Czy chciałabyś wiedzieć że jesteś / byłaś zdradzana ??

"Uprzejmie, aczkolwiek z obrzydzeniem (ale też i satysfakcją), informuję..."

Takie sprawy chyba są największym dylematem. Ale owszem chciałabym wiedzieć. Może dlatego, że sama przez to przechodziłam i miałam ogromny żal do osób, które wiedziały i nic nie mówiły. Spędzaliśmy wspólnie czas, gratulowali zaręczyn, a o każdym skoku w bok wiedzieli. Taka wiedza boli, ale daje możliwość wyboru, Żona sama zdecyduje czy chce być z kimś kto ją zdradza, czy woli ułożyć życie na nowo.

Ja bym raczej nie mówiła. Nie wiadomo jakie podejście ma.jego żona. Sa osoby które nie chcą wiedzieć o zdradzie nawet gdy podejrzewają coś  bo wiedzą żE nie dadzą rady. Zresztą zmiana niszczy i tak.
Wydaje mi się żE lepiej nie mów. Może ta kobieta nigdy się nie dowie i nie będzie musiała cierpieć. Skoro są małżeństwem i mają 3 dzieci...

I po co ten sarkazm?
Byłaś kiedyś w takiej sytuacji?
Ja byłem i to dwukrotnie. Raz jako osoba zdradzana, i chciałbym wiedzieć z kim przyszło mi żyć. Chciałbym decydować sam o moim życiu, a nie zdawać się na łaskę kogoś, kto patrząc mi w oczy, łże jak pies.
Ale zanim mnie osobiście to spotkało, miałem sytuację z dobrymi znajomymi. Chodziliśmy razem do jednej klasy technimum, potem ja z wylądowaliśmy w jednym mieście na studiach. Ja z jego dziewczyną w jednej grupie na tej samej uczelni, on na innym kierunku, na innej.
Mieszkali razem, byli w trakcie zmiany mieszkania na większe, nowe.
On je urządzał, a my wyjechaliśmy na semestralne praktyki, ja i trzy koleżanki, w tym ona. Połowa lata i początek jesieni. Ona poznała kogoś, do głowy mi nie przyszło wtedy, że ona może robić coś nie tak, wbrew niemu. Owszem widziałem, że sporo czasu spędzają ze sobą, ale nie przyszło mi do głowy, że to coś tak się skończy.
Do dziś mam w głowie słowa kolegi. Byłeś tam, widziałeś i nie powiedziałeś słowa. Straszny mam żal do siebie, że nie powiedziałem, że uznałem, że to nic takiego.
Przez to moje milczenie rozpadło się coś, co budowali ponad 6 lat.
Dlatego moje zdanie jest i zawsze będzie takie, jeśli wiesz o czymś co może skrzywdzić niczemu nie winną osobę, to należy ją o tym poinformować. Każdy ma prawo do świadomego decydowania o własnym życiu.

Mimo bólu, jaki to przysporzy, chciałabym wiedzieć.

Jakiego Ty masz gościa w garści? To on jest winny, że Cię żona zdradziła? Problem zdrady dotyczy Ciebie i Twojej żony a on stał się narzędziem tej zdrady i jego zdrada analogicznie dotyczy jego małżeństwa.

Przestań szukać winnych na zewnątrz tylko wewnątrz bo zdarzy Ci się trzeci i czwarty raz.

Chyba źle mnie zrozumiałaś. Nie uważam że jestem niewinny sytuacji miedzy mną a moją żoną.

A jego mam w garści bo sie boi, i nie zrobi nic by sobie bardziej zaszkodzić. Nie kontaktuje się z moją żoną, mija ją szerokim łukiem. Jak prawda wyjdzie na jaw nie wiem co będzie robił.....

Wybacz, ale Ty mnie dalej nie rozumiesz. Myślisz, ze jak usuniesz kochanka to załatwisz sprawę?

Od żony zacznij.

Nawiasem mówiąc zależy Ci na małżeństwie, na zonie czy na jej pracy i kasie? Priorytety ustal bo coś z nimi na bakier u Ciebie.

Generalnie w moim najbliższym otoczeniu była sytuacja analogiczna. I Małżonek zdradzającej żony poinformował żonę tego gościa. Na dzień dzisiejszy i jedno i drugie małżeństwo trwa, nie mają ze sobą żadnego kontaktu. Ani kochankowie, ani zdradzani. Ja dalej podtrzymuję swoje stanowisko- chciałabym wiedzieć.

