6 letnie dziecko i jego psychika - problem

Nie choruje na nic ważnego, tylko ma bardzi niską odporność. łapie każdą infekcję, ale to raczej przez to, że matka jego podaje mu od poł roku neosine dzień w dzień. Pewnie dlatego ten syrop to juz bardziej szkodzi niż pomaga. Wystarczy, że mały raz kichnie, lub kaszlnie, to już do przedszkola nie idzie. Ma podawane tran, neosine i eksberiton jakieś takie tabl p/wirusowe.

a do tego nocnika i smoczka.. załamka, bo jak go odbieram , po 8 godz z przedszkola, to robi pełen nocnik sików. Nie robi NIC w przedszkolu.

a jego zachowanie, to bym określiła - emocjonalnie to przypomina dziecko w wieku 3 lat, gdzie pije mleko z butelki ze smoczkiem dwa razy dziennie, lubi mizianie po brzuchu, głaskanie i przytulance od rana do wieczora. Co do nauki- to nic. Sam mówi, że jest mała dzidzia.
Sam sie tez nie potrafi bawić.  WYmaga od dorosłych uwagi cały czs, inaczej chodzi jak cień za nimi.

Ani2255 - czy on przypadkiem nie jest ofiarą nadopiekuńczych rodziców, którzy wciąż widzą w nim malutkie dziecko? Dziecko, które zatrzymało się w rozwoju, bo rodzice nie zauważają lub zauważyć nie chcą, że przyszła pora na kolejne etapy?
Proponuję wizytę w poradni psychologiczno-pedagogicznej, gdzie zostanie zbadany poziom rozwoju emocjonalnego dziecka, oceniony zakres jego umiejętności i ewentualnie wskazane deficyty. Tutaj musiałabyś jednak znaleźć metodę, aby wpłynąć na rodziców, bo to oni podejmują tego typu decyzje. Niestety mogą nie chcieć dopuścić do siebie myśli, że jest problem, który wymaga konsultacji u specjalisty, dlatego istnieje ryzyko, że sytuacja obróci się przeciwko Tobie.

nadopiekuńczość- tak,  ale która to matka przy pierwszym dziecku taka nie jest ? dopiero przy drugim wyluzują z pewnymi zachowaniami.

Najbardziej mnie wkurza, to ten NOCNIK. Przychodzę rano, a  młody siedzi na kanapie, w nocniku, przed bajką. według mnie takie przesiadywanie na nocniku przed tv nie przyniesie nic dobrego. Matka w tym momencie szykuje się do pracy. On ma prawie 6 LAT.

Rozmawiałam normalnie z dzieckiem, to była długa, spokojna rozmowa, gdzie mu wytłumaczyłam na spokojnie, że NOCNIK jest dla dzidziusiów, oraz od dziś, będzie załatwiać się na kibelek. NIE MA PROBLEMU> Nie było krzyku, gniewu, od paru dni, gdy jestem załatwia się na nocnik.
Dziecko jest dojrzałe , wszystko rozumie, uważam więc, że sa to błędy matki, nie jego. Ja jestem tylko opiekunką, to matka jest tu decydująca. jeśli ONA postanowi wg mojego zdania, to dopiero moje postępowanie przyniesie skutek.  Teraz, dziecko załatwia sie przy mnie na kibelek, a gdy matka jest , to na nocnik.
Druga rzeczą którą omawialiśmy ( ja z dzieckiem , sam na sam ) to TEMAT SMOCZKA I BUTELKI. Dałam mu teraz czas na zastanowienie, rozmową bede mu przypominać, co jakiś czas, że od nowego roku odstawiamy butelkę. Poczekam, aż jego ojciec wróci z misji. Nie chcę małemu dawać większego stresu. Od nowego roku butle żegnamy.

Także zajmiemy się segregacją zabawek, gdyż wśród nich ma te, które dostał na roczek. Myślę, że czas już je spakować, wynieść do piwnicy.

