depresja z powodu rodziny

hehehe36 napisał/a:

puchaty34 napisał/a:

Zacznij od siebie. Bądź ponad to, zastanów się zanim coś powiesz czy napiszesz. Przestań być pasyno-agesyna. Odpowiadaj konkretnie na zadanie pytanie, nie wplataj podtekstów w swoje wypowiedzi. Wykazuj dobrą wolę. Nie mówię, byś zaczęła nagle na wszystko się zgadzać. Jak będziesz mamie mówić, że nie podoba Ci się, że jesteś wykorzystywana, to na tym poprzestań. Nie wplataj w wypowiedz sióstr, że one to nie pomagają itd, przestań stawiać się w roli ofiary.

Ale wlasnie to mnie wkurza, ze siostry nie pomagaja wiec dlazego nie powinnam o tym mowic... poki co to mama kontaktu ze mna nie szuka

Jak sie ciebie zapytaja oco chodzi ( o ile zapytaja) bo chwilowo widze ze mama z toba kontaktu nie szuka byc moze dlatego ze 'chce ci dac swiety spokoj ' bo zauwazyla jak masz jej dosc i jej ciaglego proszenia o twa laske i pomoc...

Cyngli napisał/a:

Zagubiona222222 napisał/a:

Jak sie ciebie zapytaja oco chodzi ( o ile zapytaja) bo chwilowo widze ze mama z toba kontaktu nie szuka byc moze dlatego ze 'chce ci dac swiety spokoj ' bo zauwazyla jak masz jej dosc i jej ciaglego proszenia o twa laske i pomoc...

Jej matka nie prosiła o pomoc. Ona WYMAGAŁA tej pomocy. Naprawdę nie widzisz różnicy?

A nie odzywa się, bo prawdopodobnie teraz bardzo cierpi...jej ego. Zła jest, że się jej kopciuszek zbuntował. Znam to, niestety, z autopsji...

Czy jestes pewna ze cierpli jej ego a nie ona jako matka? Tak poprostu cierpi bo ma 3 corki a w zadnej pomocy czy oparcia ?

Cyngli napisał/a:

Zagubiona222222 napisał/a:

Jestes pewna ze gdyby chodzilo o twoja matke to tez byc jej odmowila pomocy i tak olala?

Widać od razu, że nie potrafisz postawić się w sytuacji Autorki i nikt Cię nigdy nie wykorzystywał.

Tymczasem nikt nie każe Autorce olać rodziny, przestać się odzywać. Ma się tylko ona nauczyć asertywności, mówienia "nie", gdy czegos nie może lub nie chce zrobić.

Moja mama nigdy nie przejmowała się mną i moimi potrzebami (dopiero teraz zaczyna być normalną matką dla mnie, gdy ona jest po 50-tce, a ja dobijam 30-tki). Prawie całe swoje życie myślałam, że jestem jej coś winna tylko dlatego, że jest moją matką, więc tłumaczyłam dokumenty, chodziłam na spotkania, dzwoniłam w jej imieniu, wysyłałam pieniądze, wysłuchiwałam pretensji i żali. W głowie powtarzałam sobie, że to przecież matka i muszę. Na terapii dowiedziałam się, że wcale nie muszę. I że niestety, ale zamieniłyśmy się rolami. To ja matkowałam jej, od zawsze, a nie powinno tak być.

Czy olałam moją mamę? Nie. Po prostu zaczęłam odmawiać. Czasem jej pomogę, gdy wiem, że z czymś sobie naprawdę nie poradzi. Ale przede wszystkim nie jestem już na każde zawołanie, mam swoje życie. I o to właśnie chodzi.

Co to za wypowiedź, Autorko? Piszę to do @Zagubiona222222. Ja bym nie wyobrażała sobie życia przyklejonego do rodziny, która wiecznie potrzebuje pomocy, a nie okazuje wdzięczności. To Autorka ma być posłuszna matce 24h na dobę, którą nie obchodzi własna córka i nawet nie zadzwoni do własnego dziecka, które bardzo tęskni i potrzebuje jej miłości, na chociaż minutę? Warto pomyśleć o uczuciach Autorki tego wątku. To też żywa istota. Cyngli pięknie to opisuje. Nie trudno jest zrozumieć, jak to wygląda z drugiej strony.

shqiptare napisał/a:

Cyngli napisał/a:

Widać od razu, że nie potrafisz postawić się w sytuacji Autorki i nikt Cię nigdy nie wykorzystywał.

Tymczasem nikt nie każe Autorce olać rodziny, przestać się odzywać. Ma się tylko ona nauczyć asertywności, mówienia "nie", gdy czegos nie może lub nie chce zrobić.

