Nie wiem co mam robić, odejść czy zostać ?

Czekac na co? Cudow nie ma. Odejsc i to szybko, bo marnujesz swoj czas, nie pasujecie do siebie, on nie chce tego co ty. Nie ma tu miejsca na kompromis, bo nie da sie miec polowy slubu i polowy dziecka.
To tego jest pijusem i hulaka. Malo sie spotykacie, to w ogole nie brzmi jak zwiazek a juz na pewno nie jakis powazny. Dla niego ten zwiazek to tyko z nazwy a na prawde on traktuje cie tylko jak czasoumilacz, nie jak powazna partnerke.
Szanuj sie.

On Ci wyraźnie powiedział na co możesz liczyć: na nic.
Jesteś tylko panią która umila mu weekend.
Sama powiedziałaś, dla niego liczą się koledzy, siłownia, imprezy i alkohol.
Ty się nie liczysz. Jeżeli facet widzi przyszłość z daną kobietą, to stara się ją zaklepać. Proponuję wspólne mieszkanie, oświadcza się i bierze w końcu ślub. Tutaj chłop po 2 latach nawet nie chciał z tobą zamieszkać, a ty o jakimś ślubie mówisz czy dzieciach. Jesteś bo jesteś, jutro może ci napisać SMSa że to koniec i tyle po twoim " związku"

Z tym człowiekiem nic nie osiągniesz.

To nie jest związek tylko weekendowy seks. Nic więcej. Nie marnuj czasu.

Odejdź.
Szukasz stabilizacji, związku, miłości. To nie ten adres.
Z tego nic nie będzie. Szukaj kogoś innego....

Czy ja dobrze rozumiem, że jechał na tą imprezę, kiedy byłaś u niego na weekend i zostawiał Cię samą w jego mieszkaniu?

Wypunktujmy zatem:

Trzeba tu jeszcze coś dodawać?
Jeśli chcesz to czekaj, ale gwarantuję Ci, że się nie doczekasz, a na pewno nie w ciągu najbliższych kilku lat.

Człowiek a w tym przypadku kobieta, ma dziwną naturę. Kogoś kto jest pomocny, zaangażowany najczęściej zlewa, albo traktuje byle jak. Gdy facet ma ją gdzieś, stawia na ostatnim miejscu, ale ma np. wysoki status - no to już byłaby z nim długo, już by za nim biegała, oddała mu wszystko. Planuje ślub i dzieci.

Ja już próbowałam odejść, ale za każdym razem mnie zatrzymywał, starał się, nie było dnia żebyśmy nie rozmawiali, jednak nie chce takiej stagnacji, on mówi, że kocha ale z drugiej strony często jest zimny wobec mnie, że nie jest gotowy na poważne deklaracje, że ślub to tylko problemy i nie rozumie facetów, którzy się w to pchają...jego brat jest młodszy i ma żonę i dzieci. Tak bywało tak, że jeździł na imprezy a ja zostawalam sama na weekend, często w sumie.

Status to jedno. Pieniądze drugie. Wysoki status, to najczęściej wysoka pozycja w danej grupie. Facet ci imponuje i jest niedostępny. Twój kobiecy mechanizm robi ci psikusa, że to super kandydat na ojca twoich dzieci. Mimo, że on kompletnie się do tego nie nadaje. Do tego dochodzą emocje i robi się groch z kapustą.
Musisz się od tego odciąć. Nie gadać z nim. Bo to tylko uruchamianie karuzeli uniemożliwiające ci podjęcie dobrej dla ciebie decyzji.