W poniedziałek idę z nim do logopedy i zapytam jej, czy ssanie smoczka [przez dziecko 6 letnie nie jest przyczyną wady wymowy u niego.
WIem, że to będzie trudny temat z jego matką, gdyż ostatnio zakupiła ona w aptece internetowej kolejną partię mleka w proszku bebilon.

A tak sobie myślę, co za różnica jeść kaszkę z mlekiem z miseczki? czy dla 6letniego dziecka to aż tak ważne, czy to może przyzwyczajenie?

martwię się, bo być może ten smoczek i butla jest powodem tego, że mały wsadza np. mi ręce pod bluzkę i jakby szuka piersi. Taki nawyk ma. Zawsze go upominam, ale to nic nie zdaje.

bbasia, racja.
Wystarczy, że poda syropek... nie idzie do przedszkola.. tylko jest to zbyt często..
Nie wiem czy to każda matka tak postępuje.
Inne dzieci poszłyby do przedszkola, nawet z lekkim katarem, bo kto z dzieckiem zostanie? a tak to, w moim przypadku, matka dziecka jest spokojna, że zawsze jestem ja. Dla niej to spokój ducha, ona zrywac się z pracy nie musi. Ten obowiązek na mnie spada. Tylko jak dziecko miało ostatnio grypę żołądkowa, chociaż nie miało żadnej gorączki. Podejrzewam, że to od namiaru syropów dziecko wymiotowało. Trwało to tylko jeden dzień. Ale i tak z nim siedziałam parę dni w domu od rana do wieczora, ponad 10 godz.
Wiem, że matka z dzieckiem mało czasu spędza, z 2 godz dziennie to maks. Gdy wraca, jest po 19stej, to kolacja ( butelka) , kąpiel i spanie.

Od września dziecko powinno iść do szkoły. Nie wyobrażam sobie tego. Jest niedojrzałe psychicznie. Nawet w grupie z rówieśnikami nie radzi sobie z przegrywaniem. Powiedziałam mu ostatnio, że będę mu pakować do plecaka nocnik:)
Wczoraj usiadłam przed netem i szukałam artykułów o wadzie wymowy u dziecka 5-6 letniego. każdy art stanowczo potwierdza , że smoczek ( w butelce) gwarantuje zły rozwój mowy, wadę zgryzu itp..
Poza tym, co ja się tym tak przejmuję. Przecież jestem tylko opiekunką. Nie matką.

A czy wypada matce dziecka zwrócić uwagę na te rzeczy? nocnik i smoczek? jak Wy byście zareagowały na jej miejscu?
Dziecko którym się teraz opiekuję, jest szóstym w mojej  karierze opiekunki, niejedno dziecko nauczyłam lub oduczyłam z korzystania z nocnika. Rodzice zawsze mnie słuchali,  wszystko co robiłam , z nimi ustalałam. Tylko w tym przypadku, matka dziecka nie ma czasu lub robi tak, by było jej wygodniej.

Jestem w szoku, czytając te zdania - to jest Twoja PRACA. Opiekowanie się dzieckiem = zajmowanie się dzieckiem.
W to wchodzi również zabawa.

Jesteś niezadowolona, to zmień pracę.
-------------

Wracając do tematu wątku - robienie na nocnik w wieku lat prawie 5 - dziwne. Zasugerowałabym delikatnie psychologa/innego specjalistę dziecięcego.
Jak dla mnie matka spędza za mało czasu z dzieckiem. Więc te podczas tych nielicznych wspólnie spędzonych chwil stara mu się zrekompensować czas, który stracili - co się skutkuje nadopiekuńczością. Dziecku brakuje rodziców, to rozwija się wolniej. Tak to widzę.

Rodziców praktycznie nie ma, a jest za to obca Pani, która wymaga.

