Czy różnice poglądowe niszczą przyjaźń?

Duże różnice w zasadniczych kwestiach nie tyle niszczą przyjaźń, co w ogóle ją wykluczają.
Nie wyobrażam sobie przyjaźnić się z fanatyczno-religijnym rasistą homofobem.

Ale to, czy przystojniejszy jest Pitt czy Depp raczej do rozlewu krwi i zlamania przysiąg wierności nie doprowadzi

Gdyby byl rasistą albo fanatykiem religijnym to zadna pozytywna cecha by nie stłumiła niechęci wywolanej tymi pierwszymi.

Przyjazn wymaga lojalnosci, uczciwosci, zrozumienia? wsparcia itd... jak moglabym sie przyjaznic z kims, kogo pogladami bym gardziła?

Roznice w pogladach sa jak sol w potrawie - do pewnego momentu poprawiaja smak, ale ciut wiecej robi potrawe nie do przelkniecia.

U mnie przyjaźń wyklucza nie tyle bardzo odmienny pogląd, co właśnie fanatyzm. Nie miałabym problemów z przyjaźnieniem się z osobą mniej tolerancyjną czy bardzo religijną, ale pod warunkiem, że nie narzucałaby mi swojego światopoglądu i nie epatowała rzekomą wyższością moralną. Myślę, że można być w ten sposób popsutym niezależnie od konkretnych zapatrywań.

Jestem w stanie zaprzyjaźnić się (choć przyjaźń to chyba zbyt wielkie słowo, bo prawdziwych (!) przyjaciół zwykle mamy nie więcej niż palców u jednej ręki) z osobą o odmiennym spojrzeniu na wiele spraw pod warunkiem, że swoimi poglądami, a tym bardziej czynami nikogo nie krzywdzą, a ponadto nie usiłują mi narzucać swojego sposobu widzenia świata.

Mam na przykład koleżankę, którą lubię bardzo, bo jest dobrą, chętną do pomocy, miłą i ogólnie fajną osobą, ale pod warunkiem, że nie zaczyna poruszać tematów związanych z jej religią. Ona należy do jednego z odłamów religii chrześcijańskiej, ta grupa jest stosunkowo niewielka i wyczułam, że zależy im na pozyskiwaniu nowych "owieczek". Kiedy więc podczas niemal każdego spotkania zaczynałam czuć się jakbym była potencjalnie werbowaną ofiarą (jestem absolutnie odporna), to w pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że - nawet jeśli z jej punktu widzenia robi to w dobrej wierze - zaczyna robić się to toksyczne. Wtedy powiedziałam jej wprost, że jeśli nie chce, aby coś nas podzieliło, to proszę ją, aby uszanowała moje uczucia oraz drogę, którą wybrałam i więcej nie usiłowała namawiać mnie na swoją.

Te słowa wydają mi się kluczowe i to jest ta zasadnicza różnica pomiędzy osobami, o których napisałyśmy. Moja znajoma ma tendencję do uświadamiania, że jej droga jest lepsza od dróg osób, które wybrały inaczej. Ba, czasem posuwa się jeszcze dalej twierdząc, że ci "inni" nie wiedzą jak wiele tracą i że widocznie dla nich nie nadszedł jeszcze TEN moment, aby dojrzeć i pójść tą samą (czytaj: najlepszą z możliwych) ścieżką życia. Dla mnie tego typu stwierdzenia trącą pychą. Ona co prawda również słucha cudzych poglądów na tę drażliwą w tym przypadku kwestię, ale głównie po to, aby na koniec dać rozmówcy do zrozumienia, że jest od niej uboższy. Oczywiście nie mówi tego wprost, ale wcale nie musi.
Ja również nie chciałabym być źle zrozumiana, bo poza tą jedną płaszczyzną życia nic mi w niej nie zgrzyta, dlatego odkąd dosyć stanowczo porozmawiałyśmy na ten temat, a ona widocznie uznała, że znajomości tracić nie chce, bo już sobie na takie "nawracanie mnie" nie pozwala - jest całkiem przyjemnie.

