spotykam sie z mezczyzna od dwoch lat . Jest to zwiazek na odleglosc dzieli nas 200km.Od dwoch lat widujemy sie co tydzien lub co drugi , dzwonimy do siebie pare razy dziennie informujemy sie co robimy i jak spedzamy czas tak jest od dwoch lat codziennie. Mozna powiedziec ze juz od poczatku znajomosci zauwazylam razace mnie cechy jego charakteru On wszystko ale to wszystko, spostrzega przez swoj pryzmat. Wszystko co robi to robi dla siebie , nie pyta mnie o moje potrzeby , moje problemy kompletnie go nie dotycza ,mowi tylko o swoich, mowi ze bardzo mnie kocha i chce mnie w swoim zyciu ...bo tego mu do szczescia brakuje , kobiety ktora bedzie JEGO dla jego potrzeb(to moja dygresja ) . Kiedy mowie mu ze go kocham ale ze nie daje mi tego czego oczekuje od mezczyzny , czyli troski , czulosci ,poczucia bezpieczenstwa .Kiedy mowie ze odchodze ,bardzo walczy, prosi i mowi ze zle go oceniam ,ze kiedy zamieszkamy razem to sie sytuacja zmieni , bo teraz to odleglosc wszystko utrudnia i on nie moze zyc moim zyciem bo jest zajetym zawodowo czlowiekiem itd. Mam 40 lat i duzo tolerancji, ale uwazam ze spotkalam wielkiego egoiste takiego na 100% Wydawac pieniazki tez lubi ale tylko dla siebie . Pojechalismy na wspolne pierwsze wakacje za ktore kazal mi zaplacic . ON bardzo dobrze zarabia ja ...bylam w nie najlepszej finansowej sytuacji. Ciagle mysle ze powinnam sie z nim rozstac , jednak go kocham ale czy moge wierzyc ze bedzie lepiej ? Czy moze jego egoizm wyjdzie jeszcze bardziej ?Ciagle mowi ze bardzo mnie kocha ale ...nic nie potrafi z siebie dac .On nie potrafi dawac to typowy biorca. Czy moze powinnam inaczej z nim postepowac ??
Krysia