Wolni szukający partnera, partnerki-specjalne miejsce-2-Na wyłączność!

A może to taki typ szybkiego weryfikatora, Pan Szybka Randka. Jak panna bystra to zobaczymy co będzie w realu i NEXT. Może obrał sobie już taką taktykę, aby przerobić morze dziewczyn. Miałam tez takie doświadczenie z (żonatym) gościem z portalu, który działał na podobnej podstawie, tylko, że pisałam z nim przez cały dzień i pod koniec prosił o telefon - dla mnie nawet to było za szybko (szczególnie, że już czułam, że mam do czynienia z kimś zajętym) Ja też po kilku zdaniach nie zgodziłabym się na telefon, to zdecydowanie za mało.
ALE najważniejsze, że Adela próbujesz, i to się chwali

Saperkę sobie muszę kupić do odwalenia całego tego śniegu, który dodatkowo spadnie z auta .

Po takim tekście, to pomyślałaby, że gołodupiec i ze spotkania nici

Kaszpir, mój Drogi, ten opis nie tyczył się Ciebie, tylko Pana od bałwanów . Ale skoro się zjawiłeś, to skomentuj: czy po wymianie 3 zdań od razu proponujesz rozmowę telefoniczną, czy jeszcze konwersujesz? Jak tak, to jak długo mniej więcej?

Chyba nie było . Najwcześniej, żeby dość pobieżnie sprawdzić z kim ma się mniej więcej do czynienia to wystarczyłby tydzień (dość intensywnej wymiany zdań) i tak właśnie celowałabym w spotkanie. Jeśli ktoś przedłuża ten okres do ponad 2 tygodni, to uważam za już z lekka podejrzane (boi się, ma coś do ukrycia). Bazuję często na instynkcie, który zazwyczaj mnie nie zawodzi. Tylko widzisz - w moim przypadku te emocje, nawet wirtualnie, szybko rosną (z mojej jak i tej drugiej strony - jeśli konwersacja jest satysfakcjonująca), stąd ten okres 2 tygodni oznacza już maniakalne myślenie, co to będzie jak się zobaczymy i trudno wytrzymać dłużej. Jeśli druga strona przekroczy za mocno tą granicę (2 tygodni), to istnieje duże ryzyko, że moje emocje i chęci opadną (uznam, że konwersator nie jest chętny) i nawet z mojej strony ze spotkania mogą być nici .

Co do telefonu, to po kilku dniach radosnego pisania mam ochotę na rozmowę. A właściwie, chcę poznać głos tego wspaniałego pisarza . Taki fetysz.

W jakimś innym wątku była też mowa o pocałunkach czy jakiekolwiek formy fizyczności na pierwszej randce. Zanim się spotkamy po raz pierwszy, to ja już wiem czy jest jakakolwiek szansa na ten pocałunek. Jeśli wywołał we mnie emocje podczas konwersacji to ma 90% szans na buziaka na pierwszym spotkaniu. A te wyliczania czy wypada czy nie, lub też - za wcześnie, na 1 czy 10 randce, to dla mnie jakaś abstrakcja i absurd, bo tu liczą się emocje (nie mówię tu o zakochaniu lecz bardziej fascynacji i ciekawości), i to m.in. one wywołują tą chęć zbliżenia się, czy nawet samo pożądanie. Tak jak kiedyś pisałam, mnie nakręcają umysły.

@Ever, tytułem przypomnienia

Mniejsza o to co mi się chciało. Podtrzymujesz te zeznania?

Podtrzymuję dodam tylko że lubię żartować i często się śmiać, wydurniać się i takie tam

Nawet jak mi smutno albo coś mnie boli to mam siły żartować z siebie albo sytuacji

Dzięki Ever, w takim razie wychodzi na to, że jednak jestem długodystansowcem, choć może faktycznie wszystko zależy od intensywności pisania.

Dlaczego "odważnie"? Chodzi Ci o szybkie przekroczenie granicy pewnych utartych konwenansów?

Dla mnie pocałunek na pierwszym spotkaniu(choćby w policzek) jest jak najbardziej naturalnym zjawiskiem, tym bardziej kiedy ta osoba właśnie wzbudziła emocje w trakcie wcześniejszego kontaktu. NIech to będzie choćby pocałunek na pożegnanie(w usta) albo  nawet w policzej na powitanie, połączony z uściskiem dłoni: zupełnie normalna reakcja. Nie ma wtedy znaczenia czy to obcy człowiek czy nie- po prostu wzbudza emocje, dltego, przy obopólnej zgodzie, dochodzi do wymiany takich czułości.

