Rok minął..

No to moją wypowiedź,odbierzesz zapewne wrogo.Ale teraz nie mam takich intencji.Jakkolwiek nie zgadzałam się co do zasady z Twoją postawą,tak myślę sobie...że dawałaś też dużo dobrych rad.A takich ludzi tutaj potrzeba.Można się droczyć,złościć,rzucać mięsem,ścierać...ale to zawsze prowadzi do jakiś konkluzji i pozwala czasami zrozumieć po części drugą stronę.Człowiek łagodnieje...albo wręcz przeciwnie,dostaje wkoorfa
Te emocje są potrzebne w rozumieniu siebie i innych.W sumie...kuźwa co ja piszam...szkoda,że podjęłaś taką decyzję.
No...
Skończyłam...i nie staraj się wbijać mi szpileczki,bo oddam
Pozdrawiam Ciebie tak mocno, jak Ciebie kiedyś nie lubiłam (wiesz kiedy) 

Miłe co piszesz, szczególnie, że się kiedyś spięłyśmy Ale Ty jesteś anonimowa, nie masz swojej historii i bronisz zasad - super! Ale ja na forum miałam swój wątek.. założony dokładnie 1 listopada rok temu, ale został zamknięty bo szkoda gadać jakie komentarze tam się pojawiały...

No akurat Ty zrobiłaś mi najbardziej pełną psychoanalizę
a czemu chcę uciec? Bo nie wiem kim mam na tym forum być? Bo już nie kochanka którą byłam max 6 msc.. nie licząc czasu w trakcie i po rozwodzie..  żoną jestem już 4 msc.  i rzeczywiście jak horses kilkakrotnie mi zarzuciła, że w sumie się wypowiadam jako kochanka (czy je bronię), ale nie jestem nią tak i żoną do końca..
chyba rzeczywiście potrzebuję czasu..

Póki nikogo nie obrażasz, masz prawo być na Forum w takim charakterze jakim chcesz.

Każdy był kiedyś czyjąś kochanką, nie każdy był żoną , każdy popełniał błędy... Nie bierz do siebie wszystkich opinii na temat swojej osoby, tylko te, które coś Twoim zdaniem wnoszą. I będzie git

A odpocząć od Forum zawsze można.

Anastacja ja tez w zasadzie rzadko tu wchodze, bede wspominac cie z sentymentem , a pamietasz beben? Ciekawe co u niej?
Zycze ci szczescia, uda ci sie na pewno. Mam nadzieje ze mi tez . Szkoda ze nie mamy prywatnie kontaktu.

Anastacjaa a nie mozesz byc po prostu soba?  Osoba która ma taki bagaz jaki ma?

Niby tak ale ja nie umiem jeszcze ani pozostawić się za jedną czy drugą.. nie jestem już kochanką ale ex żona wciąż w życiu.. nie da się tak oddzielić

że co??

Ale czego nie rozumiesz?

Ale czemu masz sie pozostawiac. ?  Szczerze nie rozumiem Twoich watpliwosci.  Gdyby to chodzilo o to ze forum sie wypalilo,  ze nie masz ochoty, potrzeby,  denerwuje Cie to w porzadku. Machasz albo i nie na pozegnanie i idziesz swoja droga.  Ale Tobie chodzi o to ze jestes w innym miejscu niz rok temu.  Przecież to dobrze. To ze nie jestes juz kochanka nie sprawia ze nie mozesz sie wypowiadać.  Jestes Anastacjaa ta sama co rok temu.

Dla mnie Anastaacja było od początku  jasne ,że masz poprostu olbrzymie wyrzuty sumienia i to akurat świadczy na Twoją korzyść, bo oznacza że nie jesteś złym człowiekiem, tylko że źle postąpiłas.
Szukalas tu rozgrzeszenia od innych ludzi, ale to Ty sama musisz sobie kiedyś w końcu wybaczyć.
Być może/pewnie ponieść karę ale w końcu wybawic się od win i uzyskać rozgrzeszenie.
Kurczę pisze jak kaznodzieja

Wow Dziewan, swietnie napisales, serio. Mozesz byc kaznodzieja

Najwazniejsze wybaczyc sobie, mysle Anastacja ze ty juz sobie wybaczylas. Teraz trzba isc do przodu.

