia1 - zapisz się na studia, najlepiej psychologia czy podobne gówno, tam jest najwięcej kobiet i najłatwiej będzie kogoś wyrwać.

wieka napisał/a:

Napisz więc to wszystko i zobaczysz, musisz próbować do skutku.

Tragedia, co ty mu doradzasz? Jak napisze, że jest wózkowym ze średnim wykształceniem, do tego 175 cm wzrostu to będzie miał takie rwanie, że się chłopak po kilku dniach załamie.
Do autora: jeżeli masz zamiar napisać na portalu randkowym to co wyżej pisałeś to oszczędź sobie czasu i nerwów i w ogóle nie zakładaj konta bo odzew będziesz miał zerowy, a jeżeli jakimkolwiek cudem coś się trafi to będzie to samotna matka po 30 z dużo nadwagą (ale to i tak musiałbyś mieć wyjątkowe "szczęście" )
Najśmieszniejsze jest to, że nawet ekspedientka z żabki czy biedronki będzie cię uważała za wyjątkowo marną partię do wyrwania, dla niej nie będziesz nawet opcją B tylko raczej Y (Z to ewentualnie bezdomny)

Jedyne co możesz zrobić to zapisać się na jakieś zajęcia, na które chodzą kobiety, czyli np; kurs tańca, może siłownia popularna wśród kobiet z okolicy, ewentualnie wycieczka, najlepiej wybierz wyjazdy dla singli (są takie, trzeba poszukać). I nie ma znaczenia co lubisz a czego nie, jak chcesz poznać dziewczynę to musisz się poświęcić, bo jako wózkowy ze średnim wykształceniem i 175 cm nie masz żadnych szans na portalu randkowym. No chyba, że napiszesz, że jesteś właścicielem tej firmy, to by zmieniło wszystko o 180 stopni ;-)

Sorry, że tak brutalnie ale ja mam kilka lat więcej i już to wszystko przerabiałem, więc oszczędzę ci czasu i rozczarowań. Ja tańczyć nie lubię ale swego czasu zapisałem się na kurs tańca i poznałem tam kilka dziewczyn, z jedną nawet jakiś czas się spotykałem, byłem też kilka razy na mniej zorganizowanych wyjazdach i też poznałem kilka dziewczyn, później byłem na Tinderze i ... jedno wielkie rozczarowanie. Dopiero w ostatnich dniach coś drgnęło ale to z powodu drobnego kłamstewka odnośnie mojego statusu majątkowego, gdyby nie to to byłaby bieda.

wieka napisał/a:

Nie chodzi tu o dobre rwanie, tylko znalezienie bratniej duszy.

A jakie ma szansę na znalezienie bratniej duszy z zerowym zainteresowaniem że strony kobiet? To co wyżej napisałem nie jest żartem, "nawet ekspedientka z żabki czy biedronki będzie cię uważała za wyjątkowo marną partię".

Od razu widać, że jesteś kobietą i nie wiesz jak w męskim świecie działaja aplikacje randkowe. Przeciętna kobieta ma dziesiątki chętnych dziennie (chętnych głównie na darmowe ruchanie ale zawsze coś), przeciętny facet ma ułamek z tego i to zazwyczaj od kobiet zdecydowanie mniej atrakcyjnych niż on sam (otyłe, samotne matki, bezrobotnego itd...). Skoro nikt się do niego nie odezwie na tej aplikacji to jako sposrod okrągłego zera znajdzie ta bratnią duszę?

A na koniec tak już całkiem poważnie: ile znasz 20 kilku  letnich dziewczyn zainteresowanych wózkowym z zarobkami w okolicy minimalnej, 175 cm z wykształceniem średnim i bez większych perspektyw na zmianę tego stanu rzeczy?
Nawet jak masz kobiecy odpowiednik czyli jakaś Julka która skończyła technikum ekonomiczne i pracuje na kasie to ta Julka szuka na partnera prawnika, biznesmen, lekarza, informatyka itd... Zwłaszcza jeżeli z wyglądem mieści się w akceptowalne średniej. To że nie znajdzie (na stałe) to inny temat, ale szuka, i nawet nie zwróci uwagi na kogoś na swoim poziomie. Witamy w męskim świecie :-)

Ja poznałam mojego męża na imprezie urodzinowej naszej wspólnej znajomej.
Szwagier poznał swoją żonę, bo wprowadziła się dwa domy obok i jak to na wsi - trzeba "obadać" kto to.

Masz jakieś hobby które wymaga wyjścia z domu? Jakiś sport? Jest mnóstwo grup gdzie szuka się towarzyszy do (na przykład) chodzenia po górach. Możesz zacząć grać na przykład w koszykówkę, siatkę czy cokolwiek innego i wejść w jakąś zupełnie amatorską grupę ale to zawsze poznanie nowych osób. Widziałam na fb grupy gdzie ludzie umawiają się po prostu na spacery w bliskiej okolicy. Albo żeby w grupce pobiegać. Są grupy zszeszające ludzi grających w planszówki i spotykający się po kawiarniach.

@Brzoskwinia1 - zapisz się na studia, najlepiej psychologia czy podobne gówno, tam jest najwięcej kobiet i najłatwiej będzie kogoś wyrwać.

Kobiety są dziś niezależne, wykształcone, samodzielne – i to świetnie. Ale czasem ta niezależność nie przekłada się na gotowość do budowania związku opartego na współodpowiedzialności. Zdarza się, że zamiast partnerstwa, szukają wygody i zabezpieczenia. To nie jest reguła, ale warto o tym mówić.

Jeden z nielicznych postów w którym częściowo zgodzę się z Kaszpirem, po pierwsze jeśli widzimy na Insta iż każdy ma samochód za 200 tys. albo i więcej to statystycznego normalnego chłopaka nigdy nie będzie stać na taki samochód. Dalej nieruchomości jak widzimy apartmatenty za 2-3 mln celowo nie pisze o tych bardzo drogich, o jest to kwota dla wielu osób zabójcza. Owszem kobiety nie mają tendencji do bycia wybawicielką i to jest ważne powiedzenia wprost jeśli ona jest samodzielna to za nic w świecie nie będzie chciała kogoś niesamodzielnego i tego trzeba mieć świadomość.