Moja mama nigdy nie przejmowała się mną i moimi potrzebami (dopiero teraz zaczyna być normalną matką dla mnie, gdy ona jest po 50-tce, a ja dobijam 30-tki). Prawie całe swoje życie myślałam, że jestem jej coś winna tylko dlatego, że jest moją matką, więc tłumaczyłam dokumenty, chodziłam na spotkania, dzwoniłam w jej imieniu, wysyłałam pieniądze, wysłuchiwałam pretensji i żali. W głowie powtarzałam sobie, że to przecież matka i muszę. Na terapii dowiedziałam się, że wcale nie muszę. I że niestety, ale zamieniłyśmy się rolami. To ja matkowałam jej, od zawsze, a nie powinno tak być.

Czy olałam moją mamę? Nie. Po prostu zaczęłam odmawiać. Czasem jej pomogę, gdy wiem, że z czymś sobie naprawdę nie poradzi. Ale przede wszystkim nie jestem już na każde zawołanie, mam swoje życie. I o to właśnie chodzi.

Co to za wypowiedź, Autorko? Piszę to do @Zagubiona222222. Ja bym nie wyobrażała sobie życia przyklejonego do rodziny, która wiecznie potrzebuje pomocy, a nie okazuje wdzięczności. To Autorka ma być posłuszna matce 24h na dobę, którą nie obchodzi własna córka i nawet nie zadzwoni do własnego dziecka, które bardzo tęskni i potrzebuje jej miłości, na chociaż minutę? Warto pomyśleć o uczuciach Autorki tego wątku. To też żywa istota. Cyngli pięknie to opisuje. Nie trudno jest zrozumieć, jak to wygląda z drugiej strony.

No i sie rozplakalam wlasnie... bo tak przez 2 tygodnie do mnie nie zadzwonila ani razu chodz wyslalam po tygodniu smsa z prosba czy moglaby do mnie zadzwonic...nie zadzwonila. Powiedziala tylko do mojej siostry ze sie na mnie gniewa bo jej smsa nie wyslalam jak wyladowalam i dlatego do mnie nie zadzwoni... tak jest mi smutno bo tesknilam za nia i chcialam tak poprostu moc podzielic  z nia co sie wydarzylo na wakacjach... siostra ktora ze mna mieszka tez nie napisala do mnie ani razu przez 2 tygodnie... a srednia siosrra kilka razy... moj chlopak prawie codziennie rozmawial z rodzicami i bratem a do mnie nawet nikt nie napisal.

Tak. Dlaczego? Bo tutaj albo siostra chciała subtelnie pokazać, że teraz ona zajmie się mamą (co jest bardzo na +), albo pokazać, że autorka sobie może stawiać fochy a rodzinka i tak ją zmusi do pomocy. Jak nie mamie to rodzeństwu (co jest całkowicie na -). Rozumiesz teraz?
Więc na chęć pomocy reagujemy pozytywnie, a na chęć dodania kolejnych obowiązków negatywnie.

Beyondblackie napisał/a:

Puchaty, nie chodzi o to, że samo dawanie numeru jest jakieś złe, bo nie jest. To się normalnie robi z grzeczności.

Problemem jest w to, że od Autorki w tej rodzinie SIĘ OCZEKUJE/ WYMAGA by załatwiała każdą pierdołkę za siostry i rodziców. A to jest normalnie nie fer. Ona, jak chce może coś zrobić z dobrej woli, ale nikt jej nie płaci za bycie chłopcem na posyłki, tłumaczem, opiekunem, centralą numerów ani wyszukiwarką internetową.

Dokladnie.
A moja siostra dokladnie to napisala tak
'Hej hej podalabys mi numer do przychodni prosze. Dziekuje'

Puchaty, nie chodzi o to, że samo dawanie numeru jest jakieś złe, bo nie jest. To się normalnie robi z grzeczności.

Problemem jest w to, że od Autorki w tej rodzinie SIĘ OCZEKUJE/ WYMAGA by załatwiała każdą pierdołkę za siostry i rodziców. A to jest normalnie nie fer. Ona, jak chce może coś zrobić z dobrej woli, ale nikt jej nie płaci za bycie chłopcem na posyłki, tłumaczem, opiekunem, centralą numerów ani wyszukiwarką internetową.

Beyondblackie napisał/a:

hehehe36 napisał/a:

Dokladnie.
A moja siostra dokladnie to napisala tak
'Hej hej podalabys mi numer do przychodni prosze. Dziekuje'

Może i grzecznie napisała, ale jak jej odmówiłaś, to od razu był foch, zamiast jak normalna osoba odpisać "Ok, sprawdzę sama".

