Czy kobiety nie robią kariery przez związki i mężczyzn?

Jezeli pijesz do mojego komentarza, to ja nie uwazam, ze kobiety zarabiają mniej i nie robia kariery.
Uwazam, ze jak w związku sa 2 osoby i jedna ma super karierę, to zwykle stoi za tum druga osoba, która dba o dom, dzieci, zakupy i przestrzeń, zeby ta pierwsza mogła karierę robic.
I niekoniecznie chodzi tu o super firmy, ale np kariere naukową, pisarzy, muzyków, ludzi, którzy nad robotą siedza po 12h dziennie. Moga, bo ktos im ogarnia resztę.

Płec dowolna, bo to działa w obie strony.

PS. Jezeli kobieta robi karierę jako mama na pełen etat, to za nią tez stoi ktos, kto musi jej zapewnić na to srodki

Mam nadzieje, ze w miarę logicznie napisałam.

Nie powiedziałam, ze w kazdym zwiazku ktos robi karierę.

Inna inszosc, ze to tez sie tyczy zarobkow. Bo za kims, kto zarabia te 12k stoi zwykle ktos, dzieki komu ten pierwszy mogl sie skupić na wypracowywaniu awansów.

Ale w tym rzecz, że w większości związków nikt nie robi kariery. A 12k to żadna wielka kariera, raczej przyzwoicie płatna, przeciętna praca. Dla mnie prawdziwa kariera, za którą idą prawdziwe pieniądze to sytuacja, w której zarabiasz na tyle dużo, żebyś nie musiała planować codziennych wydatków, nie musisz ograniczać się z urlopem, kupujesz taki samochód jaki ci sie podoba a nie taki na jaki cię stać. A zarabiając 12K, zwłąszcza brutto nie masz takiego komfortu, mało tego, najpewniej masz kredyt bo nie było cie stac na podstawowe dobro jakim jest dach nad głową.

To jest twoja definicja kariery.
Elon Musk chyba by się nie zgodził, że te dyrektory zarabiające po 6 tysięcy dolarów netto miesięcznie to robią jakieś kariery.

Natomiast zgodnie z Wielkim Słownikiem Języka Polskiego kariera to:
"stopniowe osiąganie coraz wyższej pozycji w jakiejś dziedzinie lub coraz wyższych stanowisk w pracy zawodowej."
Zatem jeśli ktoś, obojętnie czy kobieta czy mężczyzna, idzie na kilka lat na urlop w związku z wychowywaniem dzieci to jak najbardziej można powiedzieć, że poświęca swoją karierę.

Jasne, że te 6000 dolarów netto to żadne pieniądze z punktu widzenia miliardera, ale z punktu widzenia przeciętnego Polaka to pienieądze, które pozwalają na w miarę bezproblemowe i wygodne życie. Bo są tacy, którzy zarabiają mniej niż 1000 dolarów i też muszą sobie radzić.

Co do definicji słowa kariery to rzeczywiście trochę inaczej to rozumiem, jak ktoś zatrudnia się w magazynie na stanowisku młodszy magazynier a po 10 latach 'dorobi' się starszego magazyniera i 20% więcej do i tak marnej wypłaty to dla mnie nie jest kariera W takiej sytuacji kilka lat urlopu na wychowanie dzieci to raczej zastopowanie wegetacji niż przerwanie kariery. Przynajmniej ja tak uważam. Oczywiście zupełnie inaczej wystuacja wygląda u kogoś, kto pracuje na uczelni, ma możliwość awansu na stanowisko dyrektora czy członka zarządu itd...

To u mnie bylo tak, ze tata sie wspinal karierowo. Byly momenty, ze pracowal od 7 do 20. Siła rzeczy dom u dzieci miała na głowie mama.

Nie da sie zbytnio leciec w awanse i sciezki kariery, kiedy trzeba odbierac dziecko o 16 z placówki.