Każdy jest próżny na swój sposób.Kto wie,może właśnie to forum pozwoliło jej dużo zrozumieć...taki rodzaj terapii.A czy wybaczyła?Tylko ona to wie,może jak będzie chciała to sama o tym opowie.

Wpadłam tutaj, bo, po po tytule wątku spodziewałam się, że jakaś niezła imprezka będzie... ; -)))
Myślałam, że to pierwsza rocznica zmiany statusu z kochanki na żonę, czy cóś, a tu nic, tylko pean dziękczynny z litanią oraz memorandum, z którego treści wyłuszczyłam jak diament z kimberlitu takie oto słowa:

Znaczy się zdradę na małżeństwo...

Bo dotychczas żyłaś w błogiej nieświadomości swoich czynów i należało oddać się wnikliwym studiom z zakresu behawioryzmu zdradzających i zdradzonych? Jaką notę wpisałaś sobie do indeksu?

No i najlepszy kąsek - wprost crème de la crème!!!

Półtorarocznym doświadczeniem, proszę Państwa! fiu, fiu, fiu...

Nie martw się, Anastaacjo. Zawsze możesz zostać kochanką... To jest jak z jazdą na rowerze i łyżwach. Nigdy się takich umiejętności nie zapomina.

Niestety możesz też zostać zdradzoną żoną. A nawet (gdybyś miała wyjątkowy niefart) zdradzoną żoną z exżoną Twojego obecnego męża, czyli dawnego męża jego obecnej exżony, któremu zawsze może się odmienić, a jak sama wiesz jego doświadczenie w zdradzaniu przewyższa przeciętną średnią krajową, a może nawet i europejską.

Zaiste ważki to temat - rocznica bytności na Forum, aby założyć nowy wątek...
W każdym razie gratuluję pomysłu. Będzie okazja, by robić sobie bekę z patosu w jaki się przyoblekasz.

Uwaga! Teraz wszyscy robią pad na kolana i błagają Anastaację, by nie odchodziła...

Taaa... Lud chce chleba, igrzysk i wątku Anastaacji, gdzie liczba słów nieparlamentarnych na jedną linijkę tekstu powodowała, że Moderacja musiała nadgodziny brać i po nocach z gumą myszką latać, by je wszystkie powycierać. To dlatego wątek został zamknięty, bo nadążyć z ostrzeżeniami władza nie mogła...

PS Pomysł drugiego nick'a też jest niezły...
Możemy ogłosić konkurs, kto rozpozna nową Anastaację po pierwszych pięciu wpisach? Ja już się zgłaszam, nawet bez nagrody ;-)))

A propos... Wśród netowych koleżanek Anastaacji jest jedna, która zmieniła nick dla niepoznaki z potrzeby ukrycia pewnych niewygodnych faktów i odgrywa teraz rolę mentora...Bravo! Bravissimo! Hipokryzja na miarę Czomolungmy...

Twoje słowo jest dla mnie rozkazem, Dziewan.
Dla Ciebie, pozbawię się tej boskiej cząstki radochy, jaką niesie kompulsywne komentowanie wizji świata według Anastaacji.
Zresztą jak sama pisze, musi teraz odbywać częstszy stosunek pracy, więc nie ma tyle czasu na publikacje.
W każdym razie zanim zniknie, nie mogłam odmówić sobie zamieszczenia mojego wpisu w Jej księdze pamiątkowej, którą tu wyłożyła dla gawiedzi... ; -)))

Autorka pisze o pożegnaniu z forum, nie o zmianie nicku, no co wy?

