Uszło ze mnie życie .

Nie , niestety nie jestem trollem . Terapia tego się boje bo i tak nic nie powiem . Po tamtej  sytuacji też  chodziłam do psychologa, ale nie poruszyłam tego aspektu , chociaż mnie dusiło nie potrafiłam ... Ja już w sumie nie wiem czy wyolbrzymiam , czy to moja wina . Nie wiem , ale wiem że mam w sobie lęk i obrzydzenie . O tamtym nigdy nie zapomniałam i miałam przed oczami często , wtedy po całym ciele przechodziły mnie ciarki . Boje się , tych chwil , chociaż czułam że nastąpi. Chciała bym móc znaleźć się gdzieś daleko .

Wszystko się zaczęło gdy pewniej nocy wrócił z pracy , w sumie tylko na moment  , spałam w łóżku to było około godz . 2,30 . Wtedy mieli ciężki czas w małżeństwie , bardzo długa historia i Ona powiedziała że ja wysyłałam zdjęcia ... I wtedy chcąc ochronić Ją nie zaprzeczyłam .I tamtej nocy on wymyślając jakiś durny pretekst , obudził mnie powiedział że muszę zrobić tam sobie zdjęcie , dał mi swój telefon , powiedział że mogę iść do łazienki . Poszłam nie wiedziałam co z sobą zrobić , chciałam uciec  , chciałam by ktoś wrócił . Gdy zdejmowałam majtki czułam obrzydzenie dla siebie . Gdy zrobiłam zdjęcie przyszłam i dałam mu telefon ( on na nie patrzał ) chciałam by już tylko zniknął by móc zacząć ryczeć . Pojechał... Oczywiście kiedyś jeszcze przed tym były teksty czy się masturbuje  , że na  pewno , każdy to robi , że jak się mówi na członka... Potem było wiele sytuacji gdy szedł do łazienki i specjalnie że czegoś zapomniał , specjalnie brał służbowy tel do łazienki zastrzegał nr i puszczał strzałki na swój każąc sobie go przynieść . Innego razu założył "majtki " i w nich kazał sobie zrobić zdjęcie , tej części ciało . To się działo 5 lat temu . Przez ten czas podczas telefonowania , mówił np  że każdy potrzebuje seksu , że bez tego jest się poddenerowanym , bym szła do łazienki prysznicem tam sobie podogadzała ,albo w inny sposób ,  że mogę mu o tym powiedzieć . I inne teksty , ale teraz znów temat wrócił . Znowu zdj , Zaczęło się od tego by mu zrobić , rozebrał się zaczął się nim bawić , zrobiłam chciałam się szybko położyć , zamknęłam oczy , on stanął obok  z tym tel w rękach . Pstrykał zdj ale byłam przykryta , zaczął przekonywać żebym dała zrobić , żebym pokazała , ja mówię że nie,  on że tylko mu , no weź ja nie . Stanął bliżej chciał mnie odsłonić   ja się nie dałam , odpuścił .Ale ja się boje gdy chce podejść za blisko , nie chcę mi się rozmawiać , gdy widzę że dzwoni jest mi nie dobrze . Wiem że to nie koniec, boje się co będzie następne , w każdej chwili myślę że to może znowu nastąpić .  Czuje się pozbawiona uczuć , nie wiem nie umiem tego opisać , co czuje bo sama nie wiem. Tak jak by mnie ktoś wyłączył , czuje strach wewnątrz, ale nie umiem opisać swego uczucia, czuje że przestaje na zewnątrz okazywać jakiekolwiek emocje..

Sponi, kochana sponi. Dziękuję Ci bardzo ze jesteś. A więc tak... mieszkam z rodzicami... znaczy się Mama pracuje , tata też , ale przyjeżdża z delegacji...  Brat nie mieszka.. wstyd mi strasznie. Ile razy z rodziny mamy usłyszałam ,że ja to się w czepku urodziłam  , wszyscy są biedni poszkodowani. . Tylko wszyscy mają problemy o których rozmawiają ja nie. Ja wiem ze to moja wina i nie jestem biedna , tylko głupia , no bo dzieje się przez mój charakter...

Nie zrobi tego teraz. Jeszcze nie... Ona zdaje sobie sprawę z tego co zaszło. Zna powagę jego czynu.
W tej chwili góruje nad nią i trzyma w uwięzi wstyd.

Pracował nad tym  byś tak myślała.

Co masz na myśli mówiąc w ten sposób?

Nie wiem, co masz na myśli.
Pisałam do Sponi.

Różnie , to nie jest zawsze. Było więcej spokoju , tylko teksty jak robienie sobie dobrze prysznicem , czy inne dotyczące seksu były. Siedzę i nie mam siły naciskać w klawiaturę . Chciałam tamtym naprowadzić właśnie , gdy napisałam że nie mieszka. Czuje się jak bym była po silnych tabletkach uspakjających , zobojętniała , wykończona . Boje się , co będzie kolejne, albo że jak będzie pijany , moje nie nie wystarczy i nie będą to tylko zdjęcia.

Jest , znaczy się teraz faktycznie jestem tylko z nim .  Mama pracuje za granicą . Nic nie wie. Myślę , że mogła się domyśleć że coś mogło się dziać , ale odrzucić tą myśl , albo wierzyć że nie . Ja już w sumie nawet nie wiem co to jest , może się tak w rodzinach bez skrępowania dzieje , a ja mam jakieś spaczone wyobrażenie , nie wiem ja nic nie wiem .

Nawet podobnie mówił że się wstydzę powiedzieć ,a to normalne. Albo mówi że on się nie wstydzi , że dla niego to normalne .

