Nie wiem co mam robić, odejść czy zostać ?

3 dniowe wyjazdy na wieczory kawalerskie? ..dziewczyno. naiwna

A nie przyszło Ci do głowy, że nie było tego seksu z Tobą... bo był gdzieś z kimś innym? Czasami wydajesz się być strasznie naiwna...

A może on nawet nie wiedział, że jest z Tobą w "związku"

Może ja spróbuję wyjaśnić. Związki generalnie tworzą się na dwa sposoby: albo jest "strzała Amora", czyli nieoczekiwanie trafiasz na osobę, w której pasuje Ci dosłownie wszystko (albo prawie wszystko) I wtedy nie robisz żadnych kalkulacji, gaz do dechy i nie oglądasz się na nic innego albo... bierzesz sobie kogoś z dostępnej (na węższym lub szerszym obszarze) puli i wtedy już mimo wszystko bardziej zastanawiasz się czego chcesz, czego oczekujesz od życia i partnera... jednym słowem jedziesz wolniej i ostrożniej. Problem z tym pierwszym wariantem jest taki że (nie owijając w bawełnę) trzeba miec szczescie żeby ktoś taki pojawił się na Twojej drodze (a DUŻE szczęście żeby to zagrało w obie strony): możesz tak trafić za pierwszym razem, możesz czekać kilka lat, a możesz do usranej śmierci kogoś takiego nie spotkać. Drugi wariant jest znacznie bardziej dostępny (bo gdyby ludzie łączyli się tylko według tego pierwszego, to związkach byłoby może kilka procent populacji) I nie ma co dyskutować nad przyczynami, bo roztrząsają jrle jedynie ci, którzy chcą całemu światu powiedzieć że akurat ICH  związek niby jest w czymś lepszy od związków innych ludzi. Bullshit, nie jest, mieli po prostu wiecdj szczescia; tak samo jak każdy może zostać milionerem, jeśli tylko ma farta by trafić właściwe liczby w lotto.
Natomiast czezc związków z tego drugiego wariantu tworzy się w ten sposób że dana osoba zakładzie sobie jakieś kryteria i bierze sobie tego, kto z danej grupy najlepiej do nich pasuje. Ale nieraz jest tak ze nawet zwycięzca przekracza dolną granicę o niezbyt wiele punktów, co skutkują tym że z czasem (kwestie eygladu, opatrzenia się, dbanie o siebie, lepszego poznania) może spaść poniżej tej granicy i to nawet nie na tyle by szukać kogoś innego , ale by nie być pewnym jak się dalej widzi przyszłość  z tą osobą, nie jest się pewnym czy chce się ślubu (ale nie musi to być jednoznaczne z myślą że na pewno nie chce!) czy i ile jest skłonny dla tej osoby poświęcić. I chyba to miał na myśli forumowicz, który Ci pisał o "życiu na pół gwizdka".

Sama sobie odpowiedz czy w Tobie przez ten okres zmieniło się coś, co sprawiło ze w jego oczach ta relacja zeszła na półgwizdkową...

Nowe otwarcie dzięki za wyjaśnienie, On do mnie dzwonił wczoraj ,żebysmy pogadali, ale przecież już nie ma o czym rozmawiać mówi, że to ja go źle potraktowałam, on w ogóle nie widzi swojej winy, tego że relacja nie idzie do przodu....

Nie widzi winy, bo realnie nie planował rozwijać waszej relacji.
2 lata to już czas poważniejszych deklaracji.

Odpowiedz ile ma lat?

Czy on był w takim dłuższym związku? Może on taki trochę nieogarnięty.

Chyba trochę mu zależy skoro dzwoni.

Mówił coś o planach?

Obie wiemy,że na to spotkanie pójdziesz. Czego możesz się zatem na nim spodziewać? Ano tego:
- kotek kocham cię,
- przecież między nami jest dobrze co Ty wymyślasz,
- po co komplikować coś co jest proste i działa dobrze takie jakie jest ( dobrze dla niego),
- przecież jak chcesz to ci dam te klucze i sobie mieszkaj u mnie ale ja i tak wracam późno albo wogole nie wracam bo mam delegacje i wypady z kumplami. Nie wiem czy Ci będzie komfortowo w nieswoim mieszkaniu samej siedzieć. No ale jak chcesz to się wprowadzaj,
- ja się w małżeństwie i pieluchach nie widzę. Ślub to tylko papierek a my przeciez i tak jesteśmy „razem” więc po co nam ten papierek. A dzieci… przy moim trybie życia, pracy i towarzyskich relacji nie ma miejsca na bycie ojcem. Zresztą możemy jeszcze ten temat przemyśleć może za ileś tam lat mi się odmieni. (On owszem ma jeszcze kupę czasu żeby bezproblemowo zostać ojcem jeśli mu się to jednak będzie widziało. Ty takiego luksusu czasowego nie masz).
- co Ci się zadziało że się tak upierasz. Pewnie koleżanki Ci nagadały, porównujesz się do nich. Ale my jesteśmy przecież szczęśliwi tak jak mamy teraz. Chodź się przytul, tęskniłem bla  bla blaaaa.