Jak pani ma około dwudziestkę dzieci w grupie to raczej wątpię czy zauważa, że chłopiec nie zgłasza potrzeby wyjścia do toalety. Zauważyłaby na pewno jak by było odwrotnie.
Chociaż ja myślę, że jednak w przedszkolu korzysta z tej toalety. Bo wypijając rano butlę mleka, w przedszkolu  jedząc śniadanie i zapewne je popijając, potem przy obiedzie też picie zazwyczaj jakieś jest - raczej trudno jest utrzymać w pęcherzu taką ilość płynu. Nawet bardzo się starając, zwieracze niejednokrotnie by puściły samoistnie. A mokrych spodni raczej nie da się ukryć.

Ależ ja rozumiem.
Co nie zmienia faktu, że opiekunka ma się opiekować właśnie dzieckiem, w tym również zapewniać mu rozrywkę - za to jej płacą, a nie za leżenie na kanapie/oglądanie TV.

Skarżenie się na to, że trzeba się dzieckiem zajmować, podczas gdy jest się opiekunką do dziecka - no dla mnie to paradoks.

------------------

Co do sikania, a raczej jego braku w przedszkolu - to już jest katastrofa, która może mieć fatalne skutki.
Czy matka dziecka wie o tym, że dziecko nie załatwia się w przedszkolu? I nic nie zrobiła, by to zmienić, nie zabrała dziecka do psychologa?
Dla mnie to jest szok i podchodzi pod zaniedbanie.

dlaczego z góry zakładasz, że niania lezy na kanapie? Czyżby masz z tym jakieś doświadczenie?

Dziecko w wieku 6 lat, powinno byc już samodzielne, na tyle, by samo sobie zorganizować czas, zabawę, porysować, a nie wisieć 10 h na kimś i być od kogoś uzależniony, chodzić jak cień z kimś, dosłownie przy cycu. wyrośnie z niego pierdoła, wszystkiego sie bojący dzieciak, niedowartościowany mami-synek.  Nawet gdy do domu jest zaproszone inne dziecko z jego grupy przedszkolnej, to sytuacja jest taka sama.
zostawi kolegę/koleżankę, bo jest przyzwyczajony do chodzenia jak cień za dorosłymi. Gdy zwróci się jemu uwagę, że ma iśc się pobawić, to od razu rzuca tesktem : a ja chciałem się przytulić ". jego wyuczone zdanie, bo co wtedy mu odpowiedzieć?  Jest nauczony siedzenia, oglądania tv, cały czas, grania na tablecie, telefonie, w tym jest najlepszy.

Dla mnie odpowiedź jest jedna. Właśnie poprzednia opiekunka go nauczyła że jest zawsze do jego dyspozycji, bawi się, zabawia, wręcz zniekształca jego obraz swiata. To dziecko ma byc KREATYWNE, a dorosły ma mu pomagać. dAĆ MU WSZELKIEGO TYPU NARZĘDZIA  do tego by się rozwijało. ( zabawki, materiały plastyczne, materiały dydaktyczne itp..) dziecko ma wymyślać zabawy, a opiekunka może się dołączyć, nie moze ona go w tym wyręczać, bo zaburza tu jego światopogląd. Dziecko bardzo szybko sie uczy takich złych zachowań.
Miał wszystko podane pod nos, miał klauna w sowim cyrku, przypominano mu i za rękę prowadzono na nocnik, karmiono z butelki. Wiec co z niego wyrosło, kim jest w wieku 6 lat ? małym ( dorosłym), niedowartościowanym, bojącego sie wąłsnego cienia, w dalszym ciągu 6 letnim niemowlęciem.  Bo jak ja mam to nazwać, gdy w przedszkolu 8 godz nie sika, bo nie ma tam niani, która by go zaprowadziła do wc.  Jest niesamodzielny w każdym calu.  Dziecko ma taką wadę wymowy, że nie idzie go zrozumieć.  Czyli mam rozumieć, że poprzednia niania, wcale z nim nie rozmawiała, tylko się bawiła. Miała w dupie to, że dziecko wkraczające w 6 rż nie potrafi sie porozumieć z innymi? że nie potrafi się samo ubrać? że nie wie, zabawki się sprząta, zęby się myje, a siku robi na kibelek ? Dla mnie, jest to nieodpowiedzialna niania ( opiekunka). Bo gdy rodzic zostawia swoje szczęście z opiekunką, to ufa jej, że będzie powiadamiane o wszelkich niedoskonałościach u dziecka. Że wszystkie wady będą korygowane, a nie utrwalane.