Ja też uważam, że dobrze jest wiedzieć. Żeby mieć możliwość zdecydować, czy chce się to ciągnąć, czy ta kolejna zdrada to już zbyt wiele. Sama mam żal do koleżanek, które miały coś wspólnego z moim byłym(kręcił się wokół wielu pań, z różnym skutkiem), ale nigdy w czasie trwania tego związku mi nie powiedziały, nie ostrzegły. Tak samo wszyscy znajomi, którzy wiedzieli o zdradzie , której się dopuścił. Wszyscy. Naprawdę. I utrzymywali ze mną kontakt, przez pół roku milcząc o całym zajściu. Do dziś ich za to nie znoszę. Dlatego na Twoim miejscu ja bym powiedziała i odeszła, z wielkim hukiem.

Jeśli kochanka Żona kocha swojego Męża to pewnie nie uwierzy

Jednorazowy skok w bok - nie.
Partner się w kimś zakochał i nawiązała się relacja (np. chce rozpocząć nowe życie z nią) - tak.
Czy mówię, jeśli wiem? - jeśli to jest bliska znajomość i wiem o głębszym zaangażowaniu - tak.
Skok w bok - nie mój interes.

Jeżeli "ten typ tak ma" , a żona o tym nie wie ....
to trzyma pod swoim dachem tykająca bombę zegarową niewiedząc , że kiedyś odpali.

Facet ma na swoim końcie kilka zdrad, a zona Bogu ducha winna siedzi w domu z 3 dzieci.
Powinna dostać szansę, żeby sama zdecydowała co z ich dalszym życiem, zanim koleś ją zaskoczy.

To nie jego pierwsza zdrad, nie ostatnia.
Wątpliwe, zeby przestał i stał się grzecznym mężem,
za jakiś czas trafi na młodszy model i znudzi mu się żona po potrójnej ciąży z krzyczącymi dziećmi.

Lepiej, żeby sama zdecydowała co z ich małżeństwem.

Oczywiście, jest bardzo prawdopodobne, że taka informacja rozbije psychicznie,
wtedy musiałbyś wziąć odpowiedzialność za zorganizowanie pomocy dla niej...

Skoro zona wyleczyła się z gada, może mogłaby w ramach zadośćuczynienia pomóc jej gdyby była taka potrzeba  ?

Ja bym nie chciała wiedzieć. Znam kilka kobiet z takim podejściem jak moje.
Nie można się więc bawić w sprawiedliwego i samemu osądzać co będzie dla kogoś dobre. O zdradzie nie powinno się donosić.

no właśnie. Ale inni tak uwielbiają wpier..lać się w cudze życie i naprawiać świat. Muszą bo inaczej się uduszą.

Ból, taka "ankieta" nie ma sensu, niezależnie ile kobiet tu się wypowie i tak nie będziesz miał pewności że dostosujesz się do jego żony zapatrywań w tym względzie.
Nie rozumiem też dlaczego to właśnie Ty, spośród tych 3 osób które wiedzą, masz robić za jakiegoś "posłańca". 
Po prostu daj tamtemu facetowi bez świadków w mordę i każ mu powiedzieć własnej żonie o zdradzie, bo jak nie - to ty to zrobisz.

Wiekszą czcionkę daj, bo nie zauważy.

Secondo, taaak, kochankowie zawsze winni. Przychodza nieproszeni i się narzucają tym biednym żonom i mężom
Trzeba być idiotą, żeby mieć pretensje do kochanka, że mu żonę posuwa. Daje żona, to posuwa, proste jak budowa cepa. Ja jesli już, to obila bym mordę żonie, zamiast kochankowi. Ale co kto lubi

A skąd wiesz Secundo, ktora to jego zdrada i co w ogole wiesz o jego życiu? A może jego żona też go zdradza? Ludzie, zajmijcie się w końcu wlasnym życiem.
Naprędce, on nie musi robić za poslańca, on chce, że aż przebiera nogami.  Bo chce się zemścić. Doniesie więc małżonce, że jej mąż się puscił z jego żoną. Urocze

Co ty bredzisz?
Możesz objaśnić?

mogę, ale nie mam ochoty czegokolwiek Ci objaśniać.

nie musimy
Mój ogląd sprawy jest jak najbardziej na miejscu. Po prostu staram się nie pchać z butami w czyjeś życie tylko dlatego, że wydaje mi się, że mam rację.
Pojęcie dobra i zła w takich przypadkach jest subiektywne. Nie wiesz czy komuś pomożesz czy wręcz przeciwnie. Z Twojej perspektywy będzie to dobry uczynek, ale... No własnie. Gdyby życie było takie proste...

Ma prawo rozbroić ją ale w wybranym przez siebie czasie i miejscu.