Na 99% obstawiam że zmiękniesz a potem będzie cisza na forum do kolejnego kryzysu, ktory opiszesz znowu tutaj tylko może już pod innym nickiem

Oczywiście,  że jak pójdziesz to zmiękniesz.
Tylko po co walkowac w kółko to samo..
Ale idź.  Może kupił pierścionek.
Jeśli tak, zapytaj o datę ślubu.
Na Twoim miejscu bym się  tam mało odzywała,  więcej posłuchała.

Na to też jest sposób, tylko jak ktoś go tu poda, to większość kobiet wydaje z siebie ryk oburzenia. A sposób to formowanie par gdzie wiek faceta = wiek kobiety +10 (no, może plus 6). 

Ja bym poszła na spotkanie. Tylko na neutralnym gruncie, park czy jakaś kawiarnia. Do mieszkania się nie pchaj ,bo może skończyć się w łóżku.

Wysłuchaj go i powiedzieć później wszystko co Ci leży na sercu.

Dużo ma tych kolegów? Może nie długo się wykruszą, będą mieć żony i dzieci nie będzie z kim imprezować.

Nie wiem jak często robi sobie wypady 3 dniowe, ale mój mąż też ma taki raz w roku.
Teraz takie wyjazdy na kawalerskie i panieńskie są modne. Sama byłam na 2 dniowym. Byłam grzeczna.

Pytałaś go dlaczego tak się broni ślubu z Ztoba czy z innymi.
Naczytał się,że po ślubie będzie rozwód, straci połowę kasy itd.
Ostatnio czytałam na innym forum złote myśli mężczyzn,że nie brać ślubu.

Bez histerii autorko z tym brakiem czasu i poszkodowaniem.
Gdyby tak było, to ja mam 20 lat więcej niż Ty a i tak muszę mieć na uwadze hy nie zajść  w ciążę.
Więc na dzieci masz czas
Ale jest prawdą, że często Twpi rówieśnicy są niedojrzali, i wolą młodsze często właśnie dlatego, hy od razu tych dzieci nie musieć  wychowywać
Natomiast 40 latek bez dzieci chętnie się ustatkuje z kobietą w Twoim wieku, będzie dojrzalszy i podzieli się z Tobą nie tylko kluczami do mieszkania. Może więc dzisiejsze dni będziesz wspominać jako dobrą odmianę i znajdziesz kogoś lepszego po prostu, mężczyznę,  nie chłopczyka.
Takie czasy, że mężczyźni dojrzewają później.

Ja tak samo wybieram facetow w moim.przydziale wiekowym czyli 30 kilku latkow, no chyba,ze jakis przystojny starszy by sie znalazl z fajny.charakterem to tez moze byc
Mlodzi odpadaja 20 kilku letnia gownarzeria ledwo szkole to.skonczylo

Ktoś wyżej zadał pytanie które sama miałam zadać ale zapomniałam. Lady czy Ty wogole znasz jego rodzinę, rodzeństwo? Byłaś kiedyś u nich albo on zaprosił ich do siebie i Ciebie również? Bo to też wiele mówi o tym czy on (pomijając niechęć do ślubów) wogole kiedykolwiek traktował Cię jako partnerkę z którą jest w związku tylko nieformalnym czy poprostu kobietę z która prowadzi sobie osobne równoległe życia i tylko czasem na chwilę te światy się zazębiają dla relaksu (ok to nie musi być nawet sam sex ale zjedzenie pizzy czy wspólny wieczór przy filmie). Bo jeśli to drugie to nawet nie wahałbym się minuty czy tracić czas i nerwy na spotkanie i słuchanie jakichkolwiek wyjaśnień czy propozycji. A jeśli jednak funkcjonowałaś w świadomości jego i jego bliskich jako prawdziwa partnerka to może i poszłabym na to spotkanie ale też nie po to by się dać omamić ale na spokojnie a nie przez telefon rozstać jak dorośli dojrzali ludzie. Partner na to zasługuje, kolega od spotkań z doskoku niekoniecznie.

Jak tłumaczył to ,że nie zaproponował żebyś pojechała z nim?
Pytałaś go o to ?