dlatego też, ja mam tu w tym momencie ciężki orzech do zgryzienia, bo nie da się, z dnia na dzień takie dziecko od nowa wychować, nauczyć go tego co powinno umieć..  Nie można mu tak zabronić, tego nie, tamtego nie... za duzy szok.. za moją namową chodzimy do logopedy juz 2 mies, wprowadzamy litery, liczby, naukę.. Bunt jest, ale nie złamię się. Specjalnie uczę go, że dorośli tez mają swój czas w domu. Dla siebie. Nie zawsze mama, czy babcia muszą z nim siedzieć w pokoju. Mają inne obowiązki. W tym czasie, musi się nauczyć sam pobawić, porysować. Stworzyć nawet laurkę dla mamy, która jak wróci z pracy dostanie miła niespodziankę.  Ci co mają dziecko, zapewne zrozumieją sytuację.
jest czas na zabawę, jest czas na spacer, jest czas na naukę, sprzątanie pokoju, posiłki. A nie, tylko na zabawę. Dziecko nie powinno mieć poczucia że jest pępkiem świata, a domownicy kręcą się wokół niego. Już przejawia zajawki małego egoisty. On chce, on musi mieć.

z ta butelką to jest tak, że matka dziecka sama się przyznała, że jej jest tak wygodniej. co do nocnika, to byłam wręcz w szoku, gdy powiedziała mi, że z rana dziecko musi godz być na nocniku bo ma problem z sikaniem ( jak rano wstaje). yyy... nie rozumiem ...
teraz to mam już wolne do nowego roku, wiec następne starcia w wejściem w dorosłe życie przedszkolaka przede mną. z pewnością nie odpuszczę tematu i będzie rozmowa z jego rodzicami.

Cynicznahipo, nie czepiaj się, bo akurat tu nie masz racji. Z tego co pisze autorka wątku wynika - przynajmniej moim zdaniem - że rodzice powołali sobie na świat dziecko, bo tak wypadało, bo może się przydarzyło. I na tym się ich rola skończyła. Nie wychowują tylko przechowują. I nie wykazują nawet minimum dobrej woli w tym. Co to znaczy, że opiekunka zwraca uwagę, że dziecko trzeba zaprowadzić do logopedy, bo mówi tak niewyraźnie, że nie można zrozumieć. Że nie zwracają uwagi, ze sześciolatek używa nocnika i nie jest w stanie załatwić się normalnie. Czy oni mieszkają na pustyni i nie mieli nigdy styczności z dziećmi, żeby wiedzieć, że normalnie rozwijające się dziecko zachowuje się jednak trochę inaczej? Nie pamiętają jak sami byli dziećmi?
Raczej ciemno widzę te rozmowy z rodzicami. Owszem, pewnie będą potakiwać, że tak, trzeba coś z tym robić - ale niech to zrobi ktoś inny. A oni dadzą dziecku tablet i będą mieli święty spokój po "ciężkiej" pracy. I obudza się najpewniej w wieku dojrzewania... Ze zdziwieniem...
Według mnie takie zaniedbanie ( tak, zaniedbanie pomimo dobrych warunków materialnych) powinno być tak samo nadzorowane jak rodziny z marginesu społecznego.

Najprościej powiedzieć "zrezygnuj" bo coś cię przerasta.
Moja rolą nie jest zajmowanie się dzieckiem mając klapki na oczach. Jeśli widzę, że coś się dzieje, to trzeba zwracać na to uwagę. Nie ważne jakie będą efekty, to jest dziecko i jego dobro jest najważniejsze.
Nie idę do nich do domu opiekować się małym szczeniaczkiem,któremu będę rzucać piłeczkę by sobie poganiał za nią,  tylko żywym dzieckiem.
I nie jestem nianią, bo to nie jest niemowlę, tylko bardziej opiekunką, która dba o jego bezpieczeństwo i rozwój . Traktuje małego jako dojrzewające dziecko do roli ucznia, a nie jako dziecko uwsteczniające się w swoim rozwoju.
p. Bbasiu, ma Pani 100% racji.

