SmutnaDziewczyna007 napisał/a:Giaa2 napisał/a:Także on pokazał zrównoważenie poprzez brak wchodzenia w jakieś daremne pyskówki czy bycie chamem, ale zabrakło właśnie tej kropki nad i
Z wypowiedzi naszego gościa mam wrażenie że tej kropki mu brakuje dość często.
Może być tak że ona jest walnięta. Ale może być tak jak mówi Johny gość ma wymagania z kosmosu, nawet nie są w związku a już laska ma zwijać biznes bo za mało czasu dla niego. Jej wybuchy mogą być reakcją obronną na probe manipulacji i wymuszanie na niej poczucia winy(nie masz na mnie czasu, jutro przyjedz bo zrywam!). Przy innym gościu może być cud miód. A może bez względu na to co zrobi to z nią jest coś nie tak.
Jak zawsze na forum widać że autor ładnie pisze, dużo rozmyśla i analizuje, na wszystko ma odpowiedz, ale w realu to inna sprawa 
Cześć. Przeczytałem wszystkie weekendowe opinie i dziękuje za nie. Odniosę się pod tą, bo do tej mi najbliżej i zostałem wywołany do tablicy.
Mogłem wtedy faktycznie zareagować inaczej, ale nie uważam, żebym zrobił coś przesadnie złego. Jeżeli ktoś mówi "spier^*aj" to oznacza brak szacunku. Uważam, że trzeba brać odpowiedzialność za swoje słowa i jeżeli ktoś mówi, że nie chce mieć kontaktu to nie pcham się. Jeżeli ktoś mówi, że mam "spierd*7^ć"to też zostawiam w spokoju zgodnie z prośbą.
Co do wymagań z kosmosu to uwierz mi, że nie. Niczego od niej nie oczekiwałem, nie prosiłem o pomoc, nie potrzebowałem pomocy w jakimkolwiek względzie, bo mam/miałem świadomość, że ona ciężko pracuje do późnych godzin. Stąd też jak jechałem do niej to robiłem jej zakupy, ogarniałem to co mogłem, żeby ona miała lżej. Nie oczekuję, że ona będzie rezygnować nagle z godzin i zmieniać swoje życie. Dobrze było tak jak było a nawet jak dla niej było za dużo to mogliśmy ograniczyć i przesunąć widywanie np. na inny dzień. Ja serio nie oczekiwałem, że nagle przeprowadzki, zamykanie biznesu. Podchodziłem do tego z myślą, że daje tyle ile chce dawać. Do niczego nie zmuszę. Czy przy innym gościu będzie cud, miód? Może, nie wiem. Uważam, że potrafiliśmy ze sobą spędzać czas poza domem, natomiast ona w mieszkaniu ( w którym też pracuje) czuła się przytłoczona pracą, w każdą niedzielę już przezywała, że od poniedziałku to samo. Wspierałem, tłumaczyłem, chciałem pomóc.
Co do wspólnego mieszkania - mówiłem jej, że mogę być bliżej jak zobaczę, że jej faktycznie jakoś zależy na tej relacji a nie jest to relacja koleżeńska i idzie w dobrą stronę, rozwija się samoczynnie. Jeżeli ktoś nie mieszkał nigdy z kimś to ma swoje przyzwyczajenia, schematy, układ dnia, który jest ciężko zaburzyć tak od razu. Dlatego ludzie pomieszkują u siebie, dogrywają się a później jedna strona wprowadza się do drugiej. Docelowo wiadomo, że super byłoby zamieszkać razem, ale nie chciałbym wywracać jej życia do góry nogami - tym bardziej na początku, gdzie faktycznie przychodzą klientki i kręciłby się jakiś typ po mieszkaniu. Dlatego rzuciłem pomysł kiedyś osobnego mieszkania na początku, żeby mieć się bliżej nawet po jej pracy ale żeby dalej miała swobodę a później podjąć kolejny krok.
Wydaje mi się ( nie oceniam czy to źle czy dobrze), że ona ma obraz idealnego życia zaczerpniętego z internetów, z social mediów. Od razu po jakimś czasie powiedziała co ona lubi jak facet nosi i od razu wyciągnęła na zakupy, żebyśmy do siebie pasowali a ja nigdy nie przywiązywałem uwagi do marek na koszulkach. Nie to świadczy o człowieku.
Kilka dni przed wyjazdem ( ja u siebie, ona u siebie) wybierałem rzeczy na Zalando. Wysłałem jej, żeby pokazać czy fajne i ona wysyłała mi jeszcze co jej się podoba. Rozmawialiśmy przez telefon i wysyłaliśmy sobie w tym czasie zrzuty. Wysłała mi z 7 koszulek, ja wybrałem sobie też 1 czy 2 i zamówiłem 2 rzeczy które ona podesłała i jedną tę którą ja trafiłem. Po czym usłyszałem, że po co jej zawracam tyłek i marnuję czas skoro i tak nie zamówiłem wszystkiego tego co ona wysłała. Przypomnę, że na 3 rzeczy zamówiłem 2 od niej i jedną swoją. Bądź co bądź te rzeczy które wysłała mi się spodobały i pewnie trafiłbym na nie przy późniejszym przeglądaniu ale awantura o to, że nie zamówiłem wszystkiego co ona chciała?
Wydaje mi się, że może w głowie ma obraz jakiegoś idealnego faceta, do którego próbuje "dociągnąć" swoich wybranków. Przypomnę, że tam nie było nigdy długiego związku. Wydaje mi się, że mam dobre podstawy do fajnej relacji, wiem jak trzeba żyć, pomagać sobie, motywować się. Widzę to po małżeństwie brata, rodziców i bliskich. Nie oceniam, ale u niej brak takiego wzorca:
rodzice żyją jakby osobno w jednym domu, nie sypiają ze sobą od X lat, babcia z dziadkiem koło 75 lat, ale dziadek jeździ do innej kobiety gdzieś i babcia płacze i się żali, przyjaciółka bez faceta, druga ma 30 lat i ma gościa 55 lat (on bogaty, ona młoda - czy to miłość? Nie oceniam). Wydaje mi się, że brakuje tam po prostu fajnego, zdrowego wzorca w otoczeniu, że to życie można fajnie razem pchać do przodu.
Co do wymagań na sam koniec - chcę poznać kogoś kto będzie po prostu dobrym człowiekiem, dobrym człowiekiem dla mnie a nie traktował jako piąte koło u wozu. W domu nie ma rzeczy, której nie zrobię, nie naprawię, nie wyremontuję. Ogarniam swoje życie i chętnie pomogę, ale ona chyba już przez ten czas bycia samej ma bardzo dużo męskiej energii a zbyt mało kobiecej.