To zwykła troska czy manipulacja ze strony partnera?

Mam wrażenie, że twój facet ma zadatki na bluszcza - stopniowo izoluje cię od twoich znajomych płci przeciwnej, bo chce cię mieć "na własność". To nie jest normalne i masz słuszne obawy.

Wydaje mi się, że jedyną opcją jest postawić mu jasne i twarde warunki. Nie wyobrażasz sobie rezygnacji z kontaktów z kolegami i nie zamierzasz znosić jego irytacji na byle wspomnienie. Rozumiesz pewne granice (np. imprezowanie z kolegami a bez chłopaka) ale to by było na tyle. O resztę (np. zwykłą rozmowę, spotkanie w grupie znajomych a nawet jakąś wspólną kawę na mieście) nie ma prawa mieć pretensji, bo to zupełnie normalne sprawy.

Zapewne facet się sfocha, ale po prostu musisz być twarda. Nie tłumaczyć się, przekonywać go, zagłaskiwać jego fochy. Jeśli zrozumie, że w tej kwestii nie zamierzasz się uginać, to ok. A jeśli marzy mu się przykuć cię do kaloryfera w mieszkaniu, to chyba nie jest to materiał na życiowego partnera. Nie sądzisz?

Josz - nie wiem, co rozumiesz przez "zażyłe" kontakty z płcią przeciwną, które są nieodpowiednie w związku. Tak, jak pisałam, rozumiem pewne granice, typu właśnie imprezowanie z kolegami/koleżankami a bez drugiej połówki, latanie na każde gwizdnięcie, wystawianie partnera do wiatru z powodu kolegi/koleżanki czy jakieś dwuznaczne teksty/czułości (to oczywiście działa w obie strony). Izolowanie chłopaka od swoich kolegów lub dziewczyny od koleżanek, nie przedstawianie ich sobie, bo "nie polubilibyście się" - to też uważam za podejrzane.

Ale nie wyobrażam sobie, żeby mój facet się obrażał, bo opowiadając mu o swoim dniu wspomniałam, że spotkałam na uczelni kolegę, a że mieliśmy oboje okienko, to poszliśmy razem na kawę. Albo nie pozwalał mi się na taką kawę w ogóle umówić. Koledzy to koledzy a facet to facet - póki wszyscy zainteresowani rozumieją swoje role w takim układzie, to nie widzę przeciwwskazań dla normalnych relacji. Co innego, gdyby kolega próbował sabotować związek w jakikolwiek sposób czy rywalizował mniej lub bardziej o uwagę dziewczyny. Ale sądzę, że rozsądna dziewczyna w takiej sytuacji nie potrzebowałaby focha swojego faceta, by zorientować się, że coś jest nie tak i ustawić kumpla do pionu lub ewentualnie życzyć mu szerokiej drogi.

To, ze on zerwał kontakty z koleżankami to jego decyzja. Nijak nie daje mu prawa do decydowania o Twoich kontaktach.
Najważniejszą rzeczą jest to, żebyś Ty była pewna, że Twoje stanowisko jest słuszne. I stanowczo sprzeciwiała się naruszaniu swoich granic (np. tak jak proponuje Gary). Człowiek potrzebuje do życia innych ludzi. Wielu innych ludzi, nie jednej osoby. A ludzie to nie zabawki, które odstawia się na półkę w momencie, kiedy pojawia sie nowa, najważniejsza zabawka.
Segregacja znajomych ze względu na płeć jest ...głupia. No bo albo się komuś ufa, albo nie. Zabranianie partnerce kontaktów z kolegami to jakby komunikat "jesteś niepełnosprytna umysłowo, nie wierzę, że umiesz racjonalnie decydować o swoim zachowaniu, więc sam wybiorę ci bezpieczne towarzystwo". To chore.

Do tego doświadczenie mówi, że osoby, które usiłują ograniczać w ten sposób partnera, często same wiernością nie grzeszą. Oczywiście dopiero wtedy, kiedy ich partnerka siedzi grzecznie w swojej klatce.

Edit:
nawiązując do tematu wątku - gdzie Ty umiesz się tu dopatrzeć troski???

Moim zdaniem tobą manipuluje. Może on nie ma potrzeb kontaktów z innymi ludźmi, ale nie ma prawa zamykać cię w złotej klatce i ograniczać twojego życia towarzyskiego. Nie pozwól mu na to, przegadaj z nim tą sytuację, ale nie daj się wpędzić w poczucie winy pt. "ty jesteś dla mnie całym światem, jestem tylko dla ciebie, a  ty tak?"