Pani z przedszkola, to pożal się Boże, jakaś nieodpowiedzialna jest.
Co odbieram małego, to dzień w dzień coś.
raz odbieram małego, a dziecko samo siedzi an dole, na parterze w przedszkolu, bez nadzoru. Innym razem, dziecko odebrałam w mokrej podkoszulce.Pani nie przebrała dziecka, które oblało się kompotem i takie mokre chodziło. Potem było chore, bo Pani otwiera okna. Innym razem, otwieram drzwi sali, a tam dziecko stoi wypina goły tyłek ( gacie ściagniete do kolan) a inne dzieci podchodza i bija reka go w posladki. taka zabawa, Pani to widziała i się śmiała. Bo dzieci tak lubią. dziecko chce dokładkę pieroga, to pani nie da, bo mówi najpierw zjedz surówkę. A kto za te obiady płaci? ona czy rodzic? Jest wiele do pisania, szkoda mi nerwów.
Matce mówię, ona mówi wychowawczyni. ale kogo to obchodzi. To przedszkole/przechowywalnia a nie instytucja pedagogiczna.  Pani ma 20 dzieci.
dzień w dzień przypominam jej, o tym sikaniu, ale co kogo to obchodzi. Pytam, a ona oczy, "nie byłeś siku? dlaczego?" i tyle.
Ojciec dziecka juz wrócił. Ja idę do nich jutro. Szczerze, im wiecej o tym myślę, to tym bardziej mi sie odechciewa wszystkiego. Bo albo rodzice współpracują z opiekunka, albo niech sami dzieckiem się zajmują. Bo potem, wszystko co źle, będzie zganiane na opiekunkę.

Matka się dziwi, że o wszystkim jej mówię, o tym co było dobrze, o tym co było xle. Że dzielę się z nia uwagami. Robi oczy, twierdzi, że poprzednia opiekunka mowiła niewiele, że zawsze wszystko było ok. a tu nagle.. ja przychodzę.. i ona wszystko wie, co dziecko robiło, co namalowało, że ułożyło piękną budowlę, że czytaliśmy, opowiadało, na spacerze zbierało kasztany, oraz o tym, co powinno się zmienić. Nocnik, butelka, logopeda, nauka.

Czyli jak Ty jesteś, to dziecko załatwia się normalnie w ubikacji? Jeżeli tak, to gratuluję osiągnięcia!
Masz rację, że rezygnujesz. Bo opieka nad dzieckiem takich rodziców to naprawdę syzyfowa praca. Tylko dziecka szkoda... bo ono swoim zachowaniem próbuje desperacko zwrócić na siebie uwagę rodziców. Którzy jak widać maja je głęboko w d... Za co już w ciągu najbliższych lat zostaną ukarani... tylko że kosztem zaburzeń w psychice swojego dziecka. Bo tak właściwie życie tego dziecka niczym nie różni się od życia dzieci w domu dziecka. Tylko zabawki i ubrania ma lepsze...

Dobra decyzja. Moim zdaniem powinnaś też pomyśleć o zmianie zawodu.

A ja nie widzę w niej tej pasji.
Do tego nie podoba mi się nazywanie niczemu winnego dziecka gówniarzem.

Wiesz, ja osobiście uważam, że ludzie, którzy nie umieją zapanować nad nerwami, nie powinni w ogóle mieć dzieci.
Dlatego tak, powinni matkę wymienić. Moim zdaniem.