Kobiety zawsze będą sobie domawiać jak bardzo poświęcają się dla rodziny jak np. Anawe pisze o "kilku latach" spędzonych na wychowawczym. Gdy statystyczna Polka rodzi 1, w porywach 2 dzieci. A rośnie problem nadopiekuńczych mam i wychowywania zwłaszcza chłopaków przez nie na niezaradne ciapy. Tu ostatnio mama nie ma chyba innych problemów, to chce na silę rozdzielać córki. Jest też masa kobiet, które nie mają dzieci, a są zaledwie ekspedientkami, czy max nauczycielkami. Co do prac domowych. Pranie w pralkach automatycznych urasta do trudu pracy górnika, a pewnie czasowo pracę górnika przewyższa. Kiedyś pranie ręczne, to było nic. Z trudem jaki sobie zadaje kobieta, aby prać w pralce automatycznej. 
Prawda nie jest oczywista. Ale zgadzam się z Autorem wątku. Większość ludzi to miernoty (za mocne słowo) i lenie. Tylko, że za utrzymanie rodziny nadal głównie odpowiada facet. Dlatego on musi więcej.

Czyli co twoim zdaniem oznacza 'robienie kariery'?
Zarabianie 5 razy więcej niż ludzie wokół? Kierowanie zespołem ludzi?

To co dla ciebie jest pieniędzmi gwarantującymi wygodne życie, dla innych jest poniżej granicy ubóstwa. Więc moim zdaniem argument 'zarabia X' jest inwalidą.
Tak samo kwestia 'kierowania ludźmi', bo równie dobrze można być brygadzistą kierującym grupą magazynierów.

Moim zdaniem karierę robi ten, kto się rozwija w danym obszarze, wykonuje coraz bardziej odpowiedzialne/trudne zadania i przede wszystkim jest zadowolony ze swojej ścieżki zawodowej.
Więc ścieżka młodszy księgowy > księgowy > starszy księgowy > główny księgowy jak najbardziej jest karierą.
A jeśli zamiast tego mamy: młodszy księgowy > księgowy > siedzenie w domu z dzieckiem > księgowy to to jest poświęcenie kariery zawodowej.

Robić karierę oznacza zarabianie tyle, żebyś mogła wygodnie i bezstresowo za zarobione pieniadze żyć. Jasne, że nie ma jednej kwoty bo ludzie mają różne oczekiwania, ale jak powiesz, zarabiam super kasę bo mam 5000 zł netto to większość co najwyżej popuka się w czoło, ale jak powiesz zarabiam super kasę bo mam 25000 zł netto to większość pomyśli, dobre pieniądze, też bym tak chciał. Jasne, że znajdzie się grupka ludzi typu Obajtek, którzy co najwyżej pod wąsem się na takie drobniaki zaśmieją, ale ile jest takich osób? 2%? 3%? może 5%, bo cała reszta społeczeństwa zarabia dużo mniej.

I tak, karierę w zdecydowanej większości utożsamiam z pieniędzmi bo po to pracujemy. Są oczywiście wyjątki, gdzie ktoś ma naprawdę ważną i ambitną pracę, której efekty mają wpływ na bardzo wielu ludzi, ale nie oszukujmy się, przewalanie papierów przez księgową nie ma na nikogo i na nic wpływu. Jak schrzani robotę to w najgorszym razie trzeba będzie korekty robić i karę z odsetkami zapłacić do US.

A co do twojego przykładu, to wśród znajomych widzę, że starszą księgową zostaje się po 6-8 latach pracy na tym stanowisku... a do emerytury daleko więc z niejednym dzieckiem można na macierzyńskim przesiedzieć

U Ciebie było tak, a u moich rodziców inaczej. Moja mama zaczęła robić karierę jak już urodziła młodego, czyli mojego brata. Miała już wtedy 35 lat i do tego czasu była na specjalistycznych stanowiskach, jakimś liderem zespołu czy kimś podobnym. Dopiero po powrocie z macierzyńskiego, a musiała już mieć wtedy 36 lat, zaczęła piąć się wyżej. De facto przeskoczyła tatę, który zatrzymał się na pewnym etapie, gdy to mama zaczęła awansować, chociaż ona przy nim głośno tego nigdy nie powie. Ale myślę, że korzystała z taty doświadczeń i wiedzy, bo ja doskonale pamiętam ich rozmowy w kuchni o różnych zawodowych kwestiach. Myślę, że to ich nawet do siebie zbliżało, ale tak tylko gdybam. W każdym bądź razie m się to udało.