Jesteś samodzielna, masz swoje życie niezależne od niego, to bardzo dobrze. Nie myśl o sobie, że na innego kandydata na męża cię nie stać, bo chyba nie masz garba ani drewnianej nogi? Są jeszcze na świecie mężczyźni którzy chcą tego samego co ty, czyli rodziny, żony i dzieci więc nie marnuj czasu na gościa który chce się bawić i traktuje cię jak chwilowy czasoumilacz. Według mnie po prostu zmarnowałaś dwa lata i czas sobie powiedzieć STOP. Nawet gdy w końcu dopniesz do czegoś czego chcesz, czyli ślubu, dziecka czy czegoś podobnego, to i tak będziesz dalej w domu siedzieć sama a on będzie używał życia gdzieś, gdzie nawet nie będziesz widziała. Nie oszukuj się, że go zmienisz, bo robisz bląd który tyle kobiet zrobiło przed tobą a teraz piszą tutaj zalewając się łzami, że przecież one takie dobre są, urodziły dzieci, prały gotowały a teraz zostały same bo mąż sobie kochankę znalazl i odpłynął na nieznane wody. Do malżeństwa nikt nie może czuć się przymuszony, nawet jeśli powie w końcu to sakramentalne TAK osobiście i bez przystawionej lufy pistoletu do glowy.

Rozumiem, że jest ci ciężko bo się zaangażowałaś emocjonalnie w ten związek, ale nic na siłę... Odpuść, jeśli nie chcesz sobie zmarnować życia. Sobie i jemu przy okazji, bo przecież on też ma prawo żyć jak chce, a jak chce żyć wyraźnie ci komunikuje.

Tak Salomonka wiele razy mówił, że jestem ograniczająca, a ja naprawdę starałam się być wyrozumiała, ostatnio pojechał na kawalerskie na trzy dni, z miesiąc temu był z kolegą na imprezie w innym mieście, naprawdę starałam się to zrozumieć, bo każdy ma prawo do swoich zainteresowań. Odejść jest bardzo trudno, strach, że sobie znajdzie inna rozwala serce.

To smutne, bo powinno cię w sumie cieszyć.

Masz problem z poczuciem własnej wartości? Dlatego pozwalasz się wykorzystywać? Tylko z tym problemem powinnaś udać się do specjalisty, bo forum ci chyba nie pomoże.

No jasne, gdzie by znalazł taką drugą naiwną.
Ma wszystko czego mu potrzeba, weekendowy seks bez zobowiązań. I jeszcze płaci tylko za siebie. Żyć nie umierać.

Bardzo dobrze zrobilas, a to,ze sie nie odzywa to oczywisty znak, ze mu nie zalezy juz pewnie i tak ma kogos na boku

Nie ma gotowej recepty jak sobie radzić po rozstaniu. Każdy inaczej to przechodzi i przez jakiś czas z pewnością będzie Ci trudno. Powiedz sobie, że to był jedyny sposób aby wyjść z relacji bez przyszłości i szansa na spotkanie osoby o podobnych oczekiwaniach do Twoich odnośnie zbudowania dobrego związku.
On nadal będzie robił to, co robił z Tobą - czyli beztrosko się bawił. Trudno aby było inaczej skoro tego chce od życia.
Jak będziesz nadal się nim interesować i zazdrościć mu zabawy to tylko bardziej będziesz to przeżywać.

Szukaj sposobów na własne przyjemności, na miłe spędzanie czasu i daj sobie szansę na poznanie innego mężczyzny.

Jeśli jesteś całkiem atrakcyjna, to za moment zaliczysz nowego gościa.

Za miesiąc będziesz skakać na nowym konarze.

Daj sobie troche czasu na zalobe po zwiazku, chcesz plakac to placz, moze wez pare dni wolnego i zapros przyjacilke albo bliska osobe z rodziny zeby byla wsparciem. Pierwsze tygodnie najgorsza a pozniej juz jakos pojdzie. Za jakis czas nie bedzie cie to ruszac w ogole.

Piotruś, widzę że od czasu zwrotu akcji z Twoją M. stałeś się bardzo zgorzkniały i cyniczny. Czyżby sytuacja rozstrzygnęła się ostatecznie? Bo mogłem nie doczytać.