A tak na marginesie.... ja wiem, że dla większości ludzi na forum kwestie dotyczące zdrady czy bycia kochanką/-kiem są czarne i białe.
Ale życie takie nie jest, tymbardziej człowiek, zatem wszelkie kombinacje i zawirowania będą zawsze obecne w naszym życiu bądź życiu osób które znamy.
Pytanie, jakie kto z tego wyniesie doświadczenia, czego się nauczy i kim się stanie.
Nie można wszystkich osądzać tą samą miarą tylko dlatego, że posiadają jeden (z wielu) wspólny mianownik.
" Mam zasady. Nigdy nie zdradzę żony. Nie mam natomiast problemu bronić w sądzie mordercy za grubą kasę".
" Tak, zdradziłam męża. Dzięki temu zrozumiałam jednak jaki sprawilam ból i wiem, że nigdy więcej tego nie zrobię. Mimo braku wsparcia z jego strony, braku zainteresowana wiem, że jego właśnie kocham ".
To takie ekstrema, maleńka karykatura. Wszyscy jednak wiemy, jakiej ocenie każdo z nich poddane by było na tym forum.
Cóż,  z tego co pamiętam, była żona partnera Anastacjii również miała kochanka.
Szkoda, że o tym zapominamy.
Szkoda, że naszej bezbłędnej analizie poddajemy jedną ze stron. Nie dochodzimy do źródła.
eh..... Jestem człowiekiem i mogę się mylić.
Czy aby na pewno owa zasada obowiązuje na forum?
cóż, to zależy z jakiego backgroundu się wywodzimy
Powodzenia powiem, choć i ja jednoznaczna byłam w swoich opiniach.
Szczęścia:)

Może rzeczywiście ta 'rocznica' wywołała u mnie taką potrzebę. Po prostu forum spełniło oczekiwania, jakie w nim pokładałam zakładając swój wątek. Zadałam więc sobie pytanie, co ja tu wciąż robię? Dlaczego wciąż czytam historie zdradzonych, romansów itd. To tylko przypomina mi o tamtym, bardzo ciężkim dla mnie okresie o którym wolę zapomnieć.
Tyle się przez ten rok wydarzyło... Tamte emocje, uczucia są dziś mi już obce. Odzyskałam spokój wewnętrzny. To był proces, który wymagał ode mnie wiele pracy nad sobą, nad związkiem i choć bywało ciężko, udało się wszystko poukładać. Dyskusje na forum, śledzenie innych wątków, spojrzenie na problem związków, zdrad z różnych perspektyw też mi w tym pomagało.
Nie myślałam nad zmianą nicku, by się móc tu dalej wypowiadać, bez łatki 'kochanki', bo to bez sensu. Choć też wcale mi nie jest do szczęścia potrzebne wytykanie mi tego przez kolejne lata
Raczej sama dla siebie stałam się niewiarygodna w tym co piszę z perspektywy kochanki/żony. Wcześniej solidarnie broniłam kochanek, wiedząc przez jakie bagno przechodzą, jakie emocje, rozterki im towarzyszą, bo sama to przeżyłam. Dziś już nie chcę do tego wracać, utożsamiać, bo jestem na zupełnie innym etapie. Hipokryzją by było jednak z mojej strony bronienie, okazywanie współczucia czy radzenie czegokolwiek zdradzonym żonom. Mam już inną perspektywę, bogatszą o doświadczenia tego roku.
Ten wątek to takie dla mnie rozstanie z przeszłością.

no to jednak chcesz o sobie zwyczajnie przypomnieć ...

a teraz offtop
NieZnamSiebie dzięki Tobie (kolejny raz to napiszę) znalazłam właściwy kierunek, zawsze będę pamiętać

In_ka, jest mi strasznie miło tymbardziej, że we w moim własnym, prywatnym życiu potykałam się niezliczoną ilość razy.
Może właśnie dlatego potrafię rozumieć inne, niż moja własna, perspektywy oraz wychodzić poza utarte schematy