Kiedy będzie na to gotowa, wtedy tak.

A to co chce zrobić autor wątku nie ma przesłanek wypływających z dobrych intencji to tylko egoistyczna chęć wet za wet.

Ale jak chce wymierzyć sprawiedliwość to niech jej doświadczy....

Gdzie to wyczytałaś?
Oczywiście można dowolnie przypisywać rózną wagę jego odczuciom, albo wręcz pominąć niektóre tak jak Ty to zrobiłaś, ale moim zdaniem autor zaakcentował przede wszystkim dylemat moralny czy powiedzieć tamtej i analizę konsekwencji jakie może to przynieść (również dla jego małżeństwa),

zemsta jest drugorzędna, a raczej jest tylko jedną składową większej koncepcji, a mianowicie groteskowego "trzymania tamtego w szachu"
drugą składową tej groteski jest strach- przed tym że tamten koleś nie mając nad sobą wisząceg szantażu pójdzie na całość i odbije mu zonę na amen (bo przecież teraz "omija ją wielkim łukiem") no i inne, powiązane z poprzednią: niepewnośc co do żony/obnizona samoocena i takie tam.

Jednym zdaniem- uczucia "wyższe" na pierwszym planie, bardziej pierwotne na drugim.

Sama sobie oceniasz swój ogląd? Super.
A jak ci się coś wydaje to udaj się do terapeuty.

Znajomy psycholog mówił kiedyś o takich chorych istotach: "do uśpienia".
Powodzenia, adiaphora.

Czyżbym wsadził kij w mrowisko?

Nie chcę naprawiać świata, nie chcę krzywdzić tej kobiety i jej dzieci.
Na pewno przemawia przeze mnie chęć zemsty - to nie ulega żadnej wątpliwości. Po prostu chciałbym aby on tak samo jak ja i moja rodzina poniósł jakiekolwiek konsekwencje.

Założyłem ten temat bo od zdrady minęło parę miesięcy. Patrząc na to z perspektywy czasu, to z pełną świadomością mogę napisać, że ja jako facet chciał bym wiedzieć o zdradzie. Najgorsza jest niewiedza. Właśnie po to - jak to ktoś napisał - by mieć wybór, móc podjąć decyzje. Ja już ją podjąłem, oboje podjęliśmy. Działamy, chcemy naprawić to co kiedyś nas połączyło. Czy się uda to czas pokaże. Dajemy z siebie więcej, ponownie otwieramy się na swoje potrzeby. Czy wybaczyłem? - chyba kiedyś wybaczę. Czy zapomnę? Tego się nie da zapomnieć. I to mnie martwi, bo nie wiem jak żyć z tą świadomością. Jak nie patrzeć na przyszłe życie przez pryzmat zdrady? Jak nie katować się dzień w dzień tą samą myślą? Nie potrafię zrobić kroku na przód, by znów cieszyć się z bycia razem.  Widzę Jego, Ją lub ich dzieci codziennie - więc nie mam jak zapomnieć.

Kolego,
Kierujesz swoją wściekłość pod niewłaściwy adres..
Twój problem ma imię Twojej żony i to ona ma odpowiedzieć dlaczego.. O nie był wobec Ciebie do ni    czegokolwiek zobowiązany.. Czy to on Tobie przysiegał miłość, wierność i uczciwość czy też przysiegała to Tobie Twoja kobieta?
Dla niego była to zupełnie obca baba. Dała to co chciała dać - on to wziął.. Proste..
Widzę, że tej oczywistości nie rozumiesz..
To po pierwsze..

Po drugie, jak już tak bardzo chcesz się zemścić na nim to postaw mu ultimatum. Ma się z tej pracy zwolnić. Jeśli nie - to poinformujesz jego jego małżonkę... Skoro tak się boi abyś tego nie zrobił...
Twój problem ma się stać jego problemem. Kumasz?