Autorko Twoim pierwszym błędem pałkarza było to że chciałaś się rozstać na niby. No przyznaj sama przed sobą że to miał być taki straszak, takie ocucenie pana by się wystraszył że Ciebie traci i w te pędy zmienił swoje zachowanie, klęknął z pierścionkiem i kluczami do mieszkania.
A tymczasem zonk, nie klęknął i czujesz się zła sama na siebie że wogole  wyskoczyłaś z tym rozstaniem. Gdybys mogła cofnąć czas to pewnie w życiu nie powiedziałabyś koniec tylko jak do tej pory siedziała cichutko marząc, że może mu się kieeedys odmieni i łykając w milczeniu łzy gdy po raz kolejny pan wybędzie na jeden ze swoich kawalerskich wypadów weekendowych. 
On nie robi teraz nic w Twoim kierunku z dwóch powodów:
a) bo zna Cię i wie że sama zmiękniesz i będziesz chciała jakoś nawiązać kontakt. On sobie poczeka cierpliwie na to i wtedy ustawi Cię do pionu. Szczerze ja Ciebie nie znam ale też obstawiam że sama wrócisz do niego bo mimo wszystko patrzysz na niego w kategoriach „ wielkiego szczęścia które tracisz” a nie wygodnego dupka
Lub
b) ma już dość Twojego jęczenia o poważniejsza relacje i faktycznie jest mu nawet na rękę że ma problem z głowy. Jak gość majętny i niebrzydki to ze znalezieniem laski do seksu nie będzie miał problemu a ona przynajmniej na początku nie będzie mu „truła” żeby z tego coś poważniejszego było.
Lub
A) i b) jednocześnie. Pan czeka aż się pokajasz i przeprosisz że śmiałaś postawić sprawę na ostrzu noża a w tym czasie a jakże korzysta z życia. Wkoncu nie jesteście teraz razem.
Moja rada? Wytrzymać w tym postanowieniu bo decyzja o odejściu była najlepszym co mogłaś dla siebie zrobić Dziewczyno. Będzie bolało bo mózg płata figle podpowiada same piękne obrazki z czasu związku, bo przyzwyczajenie do człowieka robi swoje. Ale jak już przetrwasz najgorsze to bardziej trzeźwym okiem spojrzysz na to wszystko i przekonasz się że mogłabyś tak czekać latami i byś się nie doczekała. Szkoda więc czasu na faceta.

Feniks dziękuję za poradę, jednak ona bardzo boli, on się odzywal w weekend, ale ja go odrzuciłam, bo czuję że nie jest poważny w tym co robi względem mnie a teraz już milczy niech sobie szuka laski do seksu, powodzenia ....ale te słowa bardzo bolą

Lepiej żebyś patrzyła na to realnie nawet jeśli boli niż wciąż przez różowe okulary tego że to wielka miłość tylko czasu potrzeba żeby ON dojrzał do pewnych decyzji. On już dojrzał dawno temu do tego że chce by było jak jest obecnie. Wiesz to doskonale gdzieś w głębi siebie. Nie bez powodu tutaj napisałaś ze stwierdzeniem że utknęłaś w martwym punkcie tej relacji. A to co on mówił i zachwalał że jesteś wyjątkowa to zaiste prawda. Bo tylko wyjątkowa kobieta zgodzi się na weekendową znajomość z seksem albo i nie ( bo pan akurat wybył). Inna jak zobaczy o co w tym chodzi zawinie się szybko, no chyba że lubi ten sex dla samego sexu i traktuje taką znajomość na zasadzie fwb. Ty nie jesteś tego typu osobą a tyle wytrzymywałaś w tej „relacji”. Zaiste wyjątkowe. Wybacz sarkazm ale myślę że dobrze Ci zrobi jak sama na siebie się trochę wkurzysz za to jak pozwoliłaś się traktować. Może to pomoże Ci wytrwać w decyzji rozstania

Dlaczego rozstalas się przez telefon?
Nie chciałaś w 4 oczy? Tak by było chyba lepiej, powiedzieć o co chodzi.
Czy chodź raz powiedziałaś mu tak dosadnie,że chcesz konkretnej deklaracji?

Był w delegacji, a ja czułam że coraz bardziej się oddalamy, w cztery oczy bym płakała i pewnie zrobiła coś desperackiego a tego chciałam uniknąć, dlatego wolałam przez telefon porozmawiać

Dla niego były wygórowane.

Lady01
dlaczego tak bardzo zależy ci na facecie który nie był tobą zainteresowany?
Facet który jest zainteresowany chce z kobietą mieszkać.
Ty byłaś tylko od umilania mu czasu w weekendy.