Zatem, każdy, jak widac możę to widzieć nieco inaczej..

To ja potrzebuje czasu.
Nie potrafię zauroczyć się od pierwszego wejrzenia, tym bardziej całować kogoś na pierwszym spotkaniu, nie mam takiej potrzeby.
Uścisk dłoni jak najbardziej, erotyczne gesty od obcych osób, czy takich co to je znam parę dni, tydzień, czy dwa-to już podpada pod molestowanie:D
Bo jak to, znam kogoś wirtualnie tydzień, dwa a na pierwszym spotkaniu on już chce się całować, czy łapie za tyłek-dla mnie to nie tyle, że jestem pruderyjna, ale to obcą dla mnie osoba.

Ja za to nigdy nie wiem jak mam się przywitać, czy przytulić lekko czy podać rękę i robi się niezręcznie, bo druga strona często ma ten sam problem chociaż są też dziewczyny co od razu "na misia" lecą się witać

Ze znajomymi tylko na misia

Ale tu nie ma mowy o zmuszaniu kogokolwiek

Hmm nie wiem, nie znam się, widocznie taki twój urok ja od zawsze lubiłem się przytulać do każdego

@Koralina haha, już tak nie strasz mną ludzi

To ja odwrotnie. Jak byłam dzieckiem lubiłam siadac na kolanach tylko u taty dziadka i wujków.
ale za specjalnie sie nie przytualałm, do kobiet to już wcale, chybam mze to były panie w przedszkolu.
Ogólnie byłam tylem dziecka, które jak dostawało  buzi w policzek, to wycierało twarz rękawem z obrzydzenia
Najbardziej jednak nie cierpiałam wszelkiego przymusu typu, daj cioci buzi, no nie odwracaj głowy, co tak stoi, idz i się przywitaj, pocałuj ciocie -  dlatego siostrzeńców i bratanków nigdy nie zmuszałam, jak słyszałam idz i pocałuj ciocie Ross a dziecko widziałam, ze nie chciało to sama mówiłam oj jak nie chce to niech nie całuje  ;D

Dobra Koralina. Poświęciłam się i policzyłam wiadomości z portalu. Z tym jednym facetem, z którym pisałam (i z racji poczucia humoru, swobody i inteligencji miał u mnie niezłe szanse) wymieniałam ok 200 wiadomości dziennie. Wyraźnie goniliśmy się nawzajem w odpowiedziach. On po 173 wiadomościach podał mi swój numer i poprosił o telefon (to był 1 dzień) - dla mnie za wcześnie, ale myślę, że przy takiej intensywności ten telefon byłby za 2-3 dni. Ekscytację wzbudza ktoś kto w odpowiedni sposób reaguje na to co piszę ja, a on taki był (pomijam, że pod koniec dnia przyznał się, że jest żonaty, czyli "w separacji" ).

Ross "Odważnie"?! W sensie: język mi odgryzie czy o co chodzi? Ja nie traktuję pocałunków jak jakiegoś zwieńczenia naszej wielkiej miłości, ale obowiązkowy punkt programu, aby móc iść dalej i głębiej. Powiem więcej, do pójścia z kimś do łóżka nie potrzebuje nic więcej oprócz pożądania i chęci. Żeby móc się w kimś porządnie zakochać wszystkie te przystanki muszą być zaliczone wcześniej. A pocałunek to też taki punkt, który sprawdza z kim mam do czynienia - dla mnie mega istotny. Ross, mam wrażenie, że tą fizyczność traktujesz jako akt najwyższego poświęcenia swojego ciała dla tej, jedynej i wyjątkowej osoby, a to jest tylko potrzeba fizyczna tego ciała (oczywiście, że wspomagana przez umysł), niczego tu nie poświęcasz, ale raczej bierzesz i dajesz przyjemność, przy okazji też tej drugiej stronie. Z bliższymi koleżankami i kolegami całujemy (w policzek) i przytulamy się na powitanie - tak okazujemy uczucia wobec siebie - lubię ich i chcę z nimi przebywać, więc również wyrażam wobec nich swoje emocje w ten sposób. Jako forma zacieśniania więzi koleżeńskich.