Dążę jednak do tego, że podobne postawy możemy znaleźć w odniesieniu do różnej maści drażliwych poglądów - od religii poprzez politykę, etykę (in vitro, eutanazja, itp.), postawy ksenofobiczne, rasistowskie, homofobiczne i inne wynikające z braku tolerancji dla odmienności, aż po skrajnie różne spojrzenia na kwestię wychowywania dzieci czy tak banalne, jak choćby ulubiona muzyka. Przy czym to wszystko są tylko przykłady, bo moje obserwacje pokazują, że ludzie potrafią narzucać innym niemal wszystko, oczywiście własne spojrzenie uznając za jedyne słuszne, a przy tym ośmieszać, drwić, usilnie przekonywać, a nawet obrażać i niestety gardzić.
I doprawdy nie wiem czy z kimś, kto ma taką narzucającą tendencję na jakimkolwiek polu mogę czuć się na tyle komfortowo, aby próbować się do niego zbliżyć bardziej niż okazjonalne spotkania na przysłowiową kawkę. A i to czasem mogłoby okazać się nie do przejścia, zwłaszcza powtarzane zbyt często.

Dobre pytanie to takie czy przyjaźń to tez przypadkiem tolerancja dla innych poglądów hehe.

Ja myślę że bardzo ważne jest jak dobrze znamy daną osobę. Przykład Iceni idealnie to pokazuje. Ona Ateistka, on Muzułmanin. Kompletny rozstrzał w kwestii tak fundamentalnej jak wiara. Nie przeszkadzało im to jednak gdyż zanim doszło do "coming outu" zdążyli poznać się już dosyć dobrze. Często jest tak że dużo takich kwestii skłonnych do poróżnienia wychodzi dopiero z czasem bo po prostu jakimś trafem omija się drażliwe tematy.

Według mnie przyjaźń powtarzam budowana jest na fundamentach podobieństwa nei tylko charakterowego ale także światopoglądowego.

No ja raczej nie mam nic do osoby, ktora ma inny swiatopoglad. A niech ma i juz. W sumie to co mnie obchodzi, czy ktos lubi gejow czy nie? Nie musze na ten temat z nim rozmawiac. A nie musi lubic, prawda? W koncu kazdy ma prawo do wlasnego zdania. Moj maz nie lubi gejow na przyklad. Kilka razy dyskutowalismy na ten temat. I co z tego? On jak nie lubil tak nie lubi, mi jak byli obojetni, tak sa (oprocz adopcji, tu akurat oboje mamy podobne zdanie). Rozwodu z tego powodu nie wzielismy. Maz nie probuje mi narzucic, bym nie darzyla sympatia osoby hommoseksualne, ja mu nie probuje wmawiac, ze ma ich lubic. Moze nie potrafilabym byc z osoba o radykalnym podejsciu do religii lub do jakiejkolwiek dziedziny zycia, przyjaznic tez raczej nie, bo co za duzo to niezdrowo. Ale szanowanie czyjejs wolnosci i pogladow, to szanowanie rowniez tych calkiem odmiennych. Jesli ktos nie lubi gejow, to nie mozna mu na sile wmawiac, ze musi polubic, bo to jest ograniczenie jego wolnosci slowa. Tak samo aborcja- jesli ktos jest zwolennikiem, to nie moge sprawic, by zmienil zdanie, bo i tak pewnie nie zmieni. Zdanie mozna miec rozne, ale prawnie i tak wszystko jest uregulowane. Tak wiec zwolennicy aborcji nie moga jej dokonac w Polsce, a osoby, jak moj maz, nie lubiace homoseksualistow nie moga na przyklad okazywac publicznie niecheci. A jak juz pisalam- swiatopoglad kazdy moze miec swoj wlasny