Mój syn w maju kończy 3 lata. Mam z nim pewien problem - nie chce załatwiać się ani na nocnik, ani na toaletę.
Byłam z nim u wszystkich możliwych specjalistów, nawet u neurologa i psychologa dziecięcego.
Dziecko zdrowie - czekać. Nie zmuszać, zachęcać. Moje dziecko ma w nosie zachęcanie. Dopóki mu nie założę pampersa, to się nie załatwi.
Ale nigdy w życiu nie przyszło mi do głowy, by go zwyzywać od gówniarzy...

Może faktycznie dobrze, że odpuściłaś - tam Cię tylko frustracje czekały...

Cyngli spróbuj z nakładką na sedes i podstawką żeby mogło samo wchodzić dziecko
a pampersy schowaj i powiedz ze się skończyły i nie masz ich w domu
może się uda
na łóżko podłóż ceratkę czy zwykły ręcznik , dywany tez można zwinąć na jakiś czas
ale jeśli się nie da to spokojnie poczekaj do lata jak będzie cieplo to zakładaj tylko majteczki i dziecko od razu zalapie ze jest mokro
z obserwacji wiem że u chłopców często nauka samodzielności  dłużej trwa niż u dziewczynek
i to jest nic nienormalnego
skoro zachęcanie nie pomaga to można troszkę odpuscic ten temat i zacząć inaczej stawiac sprawę
sposobem , może tata powinien wieczorami gdy  wraca z pracy brać dziecko do łazienki i mówić ze on będzie od dzisiaj tak jak tata szedł do łazienki
i tam sikał czy to na nocniku czy korzystać z nakładki , jak tam wolicie

Dzięki za rady, dziewczyny. Niestety, tego wszystkiego już próbowałam.
Syn ma dwa nocniki, jeden dostał w prezencie, a drugi wybrał sam. Chętnie na nich siada - ale nie po to, by się wysikać .
Ma też nasadkę na kibelek, ale nie chce na niej siadać. Spuszczania wody się nie boi, a sikać z tatą i dziadkiem chodzi non stop, bardzo lubi patrzeć, jak sikają, ale sam nie chce.
Jak schowałam pampersy, to nie załatwiał się cały dzień i skończyło się bólem brzucha potwornym i całą nocą nieprzespaną.
Przy kolejnych próbach było to samo, zdarzyło mu się popuścić parę kropel z powodu przepełnionego pęcherza, ale normalnie załatwić się nie chciał...
Na kalendarz nagród niestety, jeszcze jest za mały - odniosłam wrażenie, że nie do końca rozumiał, o co mi chodzi.

Co do całowania i wyznań miłości - podejrzewam, że mały podpatrzył rodziców w intymnej sytuacji lub zobaczył to w jakimś filmie (raczej wygląda na komedię romantyczna niż film porno )
Nieźli rodzice, że zapomnieli Ci wspomnieć o "tak drobnym szczególe" jakim jest choroba serca u dziecka. Czy im wogóle zależy na tym dziecku?
Spróbuj może się dowiedzieć w jakiejś poradni psychologicznej, czy mogli by przebadać dziecko bez zgody rodziców, albo tylko za pisemna ich zgodą (bo pewnie by byli zadowoleni że Ty to za nich załatwisz). Czy w przedszkolu jest psycholog? Bo może tam by się udało. Bo z Twoich opisów rzeczywiście wyłania się obraz strasznej niefrasobliwości rodziców i dziecka z zaburzeniami. To nie są typowe zachowania dziecka, co zresztą już sama wiesz.

Pozwolę sobie dopisać tu coś, co dotyczy matki tego dziecka. Nie problemu z dzieckiem.

Wcześniej, gdy pisałam tu miesiąc temu miałam dylemat, by odejść, oraz pod wpływem nerwów dałam ogłoszenie na olx. Zapomniałam o tym kompletnie.
Była wtedy sytuacja, że wychodząc od nich powiedziałam ojcu, że to koniec, że odchodzę, ale nie przyjał on tego do wiadomości.