Serberysie Tygrysie oczywiście, żebym się z Tobą spotkała (jak prawie z każdym tutaj) i nawet dostałbyś buziaka i misia na dzień dobry, bo Cię lubię

Koralino nikt nie jest mnie w stanie zmusić do czegokolwiek . Chociaż były przypadki, że panowie wzięli mnie z zaskoczki z całowaniem i np. jeden dostał w twarz, drugi został odepchnięty i zatrzasnęłam mu drzwi przed nosem. Także potrafię być niebezpieczna . Ale, dla ciekawskich - jeden i drugi wrócili do łask w późniejszym czasie , ale trochę musieli się napracować.

Wydaje mi się, że pocałunek na powitanie, choćby w policzek, jest akurat wyrazem JUŻ rodzącego się kontaktu  miedzy ludźmi. Tak samo, jak później, np. na pożeganie można już kogoś pocałować w usta. To jakby wypadkowa tego, co się miedzy dwoma osobami dzieje. Wcale nie mówię tutaj o zakochaniu, zażyłości czy poznawaniu drugiego człowieka(bo tego nie potrzebuję, aby kogoś pocałować), ale pewnego kontaktu, jaki się właśnie rozpoczyna. Jeśli między dwojgiem ludzi panuje przyjemna atmosfera, to nie potrzeba tu wielkiej zażyłości, aby chociaż podziękować mu potem za spotkanie w odpowiedni sposób.

Jeśli chodzi o znajomych, to dla mnie zupełnie normalne, jeśli się witam na tzw. "misia", gdzie w przypadku dziewczyn obejmuje się i przytula a facetów wita uściskiem dłoni i poklepaniem po plecach. Nikt nikogo do niczego nie zmusza, bo wszyscy uważają to za naturalne. Może nie witam się ze wszystkimi, ale z sporą częścią tak.

Z portalu randkowego z nikim nie pisałam, wiadomo - nie bywam tam, ale pisałam z kimś z forum, co prawda towarzysko jedynie a mimo to propozycja spotkania i tak padła, ale gdzieś tak po 3 miesiącach 'znajomości', wcześniej przeszliśmy na znajomości telefoniczną, ale głównie smsową, a jeszcze wcześniej sens kontynuacji znajomości został "potwierdzony moim foto" . Nie ukrywam byłam ciekawa, co z tego wyniknie .  Może gdybym była 'szukająca' i ten ktoś był szukający tego samego co ja, to ta propozycja byłaby znacznie wcześniej. Do spotkania i tak nie doszło. Powiedzmy, że nie odpowiadał mi charakter zaproponowanego spotkania, pomijając fakt, że w ogóle nie miałam takich planów. Generalnie wychodzę z założenia - także, co do poznawania innych ludzi, w szczególności z Internetu -  że pośpiech jest dobry, ale przy łapaniu pcheł.

Na pierwszej randce ja mówiłem jej o mojej przeszłości , nawet tej w tym roku. Na pierwszej randce nie chciała mówić o swojej przeszłości ale jakoś na drugiej randce weszliśmy w ten temat to powiedziała mi że jej małżeństwo krótko trwało , bo okazało się że bardzo szybko zaczął się zdradzać i pić alkohol. Były próby ratowania z jej strony ale on miał to głęboko gdzieś i dalej zdradzał i pił i bardzo szybko się rozstali a potem po jakiś czasu był rozwód.
Wiem że mocno to przeżyła , bo mocno walczyła o ten związek , tyle że on miał to gdzieś ...

Podobno była na iluś tam randkach ale jak widać nic z tego nie wyszło . Zastanawiam się czy ten "chłód" to zabił czy faktycznie na takich dziwolągów trafiała.
Nie wiem.

Wysłałem jej pytanie. Jest teraz w pracy , wiec zapewne później mi odpowie.

Ja ma wolne
Idę za chwilę na spacer dłuższy do lasu ...

A jutro do lasu po świeżą choinkę

Dla mnie to trochę zależy od tej drugiej strony jak głęboko wejdzie w tą korespondencję i w jakim charakterze. Ja zawsze jestem ciekawa drugiej strony, niezależnie jakie są moje początkowe intencje. Jeśli ta druga strona reaguje spontanicznie i entuzjastycznie, to wzmaga ten entuzjazm również u mnie - taka forma wzajemnego nakręcania. Ale oczywiście, zanim dojdzie do spotkania musi być foto, bo lepiej oszczędzić sobie pierwszego szoku i ewentualnych nieprzyjemności. Niezależnie jak ta osoba wygląda, to szok i tak jest przy spotkaniu, a co dopiero jak uprzednio nie widzieliście swoich zdjęć (trzeba oszczędzić sobie konsternacji na dzień dobry). No chyba, że mówimy o spotkaniu czysto towarzyskim typu słynne forumowe spotkanie, do którego nie doszło . Tutaj nie musimy dokonywać wzajemnych okazań

Niemniej, zwracam uwagę na moje i współpisacza pragnienia i emocje. Jeśli się zgrywamy to się zobaczymy w tym czy innym czasie. Ważne, żeby emocjonalnie dojść do tego momentu obopólnej ekscytacji, która skutkuje spotkaniem i sprawdzeniem lub zacieśnieniem budującej się relacji, już na żywo.