A ja zapytalam do ktorej bo sa trzy i skad mam wiedziec o ktora pyta... a potem ze przepraszam za zawracanie glowy... a dajcie spokoj to jest cyrk. 8 lat tu jest i byla u lekarza tu kilka razy wiec i wyszukac  numer powinna umiec...

puchaty34 napisał/a:

Beyondblackie napisał/a:

Puchaty, nie chodzi o to, że samo dawanie numeru jest jakieś złe, bo nie jest. To się normalnie robi z grzeczności.

Problemem jest w to, że od Autorki w tej rodzinie SIĘ OCZEKUJE/ WYMAGA by załatwiała każdą pierdołkę za siostry i rodziców. A to jest normalnie nie fer. Ona, jak chce może coś zrobić z dobrej woli, ale nikt jej nie płaci za bycie chłopcem na posyłki, tłumaczem, opiekunem, centralą numerów ani wyszukiwarką internetową.

Problem jest taki, że autorka jest zaszczuta i w matni toksycznych powiązań. To co jej doradzacie to dalsze antagonizowanie. Zamiast bić pianę, powinna zachowywać się jak dorosła osoba i być ponad to. Powinna jasno przekazywać swoje uczucia, bez ocen, bez przytyków. Jeśli spotka ją ostracyzm, wyśmiewanie czy jakiekolwiek inne negatywne emocje, powinna być jeszcze raz to powtórzę, ponad to. Niech sama będzie w porządku, to daj jej tę niezbędną siłę, której tak bardzo teraz potrzebuje.

Czyli co mam robic? Czekac az sie mama do m ie odezwie a jesli sie odezwie to odmowic jej pomocy tlumaczac ze jestem tym zmeczona i czujw sie zle z tym ze tylko ja pomagam?

hehehe36 napisał/a:

puchaty34 napisał/a:

Problem jest taki, że autorka jest zaszczuta i w matni toksycznych powiązań. To co jej doradzacie to dalsze antagonizowanie. Zamiast bić pianę, powinna zachowywać się jak dorosła osoba i być ponad to. Powinna jasno przekazywać swoje uczucia, bez ocen, bez przytyków. Jeśli spotka ją ostracyzm, wyśmiewanie czy jakiekolwiek inne negatywne emocje, powinna być jeszcze raz to powtórzę, ponad to. Niech sama będzie w porządku, to daj jej tę niezbędną siłę, której tak bardzo teraz potrzebuje.

Czyli co mam robic? Czekac az sie mama do m ie odezwie a jesli sie odezwie to odmowic jej pomocy tlumaczac ze jestem tym zmeczona i czujw sie zle z tym ze tylko ja pomagam?

Mówiąc w porządku, mam na myśli język jakim się posługujecie tam w rodzinie. Ciągle aluzje i docinki. Przedstawiłaś tylko wycinek, domyślam się, ze potrafi być o wiele grubiej.  Jeśli czujesz się wykorzystywana, przez mamę, to jej o tym powiedź. Że jest Ci przykro, kochasz ją, ale czujesz się wykorzystywana. Jeśli nie dotrze, to trudno. Widocznie twoja mam nie zasługuje na twoją miłość. Wiem, że to grube co teraz piszę, ale taka może być prawda. Może jest to po prostu zła osoba.

Beyondblackie napisał/a:

Nie rozumiem dlaczego dorosła osoba pyta się o coś, co można sprawdzić w minutę na telefonie. Co innego jakby się pytała o opinię: która przychodnia lepsza?, gdzie fajniejszy lekarz?, gdzie łatwiej zaparkować? Ale takie zawracanie gitary zakrawa na żart. Siostra zawsze leci do Ciebie z takimi bzdetami?

Nie zawsze, dlatego mysle ze cos jest na rzeczy tylko niewiem co...Dlatego odpisywalam jak odpisywalam....

Nawet nie wiecie jak jest mi smutno z mysla ze  tak naprswde to ja nikogo nie mam juz... i po co byly moje starania, pomoc, lzy... to  ja jedyna z siostr skoczylabym w ogien a teraz moj kontakt z mama.. jaki kontakt przeciez go nie ma... widzialam ja dzis jak moja siostre do niej podwiozlam... tylko czesc  czesc...
Jest teraz piekne lato chcialabym napic sie kawy z kims naprawde bliskim i kims kto kocha mnie bezwarunkowo jak matka lub siostra ... ale ja nie mam z kim   czas leci chcialabym spedzac z nimi go jak najwiecej
zastanawiam sie czy jest jej smutno... mi jest strasznie kurcze no nigdy nie czulam sie taka samotna... i wiem ze nasze stosunki sie nie zmienia jeste mi okropnie smutno i peka mo serce.