Jakieś dwa tyg temu dzwoniła do mnie na komórkę pewna kobieta ( dentystka) z zapytaniem, czy nie chcę u niej pracować. Porozmawiałyśmy jakąś chwilę, ale odmówiłam jej, bo mam już dziecko do opieki. Kojarzę tą dentystkę, bo kiedyś też oferowała mi pracę, u poprzedniej rodziny jak byłam. Przypomniało mi wtedy że dałam ogłoszenie na olx, oraz je usunęłam.

Mija te dwa tygodnie i okazuje się, że zostaje uwikłana w intrygę.

Matka mojego dziecka leczy zęby u tej dentystki. Dentystka ta powiedziała jej, że rozmawiała ze mną o pracy, że miałam ogłoszenie na olx. Matka dziecka którym się opiekuję, myślała tydzień czasu nad tym, jak ze mną tą rozmowę poprowadzić. Bała się, że zostawię ją z dnia na dzień. A prawda była taka, że ja kompletnie zapomniałam o tym ogłoszeniu. banał.

przedstawię Wam jej rozwiązanie tego problemu:

tak więc mija 2 tygodnie, i dostaję NIEŚWIADOMA NICZEGO wieczorem sms-a: " dziecko za tobą płacze, a gówno cie to obchodzi, bo twoje serce należy do innej".
Później za chwilę " przepraszam, to nie do ciebie"

Odpisałam więc, że kasuję to, nie wiedziałam tego smsa. poszłam spać.

rano, zanim poszłam do dziecka, napisała mi kolejnego sms-a " prosze podejdź do mnie do pracy, bo zrobiłam cos głupiego i chce się wytłumaczyć"

Tak więc poszłam ja na dywanik do niej do pracy.

Zaczęło się od tego, czy ja nie szukam po kryjomu pracy, bo doszły do niej takie słuchy. Potem przyznała się skąd ma taką informację. Przypomniałam jej fakt z miesiąca, gdy chciałam odejść, była nawet wtedy rozmowa z nimi, dałam ogłoszenie, ale zapomniałam je wykasować.

no ok, ale co ma do tego ten sms?? Matka dziecka wytłumaczyła mi to tak: "chciałam sprawdzić, czy treść tego smsa do mnie dotrze z powrotem"/ w sensie, czy nie rozpowiem plotek na mieście, że mają kryzys w małżeństwie.
szczerze , mało mnie to obchodzi, czy mają kryzys, bo im do łózka nie zaglądam.
No i zaczęła się dalej tłumaczyć. Miała 8 opiekunek i za kazdym razem były plotki, jakie to ona ciuchy ma, perfumy, kosmetyki, jak w domu, co jedzą itp.. Jedna niania to z dzieckiem nie wychodziła, druga nie rozmawiała, trzecia coś tam..  i pojawiam się JA.. rok czasu już z nimi, a tu zero plotek na mieście, chłopak szczęśliwy, wyuczony, nabawiony,  w domu wysprzątane, obiad zrobiony..
Że trafił jej się anioł, chce mnie jeszcze na 3 lata, ale nie rozumiała dlaczego za jej plecami szukam pracy.

tak więc.. przez taką głupotę.. Ze chciała mnie sprawdzić, czy można mi ufać, czy jestem szczera, czy rozpowiem plotkę, straciła wczoraj tego 'anioła", za którego jeszcze wczoraj dałaby się pokroić. Pokazałam , że mam swój honor, nie dam się sobą tak manipulować.
Jak można po roku błogiej współpracy, bez cienia goryczy, wymysleć taki plan, żeby sprawdzić, czy nie rozpowiem czegoś po mieście. ? To jest poniżej mojej godności.
Wiele dzieci wychowałam, wielu domach byłam, ale nigdy nie rozpowiadałam jakiś plotek. A uwierzcie mi, taka opiekunka to mogłaby dobra książkę napisać.
Teraz siedzi, płacze, wydzwania, przeprasza.. takim rodzicom się wydaje, że mogą wszystko, bo płacą. A jak raz się starci zaufanie, to koniec.