Serberys nie mam FB i mieć nie będę Przykro mi.

Obwąchują Cię  wtedy:)

Nie ma dokładnych ram czasowych, ale na pewno nie jest to po pierwszym spotkaniu, czy drugim. Zwykle to, że ktoś mi się nagle spodoba jest wynikiem dłuższego czasu, pare tygodni, dwa, trzy miesiące, pod warunkiem, ze mam kontakt, a nie jest to kontakt raz na pół roku. Wtedy mam ochotę na kontakty fizyczne (jednak okazuje sie, że druga strona nie, albo chce poprzestać na kontaktach fizycznych, ale że  dla mnie to za mało, bo chcę tównież poznac prywatnie daną osobę (ona mnie nie), więc kontakt się urywa,

Pisze o niechcianym kontakcie, no wiesz, jak byłas dzieckiem - typu 'daj cioci buzi, obejmij wujka' - a nie chciałam, czy jako nastolatka - nauczyciel poklepywał Cię, całował, obejmował w nagrodę za dobre wyniki w nauce - a mnie brało na wymioty,. Ale i tak miałam dobrze, koleżanki były łapane za biodra, byly rzucane seksualne aluzje i to przy całej klasie i tak dalej, ale to były lata 90te  i było to normą. Podobnie jak na studiach, g laskanie powłosach studentek, łapanie za piersi  i tak dalej - tu na szczęscie mnie to omineło, ale koleżanki miały nieciekawie.
Dlatego teraz mam wielką przyjemność, gdy mogę odrzucić niechciane "zaloty" jako dorosła nie musze się na to godzić, co bywa zgubne , jak się czyta inne tematy na forum.
Teraz mam tak, że kontakt fizyczny będzie, ale jak ja będe chciała a nie tylko mężczyzna. Też mam na szczęscie coś do powiedzenia.

Ponadto to się łączy ze spotkaniami z osobami, z którymi nie chcesz się spotykać, ale musisz być miła bo nieładnie i niegrzecznie jest odmawiać. Dziecko, nastolatka musi, dorosły może odmówić spotkania i nic się nie dzieje.
Przecież nie można się zmuszać, prawda?

@Koralina nie ofiaruję, tylko jestem przyjazny po prostu

Prawda? I tak się zdziwiłam ze tak długo gadał "w ciemno"

To ja mam z tym problem, bo jak mężczyzna przy każdym spotkaniu mnie dotyka, obejmuje, jest subtelny dotyk, czasem mocniejszy, za rękę, takie szyję, objecie-i ja już myślę, że mu się podobam, a tu okazuje się, że to tylko uprzejmisc i taki styl rozmowy.

Świat się (nieco) zmienił, przynajmniej dla mnie, to fakt
Ale i tak nie ma to znaczenia w kontekście całkiem normalnych gestów przyjaźni czy sympatii wobec kogoś, z kim mam jakikolwiek kontak, choćby fragmentaryczny. Pomijam już pocałunki czy gesty wyrażające uczucia, ale nawet przywitanie się, jak sama mówisz, ze znajomymi poprzez przytulenie czy pocałunek w policzek nie jest niczym niezwykłym. Dla mnie to zwyczajna forma okazania zainteresowania lub/i wyrażenie radości ze spotkania z bliskimi znajomymi czy nawet z kimś, kogo zbyt dobrze nie znam, ale czuję do niego sympatię czy chcę nawiazać znajomość czy tez ją podtrzymać. Oczywiście, jeśli druga strona też preferuje taki sam sposób.

Ze znajomymi zaś witałem się tak zawsze, niezależnie od ewentualnej sytuacji związkowej każdej ze stron. Objęcie się czy pocałunek w policzek jest dla mnei sygnałem, że druga osoba nie brzydzi się fizycznego kontaktu i to tego podstawowego.

Dla mnie właśnie to jest zainteresowanie gdy mężczyzna dąży do fizycznego kontaktu w rozmowie.  Chyba że poklepuje Cię 80 letni dziadek czy 18 latek.