Jeśli nie zabierał Cię  na spontaniczne spotkania z przyjaciółmi,  a tylko takie, gdzie miał przyjść osobą  towarzyszącą, to trudno to nazwać  poważnym traktowaniem.
Z partnerką się bywa na grillu, idzie z przyjaciółmi i partnerką na kawę,  wpada do rodziny na obiad.
Bardzo mi przykro, ale to nie był poważny związek.
W rozmowie z jednym Panem, gdy zapytałam go o partnerki,  bo po rozwodzie nie miał  żony już,  a sprawę oartnetek pomijał, usłyszałam,  bym nie nazywała ich partnerkami, bo to były: ZNAJOMOŚCI,  jak podkreślił Pan stanowczym tonem, bo spotkania bez mieszkania razem i wspólne wyjazdy wakacyjne, to są ZNAJOMOŚCI.
Zacytowałam Ci dokładnie mężczyznę
Oni sobie naprawdę  kategoryzują kobiety.
Zastanów się czego Ty chcesz i czy są jakiekolwiek przesłanki,  że właśnie z nim jesteś na dobrej drodze ku temu.
Po prostu zadbaj o siebie, nie oglądając się na niego.

Ale masz z tym mieszkaniem i planowaniem ,dlatego z nim zerwałam

Chodzilo mi że masz rację z tym mieszkaniem, że on sam powinien to zaproponować, a nie ja ciągle wychodziłam z inicjatywą...

Dokładnie Ela, czasami żałuję że nie żyje w dawnych czasach, gdzie faceci mieli inne podejście do relacji

Wrócę do mojego pytania, które zostało pominięte, a też rzuca określone światło na Waszą relację:

Czyli nie zostawiał Cię, po prostu byłaś w swoim domu, a on jechał na imprezę. Wbrew pozorom to nie jest to samo, przynajmniej w moim odczuciu.

Nie zdradzaj tak łatwo naszych sekretów

No nie? Potem dziwić się, że niektórzy patrzą na rodzicielstwo, jakby ich świat miał się skończyć

są priorytety

ona czuje, że jej czas ucieka, a brak deklaracji z jego strony co do przyszłości związku

oni nawet nie mieszkali ze sobą, a widywali się w weekendy
to poziom oficjalnej kochanki, a nie przyszłej żony

Facet jest z tych co nie chcą ślubu i dzieci.
Ale Lady nie była żadna kochanką. Przedstawił rodzinie - nie musiał, zabierał na wesela nie musiał itd. to że nachlal się z kolegami nie znaczy że ja zdradzał. Czy wyjście osobno oznacza kurestwo.

Rozumiem,że jest tu dużo osób zdradzonych ale nie każdy jest psem na baby.

Dziecko to nie kula u nogi.
Wyjście jest wskazane, wracasz bo masz do kogo i chcesz wracać.

Lady byla ważna tylko gość z tych na nie.

Mam kilku znajomych co robili wyjazdy po 1-2 tygodnie. I wbrew pozorom nie było tam żadnej rozpusty czy coś. Ot po prostu - urlop z kumplami.

A to spotkanie to cotygodniowe wyjście do klubu
Z takich "wyjść" znam dzieci.

Dzięki za miłe rady, i nie jestem żadną frustratka, to przykre że ludzie tak piszą.

Proszę zachować te chamskie komentarze dla siebie. Lepiej Ci jak się powyzywasz? Proszę nie komentować jeżeli coś ma mnie zranić, i tak jestem załamana że zerwałam. Każda kobieta która oczekuje że jej mężczyzna się oświadczył jest frustratka tak ? Ja z nim zerwałam, nie czekałam aż mu się odmieni.

No litości! W życiu nie byłam w klubie bez towarzystwa swojego partnera. I kto mówi, że to muszą to być nocne wyjścia? A od spotkania z przyjaciółkami i oderwania się od codzienności, to jeszcze nikomu krzywda się nie stała, wszystkim może to zrobić tylko dobrze.
Współczuję braku zaufania, generalizacji i obecnej bądź potencjalnej partnerce (bo nie wiem jaki Ty tam masz ten swój status).

Zerwała czy nie, to osobna sprawa. Ja piszę o 'wieczorze kawalerskim', który był formą questa, ze zdobyciem księżniczki na końcu. Znajomy tak ze swoim kumplem i bratem spłynął (całą) Wisłą, bo przed ożenkiem zawsze chciał coś takiego zrobić. Kawalerska potrzeba sprawdzenia się przed ustatkowaniem.

-edit- spływ kajakami

Dlatego z nim zerwałam...chociaż serce boli