Witam.
Zagościłam na tym forum z tego powodu, że moje życie w ciągu miesiąca zrobiło mi wielkiego psikusa i stwierdziło chyba, że za swoje czyny (grzechy ) poniose karę.
I tak też się stało.
Bezsilność i bezradność + lęk - to uczucia które mi towarzyszą dzień w dzień..
Jeśli chodzi o sedno całej sytuacji.
A więc miałam prace w małym sklepiku . Nie zarabiałam kokosów, kosztowała mnie wiele wyrzeczeń .. ale była. Mam wiele zobowiązań -1000 zł miesięcznie.
- długi to nie koniec świata. Da się z nich wyjść . Okej...
Stało się jak się stało, straciłam prace.. .
Sklep został zamnięty. Oczywiście nie z mojego powodu tylko z powodów, zdrowotnych Pracodawcy.. .
Oczywiście wraz z zamknięciem sklepu, pojawiły się plotki jak to na każdej ,małej wsi .. . Każdy opowiada inną historie na mój temat.. Mimo że nikt nie wie i nie wiedział co się stało.
Próbuje się zaszyć i nie myśleć ,ale tak się nie da..
To mnie niszczy..
I prędzej czy później zniszczy..
Moim oparciem, wsparciem od zawsze był mój były facet..
mimo, że mam chłopaka od 4 lat stałego to tak naprawdę NIGDY mnie nie rozumiał .. to chore, ale wiem, że mam trudny charakter i na palcach jednej reki jestem w stanie policzyc osoby które potrafią do mnie dotrzeć..
I taką osoba był On.. (pan X) - były facet.
Kiedyś nasze relacje były bardzo silne, ale w pewnym momencie swojego życia musielśmy się rozstać.. I ta historia umarła. Umarła na 4 lata po to by pół roku temu mogła się odrodzić na nowo..
Zawsze nikt inny nie potrafił mnie tak uspokoić jak On jak i wyprowadzić z równowagi, ale ak naprawdę tylko przy Nim czułam się zawsze bezpecznie i stabilnie.
Od pół roku utrzymywałam z Nim kontakt dzień w dzień.
Spotkania, rozmowy.. . (jako dobry przyjaciel. Rozmowy typowo "przyjacielskie") ..
Tak myślałam.. .
. Pomyślałam, że Pan X zawsze będzie obok mnie wtedy kiedy go bedę potrzebować. Wreszcie to mój przyjaciel ..
A będąc obok niego zaczęło rodzić się na nowo to samo uczucie co dawniej.. I w pewnym momencie mojego życia stwierdziłam, że to jest silniejsze ode mnie..
Chciałam to w jakiś sposób pogodzić. Zapomnieć o tym. Nie do puszczać do siebie takkich myśli.. ale wyszło inaczej..
Postanowiłam z Nim( X) o tym porozmawiać..
Wiadomo co było dalej.. gotowa byłam zostawić dla niego wszystko. Obecnego partnera.. Zostawić i zacząć z Nim żyć .. Nawet uciec stąd jak najdalej..
ale ta chwila nie trwała długo.. wczoraj gdy się spotkaliśmy doszło do nieprzewidzianego przeze mnie ,obrotu sprawy.
Otóż Pan X powiedział mi, że ciągle słyszy od ludzi inne historie na mój temat. Mimo,że w to nie wierzy i tak nie myśłi to nie jest mu miło.. . A,że jestem bardzo impulsywna i odczuwam lęki w stosunku do ludzi , przez chwile myślałam, że umieram.. .
Ile to zamętu moga wprowadzić ludzie w życie dlaczego nie potrafią zająć się swoim życiem tylko cudzym ?
Dalszy ciąg rozmowy to tylko krzyki i słowa które "zadźgały" moje serce.. . A na sam koniec rozmowy usłyszałam NIE MAM CI NIC DO POWIEDZENIA . Głosem pełnym nienawiści..
I już cąłkiem wszystko straciło sens. Odeszło razem z nIm.