Ps: no a z Tobą sprawa wyglądała jeszcze inaczej...boś Ty trochę jak ja

Popełniłem w życiu mnóstwo błędów. Mniej lub bardziej wybaczalnych. Uniknąłem paru rzeczy, w tym nie dopuściłem się zdrady. Myślę, że nie ma ludzi doskonałych, nieomylnych. Nie zawsze liczy się ilość i waga błędów. Ważne by móc wyciągać z nich wnioski, wstawać z kolan, dążyć do zmiany na lepsze, mądrzej żyć i nie krzywdzić przy tym ani siebie, ani innych. Życzę Ci takiej mądrości.
Niech mnie drzwi ścisną, niektóre Twoje wypowiedzi dają do myślenia. Bardzo obrazowe.

Jestem pewna, że w tym mnie jeszcze lepiej wyręczysz

nie sądzę, nie mam doświadczenia

Zorija, mi chodzi o zupełnie co innego.
To dobrze, że istnieją ludzie (i jest ich wielu), którzy mają swoje zasady i nigdy nie postąpią im wbrew.
Chodzi mi raczej o to, że przy okazji tejże pięknej cechy ludzkiej, posiadają też i bardzo brzydką (nie generalizuję) i czasem mam wrażenie, że bardziej pochyliliby się nad mordercą, niż zdrajcą (który, tak przy okazji, zreflektował się i przewartościował całe swoje życie).

I wiesz,  dla mnie też ZDRADA NIE MA WYTŁUMACZENIA, NIE MOŻNA JEJ USPRAWIEDLIWIĆ!
Za dużo krzywdy robi, za mocno rani.
Ale ludzie to różne historie. I jeśli zdrady usprawiedliwić nie można, to każdego kto zdradzi traktować w ten sam sposób też się nie powinno.
Nie, nikogo nie bronię, za nikim nie staję.
Rozumiem schematy.
Mocny język..ba...nie raz sama go używałam
Staram się być natomiast obiektywna. Czasem lepiej, innym razem gorzej mi to wychodzi, ale przynajmniej się staram.

A z tym się zgodzę
Godzę się z mądrymi i popartymi argumentami komentarzami.
Nie godzę się natomiast z nazywaniem kogoś kooorwą dla samego nazwania i pojeżdżenia po tej osobie bez . Tak dla fun'u .
Dlatego też nie wsadzam wszystkich do jednego wora, bo tak po prostu nie można.

Za to odpowiednie słownictwo opanowane ma panna do perfekcji, więc voila!

Czyli jakieś doświadczenia ma .

Zostałam zdradzona , kochanką nie byłam a jednak takie posty jak Zorija czy Pannapanna strasznie mnie drażnią .
Ktoś zrobił coś złego pogubił się , pobłądził - zdarza się . Ale żeby od razu taką babeczkę od koorew ... no sorki . Ja chyba jednak jestem dziwna , nigdy tak nie nazwałam  kochanki mojego męża .

Ja odnoszę wrażenie, że tego typu wypowiedziami te osoby wyładowują swoje pewne frustracje, czy próbują się dowartościować w jakiś sposób - jestem lepsza bo nie zdradziłam, ha!
Na początku tez się irytowałam, że z taką łatwością idzie komuś ocenianie, krytykowanie kogoś w tak wulgarny sposób i tłumaczenie tego nazywaniem rzeczy po imieniu. Kiedy pisały to zdradzone żony, nawet byłam skłonna pomyśleć, że nie dziwię się, że została zdradzona, bo kto z taką wulgarną, pełną nienawiści i jadu 'babą', by wytrzymał. Jednak jak poszerzyłam swój punt widzenia, to doszłam do wniosku, że te osoby w taki sposób odreagowują swój pewien ból, zwalając go na obcą im osobę - kochankę, że to dla nich pewien sposób oczyszczenia ze złych emocji, które w nich siedzą, dlatego przestałam na nie reagować, czy odbierać personalnie.
Wiadomo, że dla zdradzonej żony nie jest niczym przyjemnym czytanie o tym jak dany romans się rodził, o wielkim wybuchu miłości (czy też fascynacji) i namiętności pomiędzy kochankami, że sprowadzają go do mechanicznego "rozkładania nóg" przez ladacznice.
Ludzie popełniają jednak różne błędy w swoim życiu, ulegają słabościom, ale się też opamiętują, zaczynają pracować nad sobą itd.
Wrzucanie wszystkich do jednego worka jest po prostu krzywdzące i niesprawiedliwe.

