Wyjazd z chłopakiem a rodzice

Sprawa jest bardzo prosta - męcz rodziców dalej, by Ci dali na to pieniądze, albo rusz pupę do pracy i sama zarób kasę.

Masz 23lata, ludzie w tym wieku mają już własne lokum, dzieci.

W takim razie jeszcze lepiej.
Ja bym nawet nie próbowała.
Poinformowałabym, że wyjeżdżam i tyle.

A w najbliższej przyszłości planowałabym wyprowadzkę na swoje.

No to skoro tak stawiają sprawę ja bym poważnie rozważyła wyprowadzke. Sorry, ale masz 23 lata a nie 17 żeby ci zabraniać wyjechać na kilka dni.
A rodzice chłopaka znają? Jakie mają zdanoe na jego temat?

Mają o nim dobre zdanie . Polubili go

Dorosła kobieta a boi się jak nastolatka. skoro masz pieniądze na wyjazd to wyjedz i tyle. najlepiej na spokojnie jeszcze z nimi pogadaj, bo dziwne, że Cie tak traktują.

No to im powiedz, że się zabezpieczasz!
W ciążę można zajść w każdym momencie, nie tylko na wyjeździe...

Oni się trochę staroswiecy ,cóż poradzić na to .

Właściwie, to nie wiem, o co Ci chodzi? Autorka ma się podporządkować rodzicom? Uważam, że wręcz przeciwnie.
Nie oczekuje od nich pieniędzy na ten wyjazd, a przede wszystkim ma 23 lata!
Jeśli teraz im ulegnie, to będą jej się wpie****ć w życie przy kolejnych okazjach.
Traktując ją w taki sposób, okazują jej brak szacunku, zaufania, pokazują, że mają ją za niedojrzałą idiotkę, a ten szantaż jest poniżej krytyki.
ubraniaubrania123 ma, moim zdaniem dwa wyjścia; 1. zrealizować swoje plany, ale potem musi pomyśleć o usamodzielnieniu się, tzn. zrezygnować z łaski rodziców, lub 2. zostać w domu, ale pokazać, że zrobili jej krzywdę (są różne sposoby).
Szkoda, że jej  rodzice są tak krótkowzroczni, ich szantaż, to miecz obosieczny; oni się na nią obrażą (ona będzie cierpieć), ona się obrazi (oni będą cierpieć).
Osobiście, zaryzykowałabym i pokazała, że jako dorosła osoba mam prawo decydować o sobie.
Rodzice, chyba nie zdają sobie sprawy, że w ostatecznej sytuacji, ich córce, która jest studentką studiów dziennych (o ile tak jest), zgodnie z prawem należy się utrzymanie, jak podejrzewam, stać ich na to.
W skrajnej sytuacji, mogłaby ich podać do sądu o alimenty.

ubraniaubrania123 nie daj się szantażować, jedź na tego sylwestra, ale musisz mieć plan na przyszłość. Twoi rodzice nie mają racji.

Przekonania, to jedno, a podły szantaż, to zupełnie inna sprawa. Nic ich do tego nie upoważnia. Ich córka nie ma 17 lat, tylko 23!
Uważasz, że gdy im ulegnie i pokornie zostanie w domu, podczas, gdy jej znajomi będą się świetnie bawić, to problem będzie rozwiązany?
Rozumiem, mogą żądać przestrzegania ich zasad w np. ich mieszkaniu - brak imprez, nocowania kogokolwiek itp. ale nawet nie powinni ingerować w godziny powrotu córki do domu (pod warunkiem, że nie wraca na czterech...).
Oczywiście, mało które dorosłe dziecko podaje rodziców o alimenty (choć oni powinni zdawać sobie sprawę, że prawdopodobnie przegraliby taki proces),  rozsądnie byłoby wyprowadzić się, poszukać pracy i pokazać środkowy palec, to nie łatwe, ale rodzice tresujący w taki sposób swoje dzieci, robią im po prostu krzywdę. Całe życie będą ją tak chronić?
Takim zachowaniem wystawiają sobie opinie, bo niby jak ją wychowali - na naiwna idiotkę? przecież tak ją traktują.

Ona już ma skomplikowane życie, dzięki kochającym rodzicom.
Być może dość emocjonalnie podeszłam do tej sprawy, ale sama miałam takich rodziców - ograniczających, okazujących brak zaufania (choć nigdy nie zrobiłam niczego głupiego), wymuszających pod presją swoją wolę. Odnalazłam ich w książce "Toksyczni rodzice" w rozdziale "rodzice- bogowie".
Nawet, gdy wyszłam za mąż (na szczęście od początku mieszkaliśmy sami i daleko od nich), potrafili kategorycznie, wręcz agresywnie wymuszać swoją wolę przy okazji rzadkich spotkań. Zaczęłam się stawiać dopiero po 30-stce. Ojciec prędzej złagodniał, ale z matką nigdy nie byłam w stanie się dogadać.
Uważam, że im szybciej autorka wyzwoli się spod ich władzy, tym lepiej dla niej i na odwrót - im dłużej będzie pozwalać rządzić swoim życiem tym (prawdopodobnie) jej rodzice znajdą więcej okazji do ograniczeń i narzucania swojej woli, a tym samym utrudnią jej proces dojrzewania do dorosłego, samodzielnego życia.
Czy powinna zacząć walkę o siebie już od Sylwestra? Jej wybór, niedługo przyjdzie jej czekać do następnej okazji, gdy pokornie będzie musiała pozostać w domu (wakacje?).