To mojej przyjaciółki brat.. także gdyby nie Ona chyba bym nie przeżyła tej nocy.. ale owtarzam, że tylko ON (X) -(nie mój chłopak, nie przyjaciółka) -tylko On potrafł do mnie dotrzeć. Tylko On podnosił mnie na duchu do taiego stopnia, że czułam sę szcześliwa... naprawdę szcześliwa.
I wiem, że On odszedł na zawsze... (znam Go jak nikt inny.) ..
Tylko jak poradzić sobie z tym życiem >?
Nie widzę sensu istnienia. Ciężko mi oddychać a co tu mówić o życiu ? Jak to poukładać ? ..
Dotarło do mnie coś, że straciłam na zawsze najważniejszą osobę w moim życiu. Dla której zrobiłam bardzo dużo dobrego..
Dużo ryzykowałam, dużo spraw dla Niego postawiłam na jedna kartę.. .
Nikt ie jest doskonały, idelany. Każdy popełnia błędy..
Tylko dlaczego każdy oceia mnie ? Ocenia i niszczy mnie..
Boję się, że nie dam sobie rady..
Nie mam myśli samobójczych - jedyna myśl to WYTRWAC, PRZETRWAĆ.. ale nie potrafie.
Jeśli ktoś przeczytał tą historie proszę o jakąś poradę. Szczerą poradę..
Podobne tematy
- Biankova
- Niewinne początki
- Nieaktywny
Cześć,
Ja już na początku zaczęłam się zastanawiać co plotkowali o Tobie. No bo na dobrą sprawę.. co Ty masz do choroby pracodawcy? I w ogóle jego biznesu..
Powiem Ci tak. Jakieś dwa tygodnie temu byłam w podobnej sytuacji.. tyle, że udało mi się zatrzymać tą cenną osobe przy sobie. Oczywiście za obietnicą zmiany siebie..
I gdy po słowach "To koniec. Idę się pakować" runął mi świat i nie wiedziałam co ze sobą zrobić usiadłam i z bezsilności płakałam doszłam do wniosku, że musimy sobie radzić.
Mam dla Ciebie rade. Nie zapominaj, ale staraj się wyciągnąć z tego naukę. Postaw się wszystkim. Pokaż, że to Cię nie złamało. mimo tego, że to boli i jest ciężkie nie staraj się dołować. Popłacz w poduszkę w nocy.. ale nie rozmyślaj o przeszłości. Nie wspominaj, póki co tego nie rób. Szukaj pracy. Zajmij się czymś. Jeśli on chociaż w małym stopniu coś do Ciebie czuje to się odezwie. Jeśli nie to bądź z siebie dumna. Bądź dumna z tego, że mimo wszystkich niepowodzeń dajesz rade. Że postawiłaś się komuś, kto za jakiś czas mógł Cię skrzywdzić kilka razy mocniej.. nie napisze "czas leczy rany" bo gdyby mi tak ktoś powiedział usiadłabym i czekała czy z dnia na dzień będzie lepiej.. Inni ludzie, praca, zajęcie - to potrafi szybciej wyleczyć 
- Azbi
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witam.
A będąc obok niego zaczęło rodzić się na nowo to samo uczucie co dawniej.. I w pewnym momencie mojego życia stwierdziłam, że to jest silniejsze ode mnie..
Chciałam to w jakiś sposób pogodzić. Zapomnieć o tym. Nie do puszczać do siebie takkich myśli.. ale wyszło inaczej..
Postanowiłam z Nim( X) o tym porozmawiać..
Wiadomo co było dalej.. gotowa byłam zostawić dla niego wszystko. Obecnego partnera.. Zostawić i zacząć z Nim żyć .. Nawet uciec stąd jak najdalej..
ale ta chwila nie trwała długo.. wczoraj gdy się spotkaliśmy doszło do nieprzewidzianego przeze mnie ,obrotu sprawy.Otóż Pan X powiedział mi, że ciągle słyszy od ludzi inne historie na mój temat. Mimo,że w to nie wierzy i tak nie myśłi to nie jest mu miło.. .
Dalszy ciąg rozmowy to tylko krzyki i słowa które "zadźgały" moje serce.. . A na sam koniec rozmowy usłyszałam NIE MAM CI NIC DO POWIEDZENIA . Głosem pełnym nienawiści..