Nie ma tu w sumie co drazyc. Wasze priorytety zyciowe sie rozjezdzaly, ty chcialas czego innego, on czego innego. Niczyja wina, czasem tak byla.

To nie byla jego "potrzeba przestrzeni" Tą realizują i faceci, którzy  sie oświadczają, chcą mieć dzieci i rodzinę
Tylko po prostu  inne podejście do relacji.
Wyraźnie Ci powiedział,  że nie chcę tego co Ty.
Tak jak wyżej napisali tu netfaceci: Jeśli mężczyźnie zależy na  zwiazku, to stara się ustalić już ma poczatku, czy kobieta jest skłonna z nim zamieszkać.
I nie jest to temat tabu.
Nie uważam, że byłaś umilaczem, ale.na pewno nie najważniejszym punktem jego prywatnego życia.
I z opisu jestem przekonana, że prowadził kawalerskie życie na tych 3 dniowych imprezach.
Fajnie było, ale inaczej to sobie wyobrażaliście o nawet o tym mówiliście.
Nie ma ci wpadać w długą żałobę, bo to nie zdrada, rozstanie w małżeństwie czy długoletnim związku z dziećmi, tylko właściwie  koniec romansu.
Nie ważne co mówił.
Facet który kocha kobietę chce z nią być na stałe i do tego dąży.
Widocznie to nie Ty jednak byłaś tą jedyną i szkoda czasu na ,alewanie się łzami.
Dobrze zrobiłaś. I we właściwym momencie.
Nie oszukał Cię. Rozminęliscie się w oczekiwaniach.

Nie przejmuj się za bardzo tym, co napisała Ela210. Szkoda, że związek zbudowałaś na wyobrażeniach, ale czyż usankcjonowane związki małzeńskie też się nieraz na nich nie opierają? Masz prawo być w żałobie, w żałobie za swoimi marzeniami, byleby faktycznie nie była to żałoba na całe życie.
Dobrze zrobiłaś zrywając, teraz dbaj o siebie i konsekwentnie unikaj z nim kontaktu, to pierwsza zasada zdrowienia po związku. Zdrowo się odżywiaj, dbaj o sen i wypoczynek, może więcej ruchu, jakieś babskie zakupy, wszystko, co odsunie natrętne myśli od niego i poprawi Ci nastrój. Powodzenia i wytrwałości, daj czasowi czas, a serce na pewno znowu zabije dla kogoś - jak mawiają starzy górale: niewiele osób jest z przeznaczenia powołanych do życia bez pary.

ToTy deprecjonujesz, romanse.
One nie są tylko dla seksu I są tam uczucia.
Ale tam gdzie chodzi o związek, są plany na przyszłość. On ich nie miał.
Nic die nie rozjechało, bo nie mieli wspólnego podejścia do tych spraw
No to jak oboje  uważali ze byli w związku, to o co im chodziło, pełnia szczęścia.?
Jak u Ciebie Nowe Otwarcie obojgu odpowiada ten stan i nie macie planów, to nic komuś do tego, w czym jesteście szczęśliwi.
Autorka  nie była.

Jak mieszkacie osobno,  ale macie takie same plany   i oczekiwania I uznajecie to za związek, to jesteście.
Ja w związki na odległość na dłuższą metę nie wierzę,  więc dążenie do zamieszkania razem nie jest tematem na kiedyś tam.

Zależy co rozumiesz przez "związek na odległość"

Inaczej też wyglądają dążenia w różnych grupach wiekowych. W wieku Autorki i jej faceta to faktycznie raczej czas na ustatkowanie się, na założenie rodziny. Z drugiej strony ja znam specyfikę życia w delegacjach i to naprawdę nie jest łatwe życie: mało czasu dla najbliższych, z reguły ciężko coś zaplanować , jedynym plusem (choć też nie zawsze) jest lepsza kasa niż na miejscu. Jak gostek przyjeżdża z delegacji i spotka się z kumplami, to wtedy pewnie myśli że przynajmniej coś z tego życia ma. Wiesz, może musi po prostu poważnie się nad tym zastanowić, zrobić bilans sytuacyjny... Wspólne życie i założenie rodziny to też wyrzeczenia. A do decyzji o wyrzeczeniach z reguły potrzeba czasu na przemyślenia.