Oj nierealne te oczekiwania
Przebranżowic się możesz zawsze. Śmigaj do tych wymarzonych 25k. No chyba, że jesteś leniwy

Zart taki. Ale poważnie, zamotałeś sie w oczekiwaniach. Posiedź, pomyśl, zmienić coś mozna zawsze.

Większość ludzi ma pracę, a karierę robią jednostki.
Kariera to wieloletnie poświęcenie, a w przypadku kobiet okienko na zastanie rodzicem/matką nie jest tak duże jak w przypadku mężczyzn.
Dlatego pozostaje wybór: kariera czy rodzina.

A ile aktorek, piosenkarek nie zrobi kariery?

To są niestety wyjątki.

Zgadzam się, że rozwazania by trzeba zacząć co kto rozumie przez karierę. Bo w mojej pracy (mozna powiedzieć korpo) jest wiele kobiet na wysokich stanowiskach, które mają rodziny, dzieci itd. Także na pewno da się. Nie demonizowałbym, że jest jakiś ukryty układ patriarchatu, który powstrzymuje kobiety przed karierą i sukcesem. Choć na pewno sa w niektórych pracach, stanowiskach uprzedzenia, które moga utrudniać im (kobietom) odniesienie sukcesu. Generalnei u siebie w otoczeniu nie widzę tego bo od zawsze jak tam pracowałem było dużo kobiet w biurze na stanowiskach kierowniczych.
Ale wracając do tematu, kiedyś słyszałem wypowiedź bodajże Jordana Petersona, w dyskusji o równouprawnieniu kobiet i mężczyzn, gdzie dziennikarka pytała czemu mężczyźni dominują na szczeblach zarządczych w firmach itd. On fajnie podsumował (co ktoś już też tu wcześniej napisał), że taki mega sukces topowy to odnoszą tylko jednostki, w tym przypadku tamtej dyskusjii mężczyźni, ale to dotyczy tez kobiet. Ludzie, którzy całe życie poświecają temu celowi. Niewazne czy to kariera w firmie finansowa, czy sportowa, czy naukowa. To jest numer jeden dla nich i są gotowi wszystko temu poświęcić. I tak, jeśli chcą mieć rodzinę to druga strona musi się temu też poświecić i dostosować. Kiedyś były to głownie kobiety, przez tradycyjny model rodziny. Ale teraz jest kupa kobiet sukcesu, co albo maja, albo nie mają rodzin (bo nie chcą) i są też na szczycie. I też zgadzam się, że na pewno dziecko może karierę opóźnić/przerwać,ale to też kwestia priorytetów. Bo dzisiaj mam dużo znajomych, gdzie to facet tak naprawdę ogarnia życie rodzinne, a kobiety życie zawodowe gdzie się realizuje.

EDIT:
Ogólnie jak pisałem kwestia priorytetów. Jeśli ktoś się koncentruje na rodzinie i to jest jego wartość + normalna praca w rozsądnych granicach to wiadomo, że jakiejś ultra kariery nie zrobi, czy to kobieta czy mężczyzna. Ale same związki nie przeszkadzają myślę w karierze, a czasem mogą pomóc jeśli druga stron będzie wpsierać i odciążać w innych obowiązkach osobę robiącą karierę.

Pzdr!

Wysokie stanowisko w korpo to kariera?

Jakas kariera to jest moim zdaniem. Wymaga pokonania iluś tam szczebelków w drabince, jakiś tam wyzwań i poświęceń.

Ale wiadomo, kązdy inaczej to postrzega. Julia postrzega np. na top poziomie,a dla innych to będzie, że został kierownikiem zmiany w Dyskoncie bo kosztowało to tą osobę ileś lat pracy i poświęceń

Znam wiele kobiet dla których kariera nigdy nie była ważna. Co ważne- pracowały w wyuczonych zawodach ale to nie była żadna kariera. Marzyły o rodzinie, dzieciach, poświęcały się tym rodzinom. Wypadały na parę lat z rynku pracy bo ciąża, macierzyński, wychowawczy, cały czas opieka na chore dziecko... nie były w stanie nadgonić awansów w strukturach firmy, omijały je podwyżki, są na stratnej pozycji względem swoich mężczyzn... czy żałują? Nie, te które znam nie. Były tłem i wsparciem dla mężów którzy pracowali ciężko by rodzinie nic nie brakowało, i to ich wspólny sukces. Ich praca domowa jest doceniana i szanowana, poświęcenie jest szanowane. Nie są gorsze....