Tak swoją drogą - Anastacjo -
żegnasz się już drugi dzień...

Nie, żebym Cię wyganiała, czy cuś...
ale skoro podjęłaś sama i samodzielnie taka decyzję...
to zwyczajnie ciekawi mnie, jak długo jeszcze to pożegnanie będzie trwać?

Bo wiesz, zaczynam myśleć tak jak inni, którzy pisali tu wcześniej...
że potrzebowałaś tylko zaistnieć od nowa... i żeby znów się coś wokół Ciebie zadziało...
A nie miałaś już dość tego forum i wyczerpanej swojej "roli" przypadkiem??

Mam inne zdanie. Nie uogólniam tak. Niektórzy męzowie to takie buce, do których nic nie dochodzi. Tak, jak i niektóre żony, pozbawione czułości matrony.
Trudno się wtedy dziwić, że jak ktoś nieszczęśliwy spotka na swojej drodze kochanka/ kochankę, którzy dają szczęście , to zostawia poprzednie życie
i zakłada nowy związek. Każdy chce być szczęśliwy.
Nad związkiem trzeba pracować, starać się, ale z niektórymi nie da się dogadać, nic do nich nie dochodzi.
Co nie oznacza oczywiście, że nie ma przypadków, kiedy komuś odbija szajba i bez jakiś wyraźnych powodów szuka sobie ot tak nowych atrakcji. To potepiam .

Zorija, ale Ty widzisz to co chcesz widzieć i interpretujesz po swojemu, nie wyłapując sensu całości wypowiedzi.
Ja bardzo cenię i podziwiam osoby, które mają swoje zasady moralne i nigdy ich nie złamali. Ja popełniłam w życiu błąd, przyznaję się do tego. Jednak nie widzę powodu żebym miała nie mówić, że to było prawdziwe uczucie, skoro było i jest. Czy to jest buta i arogancja? Może też przytoczysz definicje?
Rozumiem, że romans (według Ciebie) przekreśla mnie jako człowieka, dewaluuje wszelkie potencjalne dobre cechy które mogłabym posiadać czy uczynki? No i absolutnie według twego toku myślenia nie mam prawa wychodzić z tej 'roli', pracować nad sobą itd., bo i tak jestem skreślona, bez zasad moralnych i jakichkolwiek perspektyw na poprawę.. no proszę cię..

Horses, ależ nikt nikomu nie każe się męczyć w związku z bucem czy matroną... Dlaczego tak twierdzisz?

I Horses, masz świętą rację, że dobrze by było, gdyby - tak jak napisałeś - taka nieszczęśliwa osoba "zostawiła swoje poprzednie życie i założyła nowy związek" --->>> niestety, to nie przypadki z tego forum... ani w większości z życia
Najczęściej jest tak, że najpierw pojawia się kochanka / kochanek, a potem.... okazuje się, że żona była matroną, albo mąż bucem Wcześniej byli ok przez wiele lat.... potem nagle pojawiła się "koleżanka" lub "kolega" - i sytuacja zmieniła się diametralnie związek to niewypał, żona beznadziejna w łóżku i gderliwa... itd itp... nie chce mi się już nawet tego pisać