Zmierzch... myślisz, że ten temat /o kobiecie, której facet zrobił dziecko swojej żonie od której odszedł/ - też??

Nieszkodliwa? No, ja się na tym zupełnie nie znam... ale bym się bała troszku.......
Bo jednak takie gadanie samemu z sobą...
I te komplementy "jesteś cudowna"... "jesteś kochana"... "jak dobrze, że jesteś"... samemu do siebie... to chyba musi świadczyć o sporych brakach........

Autorko, cokolwiek się teraz dzieje, musisz to powstrzymać. Zakładam, że poza niewskazaną litością wobec swojego oprawcy, którym jest ojciec masz przeświadczenie, że nikt Tobie nie uwierzy.

Spójrz na te wpisy poniżej. Mnie też kilka osób oskarża o to, że Ty jesteś moim tworem. My obie wiemy, że istniejesz i że nie jesteś mną. Tak jak osoba i nicku moni_traum stanął w mojej obronie, tak i wśród osób, które Ciebie otaczają znajdzie się ktoś, kto w razie oskarżeń Twojego rodzica że kłamiesz, przyjmie za wiarę Twoje słowa...

To było raczej pytanie retoryczne.Zastanawiam się zwyczajnie,czy temat,jak i jego autorka jest "prawdziwa",czy nie ma tu żadnej ściemy

to boli, bardzo boli ...

Sponi , czy te zarzuty wobec Ciebie są spowodowane tym że coś podobnego Cię spotkało ? Nie mogę  znaleźć opisywanego przez Ciebie tematu .
Nie wiem dlaczego nie powiem , może dlatego że wtedy  lat temu próbowałam i miałam "ochronę " - chwilową . Wiem że to wyglądało by tak . Był by ktoś cały dzień , albo na cały dzień wyrywali by mnie z domu  i tak by było do miesiąca , ale i tak by to nastąpiło znowu , prędzej czy później . Chciała bym móc uciec , wtedy tak myślałam że gdybym tylko miała finanse uciekła bym .

A może ja to lubię ;(? Wydaje  mi się ze mnie obrzydza , że budzi strach ale , nie postawiłam się , ciągle przed oczami mam jak on sobie tą ręką . Ja jestem zagubiona nie dobrze mi . Nie łapie się w swoich emocjach. Nienawidzę siebie.

Tylko ze ja nie wiem już co mówić , czuję się pusta, nie umiem określić swoich emocji. Chcę żeby był tylko sen. Sami Wy uważacie ze to twór wyobraźni Sponi , czy ze historią jest zmyslona. Wtedy z pewnością by mnie bawiła , chciała bym...

Inka, miło że jesteś

Wypadki

Skąd Twój nick? Ile masz lat?
Pracujesz? Uczysz się?

Mój Nick nie wiem , z beznadziei życia . Mam 20  parę lat . Mam długi ,nie stać mnie na wynajem .

Przepraszam za tę znaki, telefon mi przeinacza. Ale już się postaram. Często mi przeskakuje i nie w tym miejscu się w ogóle znajdują. Przepraszam

Nie wiem czego chce autorka, pisała że nie wie co napisać...

To tylko kilka pytań, które mogą pozostać bez odpowiedzi...
Dla mnie to jakaś część obrazu sytuacji i możliwości. Dlatego spytałam.

Ale będę już cicho.

Przestań przepraszać. Zauważ, ze to przepraszanie siedzi w Tobie.
Pisałaś, ze jest Tobie szkoda ojca. Dlaczego?

Dlatego ze zostanie sam, Że będzie smutny, po prostu jakoś jak wiem ze ktoś jest smutny, jest mu przykro zaraz mi się żal robi.  Renesans pytaj. Dziękuję Wam wszystkim (pojedynczo ) ze jesteście

ale Ty za nią mówisz Sponi, nazywasz jej problemy - zauważasz ...

Ja mam jakąś chorą mentalność . Zawsze mi było wszystkich szkoda, kiedyś w szkole chorowalam,dziewczyna nie lubiana przez resztę mnie obraziła o tej chorobie, uderzyłam ja, później przez to ze przez wszystkich odrzucona była, było mi jej strasznie szkoda, przeprosilam, zagadywalam. Tak jest i tu sprawia mi on przykrość, ale bardziej mi przykro gdy wiem ze ktoś cierpi. Ja nie pisze do niego nigdy, chociaż wiem ze by chciał. Nie dzwonię pierwsza, bo za dobry kontakt przyniósł by mi kolejną taką sytuację. I tak by była ,ale wtedy to szybciej.

Nie będę więcej pytać. Nic mi się nie nasuwa prócz tego co pisałam wcześniej.

Zawsze można inaczej i od nowa. Można poszukać sposobu, ale trzeba chcieć i być zdeterminowanym.
Przeszłość nie musi przekreślać przyszłości

Co Ci przeszkadza? wypadek czy wpadka? Wiele przeszkód istnieje tylko w naszej głowie.

Sponi, znowu to robisz - zauważasz
nazywasz problemy autorki - definiujesz je, dlaczego ?

mów dalej, ja słucham

Sponi dlaczego to robisz? Ty wiesz dlaczego
ja się domyślam ...
to prawda, wszystko siedzi Sponi w naszej głowie

Sponi ja się nie spieram ja słucham autorkę a Ty jej mówisz - zauważasz różnicę,
mówisz jej o emocjach, nazywasz i opisujesz jej problemy, wskazujesz ...

Czy sugerujesz, że chcę usłyszeć co chcę usłyszeć?

Ona ich nie widzi. Tych słusznych. Sama do nich nie dojdzie. Szuka ich. Dlaczego Jej nie pokazać?

Póki co chce wyrzucić to z siebie. Upewnić, ze to zły dotyk.