Nie rozumiem tego postu. Mam wrażenie że chcesz się pochwalić swoimi zarobkami. Czytając ten post piszesz tylko że X kasy to mało i to żadna kariera.

Kariera to nie tylko kasa.
Jest różnica pomiędzy kariera akademicka, kariera korposzczura, kariera celebrytki czy kariera w niszowym zawodzie który daje rozpoznanie w bardzo małym światku.

Tak. Kobiety tak jak mężczyźni sa stopowanie w kwestii "kariery" przez partnerów, rodzinę czy przyjaciół. Nie odnosi się to tylko do kobiet.

Jednocześnie sam znam przypadki kobiet które nie poszły na studia z uwagi na urodzenie dzieci, czy przerwały hobby. Czy żałują? Część tak. Część nie, bo dobrze im zajmować się domem. Inna grupa pracuje.

Moje trzy grosze: jeśli kariera dla Ciebie to tylko kasa, to niestety bardzo często tacy ludzie do grobu zabierają tylko to. Znam korposzczurow którzy dekadę uganiali się za pieniędzmi, a jak stracili wszystko inne, swoje najlepsze lata to przychodził żal i kryzys.

Tak więc sugeruje przestać tutaj mówić o tym że 12k to mało, bo dla ponad 80% społeczeństwa to kasa często nieosiągalna. A znam ludzi zarabiających po 5-7 tys i żyjących pełnią życia, tworząc mała "karierę" na boku (hobby it'd)

Jest kariera akademicka, jest kariera w niszowych dyscyplinach sportow wyczynowych, kariera fryzjerska gdzie tworzy się własne szkoły cięcia, kariera zawodowa ścisłych - fizyk, chemik itd. kariera biznesowa. Kariera w technologii/it. Jest masa ścieżek rozwoju. Zrozum że nie każdy ogląda pudelka czy tego typu portale. Dla niego Kent C Doods jest synonimem kariery (programowanie właśnie), dla szachisty szachista itd.

Kariera to dosłownie doskonalenie się w konkretnej dziedzinie, rozpoznawalność w niszy i pokonywanie kolejnych szczebli/przełamywanie swoich granic.

Ha, ha, ha. Ubawiłaś mnie.

W polskich realiach mężczyźni piszą nawet tutaj, że kobieta ma mieć swoje pieniądze, bo oni nie będą "finansowali leniwych bab". Tylko że to kobieta chodzi w ciązy, jest zwalniana z pracy bo dzieci chorują, albo nie jest brana pod uwagę w firmie gdy rozdawane są podwyżki, z tego samego powodu. Gdy dzieci są małe często nie może pracować wykorzystując swoje możliwości, bo musi dziecko odebrać z przedszkola o określonej godzinie i nie ma mowy o tym, aby spokojnie pracowała bez stresu.
Jeszcze dobrze, gdy dziecko jest jedno.. Ale gdy jest ich więcej? Rodzą się co dwa, trzy lata? Faktycznie, kariera stoi otworem przed taką kobietą.

To jedno: Drugie i też bardzo ważne; Kobieta nawet bezdzietna, w związku z facetem zawsze postawi jego karierę wyżej niż własną. Gdy brakuje pieniędzy, to studia podyplomowe męzczyzny zawsze będą ważniejsze niż jej, zmiana pracy bo facet awansowal? Oczywiście że tak, nieważne że ona będzie musiała w nowym miejscu zaczynać od zera. On dostał nowe stanowisko na końcu świata? Ależ oczywiście, jadą Nawet gdy dla  niej jest tam jedyne zajęcie w postaci prasowania mu koszul. Chyba że w końcu ona powie stop i się rozwiedzie. Wtedy zacznie robić cokolwiek dla siebie.

Przykłady nie wyssane z palca, wszystkie z życia i są realne.

To.jak ma jedno dziecko i widzi, ze jej ciezko pogodzic z tym prace a rodzi sobie co roku cala druzyna pilkarska to z wlasnej glupoty jej ciezko. Ja to mowie albo zero dzieci albo.jedno.max wiecej to juz katorga

Ja istnieje.  Dlaczego nie wierzysz?