I wiem, że On odszedł na zawsze... (znam Go jak nikt inny.) ..
Tylko jak poradzić sobie z tym życiem >?
Nie widzę sensu istnienia. Ciężko mi oddychać a co tu mówić o życiu ? Jak to poukładać ? ..
Dotarło do mnie coś, że straciłam na zawsze najważniejszą osobę w moim życiu. Dla której zrobiłam bardzo dużo dobrego..
Dużo ryzykowałam, dużo spraw dla Niego postawiłam na jedna kartę.. .
Jesteś pewna że był twoim przyjacielem? Przyjaciel nie zostawia i nie odchodzi w nienawiści bo usłyszał plotki na twój temat, w które jak podkreślił nie wierzy, nie wierzy a jednak wykorzystał je aby zerwać z tobą kontakt.
Dałaś mu do zrozumienia że w ostatnim czasie znowu stał się kimś ważnym dla ciebie, a on no cóż sama piszesz "Dalszy ciąg rozmowy to tylko krzyki i słowa które "zadźgały" moje serce" tak nie postępuje przyjaciel.
Moim zdaniem on nawiązał relację z tobą po czterech latach bo chciał doprowadzić do takiej sytuacji o jakiej piszesz wyżej, chciał żebyś się w nim ponownie zakochała, kto wie może wtedy poczuł się porzucony i to było w ramach zemsty,moim zdaniem (może się mylę) on tylko udawał przyjaciela. Bo jaki miał powód aby tak cie potraktować i to w chwili kiedy próbowałaś otworzyć się przed nim, dla niego chciałaś porzucić partnera, całe dotychczasowe życie, a on przejechał się po tobie bo jakieś plotki krążą po wsi. Piszesz, że zrobiłaś dla niego dużo dobrego, ze ryzykowałaś dużo i wiele spraw w jego intencji postawiłaś na jedna kartę,. Czy on to docenił, nie wykorzystał okazję i zwiał.
Według ciebie tylko on do ciebie umiał dotrzeć, wmówiłaś to sobie, bo to nie jest prawda. Żyłaś przed nim i będziesz żyła po nim. Ja nie rozumiem tego co piszesz o tym jego docieraniu do ciebie. Bo co to oznacza, ze jak go nie ma to ty nie istniejesz, nie funkcjonujesz, nie spełniasz się. Jesteś jak niema co potrzebuje tłumacza aby usłyszeć co ludzie mówią? Ja nie rozumiem tego co chcesz przez to powiedzieć "tylko On potrafił do mnie dotrzeć". Swoim życiem powinnaś kierować sama bez oglądania się na innych, tylko w sobie musisz znaleźć siłę, która pomoże stanąć ci na własne nogi. Jeżeli wiesz, że masz trudny charakter to go zacznij zmieniać, tak to da się zmienić tylko wymaga trochę pracy nad sobą.
Plotkami nie przejmuj się, ludzie zawsze plotkowali i będą dalej plotkować, szkoda walki z nimi, bo tylko rozjątrzysz jeszcze bardziej, brak reakcji na plotki jest chyba najlepsza obroną, bo jak zobaczą ze nic cię nie rusza to ich plotkowanie straci sens.
Były chłopak zerwał z tobą nie przez ich plotki, zerwał bo chciał to zrobić tylko czekał na okazje i dołożył ci w chwili kiedy najbardziej potrzebowałaś wsparcia. W jego głosie słyszałaś nienawiść, nie mówi się głosem pełnym nienawiści do przyjaciela, nie mówi się tak również do kogoś kto jest tylko znajomym, tak mówi się tylko do kogoś do kogo czujemy duży żal lub złość (bardziej jednak złość). Zastanów się co nim kierowało, że nawiązał kontakt po to aby zerwać go z hukiem.
- zozi45
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
Wydaje mi się,że ma kogoś innego. Piszesz,że wrócił po przerwie. A te ploty ludzi dodatkowo ułatwiły mu odejście od Ciebie. Faceci nie tłumaczą dlaczego odchodzą. Niestety...