Po trzecie
Szansy nie daje się na piękne oczy,
A jak czytam tekst tego rodzaju :probujemy z żoną, to się tylko uśmiecham z politowaniem,
Bo jak widzę, idziesz na miękko. Zrozum, że danie szansy to ma być Twój kaprys, a nie coś co dostaje się na piękne oczy..
A na to, że idziesz na miękko mi wygląda.
Prosiła Cię o szansę? Blagala?
To nie Tobie, to nie Wam ma się udać!
To jej się ma udać udowodnić Tobie, że danie jej szansy nie jest Twoją pomyłką! I nie myl dania szansy z wybaczeniem. Bo wybaczenie to jest ostatni etap budowy nowego ale już wyłącznie na Twoich warunkach...
Jeden kontakt, o którym nie zostaniesz poinformowany, jedno Twoje podejrzenie, jeden podejrzany ruch, zachowanie - wylatuje z Twojego życia na zawsze..
Najpierw ją przeczolgaj, przeciągnij psychicznie po podłodze...
Musi się znaleźć w piekle, aby zrozumieć, co takiego zrobiła Tobie..
Niestety, nim wyciagniesz pomocną dłoń, najpierw trzeba wręcz ją upodlić aby zrozumiała jakiego syfu narobiła..
To ona, a nie Ty ma to posprzątać!
Na pierwszym miejscu Ty, dzieci, potem długo, długo nic i dopiero ona. I wyłącznie od jej postawy zależy czy zmieni swoją lokatę, o ile w ogóle pozostanie w Twoim życiu...
Ty się martwisz, że dzieci? A ona się martwiła, co będzie z dziećmi jak sprawa się rypnie?
Odpowiem Ci - to była ostatnia rzecz, o której wtedy myślała...
Martw się o siebie, nie o nią! Bo to Ty na razie ponosisz koszty tego co zrobiła
Złóż pozew i wyznacz jej czas aby Ci udowodniła, że możesz go wycofać. Co zresztą można zrobić nawet na sali sądowej...
Dopiero perspektywa utraty wszystkiego, co do tej pory miała spowoduje w jej głowie przestawienie, co i kto jest w jej w życiu najważniejszy.. Co jest priorytetem..
Nie Ty masz ja pocieszać, lecz ona ma na każdym kroku wspierać Ciebie.

Tak kolego wygląda danie szansy po zdradzie jeśli nie chce się mieć powtórki z tej wątpliwej rozrywki jaką Ci zafundowala..

Jeśli już tak bardzo będzie się Tobie chciało, aby jego żona się dowiedziała, to poinformować ma ją osobiście Twoja żona...
Ot taka dodatkowa dla niej kara...

Ale to jest normalne, że przemawia przez Ciebie zemsta. I nie słuchaj niektórych, że oni się tym brzydzą itd. jesteśmy ludźmi i pewne rzeczy czujemy tak samo. Np ból po zdradzie, poczucie niesprawiedliwości, żalu i chęć zemsty. Osoby, które nie były zdradzone niech się nie odzywają bo nie wiedzą co się wtedy przeżywa. Żeby się z tym uporać potrzeba bardzo dużo czasu.

Ja jednak uważam ze tamtą kobietą jeśli ma się dowiedzieć to powinna od męża. Jak ktoś powyżej napisał nie powinniśmy zajmować się wymierzaniem sprawiedliwości bo wcale nie wiadomo czy ona chce to wiedzieć. Każdy z nas jest inny. Ona ma pewnie już koło 40 . Troje dzieci. Naprawdę wieść o zdradzie rozwali ten związek i co ta kobieta z tymi dziećmi zrobi? Nie sa niczemu winni.
Co innego jakby mieli po 30 lat i byli przed ślubem. Wtedy informowanie jej za jakiego.człowieka chce wyjść mialovy sens może bo miałaby szanse zdecydować czy zostać czy szukać kogoś innego. A tak jest już rodzina i są dzieci. Czy naprawdę osoby które piszą żeby jej powiedzieć nie zdają sprawy z konsekwencji ? Co z dziećmi? Ta żona i.dzieci nie zasłużyły na takie cierpienie...

Ojj, przecież napisałem to w moim drugim poście w tym temacie.

Skoro nie wykorzystał tej specyficznej szansy, to czas uruchomić Twoją małżonkę.
Taki test dla niej..
Czy będzie lojalna wobec kochanka, czy też wobec Ciebie..
Co jest ważniejsze dla niej :
Kochanek - wtedy będzie go  chronić i odmówi ,
Wtedy chyba wiesz, co masz z nią zrobić..
Czy też Ty - wtedy to zrobi..
Bez mrugnięcia okiem...

Fajnie ze sie wypowiedziałeś w moim temacie. Myślimy bardzo podobnie. Opcje ze spotkaniem w czwórkę też miałem. Niestety, moja zona nie ma odwagi spojrzeć w oczy jego żonie. Co mnie nie dziwi

Co do reszty to w zupełności sie zgadzam. Sytuacja miedzy nami może nie była idealna, ale nie była tak kiepska by posunąć się do takich rzeczy.

Z przeturlaniem i upodleniem to bym nie przesadzał bo gdzieś są jakieś granice psychiczne, których przekraczać nie można, jeśli mamy coś odbudować między nami.

Jestem za zrobieniem ankiety, jak tego dokonać?